บทที่ 85: สี่ตาอัญเชิญท่านปรมาจารย์ประทับร่าง! สังหารหมายเลขศูนย์ ได้รับการยกระดับขั้นกลาง!
บทที่ 85: สี่ตาอัญเชิญท่านปรมาจารย์ประทับร่าง! สังหารหมายเลขศูนย์ ได้รับการยกระดับขั้นกลาง!
“บัดซบ! ยังปล่อยให้เจ้าเดรัจฉานนี่ทำสำเร็จอีกรึ”
เชียนเฮ่อขบกรามแน่น จ้องมองศพมารเชื้อพระวงศ์ด้วยสายตาอาฆาตมาดร้ายยิ่งขึ้น ราวกับพร้อมจะแลกชีวิตด้วยทุกเมื่อ
ท่านอาจารย์อิคคิวใบหน้าซีดเผือดฉับพลัน เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด
เป็นเพราะเขาไม่อาจถ่วงเวลาเจี่ยหนึ่งไว้ได้ จึงทำให้ศพมารเชื้อพระวงศ์หลุดรอดออกมา
ซ้ำยังขัดขวางเจี่ยหนึ่งไม่ได้ ปล่อยให้มันจับตัวท่านอ๋องน้อยไป จนศพมารเชื้อพระวงศ์วิวัฒนาการกลายเป็นศพมารเขียวในทันที...
ความผิดมหันต์ทั้งสองประการนี้ ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ไม่อาจปัดความรับผิดชอบได้
สือเจียนมีสีหน้าเย็นชาและดุดัน ไร้ซึ่งความหวาดกลัวแม้แต่น้อย
ราชาศพ? วิชาสายฟ้าของข้าก็ใช่ว่าจะไร้ผล!
อย่างไรก็ต้องลองเสี่ยงสู้ดูสักตั้ง
หากสู้ไม่ไหวค่อยหนีก็ยังไม่สาย
อีกทั้งในฐานะศิษย์พี่ใหญ่แห่งเขาเหมาซาน ตัวเต็งเจ้าสำนักรุ่นต่อไป
เหล่าผู้อาวุโสในเขาเหมาซาน จะไม่ทิ้งไม้ตายก้นหีบอะไรไว้ให้เขาบ้างเชียวหรือ?
หากข้าคิดจะไป แค่ราชาศพตัวเดียว รั้งข้าไว้ไม่ได้หรอก!
และอย่างมากก็แค่เรียกคนมา ถล่มเขาจู๋ซานให้ราบเป็นหน้ากลอง!
เวลานั้น เจี่ยหนึ่งสัมผัสได้ถึงขุมพลังอันแข็งแกร่งของศพมารเชื้อพระวงศ์ ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง
“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า... สำเร็จ! ราชาศพสำเร็จแล้ว!”
“เหมาซาน! แล้วก็ไอ้ผู้มีเนตรซ้อนสมควรตายนั่น! วันนี้พวกเจ้าต้องตายกันให้หมด!”
เรื่องราวบานปลายมาถึงขั้นนี้ เขาไม่สนความเป็นเหมาซานอะไรอีกแล้ว
ยามนี้โลกโกลาหล ธรรมเนียมปฏิบัติของขุมกำลังต่างๆ ในโลกผู้บำเพ็ญเพียรที่ว่าจะไว้หน้ากันบ้าง ไม่ทำอะไรให้ถึงที่สุด ก็ยิ่งไม่มีใครใส่ใจ
มหาสงครามโกลาหลของโลกผู้บำเพ็ญเพียร ขาดแค่ชนวนจุดระเบิดเพียงเส้นเดียว ก็พร้อมจะปะทุขึ้นอย่างสมบูรณ์!
ศิษย์พี่ใหญ่แห่งเขาเหมาซานบ้าบออะไร ข้าจะฆ่าเจ้าเสียที่นี่แหละ!
ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักหน่วงก็ดังขึ้น
พลันปรากฏกลิ่นอายอันดุร้ายปะทุออกมา!
ร่างของสี่ตาเดินออกมาจากเรือนไผ่ที่พังยับเยิน
เห็นเพียงกล้ามเนื้อทั่วร่างปูดโปน กลิ่นอายดุดันเกรี้ยวกราด ราวกับมังกรคลั่งในร่างมนุษย์!
กลิ่นอายระดับจินตานอันพลุ่งพล่าน แผ่ออกมาอย่างไม่ปิดบัง!
ซ้ำยังเป็นจินตานกายเนื้อ!
“หือ? ต้องตายกันหมด?”
“ตอนข้าไม่อยู่ พวกหมาจรจัดอย่างพวกเจ้ากำเริบเสิบสานนักนะ!”
เมื่อเห็นสภาพกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ ของสี่ตา รอยยิ้มบนใบหน้าเจี่ยหนึ่งก็แข็งค้างไปทันที
ไม่สิ... เจ้าอัญเชิญเทพสำเร็จข้าไม่แปลกใจ
แต่ไอ้ที่อัญเชิญมาเป็นยอดคนจินตานนี่มันหมายความว่าอย่างไร?
แถมยังเป็นจินตานกายเนื้อเนี่ยนะ?!
มารดามันเถอะ... บรรพชนเหมาซานของพวกเจ้า ว่างงานกันนักรึไง?!
มุมปากสือเจียนยกยิ้มขึ้น
เจ้าเด็กเหลือขอสี่ตา... ครั้งนี้ทำได้ไม่เลว
เชียนเฮ่อยิ่งตะโกนด้วยความตื่นเต้นในเวลานี้
“เยี่ยมไปเลยศิษย์พี่! สู้เขานะ ซัดเจ้าศพมารนี่ให้เละไปเลย!”
สายตามองไปทางท่านอาจารย์อิคคิวที่ดูห่อเหี่ยว สี่ตาอดไม่ได้ที่จะเยาะเย้ย
“เจ้าหัวโล้นเฒ่า ข้ารู้อยู่แล้วว่าพึ่งพาเจ้าไม่ได้”
“สุดท้ายก็ต้องให้ท่านปู่เต๋าอย่างข้ามาช่วยกู้สถานการณ์สินะ?”
ได้ยินดังนั้น ท่านอาจารย์อิคคิวก็กัดฟันกรอด เอ่ยเสียงต่ำว่า
“ข้ายอมรับ วันนี้เจ้าแน่จริง พอใจรึยัง!”
สะใจนัก!
สี่ตาสีหน้าเปี่ยมสุข การได้ยินคำนี้จากปากคู่ปรับเก่าแก่กว่าสิบปี จะใช้คำว่าสะใจคำเดียวมาบรรยายได้หรือ?
มันเหมือนได้ดื่มโคล่าเย็นเจี๊ยบในวันที่อากาศร้อนจัด สุขสมจนตัวลอยเลยทีเดียว!
สบายตัวยิ่งกว่าตบปีศาจจิ้งจอกสิบตัวรวดเสียอีก!
สัมผัสได้ถึงชีพจรในกายที่เริ่มปวดหนึบๆ สี่ตาก็ไม่กล้าชักช้าอีกต่อไป
สายตามองไปที่ศพมารเชื้อพระวงศ์ แล้วพุ่งทะยานเข้าใส่อย่างบ้าคลั่งในทันที!
ราชาศพ?
ยามนี้มีบรรพชนหนุนหลัง หมัดของข้าก็ใช่ว่าจะเบานะโว้ย!
“โฮก!!!”
เสียงคำรามลั่น ศพมารเชื้อพระวงศ์ก็ไม่ถอยแม้แต่น้อย พุ่งสวนเข้ามาทันที!
ตูม!!!
การปะทะกันครั้งนี้ ทำให้พื้นดินในรัศมีร้อยเมตรยุบตัวลงไปทันที!
สัตว์ประหลาดกายเนื้อระดับจินตานสองตัวปะทะกัน ความเสียหายที่เกิดขึ้น รุนแรงกว่าตอนชื่อเหลียนกับหมีปีศาจตัวนั้นมากนัก!
ทุกคนถอยหลังต้านรับคลื่นกระแทก จำต้องถอยร่นออกไปไกลเพื่อไม่ให้โดนลูกหลง!
ในขณะเดียวกัน หลี่อวี้ที่คอยอู้งานรอชมเรื่องสนุกมาตลอด ก็เผยสีหน้าตื่นเต้นออกมาในเวลานี้
ปรากฏตัวแล้ว ราชาศพระดับจินตาน!
อันที่จริงในแผนเดิมของหลี่อวี้ เขาจะไม่เปิดโอกาสให้ศพมารเชื้อพระวงศ์ตัวนี้ทะลวงสู่ระดับศพมารเขียวได้
เพียงแต่หลังจากได้เห็นหมายเลขศูนย์ที่มีพลังระดับครึ่งก้าวสู่จินตาน ความคิดของหลี่อวี้ก็เปลี่ยนไปทันที!
สังหารหมายเลขศูนย์ เพื่อรับการยกระดับขั้นกลาง!
ถึงตอนนั้นค่อยเสริมพลังด้วยวิชาศักดิ์สิทธิ์เบญจธาตุน้อย ศพมารระดับจินตานตัวนี้ ก็ใช่ว่าจะฆ่าไม่ได้!
แม้จะเสี่ยงไปหน่อย แต่มีคำกล่าวว่าไว้
ใจกล้าเท่าไหร่ ผลตอบแทนก็มากเท่านั้น!
ลุยล่ะนะ!
อีกอย่างต่อให้ไม่สำเร็จ เขาก็มั่นใจว่าจะหนีรอดไปได้
ยิ่งไปกว่านั้น คนของเหมาซานตั้งมากมายอยู่ที่นี่ เขาจู๋ซานยังสะกดจอมมารเมื่อร้อยปีก่อนเอาไว้อีก
หลี่อวี้ไม่เชื่อหรอกว่า พวกสัตว์ประหลาดเฒ่าของเหมาซาน จะทนดูศพมารฆ่าล้างศิษย์เอกของตนเองอยู่ที่นี่ได้ลงคอ?
ตอนนี้... ได้เวลาจัดการเจ้าสัตว์ร้ายตัวนี้แล้ว!
เนตรซ้อนหมุนวน มองไปยังหลุมลึกไร้ก้น
เห็นเพียงหมายเลขศูนย์ที่ตัวดำเมี่ยม หน้าอกยุบลงไปหลายแห่ง กำลังปีนขึ้นมา
ต้องยอมรับเลยว่า เจ้าหมายเลขศูนย์นี่มันอึดจริงๆ
แม้ภายใต้สารพัดวิธีของหลี่อวี้ มันจะแทบทำอันตรายอะไรไม่ได้
แต่หลี่อวี้ก็ยากจะสร้างความเสียหายรุนแรงให้มันได้เช่นกัน!
แต่หากใช้เวลาค่อยๆ บดขยี้ ให้เวลาสักสิบวันครึ่งเดือน หลี่อวี้มั่นใจว่าจะบดขยี้มันให้ตายไปทีละนิดได้!
หมายเลขศูนย์ไม่เข้าใจสิ่งเหล่านี้ ในหัวมันมีเพียงคำสั่งเดียว กำจัดศัตรู!
แสงเทพที่น่ารำคาญนั่นปรากฏขึ้นอีกครั้ง หมายเลขศูนย์พุ่งตัวออกมาอย่างแรง!
หลี่อวี้ยืนนิ่งอยู่บนพื้นดิน ไม่ไหวติง
เนตรซ้อนในดวงตาหมุนวนอย่างบ้าคลั่งในเวลานี้ มองทะลุชั้นแสงเทพ มองทะลุร่างหมายเลขศูนย์!
จับตำแหน่งแกนกลางหุ่นเชิดที่วิ่งพล่านไปทั่วร่างของมันได้แล้ว!
“ให้ข้าช่วยปลดปล่อยเจ้าเถอะ!”
ระหว่างพูด หลี่อวี้ทำท่าคว้าจับในอากาศ แสงศักดิ์สิทธิ์ห้าธาตุอันยิ่งใหญ่ก่อตัวขึ้นในบัดดล แล้วปัดผ่านร่างหมายเลขศูนย์ที่พุ่งชนเข้ามาอย่างจัง!
วูบ...
ไร้ซึ่งเสียงใดๆ ฝีเท้าที่พุ่งทะยานของหมายเลขศูนย์ค่อยๆ ช้าลง จนกระทั่งจมลึกลงไปในพื้นดินด้วยแรงเฉื่อยอันมหาศาล
เห็นเพียงที่หน้าท้องด้านขวาของมัน ปรากฏรอยแผลเรียบเนียนราวกับสวรรค์สร้าง
แสงเทพที่ห่อหุ้มกายซึ่งเคยรับมือยาก ยามอยู่ต่อหน้าแสงศักดิ์สิทธิ์ห้าธาตุ กลับเปราะบางราวกับไม่มีอยู่จริง!
ทั้งเลือดเนื้อและกระดูก รวมถึงแกนกลางหุ่นเชิดภายในร่าง ถูกลบหายไปในพริบตา!
ที่เรียกว่าพลังวิเศษ ก็คือวิถีแห่งการเข้าถึงเทพ!
หากไม่มีดีอะไร แล้วจะกล้าใช้ชื่อนี้ได้อย่างไร?
ในวาระสุดท้าย มุมปากของหมายเลขศูนย์ฉีกยิ้ม เผยรอยยิ้มอันน่าขนลุก ราวกับได้รับการปลดปล่อย...
ฉากนี้ กระตุ้นความรู้สึกของทุกคนอย่างรุนแรง!
แค่ยกมือก็ปลิดชีพได้เลยรึ?!
“พลังวิเศษ?! นี่คือพลังวิเศษงั้นรึ?!”
ดวงตาของเจี่ยหนึ่งแทบถลนออกนอกเบ้า แทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง
สี่ตายิ่งจ้องมองจนตะลึงงัน เผลอประมาทจนถูกศพมารเชื้อพระวงศ์ซัดกระเด็น
ทว่าเขากลับไม่โกรธเคืองแม้แต่น้อย กลับหัวเราะลั่นด้วยความตื่นเต้น
“สหายเต๋าหลี่ เจ้านี่ซ่อนคมไว้ลึกจริงๆ!”
“พลังวิเศษยอดเยี่ยม! รีบฆ่าเจ้าพวกสวะหน่วยมังกรซ่อนกายนั่น แล้วมาช่วยข้าสะกดศพมารเชื้อพระวงศ์เร็ว!”
ครั้งนี้ เจี่ยหนึ่งไม่มีความคิดเข้าข้างตัวเองอีกต่อไป
แม้แต่ตอนเห็นสี่ตาอัญเชิญเทพกายเนื้อระดับจินตาน เขายังไม่สิ้นหวังขนาดนี้!
พลังวิเศษเชียวนะ! นี่มันคือพลังวิเศษ!
ผู้มีเนตรซ้อนผู้นี้เป็นแค่ระดับสร้างรากฐานแท้ๆ ทำไมถึงครอบครองพลังวิเศษได้?
สู้ไม่ได้แน่...
ผู้บำเพ็ญเพียรที่ครอบครองพลังวิเศษ กับผู้ที่ไม่มี มันต่างกันราวกับแสงจันทร์และแสงหิ่งห้อย!
การฆ่าข้ามระดับเช่นหลี่อวี้ เคยมีบันทึกไว้บ้าง
แต่ไม่มีข้อยกเว้น ผู้ที่ทำสำเร็จ ล้วนเป็นสัตว์ประหลาดที่ครอบครองพลังวิเศษทั้งสิ้น!
ไม่มีความลังเลใดๆ เจี่ยหนึ่งออกคำสั่งทันที
“ถอย!”
แม้แต่ศพมารเชื้อพระวงศ์ ก็ได้รับคำสั่งในเวลานี้ หันหลังเตรียมหนี
สี่ตาเห็นดังนั้นมีหรือจะยอม?
พุ่งเข้าไปรัวหมัดมั่วซั่วใส่ทันที!
ท่านอาจารย์อิคคิวขวางหน้าเจี่ยหนึ่งไว้ เอ่ยด้วยสีหน้าแน่วแน่
“ครั้งนี้ ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าหนีไปได้อีก!”
เชียนเฮ่อสะบัดกระบี่เป็นประกาย รั้งตัวเจี่ยสองไว้อย่างแน่นหนา ในใจตื่นเต้นจนบอกไม่ถูก!
สหายเต๋าหลี่มีพลังวิเศษ เช่นนั้นก็มีโอกาสฆ่าศพมารเชื้อพระวงศ์ตัวนี้ได้ใช่ไหม?
ก็ไม่รู้ทำไม พอคิดถึงตรงนี้เขาก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา!
สือเจียนร่ายรำหมัดสายฟ้าคู่ ซัดเจี่ยสามจนร้องโอดโอย
ถอย? ขอแค่มันกล้าถอยแม้แต่ครึ่งก้าว สือเจียนก็พร้อมจะเผามันให้เป็นจุณตรงนั้น จะหนีไปไหนได้!
เห็นสถานการณ์พลิกผันอย่างสิ้นเชิง สีหน้าเจี่ยหนึ่งดูไม่ได้อย่างยิ่ง ราวกับญาติเสียไปหลายคน
หลังลังเลอยู่หลายตลบ ในมือเขาก็ทำท่าประสานอิน ส่งข่าวสารออกไปสายหนึ่ง
หลี่อวี้สังเกตเห็น แต่เขาไม่ได้ใส่ใจ
ยามนี้ เมื่อเผชิญกับการตอบสนองของมุกจ้าววัฏจักร แววตาของเขาก็เต็มไปด้วยความตื่นเต้น!
การยกระดับขั้นกลาง +1