บทที่ 390: ขอบเขตระดับแปดขั้นกลาง!

หลายวันต่อมา

“เสียงคำรามมังกรน้ำแข็ง!”

“เสียงคำรามมังกรน้ำแข็ง!”

“เสียงคำรามมังกรน้ำแข็ง!”

“......”

【คุณสังหารอสูรร้ายระดับหนึ่งขั้นกลาง... แต้มวิวัฒนาการ +35!】

【คุณสังหารอสูรร้ายระดับสี่ขั้นกลาง... แต้มวิวัฒนาการ +70,000!】

【คุณสังหารอสูรร้ายระดับห้าขั้นกลาง... แต้มวิวัฒนาการ +250,000!】

【คุณสังหารอสูรร้ายระดับเจ็ดขั้นล่าง... แต้มวิวัฒนาการ +3,000,000!】

【......】

ลู่หยวนยังคงเดินหน้าไล่ล่าสังหารเหล่าอสูรร้ายด้วยความเร็วสูงอย่างต่อเนื่อง

ทักษะที่เขาเรียกใช้บ่อยที่สุดก็คือ “เสียงคำรามมังกรน้ำแข็ง”

เหตุผลหลักเป็นเพราะสภาพแวดล้อมก้นทะเลนั้นเอื้ออำนวยต่อทักษะอย่าง “เสียงคำรามมังกรน้ำแข็ง” เป็นที่สุด

แม้ว่าหลังจากไล่ล่าอย่างบ้าคลั่งจนพวกอสูรร้ายต่างพากันหนีตายจ้าละหวั่นทันทีที่เห็นตัวเขา ซึ่งส่งผลกระทบต่อยอดการสังหารไปบ้างก็ตาม

แต่เมื่อถัวเฉลี่ยแล้ว เขาก็ยังกวาดแต้มวิวัฒนาการได้สูงถึงวันละประมาณ 20 ล้านแต้ม

นั่นทำให้...

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา...

【แต้มวิวัฒนาการ: 132,601,000】

เมื่อเห็นยอดแต้มวิวัฒนาการบนหน้าต่างระบบที่พุ่งทะลุ 130 ล้านแต้ม ลู่หยวนก็อดไม่ได้ที่จะหลุดหัวเราะออกมาด้วยความพึงพอใจ

【แต้มวิวัฒนาการ: 132,601,000】

【ขอบเขต: ระดับแปดขั้นล่าง (↑)】

ลู่หยวนไม่ลังเลอีกต่อไป เขากดปุ่ม “↑” ที่ด้านหลังสถานะขอบเขตบนหน้าต่างระบบทันที

【แต้มวิวัฒนาการ -130,000,000!】

【ขอบเขต: ระดับแปดขั้นล่าง → ระดับแปดขั้นกลาง】

ตูม!

ชั่วพริบตานั้น พลังงานสายน้ำแข็งอันมหาศาลก็ปะทุขึ้นภายในร่างของลู่หยวน บีบให้เขาต้องรวบรวมสมาธิทั้งหมดเพื่อรับมือกับพลังงานที่เกรี้ยวกราดนี้

ปัง!

วินาทีต่อมา โล่ผนึกน้ำแข็งก็แตกกระจายออก ทว่าน้ำทะเลกลับไม่ได้ทะลักเข้ามาแต่อย่างใด

นั่นเป็นเพราะรอบกายของลู่หยวนมีคลื่นพลังงานที่ทรงพลังอย่างยิ่งยวดกำลังม้วนตัวแผ่ขยายออกไปอย่างต่อเนื่อง

เป็นที่ทราบกันดีว่า

การที่น้ำทะเลทั่วไปจะกลายเป็นน้ำแข็งได้นั้น จำเป็นต้องเอาชนะค่าความจุความร้อนจำเพาะที่สูงลิ่วและค่าความเค็มเสียก่อน

ทว่าการระเบิดของพลังงานที่ลู่หยวนปลดปล่อยออกมาขณะทะลวงขอบเขตในครั้งนี้ ได้ก้าวข้ามขีดจำกัดของสามัญสำนึกไปแล้ว เมื่อพลังงานกระทบถูกน้ำก็แปรเปลี่ยนเป็นปราณแกร่งเหมันต์ทมิฬในทันที น้ำทะเลไม่มีแม้แต่โอกาสจะไหลเวียน ก็ถูกแช่แข็งกลายเป็นผลึกน้ำแข็งสีฟ้าใสกระจ่างในชั่วพริบตา!

ลวดลายน้ำแข็งระเบิดลามออกไปในน้ำทะเลราวกับสายฟ้าฟาด ไม่ว่าจะพาดผ่านที่ใด อสูรร้ายนานาชนิดต่างถูกแช่แข็งอยู่ในก้อนน้ำแข็ง วินาทีที่ถูกแช่แข็ง พวกมันก็ตกตายคาที่และกลายเป็นแต้มวิวัฒนาการของลู่หยวน

【คุณสังหารอสูรร้ายระดับสามขั้นล่าง... แต้มวิวัฒนาการ +6,000】

【คุณสังหารอสูรร้ายระดับสี่ขั้นสูง... แต้มวิวัฒนาการ +1,000,000!】

【คุณสังหารอสูรร้ายระดับหกขั้นกลาง... แต้มวิวัฒนาการ +800,000!】

【......】

แม้แต่กระแสน้ำร้อนอุณหภูมินับพันองศาเซลเซียสที่พวยพุ่งจากปล่องน้ำพุร้อนใต้ทะเลลึก ก็ยังถูกไอเย็นยะเยือกแช่แข็งจนจับตัวเป็นก้อน กลายเป็นเสาน้ำแข็งที่ห่อหุ้มฟองอากาศเดือดพล่าน กลายเป็นประติมากรรมแปลกตาในโลกน้ำแข็งแห่งนี้

การระเบิดของพลังงานสายน้ำแข็งยิ่งแผ่ขยายก็ยิ่งรุนแรง จากรอบกายลู่หยวนเกือบร้อยเมตร ขยายไปจนถึงพันเมตร หรือกระทั่งหมื่นเมตร!

มวลน้ำทะเลลึกหมื่นเมตรราวกับถูกกดปุ่มหยุดเวลา ถูกแช่แข็งเป็นชั้นๆ จนกลายเป็นเนื้อเดียวกัน

โคลนเลนบนพื้นทะเล เศษซากปะการัง และโขดหินลาวาที่ขรุขระ ทั้งหมดถูกปกคลุมด้วยชั้นน้ำแข็งเหมันต์ทมิฬหนาเตอะ แม้แต่กระแสน้ำมืดที่ไหลเวียนในหุบเหวใต้ทะเล ก็ยังแข็งตัวเป็นของแข็งภายใต้การลุกลามของลวดลายน้ำแข็ง

ก้อนน้ำแข็งที่อัดแน่นด้วยแรงดันสูงใต้ทะเลลึก สะท้อนแสงเย็นเยียบราวกับน้ำแข็งสีฟ้าขั้วโลก ส่องสว่างท้องทะเลลึกที่มืดมิดจนกลายเป็นสีขาวโพลนอันหนาวเหน็บ

อสูรร้ายระดับสูงบางตัวที่ซ่อนอยู่ในร่องลึกก้นสมุทร เพียงแค่สัมผัสได้ถึงความหนาวเย็น ร่างกายก็ถูกแช่แข็งจนทะลุ แม้แต่ท่าทางที่กำลังดิ้นรนก็ยังถูกตรึงไว้ในน้ำแข็ง กลายเป็นส่วนหนึ่งของอาณาเขตน้ำแข็งไปโดยสมบูรณ์

【คุณสังหารอสูรร้ายระดับเจ็ดขั้นล่าง... แต้มวิวัฒนาการ +2,500,000!】

【คุณสังหารอสูรร้ายระดับเจ็ดขั้นสูง แต้มวิวัฒนาการ +8,000,000!】

ไม่น่าเชื่อเลยว่า พลังงานสายน้ำแข็งที่ระเบิดออกมาจากรอบตัวลู่หยวนจะยังคงพุ่งสูงขึ้น ทำให้ขอบเขตการแช่แข็งขยายออกไปเรื่อยๆ จนกระทั่งน้ำทะเลในน่านน้ำกว้างใหญ่ไพศาลกลายเป็นทุ่งน้ำแข็งอันไร้ขอบเขต

แม้แต่คลื่นยักษ์เหนือผิวน้ำ ก็ยังถูกพลังงานสายน้ำแข็งชักนำจนแข็งตัวกลายเป็นกำแพงน้ำแข็ง ระหว่างฟ้าและดินเหลือเพียงน้ำแข็งเหมันต์ทมิฬอันขาวโพลนสุดลูกหูลูกตา

แน่นอนว่าเหนือผิวน้ำย่อมไม่มีสิ่งใดหลงเหลืออยู่ มีเพียงความเวิ้งว้างอันไร้ที่สิ้นสุด

ต้องยอมรับเลยว่า คุณค่าของแต้มวิวัฒนาการ 130 ล้านแต้มนี้มันมหาศาลจริงๆ

คลื่นพลังงานที่ระเบิดออกมาถึงได้น่าสะพรึงกลัวขนาดนี้!

......

เวลาผ่านไปเกือบสองวัน

ลู่หยวนถึงเพิ่งรู้สึกว่าพลังงานสายน้ำแข็งในร่างกายค่อยๆ สงบลง

“ฟู่ว~ จบสักที”

ลู่หยวนอดไม่ได้ที่จะพ่นลมหายใจขุ่นมัวออกมา

ยังดีที่อุปกรณ์แปลงพลังงานเป็นออกซิเจนบนตัวไม่ได้หลุดออกไป ไม่อย่างนั้นเขาคงมีโอกาสสูงมากที่จะตายตั้งแต่ตอนทะลวงขอบเขตแล้ว

เมื่อมองไปที่ทุ่งน้ำแข็งอันกว้างใหญ่รอบตัว ลู่หยวนก็ถึงกับอึ้งไป

แค่ทะลวงขอบเขต ทำไมถึงขังตัวเองไว้ที่นี่ซะได้ล่ะเนี่ย?

“ช่างเถอะ ดูค่าสถานะก่อนดีกว่า”

ลู่หยวนตั้งสมาธิ หน้าต่างสถานะก็ถูกเรียกออกมาทันที

【ชื่อ: ลู่หยวน】

【แต้มวิวัฒนาการ: 47,296,800】

【ความบริสุทธิ์ของพลังงาน: 92%】

【พลังพิเศษ: บัลลังก์จักรพรรดิน้ำแข็งสุดขั้ว (SSS)】

【ขอบเขต: ระดับแปดขั้นกลาง】

【พลังจิต: 5,329,000 เฮิรตซ์】

【พลังปราณ: 5,617,000 แคล】

【พลังแห่งการทำลายล้าง: 18,000 อิน】

แวบแรกที่เห็นแต้มวิวัฒนาการ ลู่หยวนถึงกับมึนงงไปเลย

พระเจ้า! แต้มวิวัฒนาการกว่า 40 ล้าน!

คิดไม่ถึงว่าการระเบิดของพลังงานสายน้ำแข็งครั้งนี้จะทรงพลังขนาดนี้

เรื่องนี้ทำให้ลู่หยวนอดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มจางๆ ออกมา

ส่วนค่าสถานะที่เพิ่มขึ้น ก็ทำให้ลู่หยวนประหลาดใจมากเช่นกัน

ค่าเฮิรตซ์ของพลังจิตและค่าแคลของพลังปราณต่างก็พุ่งไปถึง 5 ล้านกว่าแล้ว

พลังแห่งการทำลายล้างยิ่งเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล จนมาถึง 18,000 อินแล้ว

“เอาล่ะ ตอนนี้ได้เวลาหาวิธีออกไปจากที่นี่แล้ว”

ลู่หยวนใช้พลังจิตตรวจสอบสภาพแวดล้อมรอบๆ ก่อนเป็นอันดับแรก

“เฮ้อ นี่มันจะเวอร์เกินไปไหมเนี่ย?”

ครู่ต่อมา ลู่หยวนก็ถอนหายใจออกมา

ชั้นน้ำแข็งหนาเป็นหมื่นเมตร

ถ้าจะเจาะออกไป คาดว่าคงต้องใช้เวลาไม่น้อยเลยทีเดียว

แต่ยังไงลู่หยวนก็ต้องออกไปอยู่ดี

หลังจากลองดูสักพัก ลู่หยวนก็พบว่าชั้นน้ำแข็งนี้ไม่เพียงแต่หนา แต่ยังแข็งโป๊กอีกต่างหาก

ตอนแรกที่ใช้ทวนราชันย์เหมันต์ทมิฬแทงลงไป ผลที่ได้ก็เหมือนเอาพลั่วขุดดิน คือขุดได้ แต่ไม่ได้เร็วมากนัก

ไม่มีทางทำได้เหมือนเอามีดตัดเต้าหู้ที่ทั้งเฉียบคมและรวดเร็ว

......

ณ จุดที่ลึกที่สุดของมหาสมุทร ฉลามยักษ์ตัวหนึ่งที่มีขนาดมหึมาถูกแรงสั่นสะเทือนมหาศาลจากการทะลวงขอบเขตของลู่หยวนปลุกให้ตื่นขึ้น

“ข้างบนนั่น เกิดอะไรขึ้น?”

ฉลามยักษ์ตัวนี้อดสงสัยในใจไม่ได้ จึงใช้พลังจิตทำการตรวจสอบ

และต้องประหลาดใจเมื่อพบว่า ที่ด้านบนห่างออกไปหลายหมื่นเมตร มีอสูรร้ายตัวหนึ่งที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ถูกห่อหุ้มด้วยชั้นน้ำแข็งหนาเตอะเป็นชั้นๆ

อสูรร้ายตัวนั้น ก็คือลู่หยวนนั่นเอง

เดาได้ไม่ยากเลยว่า ชั้นน้ำแข็งที่หนาเตอะนี้ถูกปลดปล่อยออกมาโดยลู่หยวน

“ฆ่าเสบียงสำรองของฉันไปตั้งเยอะขนาดนี้ งั้นแกก็มาเป็นอาหารให้ฉันอิ่มท้องแทนซะเถอะ”

ลึกลงไปในดวงตาสีแดงฉานของฉลามยักษ์ คือความกระหายเลือดและเจตนาฆ่าฟันที่ปิดไม่มิด

วินาทีต่อมา ฉลามยักษ์ตัวนี้ก็พุ่งตัวไปยังน่านน้ำด้านบนอย่างรวดเร็ว