บทที่ 195: พิธีเปิดและกฎกติกา!

สนามแข่งขันมหาวิทยาลัยพลังพิเศษระดับประเทศถูกสร้างขึ้นเป็นพิเศษโดยรัฐบาลในเมืองจิงเป่ย

มันมีพื้นที่กว้างขวางมหาศาล อัฒจันทร์โดยรอบสามารถรองรับผู้ชมได้นับแสนคน!

บรรยากาศภายในงานคึกคักอึกทึก เสียงตะโกนโห่ร้องดังกระหึ่มไม่ขาดสาย!

“ยินดีต้อนรับทุกท่านเข้าสู่สนามการแข่งขันมหาวิทยาลัยพลังพิเศษระดับประเทศประจำปี 2052 ครับ ผมคือพิธีกร กวนเฟิง!”

“จากการพัฒนาตลอดหลายปีที่ผ่านมาของประเทศต้าเซี่ย ปัจจุบันประเทศของเรามีมหาวิทยาลัยพลังพิเศษทั้งหมด 256 แห่ง!”

“โดยแบ่งออกเป็นสี่สุดยอดมหาวิทยาลัย สหพันธ์ยี่สิบสี่มหาวิทยาลัย และมหาวิทยาลัยพลังพิเศษอื่นๆ อีก 224 แห่ง!”

“ขอเสียงปรบมือต้อนรับทีมผู้เข้าแข่งขันจากสถาบันเหล่านี้ด้วยครับ!”

กวนเฟิงกล่าวด้วยรอยยิ้มและน้ำเสียงที่เปี่ยมด้วยความกระตือรือร้น

“ทีมแรกที่เดินเข้าสู่สนาม คือทีมจากมหาวิทยาลัยพลังพิเศษเซินเฉิง! หลายคนคงยังจำภาพความรุ่งโรจน์เมื่อปีก่อนที่มหาวิทยาลัยพลังพิเศษเซินเฉิงคว้าแชมป์ไปครองได้ลางๆ ไม่รู้ว่าปีนี้พวกเขาจะสามารถสานต่อตำนานความยิ่งใหญ่นั้นได้หรือไม่?!”

สิ้นเสียงของกวนเฟิง ทีมมหาวิทยาลัยพลังพิเศษเซินเฉิงก็เดินเข้าสู่สนาม

“มหาลัยเซินแกร่งที่สุด!”

“มหาลัยเซินต้องชนะ!”

ในงานมีนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยพลังพิเศษเซินเฉิงและแฟนคลับที่คอยให้กำลังใจอยู่มากมาย พวกเขาต่างส่งเสียงเชียร์กันอย่างกึกก้อง!

โฟกัสกลับมาที่ทีม

ผู้ที่เดินนำหน้าย่อมเป็นใครไปไม่ได้นอกจากหัวหน้าทีมผู้เข้าแข่งขันจากมหาวิทยาลัยพลังพิเศษเซินเฉิง...ลู่หยวน

เขาสวมชุดรบสีดำ ด้านหลังสะพายทวนยาวสีฟ้าคราม

แผ่กลิ่นอายอันน่าเกรงขาม ราวกับพร้อมจะระเบิดพลังออกมาได้ทุกเมื่อ

ฟ่อ ฟ่อ ฟ่อ~

ข้างกายของเขาคืองูยักษ์ลำตัวสีฟ้าครามตลอดทั้งตัว มันคือสัตว์อสูรคู่สัญญาของลู่หยวน...เสี่ยวปิง

สิ่งนี้ไม่ได้ทำให้ผู้ชมตื่นตระหนกแต่อย่างใด

เพราะการมีอยู่ของสัตว์อสูรคู่สัญญานั้นไม่ใช่ความลับใหญ่อะไรอีกต่อไปแล้ว

ผู้ที่ตามมาติดๆ คือเจียงเซวียนหราน เรือนผมสีเงินงดงามและใบหน้าเย็นชาของเธอ ดึงดูดสายตาของนักศึกษาชายในงานได้ไม่น้อย

ก็แหม ชาวต้าเซี่ยส่วนใหญ่เป็นพวกคลั่งรักคนผมขาวกันทั้งนั้น นี่จึงเป็นเรื่องปกติ

ถัดมาคือมู่ซินผู้ร่าเริงและเปิดเผย ทุกครั้งที่สายตาของผู้ชมจับจ้องมา เธอก็จะยิ้มบางๆ และโบกมือทักทายอย่างเป็นกันเองเสมอ

สุดท้ายคือหลิวหงและหวังจี้ที่เดินตามอยู่ด้านหลัง!

ขณะที่พวกเขาทั้งหมดเดินเข้ามาใกล้ เสียงพลุก็ดังขึ้นจากด้านหลัง

พลุสีสันสดใสรวมตัวกันเป็นลวดลายหนึ่ง

และลวดลายนั้น ก็คือตราสัญลักษณ์ของมหาวิทยาลัยพลังพิเศษเซินเฉิง

......

เมื่อได้เห็นภาพนี้ ฟางหว่านที่นั่งอยู่มุมหนึ่งของอัฒจันทร์ก็รู้สึกปลื้มปิติเป็นอย่างยิ่ง

ลูกชายของเธอ เติบโตขึ้นแล้วจริงๆ...

เซี่ยชิงอินที่นั่งอยู่บนอัฒจันทร์ไม่ได้เอ่ยสิ่งใด เพียงแต่อวยพรลู่หยวนเงียบๆ ในใจ

‘ลู่หยวน...เป็นถึงหัวหน้าทีมของมหาวิทยาลัยพลังพิเศษเซินเฉิงเลยเหรอเนี่ย?!’

ส่วนหลี่หมิงและหัวหน้าฝ่ายหลี่ถึงกับอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง!

คนอื่นอาจไม่รู้จักลู่หยวน จึงไม่ได้รู้สึกแปลกใจอะไรมากนัก

แต่พวกเขาต่างออกไป เมื่อหนึ่งปีก่อน พวกเขายังเห็นลู่หยวนเป็นแค่นักเรียนธรรมดาคนหนึ่งอยู่เลย

ทว่าผ่านไปเพียงปีเดียว กลับเกิดการเปลี่ยนแปลงชนิดพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน!

เดิมที แค่ลู่หยวนได้เป็นตัวแทนมหาวิทยาลัยเข้าร่วมการแข่งขันระดับประเทศ ก็ทำให้พวกเขาตกใจมากพอแล้ว!

แต่พอตอนนี้มารู้ว่าเป็นถึงหัวหน้าทีม ก็ยิ่งน่าตกตะลึงเข้าไปใหญ่!

หลังจากมหาวิทยาลัยพลังพิเศษเซินเฉิงเข้าสู่สนามแล้ว

ทีมจากสามสุดยอดมหาวิทยาลัยที่เหลือก็ทยอยเดินตามเข้ามา ได้แก่ มหาวิทยาลัยพลังพิเศษจิงเป่ย มหาวิทยาลัยพลังพิเศษหมัวตู และมหาวิทยาลัยพลังพิเศษเทียนชวน...

ซึ่งก็ได้รับเสียงเชียร์จากผู้สนับสนุนของพวกเขาอย่างล้นหลามเช่นกัน!

หลังสี่สุดยอดมหาวิทยาลัยเข้าสู่สนาม ลำดับต่อไปก็คือสหพันธ์ยี่สิบสี่มหาวิทยาลัย

ชื่อก็บอกอยู่แล้วว่าสหพันธ์ยี่สิบสี่มหาวิทยาลัย หมายความว่ามีทีมเข้าแข่งขันทั้งหมด 24 ทีม

อนึ่ง สหพันธ์ยี่สิบสี่มหาวิทยาลัยนี้ประกอบด้วยมหาวิทยาลัยพลังพิเศษระดับ 985 และ 211 จำนวน 24 แห่ง

พวกเขาไม่ได้มีอภิสิทธิ์เหมือนทีมจากสี่สุดยอดมหาวิทยาลัย จึงไม่ได้เดินเข้าสนามทีละทีม แต่เป็นการเดินเข้าพร้อมกันทั้ง 24 ทีม!

ต่อจาก 24 ทีมนี้ ก็คือมหาวิทยาลัยพลังพิเศษที่เหลืออีก 224 แห่ง

การที่ทีมจากมหาวิทยาลัยกว่าสองร้อยแห่งสามารถเดินเข้าสู่สนามได้พร้อมกัน ก็พอจะจินตนาการได้แล้วว่าสนามแห่งนี้กว้างใหญ่ไพศาลเพียงใด

หากจะให้เห็นภาพด้วยตัวเลข สนามแห่งนี้ก็มีขนาดประมาณสี่เหลี่ยมผืนผ้า ความยาว 3 กิโลเมตร และความกว้าง 2 กิโลเมตร

————

“พิธีเปิดจบลงแล้ว ต่อไปผมจะขอแนะนำกฎกติกาและตารางการแข่งขันมหาวิทยาลัยพลังพิเศษระดับประเทศในครั้งนี้อย่างเป็นทางการครับ!”

“กฎกติกานั้นเรียบง่ายมาก อนุญาตให้ใช้ชุดรบโลหะผสมและอาวุธได้สูงสุดแค่ระดับ S เท่านั้น ห้ามใช้อุปกรณ์เสริม โอสถ หรือยาอื่นใดโดยเด็ดขาด หากตรวจพบจะถูกตัดสิทธิ์ทันที!”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ กวนเฟิงก็แสดงสีหน้าจริงจังขึ้นมา

จากนั้น เขาก็กล่าวต่ออย่างช้าๆ ว่า

“สำหรับตารางการแข่งขัน ต่อไปเราจะเริ่มทำการจับฉลากแบ่งกลุ่มครับ! โดยจะแบ่งออกเป็นสี่กลุ่มใหญ่!”

“เพื่อรักษาความน่าสนใจและความยุติธรรมของการแข่งขัน ในแต่ละกลุ่มใหญ่ซึ่งมีหมายเลข 1, 2, 3 และ 4 จะมีทีมจากสี่สุดยอดมหาวิทยาลัยประจำอยู่กลุ่มละหนึ่งแห่ง โดยเรียงตามอันดับของปีที่แล้ว ได้แก่ มหาวิทยาลัยพลังพิเศษเซินเฉิง มหาวิทยาลัยพลังพิเศษจิงเป่ย มหาวิทยาลัยพลังพิเศษหมัวตู และมหาวิทยาลัยพลังพิเศษเทียนชวน!”

“แต่ละกลุ่มใหญ่จะมีมหาวิทยาลัยทั้งหมด 64 แห่ง”

“การแข่งขันในรอบแบ่งกลุ่มจะใช้เวลาทั้งหมด 4 วัน แต่ละทีมจะต้องลงแข่งวันละหนึ่งรอบ รวมเป็น 4 รอบ ทีมที่ชนะอย่างน้อย 3 รอบจะผ่านเข้าสู่รอบคัดเลือก ส่วนทีมที่เหลือจะต้องไปแข่งในรอบแพ้คัดออก”

“หลังจากจบรอบแบ่งกลุ่ม จะเป็นการแข่งขันในรอบคัดเลือกและรอบแพ้คัดออก!”

“ในรอบคัดเลือก ทีมที่ผ่านเข้ามาจะถูกจับคู่แข่งขันกันอีกครั้ง โดยจะแข่งทั้งหมดสองรอบในหนึ่งวัน คือรอบเช้าและรอบบ่าย”

“ส่วนรอบแพ้คัดออก ผู้เข้าแข่งขันจะต้องล่าอสูรร้ายในฉากจำลองที่ถูกสุ่มขึ้นมาเป็นเวลาหนึ่งวันเต็ม และจะจัดอันดับตามคะแนนที่แต่ละทีมทำได้!”

“ทีมที่ชนะในรอบคัดเลือกจะได้ผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ ส่วนทีมที่แพ้จะต้องไปแข่งขันในรอบจัดอันดับ!”

“ขั้นตอนของรอบจัดอันดับจะเหมือนกับรอบแพ้คัดออกทุกประการ”

“ส่วนรูปแบบของรอบชิงชนะเลิศนั้น จะตัดสินอีกครั้งหลังจากทราบจำนวนทีมที่ผ่านเข้ารอบสุดท้าย...”

“และขอประกาศเรื่องสุดท้าย เพื่อป้องกันอุบัติเหตุที่อาจทำให้ผู้เข้าแข่งขันบาดเจ็บ หรือส่งผลกระทบต่ออนาคตของพวกเขา การแข่งขันครั้งนี้จะจัดขึ้นในโลกเสมือนจริงตลอดทั้งรายการ”

“โดยภาพการต่อสู้ในโลกเสมือนจริง จะถูกฉายในรูปแบบโฮโลแกรมถ่ายทอดสดให้ชมกันทั่วทั้งสนาม!”

กวนเฟิงอธิบายรวดเดียวจบ แต่ในฐานะพิธีกรของงานใหญ่ระดับประเทศ แม้จะพูดต่อเนื่องยาวนาน เขากลับไม่แสดงอาการเหนื่อยล้าให้เห็นแม้แต่น้อย

น้ำเสียงยังคงราบรื่นไม่สะดุด

ทั้งหมดนี้ต้องยกความดีความชอบให้กับพลังพิเศษที่เขาปลุกขึ้นมา ซึ่งเป็นพลังพิเศษประเภทพิเศษ

......

การแข่งขันของมหาวิทยาลัยพลังพิเศษ 256 แห่ง กระบวนการย่อมซับซ้อนเป็นธรรมดา

แต่ผู้ชมบนอัฒจันทร์กลับไม่รู้สึกเบื่อหน่ายแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม พวกเขากลับตั้งใจฟังอย่างใจจดใจจ่อ

เพราะยิ่งตารางการแข่งขันซับซ้อนและยาวนานเท่าไหร่ ก็ยิ่งพิสูจน์ว่าตั๋วในมือของพวกเขานั้นคุ้มค่าทุกบาททุกสตางค์

แถมยังหมายความว่ามีอะไรให้รับชมอีกมากมาย เรียกว่ามางานนี้ไม่มีทางเสียเที่ยวแน่นอน!

......

ขณะที่เหล่าผู้เข้าแข่งขันในสนาม เมื่อได้ฟังกติกาจบ แววตาของพวกเขาก็ลุกโชนขึ้นมาทันที ทุกคนกำหมัดแน่น เปี่ยมล้นไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้!

“ลุย ลุย ลุย!”

“นี่คือโอกาสที่จะได้สร้างชื่อเสียงให้โด่งดัง พวกเรามาแล้ว!”