บทที่ 15: อาจารย์ที่ปรึกษาไม่อยู่! รุ่นพี่รหัส 51!

“อาจารย์หลิงก็พูดถึงการแข่งขันน้องใหม่เหมือนกัน ดูท่าว่าการแข่งขันน้องใหม่นี่จะสำคัญสุดๆ ไปเลย!”

แววตาของลู่หยวนเคร่งขรึมลง เขากำหมัดแน่น

โครก~

ในตอนนั้นเอง ท้องของลู่หยวนก็ส่งเสียงประท้วงออกมาอย่างไม่ถูกที่ถูกเวลา

ลู่หยวนเข้าใจท้องของตัวเองดี

ก็แหงล่ะ ตั้งแต่ขึ้นรถไฟความเร็วสูงมาจนถึงตอนนี้ยังไม่ได้กินอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย หิวก็เป็นเรื่องธรรมดา

เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาจึงเปิดแอป ‘ใจอยู่มหา'ลัยเซิน’ แล้วกดเข้าไปในส่วนของบริการส่งอาหารจากโรงอาหาร

พอเข้าไปปุ๊บ อาหารน่ากินสารพัดอย่างก็ปรากฏขึ้นเต็มตา!

แค่เห็นรูปภาพบนหน้าจอก็น้ำลายสอแล้ว!

“สมแล้วที่เป็นมหาวิทยาลัยชั้นนำ! อาหารมีให้เลือกเยอะขนาดนี้เลย!”

ดวงตาของลู่หยวนเป็นประกาย อดไม่ได้ที่จะชื่นชมออกมา

อาหารมีให้เลือกเยอะจนลู่หยวนเลือกไม่ถูกเลยทีเดียว

สุดท้าย เขาก็ตัดสินใจสั่งข้าวหน้าไก่ตุ๋นธรรมดาๆ หนึ่งที่!

อาหารมาส่งอย่างรวดเร็ว

ระหว่างที่กำลังลิ้มรสข้าวหน้าไก่ตุ๋น ลู่หยวนก็ถือโอกาสค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับการเตรียมตัวและข้อควรระวังสำหรับการเข้าช่องทางสู่โลกใต้พิภพเป็นครั้งแรกในฟอรัมมหาวิทยาลัยไปด้วย

เรื่องพวกนี้ไม่ได้อยู่ใน ‘คู่มือที่น้องใหม่รุ่น 52 ต้องอ่าน!’ แต่เป็นลู่หยวนที่ต้องค้นหาเป็นพิเศษถึงจะเจอ!

ใครๆ ก็รักตัวกลัวตายกันทั้งนั้น

ดังนั้น โดยทั่วไปแล้ว ไม่มีใครเอาคำว่า ‘น้องใหม่’ กับ ‘การเข้าช่องทางสู่โลกใต้พิภพ’ มาเชื่อมโยงกันหรอก

แต่ลู่หยวนไม่เหมือนคนอื่น เขามีระบบที่ปลุกขึ้นมาแล้วนะ!

ถ้าอยากจะแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็ว การเข้าสู่ช่องทางโลกใต้พิภพเพื่อไปล่าอสูรร้ายในโลกใต้พิภพเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้!

————

หลังจากกินอย่างเอร็ดอร่อยจนอิ่มหนำ ลู่หยวนก็ออกจากหอพัก

เป้าหมายของเขาในตอนนี้คือการไปเข้าพบปรมาจารย์สายน้ำแข็งระดับเจ็ดที่อยู่ในมหาวิทยาลัยล่วงหน้า

ถ้าอาจารย์ที่ปรึกษาเกิดอยากรับเขาเป็นศิษย์ขึ้นมาก็จะยิ่งดี

นักเรียนที่ถูกเลือกเฉยๆ จะไม่ได้รับการดูแลเป็นพิเศษ ก็คงเหมือนครูสอนพิเศษที่สอนแบบตัวต่อตัว

แต่ถ้าได้เป็นศิษย์ล่ะก็ไม่เหมือนกัน!

นั่นคือการสืบทอด คือการสอนวิชาของจริง!

พลังงานของอาจารย์ที่ปรึกษามีจำกัด หากจะฝึกฝนศิษย์สักคน ทั้งแรงกายแรงใจและทรัพยากรที่ต้องใช้ก็นับไม่ถ้วน ไม่มีทางสำเร็จได้ง่ายๆ แน่นอน

จากข้อมูลในฟอรัมมหาวิทยาลัย ลู่หยวนก็ได้รู้รายละเอียดของปรมาจารย์สายน้ำแข็งระดับเจ็ดคนนั้นแล้ว

ฉินเทียนหลง อายุ 46 ปี ปลุกพลังพิเศษระดับ S น้ำแข็งนพเก้าเร้นลับ อยู่ในขอบเขตระดับเจ็ดขั้นต่ำ เชี่ยวชาญทักษะการใช้หอกเป็นพิเศษ และยังดำรงตำแหน่งคณบดีคณะสายน้ำแข็งของมหาวิทยาลัยอีกด้วย

ที่สำคัญที่สุดคือ เขามีทักษะระดับ S ที่คิดค้นขึ้นเองอย่าง ‘วิชาระเบิดน้ำแข็ง’!

จากที่หลิงเวยเวยทำเครื่องหมายไว้ให้ ลู่หยวนก็รู้แล้วว่าที่พักของฉินเทียนหลงในมหาวิทยาลัยอยู่ที่ไหน

มหาวิทยาลัยพลังพิเศษเซินเฉิงมีพื้นที่กว้างใหญ่มาก ขนาดขี่สกู๊ตเตอร์ไฟฟ้าสาธารณะยังต้องใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วโมง!

กว่า 20 นาทีต่อมา

ลู่หยวนก็สามารถมองเห็นที่พักของฉินเทียนหลงได้จากระยะไกลแล้ว

ที่พักของอาจารย์ที่ปรึกษาก็เป็นวิลล่าสองชั้นเหมือนกับของนักศึกษา

ข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือนักศึกษาอยู่ห้องคู่ ส่วนอาจารย์ที่ปรึกษาอยู่ห้องเดี่ยว

ลู่หยวนจอดสกู๊ตเตอร์ไฟฟ้าสาธารณะไว้ที่แห่งหนึ่ง จากนั้นก็เดินเท้าต่อไปยังที่พักของฉินเทียนหลง

เดินไปได้สักพัก พอใกล้จะถึงหน้าประตูวิลล่า

ทันใดนั้น รุ่นพี่คนหนึ่งที่หน้าตาดูแก่กว่าวัยและสวมแว่นตากรอบดำก็เดินเข้ามา

รุ่นพี่คนนั้นส่ายหัวแล้วพูดขึ้นก่อนว่า “อาจารย์ฉินไม่อยู่ นายกลับไปเถอะ”

ลู่หยวนถามทันที “คุณคือ?”

อุตส่าห์ขี่สกู๊ตเตอร์มาตั้ง 20 กว่านาที จะให้เขาหันหลังกลับไปง่ายๆ เพราะคำพูดของคนอื่นแค่ประโยคเดียวได้ยังไง อย่างน้อยก็ต้องรู้ที่มาที่ไปของเรื่องก่อน

รุ่นพี่แว่นกรอบดำยิ้มเล็กน้อยแล้วแนะนำตัวเอง “ฉันคือหูต้าไห่ นักเรียนรหัส 51 ของอาจารย์ฉิน นายคงเป็นน้องใหม่ที่ได้รับโควตาพิเศษสินะ...”

“ผมลู่หยวน เป็นน้องใหม่รหัส 52 ครับ”

ลู่หยวนพยักหน้าตอบ

เขาไม่ได้รู้สึกแปลกใจ ในเมื่ออีกฝ่ายเป็นนักเรียนของอาจารย์ฉินและไม่เคยเห็นหน้าเขามาก่อน แถมตอนนี้เขาก็มาอยู่หน้าวิลล่าแล้ว ก็ต้องเดาได้อยู่แล้วว่าเขาเป็นน้องใหม่ที่ได้รับโควตาพิเศษ

หูต้าไห่พูดต่อด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ “ถ้างั้นนายก็ปลุกพลังสายน้ำแข็งได้อย่างน้อยก็ระดับ S- เลยน่ะสิ!”

“ครับ ผมปลุกพลังสายน้ำแข็งระดับ S มงกุฎน้ำแข็งได้!”

ลู่หยวนพยักหน้าเบาๆ

พูดจบ ลู่หยวนก็กระตุ้นพลังพิเศษเบาๆ พลันไอเย็นเยียบก็ระเบิดออกมาจากร่างกายของเขา!

และบนศีรษะของเขา มงกุฎที่ก่อตัวจากเกล็ดน้ำแข็งก็ปรากฏขึ้นอย่างเงียบเชียบ

“ถ้างั้นก็ไม่มีปัญหาแล้ว! มหา'ลัยเราไม่มีนักเรียนที่ปลุกพลังสายน้ำแข็งระดับ S มาหลายปีแล้ว อาจารย์ฉินต้องเลือกนายแน่ๆ เผลอๆ อาจจะรับเป็นศิษย์เลยด้วยซ้ำ!”

หูต้าไห่ตบไหล่ลู่หยวนเบาๆ แล้วหัวเราะคิกคัก ท่าทางเป็นกันเองสุดๆ

พูดจบ หูต้าไห่ก็เปลี่ยนเรื่อง “แต่ก็น่าเสียดาย อาจารย์ฉินเพิ่งออกเดินทางไปที่ช่องทางสู่โลกใต้พิภพในมณฑลเมื่อไม่กี่วันก่อน พ่อบ้านที่หน้าประตูบอกว่า ท่านน่าจะกลับมาในอีกหนึ่งสัปดาห์”

“ถ้างั้นก็ได้ครับ อีกหนึ่งสัปดาห์ผมค่อยมาใหม่...”

ลู่หยวนหันหลังกลับ กำลังจะเดินจากไป—

พลันเห็นหูต้าไห่พูดอย่างเป็นมิตรว่า “ในเมื่อนายเป็นรุ่นน้องในอนาคตของฉันที่จองตัวไว้แล้ว ตอนนี้ฉันก็ว่างๆ อยู่พอดี ให้ฉันพานายทัวร์รอบมหา'ลัยเซินเอาไหม? วันนี้นายเพิ่งมาถึงโรงเรียนวันแรกใช่ไหมล่ะ...”

ลู่หยวนพยักหน้าเบาๆ เป็นการตอบตกลง

เพิ่งมาถึงใหม่ๆ จะไม่คุ้นทางก็คงไม่ได้ จะให้จ้องแผนที่ตลอดเวลาก็คงไม่ไหว

หลังจากเดินชมสถานที่เด่นๆ ไปสองสามแห่ง หูต้าไห่ก็พูดกับลู่หยวนขึ้นมาทันที “นายรู้ไหม คุณหนูใหญ่ตระกูลเซี่ยก็ได้รับโควตาพิเศษเข้ามหา'ลัยเราเหมือนกันนะ แถมยังอยู่รุ่นเดียวกับนายด้วย!”

“ตระกูลเซี่ย... คุณหนูใหญ่?”

ลู่หยวนตกอยู่ในภวังค์ความคิด ไม่รู้ทำไม จู่ๆ เขาก็นึกถึงเด็กสาวที่อยู่หอพักฝั่งตรงข้ามขึ้นมา

ตอนนั้น บนไหล่ของเธอมีสัตว์อสูรคู่สัญญาสายมังกรอยู่ตัวหนึ่ง พอจะเดาได้ว่าฐานะทางบ้านของเธอต้องไม่ธรรมดาแน่!

หรือว่า... คุณหนูใหญ่ตระกูลเซี่ยที่รุ่นพี่หูพูดถึง จะเป็นเธอคนนั้น?

“ตระกูลเซี่ยเป็นตระกูลที่ค่อนข้างใหญ่ในมณฑลกวานตงของเราเลยนะ ผู้นำตระกูลคนปัจจุบันมีขอบเขตพลังถึงระดับปรมาจารย์ขั้นเจ็ดระดับสูง สูงกว่าอาจารย์ฉินตั้งสองขั้นย่อยแน่ะ!”

พอเห็นท่าทางของลู่หยวน หูต้าไห่ก็นึกว่าเขาไม่รู้จักตระกูลเซี่ย เลยอธิบายให้ฟัง

สีหน้าของหูต้าไห่ดูจริงจังขึ้น เขาพูดด้วยน้ำเสียงเน้นย้ำว่า “รุ่นน้องลู่ ดูท่าว่าการแข่งขันน้องใหม่ของรุ่นนายคงจะดุเดือดน่าดูเลยนะ”

ลู่หยวนมีสีหน้าเรียบเฉย

หลังจากได้เห็นความมหัศจรรย์ของระบบแล้ว

ลู่หยวนก็รู้ดีว่า ขอแค่มีแต้มวิวัฒนาการมากพอ เขาก็จะไร้เทียมทาน!

หูต้าไห่พูดหยอกล้อขึ้นมาอีกประโยค “แต่คุณหนูใหญ่ตระกูลเซี่ยนั่นก็สวยมากเลยนะ ฉันว่ารุ่นน้องลู่ก็หน้าตาดีเหมือนกัน ถ้าเกิดนายได้เป็นแฟนกับเธอล่ะก็ ไม่เท่ากับว่าชนะโดยไม่ต้องสู้เลยเหรอ!”

ลู่หยวนไม่ได้พูดอะไร ไม่รู้ว่าในใจของเขากำลังคิดอะไรอยู่

ทันใดนั้น ลู่หยวนก็ลองหยั่งเชิงถาม “รุ่นพี่หู พอจะพาผมเข้าไปในช่องทางสู่โลกใต้พิภพของมหา'ลัยได้ไหมครับ?”

ลู่หยวนรู้ดีว่าการเข้าช่องทางสู่โลกใต้พิภพครั้งแรก ต้องมีคนพาไป

แต่หูต้าไห่เป็นแค่รุ่นพี่ของเขา ไม่ได้มีหน้าที่ต้องมาช่วยอะไร!

ดังนั้นเขาจึงได้แต่ลองหยั่งเชิงถามดูเท่านั้น