บทที่ 45: กายาแก่นน้ำแข็งเสวียนหมิงขั้นที่หนึ่ง!

“แน่นอนสิ งั้นคงต้องรบกวนเธอแล้วล่ะ”

ลู่หยวนพยักหน้าตอบคำถามของเซี่ยชิงอิน

“เสี่ยวหลาน รีบปล่อยน้ำออกมาหน่อยสิ”

เซี่ยชิงอินนึกในใจ แหวนมิติในมือของเธอก็สว่างวาบขึ้น ก่อนที่อ่างขนาดพอเหมาะจะปรากฏขึ้นตรงหน้าทุกคน

“นายท่าน ข้ารู้สึกว่าเรื่องนี้ข้าเป็นคนทำชัดๆ แต่ทำไมความดีความชอบถึงกลายเป็นของท่านไปได้ล่ะ”

ลูกมังกรปีศาจน้ำลึกกล่าว

ถึงจะพูดแบบนั้น แต่ลูกมังกรปีศาจน้ำลึกก็ยังทำตามแต่โดยดี

เมื่อเห็นภาพที่น่าขบขันนี้ มุมปากของลู่หยวนก็ยกขึ้นเล็กน้อย

เขานึกถึงสโลแกนโฆษณาที่เคยเห็นบ่อยๆ ในชาติที่แล้วขึ้นมา——

“เราไม่ได้ผลิตน้ำ เราเป็นแค่คนขนส่งจากธรรมชาติ!”

ช่างเข้ากับสถานการณ์ตอนนี้ได้อย่างเหมาะเจาะอะไรขนาดนี้!

หลังจากการล้างหน้าแบบง่ายๆ คราบเลือดบนใบหน้าของลู่หยวนก็หายไปจนหมดจด

หลังจากกล่าวขอบคุณแล้ว ลู่หยวนก็เอ่ยถาม “คุณเซี่ยชิงอิน คุณพกแผนที่มาด้วยหรือเปล่า”

เซี่ยชิงอินตอบด้วยน้ำเสียงที่เป็นเรื่องปกติ “แน่นอนว่าฉันพกมาสิ”

เมื่อได้ยินคำตอบของเซี่ยชิงอิน ดวงตาของลู่หยวนก็เป็นประกายขึ้นมา เขาพูดต่อ “ดีเลย ตอนนี้ฉันไม่มีแผนที่พอดี ระหว่างที่เธอฝึกความเข้าขากับเสี่ยวหลาน ก็ให้ฉันติดสอยห้อยตามไปด้วยคนสิ”

เซี่ยชิงอินพยักหน้าเป็นการตอบตกลง

ในเมื่อสามารถช่วยเหลือเพื่อนร่วมชั้นได้ เธอก็ยินดีที่จะช่วยอยู่แล้ว

ระหว่างที่เดินทางไปกับเซี่ยชิงอิน ลู่หยวนก็เปิดหน้าต่างระบบของตัวเองขึ้นมา

【ชื่อ: ลู่หยวน】

【แต้มวิวัฒนาการ: 1900】

【พลังพิเศษ: มงกุฎน้ำแข็ง (S)】

【ขอบเขต: ระดับหนึ่งขั้นกลาง】

【พลังจิต: 174 เฮิรตซ์】

【พลังปราณ: 302 แคล】

【ทักษะ: ทักษะการใช้หอก (ขั้นสูง), วงแหวนหนามน้ำแข็ง (D) (ขั้นต้น) (↑), วิชาระเบิดน้ำแข็ง (S) (ขั้นต้น)】

【วิชาหลอมกายา: กายาแก่นน้ำแข็งเสวียนหมิง (S) (ขั้นที่ศูนย์) (↑)】

“แต้มวิวัฒนาการมาถึง 1,900 แล้ว ที่สามารถอัปเกรดได้ก็มี...”

หลังจากกวาดตามองหน้าต่างระบบ ลู่หยวนก็พบว่าด้านหลังของวิชาหลอมกายามีเครื่องหมาย “↑” ปรากฏขึ้นมา

ตอนนี้กระดูกที่เขาหลอมสำเร็จมีประมาณ 90 กว่าชิ้น ยังขาดอีกร้อยกว่าชิ้นถึงจะครบ 206 ชิ้น

ส่วนอย่างอื่น เช่น ขอบเขตและทักษะการใช้หอก แต้มวิวัฒนาการในตอนนี้ยังไม่เพียงพอ

ดังนั้น ลู่หยวนจึงเลือกที่จะอัปเกรดวิชาหลอมกายาโดยตรง

ลู่หยวนจึงหยุดเดิน แล้วหันไปพูดกับเซี่ยชิงอินที่อยู่ข้างๆ “ฉันรู้สึกเหมือนจะบรรลุเคล็ดวิชาหลอมกายาที่ฝึกอยู่ได้แล้วล่ะ คุณเซี่ยชิงอิน รบกวนช่วยคุ้มกันให้ฉันหน่อยนะ”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ดวงตากลมโตของเซี่ยชิงอินก็เบิกกว้างขึ้น เธออ้าปากเล็กน้อยแล้วพูดว่า “นี่นายบรรลุอีกแล้วเหรอ แถมยังเป็นวิชาหลอมกายาอีก?!”

ต้องรู้ก่อนว่า การฝึกฝนวิชาหลอมกายานั้นอาศัยความมุ่งมั่นและความสามารถในการทนทานของร่างกายจนถึงขีดสุด

ทั้งสองสิ่งนี้ขาดไม่ได้และต้องส่งเสริมซึ่งกันและกัน

แต่สถานการณ์ตอนนี้มัน...

นี่มันเพิ่งจะผ่านไปนานแค่ไหนกันเชียว?!

ไม่กี่วันก่อนเพิ่งจะทะลวงสู่ระดับหนึ่งขั้นกลางไปหยกๆ เพิ่งจะรู้ว่าเขาเรียนรู้ทักษะระดับ S ‘วิชาระเบิดน้ำแข็ง’ ได้อีก แล้วตอนนี้วิชาหลอมกายาก็บรรลุกะทันหันอีกงั้นเหรอ

มันจะเหลือเชื่อเกินไปแล้ว! นึกว่าการบำเพ็ญเพียรมันเหมือนนั่งจรวดหรือไง

“วิชาหลอมกายาที่คุณลู่หยวนฝึกคงไม่ใช่ระดับ S หรอกใช่ไหม”

มีแต่ต้องคิดแบบนี้เท่านั้น เซี่ยชิงอินถึงจะรู้สึกว่ามันสมเหตุสมผลขึ้นมาหน่อย

...

“แค่โชคดีน่ะ โชคดีเฉยๆ”

ลู่หยวนไม่รู้ว่าเซี่ยชิงอินกำลังคิดอะไรอยู่ เขาแค่กดเครื่องหมาย “↑” บนหน้าต่างระบบ จากนั้นก็หาที่ว่างๆ นั่งสมาธิลงไป

【แต้มวิวัฒนาการ -1100!】

【กายาแก่นน้ำแข็งเสวียนหมิง (S) (ขั้นที่ศูนย์) → กายาแก่นน้ำแข็งเสวียนหมิง (S) (ขั้นที่หนึ่ง)】

ในชั่วพริบตา พลังงานสายน้ำแข็งอันมหาศาลและเชี่ยวกรากก็ระเบิดออกมาจากรอบตัวเขา

กระบวนการอัปเกรดวิชาหลอมกายานั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

ทันใดนั้น

เสียง “กร๊อบแกร๊บ” ก็ดังขึ้นเป็นระลอก!

ในขณะเดียวกัน เหงื่อเย็นเม็ดแล้วเม็ดเล่าก็ผุดขึ้นบนหน้าผากของลู่หยวน

เขาขมวดคิ้วแน่น ตัวสั่นไม่หยุด

“คุณลู่หยวน สู้ๆ นะ!”

สภาพของลู่หยวนทำให้เซี่ยชิงอินถึงกับรู้สึกเครียดตามไปด้วย

ประมาณหนึ่งชั่วโมงต่อมา ลู่หยวนก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้น

เขาพ่นลมหายใจขุ่นๆ ออกมาเฮือกหนึ่ง

เขาสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าพลังปราณในร่างกายของตัวเองกระฉับกระเฉงขึ้นมาก

และพลังงานสายน้ำแข็งในร่างกายก็เปี่ยมล้นยิ่งขึ้นเช่นกัน!

เขารีบเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมาดูการเปลี่ยนแปลงค่าสถานะของตัวเองทันที

【ชื่อ: ลู่หยวน】

【แต้มวิวัฒนาการ: 800】

【พลังพิเศษ: มงกุฎน้ำแข็ง (S)】

【ขอบเขต: ระดับหนึ่งขั้นกลาง】

【พลังจิต: 194 เฮิรตซ์】

【พลังปราณ: 422 แคล】

【ทักษะ: ทักษะการใช้หอก (ขั้นสูง), วงแหวนหนามน้ำแข็ง (D) (ขั้นต้น) (↑), วิชาระเบิดน้ำแข็ง (S) (ขั้นต้น)】

【วิชาหลอมกายา: กายาแก่นน้ำแข็งเสวียนหมิง (S) (ขั้นที่หนึ่ง)】

แววตาของลู่หยวนคมกริบขึ้น

เขาจำได้ว่า ตอนที่วิชาหลอมกายายังอยู่ขั้นที่ศูนย์ พลังจิตของเขาคือ 174 เฮิรตซ์ และพลังปราณคือ 302 แคล

แต่ตอนนี้ พลังจิตของเขามาถึง 192 เฮิรตซ์ ส่วนพลังปราณก็พุ่งตรงมาถึง 422 แคล

เพราะอย่างไรเสียนี่ก็เป็นวิชาหลอมกายา การเพิ่มขึ้นของพลังจิตจึงไม่สูงมากนัก

แต่พลังปราณนี่สิเพิ่มขึ้นเยอะจริงๆ ตั้ง 120 แคลแน่ะ!

ต้องรู้ด้วยว่า ตอนที่ลู่หยวนทะลวงจากระดับหนึ่งขั้นล่างมาเป็นระดับหนึ่งขั้นกลาง พลังปราณของเขาก็เพิ่มขึ้นแค่ 50 แคลเท่านั้น ไม่ถึงครึ่งของ 120 แคลในตอนนี้ด้วยซ้ำ

และอีกจุดที่สำคัญมากก็คือ ปริมาณพลังงานสายน้ำแข็งทั้งหมดในร่างกายของเขาเพิ่มขึ้นประมาณหนึ่งในสาม

ก่อนหน้านี้ต่อให้ทุ่มสุดตัวก็ใช้ ‘วิชาระเบิดน้ำแข็ง’ ได้แค่ครั้งเดียว แต่ตอนนี้ก็พอจะใช้ได้ถึงสองครั้งแล้ว!

“คุณลู่หยวน ในที่สุดนายก็ทำสำเร็จสักที ฉันมีแซนด์วิชอยู่ที่นี่ นายจะกินไหม”

เซี่ยชิงอินสังเกตเห็นความเคลื่อนไหวข้างตัว สายตาของเธอจึงมองมา

ในตอนนี้ เป็นเวลาทานอาหารของเซี่ยชิงอินพอดี

เธอกับสัตว์อสูรคู่สัญญาของเธอ หนึ่งคนหนึ่งตัวกำลังเอร็ดอร่อยกับแซนด์วิชที่เซี่ยชิงอินนำมา

“เอาสิๆ ขอบคุณมากนะ!”

การอัปเกรดวิชาหลอมกายาใช้พลังกายของลู่หยวนไปอย่างมหาศาล

ตอนนี้เขารู้สึกหิวขึ้นมาจริงๆ

ดังนั้น เขาจึงรับแซนด์วิชมาจากมือของเซี่ยชิงอิน แล้วก็เริ่มกินคำใหญ่ๆ

แซนด์วิชนี้มีเนื้อสัมผัสที่นุ่มและเคี้ยวหนึบ

ไส้ข้างในมีทั้งไข่ดาว แฮม เนื้ออกไก่ และอื่นๆ วัตถุดิบหลากหลายมาก

ซอสก็ปรุงรสได้พอดี ทำให้รู้สึกหวานแต่ไม่เลี่ยน

“แซนด์วิชนี่อร่อยสุดๆ ไปเลย!”

ลู่หยวนยกนิ้วโป้งให้พร้อมกับเอ่ยชม

“แน่นอนอยู่แล้ว นี่ฉันทำเองกับมือเลยนะ!”

เซี่ยชิงอินแอ่นอกพูดอย่างภาคภูมิใจ

ถึงแม้ในด้านการบำเพ็ญเพียรเธอจะสู้ลู่หยวนไม่ได้ แต่ในด้านอื่นๆ เธอก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าใคร

ระหว่างที่ทานอาหาร พลังพิเศษ ‘บึงวิญญาณแห่งธรรมชาติ’ ของเซี่ยชิงอินก็สัมผัสได้ว่ากลิ่นอายบนตัวของลู่หยวนเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่!

“การเพิ่มขึ้นของกลิ่นอายแบบนี้ ไม่น่าจะมาจากวิชาหลอมกายาระดับต่ำได้เลยนะ”

ความเร็วในการเคี้ยวของเซี่ยชิงอินช้าลง ในใจก็คิดขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

ในเมื่อตัวลู่หยวนก็อยู่ที่นี่แล้ว เธอก็เลยเอ่ยถามออกไป “คุณลู่หยวน พอจะบอกฉันได้ไหมว่าวิชาหลอมกายาที่นายฝึกอยู่มีระดับคุณภาพเท่าไหร่”