บทที่ 155: ทะลวงสู่ระดับสี่ขั้นล่าง!

ทันทีที่หมีปีศาจพายุอัสนีสิ้นใจ เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นข้างหูลู่หยวน

【คุณสังหารอสูรร้ายระดับสี่ขั้นสูง หมีปีศาจพายุอัสนี แต้มวิวัฒนาการ +50000!】

ลู่หยวนพลันปลดปล่อยพลังงานสายน้ำแข็งทั้งหมดในร่างกายออกมา

ฟู่~

สไลเดอร์น้ำแข็งที่แข็งแกร่งค่อยๆ ก่อตัวขึ้นอย่างช้าๆ ด้วยฝีมือของลู่หยวน

แม้การรีดเค้นพลังงานสายน้ำแข็งมหาศาลจนหมดสิ้นจะทำให้ความรู้สึกอ่อนเปลี้ยถาโถมเข้าใส่ แต่ทั่วทั้งร่างของหมีปีศาจพายุอัสนีล้วนเป็นสมบัติล้ำค่า หากทำได้เพียงมองแต่ไม่อาจครอบครอง ในใจของเขาก็คงร้อนรุ่มดั่งไฟเผา

เมื่อสร้างสไลเดอร์น้ำแข็งเสร็จ เขาก็ไถลตัวลงไปยังก้นหุบเขาทันที

เมื่อมองจากด้านบนยังไม่เห็นภาพชัดเจนนัก แต่เมื่อลงมาถึงก้นหุบเขา ทุกอย่างกลับปรากฏแก่สายตาอย่างแจ่มแจ้ง

ทั่วบริเวณเต็มไปด้วยหลุมบ่อจากการโจมตีของสายฟ้าอันบ้าคลั่ง สภาพแวดล้อมพังพินาศย่อยยับ

ภาพตรงหน้าทำให้ต้องทอดถอนใจในความรุนแรงของอัสนีบาต

โชคดีที่ตอนนั้นหมีปีศาจพายุอัสนีอยู่ก้นหุบเขา ส่วนตัวเขาก็อาศัยความได้เปรียบทางภูมิประเทศเข้าสู้

ลู่หยวนเดินมาถึงเบื้องหน้าหมีปีศาจพายุอัสนี จากนั้นก็หยิบกริชโลหะผสมระดับ A ออกมาเพื่อชำแหละ

แต่เมื่อกริชโลหะผสมระดับ A อันคมกริบสัมผัสกับหนังที่เหนียวสุดขีดของหมีปีศาจพายุอัสนี ไม่ว่าลู่หยวนจะออกแรงมากเพียงใด กริชก็ไม่อาจบาดลึกเข้าไปในหนังของมันได้เลยแม้แต่น้อย

การใช้กริชจะช่วยให้ชำแหละได้อย่างแม่นยำ ไม่ทำให้วัตถุดิบบนตัวอสูรร้ายต้องสูญเสียไปแม้แต่น้อย

แต่จะทำอย่างไรได้ ในเมื่อความคมของกริชมันไม่เพียงพอจริงๆ

‘ไว้กลับไปค่อยซื้อกริชโลหะผสมระดับ S สักเล่มแล้วกัน’ ลู่หยวนคิดในใจ หาเหตุผลให้กับการซื้อของใหม่ของตน

สุดท้าย ลู่หยวนจึงจำต้องใช้ทวนธาราเหมันต์ผ่ามิติของตนเอง

เมื่ออัดฉีดพลังงานสายน้ำแข็งเข้าไปจนเต็มเปี่ยม ความแข็งแกร่งของมันก็เทียบเท่าได้กับโลหะผสมระดับ S

แคว่ก—

พร้อมกับเสียงฉีกขาดอันคมชัด ในที่สุด หนังของหมีปีศาจพายุอัสนีก็ถูกกรีดออก

เปรี๊ยะ!

ทันทีที่เนื้อของหมีปีศาจพายุอัสนีถูกเปิดออก สายฟ้าสีม่วงหลายสายก็แลบแปลบปลาบขึ้นมากลางอากาศ

ลู่หยวนรู้ดีว่านี่คือพลังงานสายฟ้าที่ตกค้างอยู่ในร่างของหมีปีศาจพายุอัสนีกำลังถูกปลดปล่อยออกมา

เมื่อพลังงานสายฟ้าถูกปลดปล่อยออกมาจนหมด จากนั้นก็เป็นดีหมี หัวใจหมี และผลึกพลังงาน...

ชิ้นส่วนล้ำค่าเหล่านี้ล้วนถูกลู่หยวนนำออกมาทีละชิ้นและเก็บเข้าแหวนมิติ

หลังจากเก็บเกี่ยวของล้ำค่าจากซากหมีปีศาจพายุอัสนีเสร็จสิ้น ลู่หยวนก็ออกจากหุบเขาเพื่อตามล่าอสูรร้ายตัวต่อไป...

————

รัศมีการตรวจจับของเขากว้างถึงสองหมื่นสองพันเมตร!

แม้จะดูเหมือนเป็นพื้นที่ที่กว้างใหญ่ไพศาล แต่ในโลกใต้พิภพอันไร้ขอบเขตนี้ มันกลับเทียบอะไรไม่ได้เลย

ยิ่งไปกว่านั้น อสูรร้ายระดับสามก็ไม่ได้มีอยู่เกลื่อนกลาด ไม่ใช่ว่านึกอยากจะเจอก็เจอได้ง่ายๆ

จนกระทั่งหนึ่งสัปดาห์ผ่านไป

【คุณสังหารอสูรร้ายระดับสองขั้นสูง หมูนักวิ่ง แต้มวิวัฒนาการ +600!】

ณ ริมลำธาร หมูนักวิ่งร่างกำยำตัวหนึ่งกำลังก้มหน้าดื่มน้ำ ทันใดนั้น หัวของมันก็หลุดกระเด็นออกจากบ่า!

จากนั้น ร่างสูงสง่าก็ก้าวออกมาจากส่วนลึกของป่า เขาไม่ใช่ใครอื่นนอกจากลู่หยวน

บัดนี้ แต้มวิวัฒนาการบนหน้าต่างสถานะของลู่หยวนก็ครบ 90,000 แต้มพอดี

ลู่หยวนเรียกหน้าต่างสถานะออกมาในใจ

【ชื่อ: ลู่หยวน】

【แต้มวิวัฒนาการ: 90000】

【ความบริสุทธิ์ของพลังงาน: 80%】

【พลังพิเศษ: บัลลังก์น้ำแข็ง (SS)】

【ขอบเขต: ระดับสามขั้นสูง】

【พลังจิต: 1662 เฮิรตซ์】

【พลังปราณ: 4145 แคล】

【ทักษะ: ทักษะการใช้หอก (ปรมาจารย์), วิชาต่อสู้ (ขั้นกลาง) (↑), วงแหวนหนามน้ำแข็ง (D) (ขั้นสูง) (↑), วาร์ปน้ำแข็งสุดขั้ว (B) (ขั้นสูง) (↑), คมมีดน้ำแข็ง (A) (ขั้นปรมาจารย์) (↑), โล่ผนึกน้ำแข็ง (A) (ขั้นปรมาจารย์) (↑), วิชาระเบิดน้ำแข็ง (S) (ขั้นสูง) (↑), วิชาเทพสำรวจ (S) (ขั้นปรมาจารย์), ค่ายกลสังหารมายาน้ำแข็งสุดขั้ว (SS-) (ขั้นสูง) (↑), ทวนเหมันต์จู่โจมต่อเนื่อง (SS-) (ขั้นสูง) (↑)】

【วิชาหลอมกายา: กายาแก่นน้ำแข็งเสวียนหมิง (S) (ขั้นที่สี่)】

【สัตว์อสูรคู่สัญญา: งูยักษ์หนามน้ำแข็ง [ระดับสองขั้นสูง (↑)/ระดับห้าขั้นสูง]】

“อัปเกรดขอบเขตได้แล้วสินะ”

“อีกไม่กี่วันก็จะเข้าเดือนพฤศจิกายนแล้ว... งั้นก็...”

ลู่หยวนตัดสินใจอัปเกรดขอบเขตโดยตรง!

เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อย กดปุ่ม “↑” ที่อยู่ด้านหลังขอบเขตอย่างเด็ดเดี่ยว

【แต้มวิวัฒนาการ -90000!】

【ขอบเขต: ระดับสามขั้นสูง → ระดับสี่ขั้นล่าง】

ทันทีที่แต้มวิวัฒนาการบนหน้าต่างสถานะหายวับไป ลู่หยวนก็สัมผัสได้ถึงพลังเยือกแข็งที่ไม่เคยมีมาก่อนซึ่งกำลังปะทุออกมาจากภายในร่างกาย!

หนาว! หนาวเหน็บ! เย็นยะเยือกจนถึงกระดูก!

แม้แต่ลู่หยวนผู้เป็นผู้ใช้พลังสายน้ำแข็งก็ยังแทบไม่อาจทนรับได้โดยตรง

พลังเยือกแข็งอันรุนแรงบีบให้ลู่หยวนต้องหลับตาลงและโคจรพลังเพื่อทำสมาธิ

ปัง! ปัง! ปัง!

สิ่งที่ลู่หยวนมองไม่เห็นคือ การปะทุของพลังงานอันน่าสะพรึงกลัวได้ทำให้หนามน้ำแข็งขนาดมหึมานับไม่ถ้วนผุดขึ้นจากพื้นดิน

มันหักโค่นต้นไม้ใหญ่โดยรอบจนขาดสะบั้น ถอนรากถอนโคนพืชพรรณ และแช่แข็งลำธารใกล้ๆ ตั้งแต่ภายในจรดภายนอก

ในชั่วพริบตา อุณหภูมิโดยรอบลดฮวบลงหลายสิบองศาเซลเซียส!

...

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ชั่วพริบตาก็ล่วงเลยไปสี่ชั่วโมง

พลังงานสายน้ำแข็งในร่างกายของลู่หยวนก็ค่อยๆ สงบลง

ฟู่~

เขาเปิดตาขึ้นพร้อมกับผ่อนลมหายใจยาวออกมาเฮือกหนึ่ง

“สดชื่นจริงๆ” ลู่หยวนพึมพำ

เขารู้สึกได้ทันทีว่าทั่วทั้งร่างเปี่ยมล้นไปด้วยพละกำลัง ราวกับว่าทุกหมัดที่ปล่อยออกไปจะทรงพลังอย่างหาใดเปรียบ

ความคิดก็เฉียบคมขึ้นมากเช่นกัน

ลู่หยวนสัมผัสได้ว่าระยะตรวจจับสูงสุดของ ‘วิชาเทพสำรวจ’ เพิ่มขึ้นจากรัศมีสองหมื่นสองพันเมตรเป็นสองหมื่นสี่พันเมตร

อย่าได้ดูถูกรัศมีที่เพิ่มขึ้นเพียงสองพันเมตร เพราะในความเป็นจริงแล้ว นั่นหมายถึงระยะตรวจจับที่เพิ่มขึ้นเกือบ 20%!

‘ดูค่าสถานะที่เพิ่มขึ้นหน่อยดีกว่า’

ลู่หยวนเรียกหน้าต่างสถานะออกมาอีกครั้ง

วินาทีต่อมา ค่าสถานะหลักสองอย่างก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

【พลังจิต: 1962 เฮิรตซ์】

【พลังปราณ: 4945 แคล】

ซี้ด—

ค่าพลังที่เพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดดทำให้ลู่หยวนต้องสูดลมหายใจเย็นเยียบ

น่ากลัวเกินไปแล้ว!

พลังจิตเพิ่มขึ้น 300 เฮิรตซ์ ส่วนพลังปราณเพิ่มขึ้นถึง 800 แคล!

นี่ทำให้ค่าพลังจิตของลู่หยวนใกล้จะแตะ 2,000 เฮิรตซ์ และค่าพลังปราณก็ใกล้จะถึง 5,000 แคลแล้ว

สัตว์ประหลาดในร่างมนุษย์ที่น่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้ ถูกสร้างขึ้นในเวลาเพียงสี่เดือนหลังจากการปลุกพลังพิเศษ

เรื่องแบบนี้ต่อให้เล่าให้ใครฟัง จะมีใครเชื่อกัน?

ทว่านี่คือความจริงที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า จนไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ

‘ไอสังหารในร่างกายยังไม่เต็ม... ยังล่าอสูรร้ายต่อได้อีก!’

ลู่หยวนใช้ ‘วิชาเทพสำรวจ’ ในทันที

ตำแหน่งของอสูรร้ายในบริเวณใกล้เคียงปรากฏขึ้นในใจของเขาอย่างชัดเจน

และในบรรดาเป้าหมายเหล่านั้น สิ่งที่โดดเด่นที่สุดคือเงาร่างของมนุษย์หลายคน

เป็นชายห้าคน หญิงหนึ่งคน รวมทั้งหมดหกคน... และกำลังมุ่งหน้ามาทางนี้!

แต่จากข้อมูลที่ส่งผ่านพลังจิต พวกเขาทั้งหมดเป็นเพียงผู้ใช้พลังพิเศษระดับสามเท่านั้น

ต่อให้คนกลุ่มนี้คิดไม่ซื่อ ลู่หยวนก็รับมือได้อย่างสบายๆ