บทที่ 11: เดินทางถึงมหาวิทยาลัยพลังพิเศษเซินเฉิง!
บทที่ 11: เดินทางถึงมหาวิทยาลัยพลังพิเศษเซินเฉิง!
หลังจากได้รับหอกยาวแล้ว ลู่หยวนก็เดินตามเจียงชิงไปที่หน้ารถของเขา
พอได้เห็นรถของเจียงชิง ลู่หยวนก็ตกใจเล็กน้อย
คนจริงเขาไม่แสดงออกเลยจริงๆ!
ไม่นึกเลยว่ารถของรุ่นพี่จะเป็นมายบัคราคาตั้งสองล้านกว่าเหรียญดาวสีคราม
“รอนายได้เข้าไปในโลกใต้พิภพแล้วเริ่มล่าอสูรร้ายเมื่อไหร่ นายก็จะรู้เองว่านี่มันเรื่องเล็กน้อยมาก แค่ฆ่าอสูรร้ายตัวเดียวอย่างน้อยๆ ก็ได้เงินหลายพันถึงเป็นหมื่นเหรียญดาวสีครามแล้ว เก็บสะสมไปเรื่อยๆ เดี๋ยวก็มีเอง”
เจียงชิงสังเกตเห็นสายตาของลู่หยวนเลยยิ้มบางๆ แล้วพูดขึ้น
“เยอะขนาดนั้นเลยเหรอครับ”
ลู่หยวนอดที่จะอ้าปากค้างไม่ได้
ต้องรู้ไว้นะว่านี่มันเงินเดือนทั้งเดือนของคนธรรมดาเลยนะ!
แค่ฆ่าอสูรร้ายตัวเดียวก็ได้มาแล้วเนี่ยนะ!
“ความเสี่ยงสูง ผลตอบแทนก็สูงตาม อย่าเห็นว่ามีคนหาเงินได้เยอะ จริงๆ แล้วคนที่ตายก็ไม่น้อยเหมือนกัน” เจียงชิงพูด จากนั้นก็มองลู่หยวนอย่างจริงจังแล้วพูดต่อ “แต่ว่านะรุ่นน้องลู่ นายห้ามเข้าไปในโลกใต้พิภพเพื่อล่าอสูรร้ายหาเงินตอนนี้เด็ดขาดเลยนะ ถึงจะอยากไปจริงๆ อย่างน้อยก็ต้องหาทีมที่มีประสบการณ์เก๋าๆ ไปด้วย”
ลู่หยวนรีบถาม “ทำไมล่ะครับ”
เขามีความคิดที่จะไปโลกใต้พิภพจริงๆ
หนึ่งคือเพื่อหาเงิน อีกอย่างคือหลังจากฆ่าอสูรร้ายแล้วจะได้รับแต้มวิวัฒนาการ ทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้นได้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด
ที่เรียกว่า ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว
“โลกใต้พิภพไม่เหมือนกับโลกมนุษย์นะ ที่นั่นเป็นที่อยู่อาศัยของพวกอสูรร้าย เป็นสวรรค์ของพวกมันเลยล่ะ! อันตรายรอบด้าน ไม่รู้ว่าอสูรร้ายจะโผล่มาจากไหนมาลอบโจมตีนาย! การหาทีมที่มีประสบการณ์เก๋าๆ เลยสำคัญมาก!”
“แล้วปกติก็สามารถรับภารกิจของโรงเรียนเพื่อแลกเป็นหน่วยกิตได้ หน่วยกิตของเราไม่เหมือนกับของมหาวิทยาลัยสายศิลป์นะ หน่วยกิตของเรามันเหมือนกับเป็นเงินที่ใช้ได้ในโรงเรียน ปกติก็รับภารกิจง่ายๆ ในโรงเรียนเพื่อหาหน่วยกิต ก็พอใช้สำหรับการฝึกฝนทั่วๆ ไปกับค่ากินแล้ว”
“อย่างเช่นที่ฉันมารับนายไปโรงเรียนเนี่ย จริงๆ แล้วมันก็เป็นภารกิจเหมือนกัน ฮ่าๆๆ”
“ดังนั้นทางที่ดีนายควรรอให้ก้าวเข้าสู่ระดับหนึ่งอย่างเป็นทางการก่อนแล้วค่อยเข้าไปในโลกใต้พิภพจะดีกว่า”
เจียงชิงอธิบาย
ลู่หยวนฟังแล้ว แต่ก็ไม่ได้ฟังทั้งหมด!
มีคำกล่าวไว้ว่า ไม่เข้าถ้ำเสือ หรือจะได้ลูกเสือ!
ถ้าไม่เข้าไปในโลกใต้พิภพเพื่อล่าอสูรร้าย แล้วฉันจะไปเอาแต้มวิวัฒนาการมาจากไหน
ต้องรู้ไว้ว่า ถึงแม้การชี้แนะของอาจารย์จะช่วยย่นระยะเวลาในการก้าวสู่ระดับหนึ่งได้เร็วมากก็จริง
แต่การย่นระยะเวลา ก็ไม่ได้หมายความว่าไม่ต้องใช้เวลา
สุดท้ายแล้วมันก็ไม่เร็วเท่ากับการอัปแต้มเองอยู่ดี!
ถ้าอยากจะเป็นที่หนึ่งในการแข่งขันน้องใหม่ ฉันจะเดินตามเส้นทางปกติไม่ได้เด็ดขาด!
แน่นอนว่า การหาทีมก็ยังจำเป็นอยู่ดี เพราะอย่างไรเสียฉันก็เป็นแค่มือใหม่
“รุ่นน้องลู่ ได้เวลาแล้วล่ะ เราไปโรงเรียนกันเถอะ!”
ในชั่วพริบตา เจียงชิงก็กลับมามีสีหน้าสงบเหมือนเดิม
“ครับ”
ลู่หยวนพยักหน้า ดึงที่จับประตูรถมายบัคแล้วเข้าไปนั่ง
พูดตามตรง นี่เป็นครั้งแรกที่ลู่หยวนได้นั่งรถหรูขนาดนี้ ในใจเขาก็ยังรู้สึกตื่นเต้นอยู่บ้าง
ระหว่างการเดินทาง ลู่หยวนมองออกไปนอกหน้าต่างเป็นครั้งคราว
สไตล์การก่อสร้างที่ทันสมัยสุดๆ เป็นสิ่งที่ลู่หยวนไม่เคยเห็นที่บ้านเกิดของตัวเอง
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่ รถมายบัคก็ค่อยๆ หยุดลง
ทั้งสองคนลงจากรถ
ที่นี่คือที่จอดรถใต้ดินข้างมหาวิทยาลัยพลังพิเศษเซินเฉิง
หลังจากลงจากรถ ลู่หยวนก็พบว่ารถส่วนใหญ่ที่จอดอยู่ในลานจอดรถใต้ดินล้วนเป็นรถหรูระดับหลายล้าน
แม้ว่าลู่หยวนจะไม่รู้จักยี่ห้อรถ แต่ความรู้สึกหรูหราที่แผ่ออกมาจากรถพวกนั้น ไม่ว่าใครก็สัมผัสได้ ปิดยังไงก็ปิดไม่มิด!
รถแต่ละคันถ้าเอาไปขับที่บ้านเกิดของเขา รับรองว่าจะต้องดึงดูดความสนใจจากผู้คนได้เป็นอย่างมากแน่นอน!
“เป็นไงล่ะ อึ้งไปเลยเหรอ” เมื่อเห็นท่าทางของลู่หยวน เจียงชิงก็ยิ้มแล้วพูดต่อว่า “ไม่เป็นไร เดี๋ยวจะมีอะไรให้นายอึ้งยิ่งกว่านี้อีก!”
“มีอะไรให้ผมอึ้งยิ่งกว่านี้อีกเหรอครับ”
คำพูดของเจียงชิงทำให้ลู่หยวนอดที่จะสงสัยในใจไม่ได้ แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา
ด้วยความสงสัยเต็มเปี่ยม ลู่หยวนเดินตามเจียงชิงออกจากที่จอดรถใต้ดิน
เมื่อออกจากที่จอดรถใต้ดินแล้วเลี้ยวขวา ก็มาถึงหน้าประตูของมหาวิทยาลัยพลังพิเศษเซินเฉิง!
ทันใดนั้น ประตูมหาวิทยาลัยขนาดมหึมาก็ปรากฏสู่สายตาของลู่หยวน
ความสูงถึงหนึ่งร้อยเมตร ความยาวก็หลายสิบเมตร!
แถมประตูนี้ยังสร้างขึ้นจากโลหะผสมหลากหลายสีสันและคุณภาพ สร้างออกมาได้ดูทรงพลังอย่างยิ่ง!
แค่ได้มองแวบเดียว ก็รู้สึกได้ถึงเลือดร้อนที่พลุ่งพล่านในใจ!
ที่ส่วนบนของประตู
มีตัวอักษรขนาดใหญ่หกตัวสลักไว้อย่างโอ่อ่าว่า “มหาวิทยาลัยพลังพิเศษเซินเฉิง”!
ความใหญ่โตของประตูนี้ ทำให้ลู่หยวนที่สูง 1.8 เมตร รู้สึกว่าตัวเองตัวเล็กนิดเดียวเป็นครั้งแรก
ลู่หยวนอดที่จะประหลาดใจกับประตูนี้ไม่ได้ ถึงกับยืนอึ้งไปชั่วขณะ!
บริเวณประตูมีผู้คนเดินเข้าออกขวักไขว่ เหล่านักศึกษาที่เข้าๆ ออกๆ ต่างก็พูดคุยหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน เปี่ยมไปด้วยกลิ่นอายของวัยหนุ่มสาว!
พวกเขาส่วนใหญ่แค่เหลือบมองลู่หยวนแวบหนึ่งแล้วก็ละสายตากลับไป
ดูจากหน้าตาแล้ว คงเป็นนักศึกษาใหม่ที่รับเข้ามาเป็นกรณีพิเศษ แล้วก็ต้องตกใจกับประตูมหาวิทยาลัย ซึ่งมันเป็นเรื่องปกติสุดๆ!
เพราะอย่างไรเสีย เมื่อหลายปีก่อน ใครๆ ก็เป็นแบบนี้กันทั้งนั้นไม่ใช่เหรอ
“เป็นไงล่ะ ฉันบอกแล้วว่าเดี๋ยวจะมีอะไรให้นายอึ้งยิ่งกว่านี้อีก?! เมื่อหลายปีก่อนตอนที่ฉันมาเข้าเรียนที่นี่ใหม่ๆ ก็เป็นเหมือนนายเปี๊ยบเลย”
เจียงชิงหัวเราะเหอะๆ แล้วพูด
ลู่หยวนดึงสติกลับมา ยิ้มแหยๆ ไม่ได้พูดอะไร
“ไปกันเถอะ ฉันต้องรีบพานายไปรายงานตัวล่วงหน้า ไม่งั้นของอร่อยในโรงอาหารหมดก่อนพอดี!”
เจียงชิงกวักมือเรียก เป็นสัญญาณให้ลู่หยวนตามไป
ลู่หยวนเดินตามหลังเจียงชิงเข้าไปในมหาวิทยาลัยพลังพิเศษเซินเฉิง!
ทันทีที่ก้าวเข้าไปในมหาวิทยาลัยพลังพิเศษเซินเฉิง สายตาของลู่หยวนก็เผลอมองไปยังที่ไกลๆ โดยไม่รู้ตัว!
ซ่า ซ่า~
สิ่งแรกที่ปรากฏแก่สายตาคือน้ำพุขนาดใหญ่ น้ำในน้ำพุใสสะอาด ราวกับว่าแค่ได้มองก็สามารถปัดเป่าความร้อนรุ่มในใจออกไปได้
บนม้านั่งข้างน้ำพุ มีคู่รักหนุ่มสาวมากมายนั่งอยู่ คุยเล่นกันด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม
ส่วนอาคารที่อยู่ไกลออกไป ส่วนใหญ่สร้างไว้สูงมาก ทำให้รู้สึกถึงความยิ่งใหญ่อลังการ
แชะ!
ลู่หยวนหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายรูป แล้วก็ส่งเข้าไปในกลุ่มแชตของห้องเรียน ม.6 ของเขาทันที
จะว่าไปแล้ว กลุ่มแชตนี้เป็นกลุ่มที่นักเรียนใช้คุยเล่นและส่งมีมตลกๆ กัน ไม่ได้มีครูอยู่ในกลุ่มด้วย
ไม่นึกเลยว่าพอเขาส่งรูปไปได้ไม่กี่วินาที ก็มีเพื่อนร่วมชั้นหลายคนเข้ามาคอมเมนต์แสดงความทึ่ง
“คนพวกนี้ ยังจะเล่นมือถือในเวลาเรียนอีกนะ...”
ลู่หยวนส่ายหัวเบาๆ
ขณะที่ทั้งสองคนกำลังเดินอยู่
เสียงพูดคุยอย่างประหลาดใจของเหล่านักศึกษาที่ดังแว่วมา ก็ทำให้ลู่หยวนต้องหันไปมอง!
เขาพบว่าสายตาของทุกคนกำลังจับจ้องไปยังทิศทางเดียวกัน