ระบบยอดอาจารย์บ่มเพาะศิษย์ ตอนที่ 6 ความหวังของตระกูลชิง

ก่อนหน้านี้ชิงอี้เคยคิดว่าอัจฉริยะมีอย่างชิงเฉินอี้นั้นมีพรสวรรค์หาได้ยากมาก เขาบรรลุขอบเขตรวมปราณขั้น 6 เมื่ออายุสิบเจ็ดปี ในเมืองอาทิตย์สาดส่องมีเพียงไป๋เฟยเท่านั้นที่สามารถทัดเทียมกับตำแหน่งอันดับหนึ่งของเขาได้เล็กน้อย

แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังคงเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งในเมืองอาทิตย์สาดส่องอย่างไม่ต้องสงสัย

แต่เมื่อการทดสอบรอบแรกเริ่มขึ้น ชิงอี้ก็ค้นพบว่ามีอัจฉริยะอย่างชิงเฉินอี้อยู่ถมเถไป มีแม้แต่คนที่เหนือกว่าเขาในแง่ของความสามารถอยู่เกลื่อรกลาด

ในช่วงเวลานี้เองที่ชิงอี้ตระหนักได้ว่าเส้นขอบฟ้าในอดีตของนางนั้นแคบเพียงใด แท้จริงแล้วนางก็เป็นเพียงกบที่อยู่ก้นบ่อ...

ชิงอี้เริ่มเข้าใจว่าทำไม ผู้อาวุโสบางคนในตระกูลถึงพูดเสมอว่าแม้พรสวรรค์ของชิงเฉินอี้จะไม่ได้แย่ในเมืองอาทิตย์สาดส่อง แต่หากออกจากเมืองอาทิตย์สาดส่องมันก็ไม่ได้ยิ่งใหญ่อะไรมากนัก ย้อนกลับไปในตอนนั้น มีรุ่นเยาว์ไม่กี่คนในตระกูลชิงคิดว่าผู้อาวุโสของพวกเขาแค่กลัวว่าชิงเฉินอี้จะหยิ่งผยองจึงจงใจพูดเช่นนั้น

แต่ตอนนี้ชิงอี้, ชิงเฉินอี้และรุ่นเยาว์คนอื่น ๆ ที่ถูกพามาคัดเลือก ตระหนักได้ว่าคำพูดของผู้อาวุโสของพวกเขาไม่ได้พูดเกินจริง ทั้งหมดที่เขาเป็นเรื่อง

“เหวินหลู่ อายุกระดูกสิบหกปี ขอบเขตรวมปราณขั้น 8”

ความโกลาหลปะทุขึ้นจากลานฝึก ในบริเวณใกล้เคียงเมื่อได้ยินสิ่งที่ผู้อาวุโสคนหนึ่งพูด

มีรุ่นเยาว์ที่แข็งแกร่งปรากฏขึ้นอีก เขามีฐานการบ่มเพาะขอบเขตรวมปราณขั้น 8 และอายุกระดูกของเขาก็เพียงสิบหกเท่านั้น

ร่างกายของชิงเฉินอี้สั่นเล็กน้อยเมื่อได้ยินประกาศและกำหมัดแน่นขณะที่เขาจ้องมองไปที่คนที่อายุน้อยกว่าเขาหนึ่งปี สิ่งที่แย่ที่สุดคือคนที่อายุน้อยกว่าเขานั้นกลับมีฐานการบ่มเพาะที่เหนือกว่าเขามาก

วันนี้เขาคือผู้ที่ได้รับความเจ็บปวดมากที่สุด ความมั่นใจของเขาตกต่ำอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

อัจฉริยะ?

เมื่อเทียบกับบางคนที่อยู่ที่นี่ เขายังถือว่าเป็นอัจฉริยะอยู่หรือไม่?

ย้อนกลับไปในเมืองอาทิตย์สาดส่อง เขาเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งอย่างไม่ต้องสงสัย ทั้งน้องและพี่ต่างก็ยกย่องเขา

แต่ในขณะนี้ พรสวรรค์ของเขานั้นกลับเหนือกว่ามาตรฐานเพียงเล็กน้อย ช่องว่างขนาดใหญ่นี้ทำให้เขายอมรับอย่างยากลำบาก

จากอันดับหนึ่งที่ไร้ข้อโต้แย้งสู่คนธรรมดา

รุ่นเยาว์คนอื่น ๆ จากตระกูลชิงก็ไม่ได้ต่างกัน

หากแม้แต่อัจฉริยะอันดับหนึ่งของตระกูลชิงก็ไม่มีค่าอะไรที่นี่ แล้วพวกเขาล่ะคืออะไร?

เมื่อเห็นสภาพที่หดหู่ของรุ่นเยาว์ตระกูลชิง ผู้อาวุโสใหญ่ก็ถอนหายใจเล็กน้อย แต่ก็ตัดสินใจที่จะไม่พูดอะไร

หลังจากเดินทางออกจากเมืองอาทิตย์สาดส่อง เขาก็รู้ว่าพวกเขาไม่มีค่าเพียงใด แม้แต่ชิงเฉินอี้ก็ไม่ได้เหนือกว่ามาตรฐานมากนัก...

คำพูดเหล่านี้ไม่ได้มีไว้สำหรับชิงเฉินอี้, ชิงอี้และรุ่นเยาว์คนอื่น ๆ ของตระกูลชิงเท่านั้น แม้แต่ผู้อาวุโสใหญ่เองก็รู้สึกได้ว่าตัวตนของเขานั้นเล็กเพียงใดในโลกที่กว้างใหญ่ซึ่งเต็มไปด้วยสิ่งที่ไม่รู้จักนี้

หมอกควันเริ่มปกคลุมหัวใจของเหล่ารุ่นเยาว์จากตระกูลชิงอย่างช้า ๆ

ก่อนหน้านี้ พวกเขามีความเชื่ออย่างมืดบอดว่าชิงเฉินอี้จะเข้าสู่นิกายกระบี่ล่องนภาได้โดยไร้ปัญหาใด ๆ  อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ สิ่งต่าง ๆ จะไม่ง่ายอย่างนั้น

การปรากฏตัวของอัจฉริยะที่ร้ายกาจกว่าชิงเฉินอี้ทำให้สถานการณ์ต่าง ๆ ตกต่ำลง เนื่องจากความเป็นไปได้ที่ชิงเฉินอี้จะเข้าสู่นิกายกระบี่ล่องนภานั้นดูยากเย็นกว่าที่เคย

วิกฤตตระกูลชิงที่หนักอึ้งในใจของพวกเขาก็จะไม่ดีขึ้นเช่นกัน รุ่นเยาว์ทุกคนในตระกูลชิงมองไปยังทางของชิงเฉินอี้อย่างเป็นกังวล

ชิงเฉินอี้ เขาจะเข้าสู่หนึ่งพันอันดับแรกได้จริงหรือ หากไม่... แล้วจะเกิดอะไรขึ้นกับตระกูลชิง?

หากไม่มีใครในตระกูลชิงที่สามารถเป็นศิษย์ของนิกายกระบี่ล่องนภาได้ ช่วงที่ตระกูลไป๋พาใครก็ตามจากนิกายนวาระทมิฬมายังเมืองอาทิตย์สาดส่องก็จะเป็นจุดจบของตระกูลชิง วันแห่งการสูญสิ้นของพวกเขา

เมืองอาทิตย์สาดส่องมีขุมพลังที่แตกต่างกันมากมายและในหมู่พวกเขา ทั้งสองตระกูลใหญ่ก็คือชิงและไป๋ต่างก็ได้รับความเคารพนับถือ

ในบรรดาสองตระกูลใหญ่ ตระกูลชิงแข็งแกร่งที่สุด รองลงมาคือตระกูลไป๋

ตระกูลชิงและตระกูลไป๋ต่างก็ขัดแย้งกัน พวกเขาสะสมความแค้นมาเป็นเวลานานแล้วและทั้งคู่ก็ต่อสู้กันอย่างต่อเนื่องเพื่อครอบครองเมืองอาทิตย์สาดส่อง

มันถึงจุดที่พวกเขาไม่สามารถแก้ไขได้ด้วยการเจรจาอีกต่อไปและสงครามระหว่างตระกูลทั้งสองก็หลีกเลี่ยงไม่ได้

ความแข็งแกร่งโดยรวมของตระกูลชิงนั้นเหนือกว่าตระกูลไป๋ ดังนั้นในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ตระกูลไป๋จึงใช้กลยุทธ์ลับมากมายเพื่อสร้างความได้เปรียบ

เดิมที ตระกูลชิงคิดว่าภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ คงเป็นเรื่องยากสำหรับทั้งสองฝ่ายที่จะได้เปรียบอีกฝ่ายในช่วงเวลาสั้น ๆ แต่อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่รู้เลยว่าสิ่งที่พวกเขาไม่คาดคิดจะเกิดขึ้นจริง ๆ

ไม่นานมานี้ อุกกาบาตลูกใหม่จะเกิดขึ้นในเมืองอาทิตย์สาดส่อง ไป๋เฟย อัจฉริยะอันดับหนึ่งของตระกูลไป๋ได้เข้าสู่นิกายนวาระทมิฬ ไม่เพียงแค่นั้น เขายังได้รับการยอมรับให้เป็นศิษย์ส่วนตัวของจ้าวนิกายคนปัจจุบันของนิกายนวาระทมิฬอีกด้วย

ยอดฝีมือขอบเขตวิญญาณก่อกำเนิด

ในช่วงเวลานั้น ตระกูลชิงจึงเสียเปรียบอย่างสิ้นเชิง

นิกายนวาระทมิฬเป็นนิกายใหญ่ในเขตเหนือของอาณาจักรนภาสวรรค์ แม้ว่าจะไม่ทรงพลังเท่ากับนิกายกระบี่ล่องนภาซึ่งเป็นจ้าวเขตเหนือ แต่พวกเขาก็ยังมียอดฝีมือขอบเขตวิญญาณก่อกำเนิดสองสามคนคอยคุ้มครอง

ไม่ต้องพูดถึงยอดฝีมือขอบเขตวิญญาณก่อกำเนิดคนอื่น เพียงแค่อาจารย์ของไป๋เฟยคนเดียวก็ไม่ใช่สิ่งที่ตระกูลชิงจะสามารถต่อกรได้

ชิงหยางจ้าวตระกูลชิงคนปัจจุบันเป็นยอดฝีมือที่แข็งแกร่งที่สุดของเมืองอาทิตย์สาดส่องและเขาก็อยู่เพียงขอบเขตควบแน่นแก่นแท้ขั้น 5 เท่านั้น

พูดง่าย ๆ ก็คือยอดฝีมือขอบเขตวิญญาณก่อกำเนิดนั้นสามารถถอนรากถอนโคนตระกูลชิงได้อย่างง่ายดาย

และที่แย่ไปกว่านั้น ตระกูลไป๋ได้กระจายข่าวว่าไป๋เฟยจะกลับมายังเมืองอาทิตย์สาดส่องเพื่อเข้าร่วมการประลองประจำปีของเมืองอาทิตย์สาดส่องและเมื่อเขากลับมาอาจารย์ของเขาก็จะตามมาด้วยเช่นกัน

นี่คือหายนะอย่างแท้จริงสำหรับตระกูลชิง ทั้งหมดที่พวกเขาทำได้คือการหวังว่าพวกเขาจะได้รับการสนับสนุนจากนิกายกระบี่ล่องนภา เมื่อนั้นพวกเขาก็จะปลอดภัยจากตระกูลไป๋

เมื่อเวลาผ่านไป อัจฉริยะจำนวนมากก็ปรากฏตัวขึ้นและความหวังของพวกเขาที่จะเข้าสู่นิกายกระบี่ล่องนภาก็ค่อย ๆ หรี่ลง