ระบบยอดอาจารย์บ่มเพาะศิษย์ ตอนที่ 35 การประลองศิษย์ใหม่เริ่มขึ้นแล้ว

การประลองศิษย์ใหม่ถือเป็นเรื่องใหญ่สำหรับศิษย์หลายคนในนิกายกระบี่ล่องนภาและดึงดูดศิษย์เก่าคนเช่นกัน หลายคนที่มาเพียงเพราะต้องการดูว่าศิษย์ใหม่เป็นอย่างไร

พวกเขาไม่มีเวลามาดูการคัดเลือก ดังนั้นการประลองศิษย์ใหม่จึงช่วยให้พวกเขาเห็นว่าศิษย์ใหม่นั้นเป็นอย่างไร

ชิงอี้ยืนอยู่ในพื้นที่รอผู้เข้าประลองและมองไปรอบ ๆ อย่างประหม่าที่ผู้เข้าประลองคนอื่น ๆ ผู้เข้าประลองคนอื่น ๆ ต่างก็เป็นผู้ที่เคยคัดเลือกเข้านิกายมาพร้อมกับนาง

โชคดีที่จำนวนผู้เข้าประลองมีเพียงหนึ่งร้อยคนซึ่งมิได้ไม่ใกล้เคียงกับจำนวนผู้ที่คัดเลือกเข้านิกายเสียเลย ชิงอี้มองไปยังเหวินลู่ผู้ที่ได้อันดับหนึ่งในการคัดเลือก

ตอนนี้เขาถูกรายล้อมไปด้วยผู้คนในทั่วทุกด้าน เขายิ้มอย่างหน้าด้านให้กับผู้เข้าประลองคนอื่น ๆ ราวกับไม่ได้เห็นพวกเขาอยู่ในสายตา

ชิงอี้เพิกเฉยต่อคนเช่นนี้ นางเว้นระยะห่างระหว่างนางกับอันดับหนึ่งในหมู่ศิษย์ใหม่อย่างเสมอ

เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้าและในไม่นานสถานที่นี้ก็แน่นขนัดไปด้วยผู้คน ผู้อาวุโสถูกส่งออกไปเพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยและตรวจสอบว่าเหล่าศิษย์คนอื่น ๆ ไม่ได้เข้าไปในลานประลอง

เซวียนห่าวรู้สึกประหลาดใจกับจำนวนคนที่มาชมการประลองศิษย์ใหม่และหันไปมองหวังหู่อย่างสงสัย

“เป็นเรื่องปกติ... ศิษย์ส่วนใหญ่ว่างเนื่องจากเหล่าผู้อาวุโสต่างก็มาที่นี่ทำให้ไม่มีผู้อาวุโสคนใดที่จะสอนพวกเขาในขณะนี้”

“ผู้อาวุโสส่วนใหญ่มักจะรอให้เกิดการประลองจึงจะสามารถเค้นหาอัจฉริยะผู้ที่พัฒนาได้อย่างรวดเร็วหลังจากเข้ามาที่นิกาย ข้าก็มาเพราะเหตุผลนั้นเช่นกัน ฮ่าฮ่า !” หวังหูยิ้มกว้างพร้อมกับอธิบายเหตุผลว่าทำไมจำนวนผู้คนทีมาการประลองศิษย์ใหม่จึงสูงมากเช่นนี้

“ข้าพนันได้เลยว่าพวกเด็กเหลือขอพวกนั้นกำลังมองหาศัตรูผู้ที่จะแย่งทรัพยากรของนิกายจากพวกเขาอยู่เป็นแน่” หวังหู่หรี่ตาและมองไปที่ฝูงชนที่ตื่นเต้นรอบ ๆ ลานประลอง

ขณะที่ผู้คนค่อย ๆ นั่งลง ผู้เข้าประลองก็ค่อย ๆ เดินเข้าไปในลานประลอง เซวียนห่าวมองเห็นชิงอี้ในตอนท้ายเพราะนางเป็นหนึ่งในคนสุดท้ายที่เข้าไปในลานประลอง

ศิษย์ส่วนใหญ่จากนิกายมุ่งความสนใจไปที่เหวินหลู่เนื่องจากเขาเป็นคนที่มีพรสวรรค์สูงสุดในบรรดาศิษย์ใหม่และเขายังเป็นศิษย์ของผู้อาวุโสฝ่ายในที่มีชื่อเสียงในนิกายกระบี่ล่องนภาเสียด้วย

สิ่งนี้ทำให้ศิษย์ฝ่ายในคนอื่น ๆ ของนิกายกระบี่ล่องนภารู้สึกระมัดระวังต่อศิษย์ใหม่ผู้นี้เป็นอย่างมาก

“ฉันจะประกาศกฎของการประลอง” เกิดเสียงดังกึกก้องไปทั่วทั้งลานประลอง ศิษย์ทุกคนรีบหุบปากและมองไปที่ใจกลางลานประลองซึ่งมีผู้อาวุโสกำลังยืนอยู่

“ผู้เข้าประลองแต่ละคนจะขึ้นมาบนลานประลองและจับหมายเลขตั้งแต่ 1 ถึง 100 หมายเลข 1 จะต่อสู้กับหมายเลข 100 และหมายเลข 2 จะต่อสู้กับหมายเลข 99 เป็นต้น การต่อสู้จะเกิดขึ้นที่ลานประลองในที่แห่งนี้และหากพวกเจ้าก้าวออกจากลานประลอง เจ้าจะถูกตัดสิทธิ์

“เป้าหมายของพวกเจ้าคือการชนะอีกฝ่ายไม่ว่าจะเป็นการทำให้อีกฝ่ายยอมแพ้, การทำให้อีกฝ่ายหมดสติหรือการทำให้อีกฝ่ายออกจากเขตลานประลอง พวกเจ้าจะไม่สามารถสังหารผู้อื่นได้โดยเด็ดขาด หากเจ้าทำเช่นนั้นเจ้าก็จะถูกตัดสิทธิ์ในทันที ! ผู้เข้าประลองทุกคนขึ้นมาหยิบหมายเลขของเจ้าเสีย” หลังจากที่ผู้อาวุโสถ่ายทอดกฎให้ทุกคนฟังเสร็จสิ้นเขาก็ชี้ไปที่ผู้เข้าประลอง พวกเขารีบเคลื่อนตัวเข้าแถวอย่างรวดเร็วและเดินไปหาผู้อาวุโสในทันที

“ข้าได้หมายเลข 87 แล้วเจ้าได้หมายเลขใดกัน?”

“ข้าได้ 46 ดูเหมือนว่าเราจะไม่ได้สู้กัน !”

“อย่างน้อยสวรรค์ก็ยังเข้าข้างเรา ฮ่าฮ่า !”

ชิงอี้เดินไปหาผู้อาวุโสและมองดูผู้เข้าประลองคนอื่น ๆ บางคนก็มีความสุขเมื่อเห็นหมายเลขของพวกเขา ในขณะที่บางคนก็รู้สึกท้อแท้ใจ

“ให้ตายเถอะ ข้าได้หมายเลข 99 ข้าต้องสู้กับเหวินหลู่ผู้นั้นหรือ โชคไม่เข้าข้างข้าเอาเสียเลย”

“พวกเราเอาใจช่วยเจ้า อย่างน้อยเจ้าก็ลงไปสู้และไม่ยอมจำนนอย่างลูกผู้ชาย !”

“ฮ่าฮ่า อย่างน้อยข้าก็จะได้รู้ว่าเหตุใดเหวินลู่ถึงได้อันดับหนึ่งในการคัดเลือก !”

ชายผู้นี้ต้องสู้กับเหวินลู่ เขาดูท้อแท้เล็กน้อยในตอนแรก แต่ภายหลังเขาก็มีกำลังใจในการต่อสู้กลับคืนมาเมื่อได้ยินคำอวยพรจากผู้เข้าประลองคนอื่น ๆ

ชิงอี้ไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรจึงได้แต่เอาใจช่วยเขาในท้ายที่สุด

“ชิงอี้... หยิบหมายเลขของเจ้าเสีย”

เมื่อชิงอี้หยุดตรงหน้าผู้อาวุโส นางก็ค่อย ๆ ยกมือขึ้นและล้วงเข้าไปในกล่องที่ผู้อาวุโสถืออยู่ในมือ

“หมายเลข 26”

เมื่อชิงอี้อ่านหมายเลขที่เขียนไว้ นางก็เงยหน้าขึ้นมองผู้อาวุโส

“หมายเลข 26 เจ้าจะต้องสู้กับหมายเลข 75 กลับไปและรอจนกว่าจะถึงคราวของเจ้า”

หลังจากชิงอี้กลับไปยังจุดที่ผู้เข้าประลองคนอื่น ๆ รออยู่ ผู้อาวุโสก็ประกาศหมายเลขของนางอย่างรวดเร็วก่อนจะเดินต่อไปยังผู้เข้าประลองคนต่อไป

“หมายเลข 100 และหมายเลข 1 ไปที่ลานประลองแรก หมายเลข 99 และหมายเลข 2 ไปที่ลานประลองสอง...”

ในไม่ช้าผู้เข้าประลองทุกคนก็ได้หมายเลขครบ ผู้อาวุโสจึงเริ่มเรียกให้ผู้เข้าประลองแต่ละคนไปที่ลานประลองของพวกเขา

ด้วยเหตุนี้การประลองศิษย์ใหม่จึงเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ