ระบบยอดอาจารย์บ่มเพาะศิษย์ ตอนที่ 48 ไร้ซึ่งความปลอดภัยที่แท้จริง

ในขณะที่เซวียนห่าวกำลังลงไปที่กองคาราวานด้วยกระบี่ของเขาพร้อมกับชิงอี้ เขาก็มองไปที่ผู้คนที่อยู่รอบกองคาราวานด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย

พวกเขาส่วนใหญ่ดูไม่เหมือนโจรทั่วไปที่หันไปปล้นคนอื่นเนื่องจากอาหารหรือสภาพความเป็นอยู่เลย กลับกันพวกเขาดูเหมือนทหารเสียมากกว่า

แต่นี่ไม่ใช่สิ่งที่ทำให้เซวียนห่าวประหลาดใจ แต่สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจคือความแข็งแกร่งของโจรทะเลทราย พวกเขาส่วนใหญ่อยู่ที่ขอบเขตรวมปราณขั้นสมบูรณ์ มีเพียงไม่กี่คนที่อยู่ขอบเขตก่อตั้งรากฐานและมีเพียงผู้เดียวที่อยู่ขอบเขตควบแน่นแก่นแท้

ความแข็งแกร่งของโจรทะเลทรายมีมากเกินพอหากเขาต้องการเป็นจ้าวดินแดนสักแห่ง เหตุใดพวกเขาถึงยังคงเป็นโจรเช่นนี้? เซวียนห่าวไม่รู้จริง ๆ แต่หากเขาอยากรู้สิ่งนี้ก็ไม่ยากที่จะหาคำตอบ

ในตอนนั้นหยางหลี่เป็นทหารธรรมดาของกองทัพอาณาจักรนภาสวรรค์ เขามาถึงขอบเขตก่อตั้งรากฐานขั้นสมบูรณ์และได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นนายพล

ตำแหน่งค่อนข้างสูงอย่างมากในกองทัพอาณาจักรนภาสวรรค์ เขาคือคนเดียวที่มาถึงตำแหน่งนี้ในขณะที่อยู่ที่ขอบเขตก่อตั้งรากฐานเพียงเท่านั้น นั่นเพราะเขามีความสามารถในด้านนี้มากกว่าคนอื่นใด แม้ว่าจะไม่แข็งแกร่งเท่าคนเหล่านั้นก็ตาม นายพลจำเป็นต้องเป็นผู้นำคนของพวกเขาและหยางหลี่ก็เก่งในเรื่องนั้น

เขาช่วยพิชิตดินแดนเขตตะวันออกของอาณาจักรนภาสวรรค์ที่ยังไม่มีอาณาจักรใดก่อตั้งขึ้น เขายังได้ต่อสู้ในพรมแดนอาณาจักรนภาครามเสียด้วย

เขาทำให้คนของเขารอดพ้นจากอันตรายได้ในสงคราม แต่ทุกอย่างก็ต้องเปลี่ยนไปเมื่อเขาโตขึ้น เหล่าเบื้องบนบางคนไม่พอใจที่เขายังคงติดอยู่ในขอบเขตก่อตั้งรากฐานตั้งแต่อายุยังน้อย พวกเขาส่วนใหญ่คิดว่าเขาจะแข็งแกร่งขึ้นในอนาคต แต่เมื่ออายุสามสิบเจ็ดปี เขาก็ยังคงอยู่ที่ขอบเขตก่อตั้งรากฐานขั้นสูงสุดเหมือนอย่างเคย

เมื่อไร้ซึ่งความหวังในอนาคตของเขา หยางหลี่จึงถูกไล่ออกจากตำแหน่ง

จากการเป็นนายพลสู่หัวหน้าธรรมดา ๆ นั้นมากเกินไปสำหรับเขา หยางหลี่จึงหันไปดื่มเหล้าเพื่อหนีปัญหาต่าง ๆ ของเขา

ในที่สุดเขาก็เริ่มก่อปัญหาและถูกไล่ออกจากกองทัพ

หยางหลี่ไม่พอใจต่ออาณาจักรนภาสวรรค์ที่ทำให้เขาต้องเป็นเช่นนี้ จนกระทั่งคืนหนึ่งที่ได้เปลี่ยนโชคชะตาของเขาไปโดยสิ้นเชิง มีคน ๆ หนึ่งเข้ามาหาเขาโดยสัญญากับเขาว่าจะให้อาณาจักรนภาสวรรค์ต้องชดใช้ทุก ๆ อย่างที่เกิดขึ้น

สิ่งที่เขาต้องทำก็คือการสร้างปัญหาภายในอาณาจักรนภาสวรรค์ การเป็นโจรที่ออกปล้นกองคาราวานนั้นถือเป็นจุดเริ่มต้น เมื่อเขากลุ่มของเขาเติบโตและแข็งแกร่งพอ เขาก็จะเดินหน้าก่อวินาศกรรมกับกองทัพอาณาจักรนภาสวรรค์

“หัวหน้า ข้าเห็นกองคาราวานกำลังผ่านไป !” คำพูดเหล่านั้นผ่านหูของหยางหลี่ ทำให้เขาคิดกับตนเอง แค่ปล้นอีกครั้งหนึ่งและเขาสามารถก็จะเริ่มแก้แค้นอาณาจักรนภาสวรรค์ได้แล้ว เหล่าพี่น้องไปหาสิ่งบันเทิงในคืนนี้กันเถิด !

“คืนนี้เราจะต้องได้สนุกอีกครั้งอย่างแน่นอน !” นั่นคือสิ่งที่หยางหลี่คิด ขณะที่เขามองไปที่บุคคลที่ลงมาจากท้องฟ้าด้วยกระบี่บิน หยางหลี่ก็เริ่มสั่นสะท้านไปทั้งตัว

เขารู้ว่าพวกเขาเอาหัวโขกเข้ากับกำแพงอิฐเข้าเสียแล้ว เขาไม่มีโอกาสให้ได้เสียใจอย่างแน่นอน

ผู้ที่บินได้... มีเพียงขอบเขตราชันเท่านั้นที่ทำเช่นนั้นได้ เหตุใดเขาจึงดวงซวยเช่นนี้

หยางลี่รู้สึกว่าโอกาสในการแก้แค้นอาณาจักรนภาสวรรค์นั้นค่อย ๆ จางหายไป ในขณะที่คนบนกระบี่ก็ค่อย ๆ ร่อนลงบนพื้นระหว่างเขาและกองคาราวาน

เซวียนห่าวหัวเราะหลังจากเห็นชายผู้อยู่ในขอบเขตควบแน่นแก่นแท้ ชายผู้น่าสงสารอาจคิดว่าเขาเป็นยอดฝีมือขอบเขตราชัน มีคนไม่มากที่รู้ว่าผู้ฝึกตนกระบี่ผู้สามารถเข้าใจเจตจำนงกระบี่แท้จริงได้นั้นจะสามารถใช้กระบี่เพื่อบินได้แม้จะอยู่ต่ำกว่าขอบเขตราชันก็ตาม

แม้ว่าการเป็นยอดฝีมือขอบเขตวิญญาณก่อกำเนิดหรือขอบเขตราชัน นั่นก็เพียงพอแล้วที่จะจัดการกับขอบเขตควบแน่นแก่นแท้เช่นเขา

“ชิงหมิง !” ชิงอี้รีบกระโดดลงจากกระบี่และวิ่งเข้าหาชิงหมิงที่ยืนอยู่หน้ากองคาราวาน

สิ่งนี้ทำให้ใบหน้าของโจรทะเลทรายเหล่านี้ค่อย ๆ ซีดลงมากยิ่งขึ้น ในขณะที่คนของกองคาราวานต่างก็โล่งใจ

ยอดฝีมือผู้นี้รู้จักกับใครบางคนจากกองคาราวาน สิ่งนี้ทำให้คนส่วนใหญ่จากกองคาราวานรู้สึกผ่อนคลายเพราะพวกเขาเพิ่งรอดพ้นจากสถานการณ์อันตรายเช่นนี้ได้

ในทางกลับกัน เหล่าโจรทะเลทรายต่างก็สั่นสะท้านไปทั้งตัว พวกเขาทุกคนจ้องมองอย่างเงียบ ๆ ไปที่ชายผู้ยืนอยู่ตรงกลางระหว่างทั้งสองกลุ่ม แม้ว่าเขาจะไม่ได้ปล่อยจิตสังหารหรืออย่างไรก็ตาม แต่ทั้งสองกลุ่มนี้ก็เงียบเพื่อรอให้เขาพูด

“ข้า-”

“อ้าก !” ขณะที่เซวียนห่าวกำลังจะพูดบางอย่าง โจรคนหนึ่งก็กรีดร้องเสียงดังและวิ่งหนีไปไกลทำให้ทั้งเซวียนห่าวและคนอื่น ๆ สงสัยว่าเขาไปเอาความเร็วและความกล้านี้มาจากไหน

ขณะที่ชายคนนั้นกำลังจะข้ามเนินทรายและหลบหนี เซวียนห่าวก็ปล่อยกระบี่ของเขาและสังหารโจรผู้นั้นในที่สุด

เซวียนห่าวรู้สึกกระวนกระวายใจเล็กน้อยเมื่อได้ฆ่าผู้คนที่ยังมีชีวิตอยู่ แต่ประสบการณ์ของเซวียนห่าวที่เดินทางไปทั่วโลกตั้งแต่อายุยังน้อยก็ช่วยให้เขาฟื้นคืนความสงบเดิมได้อย่างรวดเร็ว

เซวียนห่าวคนก่อนได้ฆ่าคนจำนวนมากในขณะที่เดินทางจากอาณาจักรหนึ่งไปยังอีกอาณาจักรหนึ่งก่อนที่จะลงหลักปักฐานในนิกายกระบี่ล่องนภา โลกนี้ไม่มีความปลอดภัยที่แท้จริงและหากประมาทเพียงนิดเดียว นั่นอาจหมายถึงการตายของเจ้า