บทที่ 134 – แผนการที่โหดเหี้ยม

ผมได้แต่เกาหัวตัวเองก่อนจะพูดอ้อมแอ้มไป “ผมขอโทษครับ! อาจารย์! แล้วผมจะตั้งใจเรียนให้มากขึ้นครับ จะไม่ก่อเรื่องแล้ว!”

แต่อาจารย์เจิ้นยังไม่พอใจ “จะตั้งใจเรียนให้มากขึ้นงั้นเหรอ? นั่นมันจะช่วยอะไรได้ตอนนี้? จะให้ฉันแก้ปัญหายังไง? จะให้ไปบอกอาจารย์ว่าให้ปล่อยมันไปอย่างนั้นเหรอ? มันจะไม่กลายเป็นฉันให้ท้ายเธอเกินไปอย่างนั้นหรือ?”

ผมยังพูดอะไรไม่ถูก “แล้วอย่างนั้นพวกเราจะทำยังไงดีครับ? คราวนี้มันเป็นความผิดของผมเองที่สร้างปัญหาขึ้น แต่ผมสัญญานะว่าต่อใปจะตั้งใจเรียนจริง ๆ แล้ว อาจารย์อย่าทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่เลยนะครับ พวกเราหาวิธีแก้ปัญหาแบบนุ่มนวลกันดีกว่านะครับ!”

“ให้ฉันลองคิดดูก่อน!” อาจารย์เจิ้นยังมีสีหน้าที่เคร่งขรึม “เอาเป็นว่าฉันจะสั่งพักการเรียนของเธอสักพักก็แล้วกัน! จะได้ไม่มีใครมาบ่นอะไรได้อีก!”

ผมได้แต่อึ้งกับความคิดนั้นของเขา “กักบริเวณ!!” ไม่มีทาง! ถ้าผมถูกพักการเรียน นั่นหมายความว่าผมจะไม่ได้เจอกับมู่จืออีกสักพักเลยนะ! ผมเริ่มมีอาการตระหนกขึ้นมาบ้างแล้ว “อาจารย์ครับ! อาจารย์ต้องช่วยผมนะ! ไม่เอา! ผมไม่อยากถูกพักการเรียน!”

ดวงตาของอาจารย์เจิ้นส่องประกายเจ้าเล่ห์ออกมาแวบหนึ่ง “เธอก็ต้องได้รับการลงโทษบ้าง ไม่อย่างนั้นมันจะทำให้อาจารย์คนอื่นพอใจได้ยังไง? ถ้าฉันไม่ทำอะไรกับเธอเลย? อืมม! งั้นเอาแบบนี้เป็นยังไง! เธอก็เป็นตัวแทนเดินทางไปเข้าร่วมการแข่งขันระหว่างสถาบันเวทย์มนต์ระดับสูง ที่มันจัดขึ้นสามปีครั้งก็แล้วกัน! แล้วอาจารย์จะประกาศว่าเธอถูกพักการเรียนอยู่ตอนที่เธอออกเดินทาง เป็นยังไงบ้าง? ทำแบบนี้เธอยอมรับมันได้มั้ย?”

เข้าร่วมการแข่งขันเหรอ? อา!! นี่มัน! มันต้องเป็นแผนของเขาแน่ ๆ ผมต้องโดนเขาหลอกใช้แน่นอนเลย!

อาจารย์เจิ้นยังอธิบายต่อ “แต่ละสถาบันจะส่งนักศึกษาเข้าร่วมการแข่งขันสถาบันละ 5 คน เธอจะเป็นหัวหน้าทีม แล้วอาจารย์จะให้มู่จือเข้าร่วมเป็นสมาชิกในทีมด้วย อย่างนี้เธอน่าจะพอใจแล้วนะ!”

เดินทางไปพร้อมกับมู่จือ! อย่างนี้ก็ไม่เป็นอะไรแล้ว ค่อยเข้าทีหน่อย “แล้วเป้าหมายของการแข่งขันคืออะไรครับ?”

อาจารย์เจิ้นไม่บอกตรง ๆ “การแข่งครั้งนี้น่าจะเป็นเรื่องง่าย ๆ สำหรับเธอ เพราะตอนนี้เธอแข็งแกร่งมากที่สุดแล้ว! ใครจะมาสู้กับเธอได้? ก็แค่คิดว่ามันเป็นการไปพักผ่อนก็แล้วกัน!”

มันไม่น่าจะง่ายอย่างนั้นแน่! แต่ช่างมันเถอะ ใครใช้ให้ผมไปสร้างปัญหากับอาจารย์เจิ้นเองล่ะ? ถึงจะรู้ว่าเขาวางแผนเอาไว้ แต่ผมก็คงปฏิเสธแผนการนี้ไม่ได้อยู่ดี!

ผมรับปากเขาไป “ก็ได้ครับ! ผมจะเข้าร่วมการแข่งขันครั้งนี้! แต่ผมขอเป็นคนเลือกสมาชิกในทีมเองได้มั้ยครับ?” ถ้าผมได้เป็นคนเลือกเอง นั่นก็จะดีมากแล้ว ไม่อย่างนั้น! ด้วยความสามารถของไหสุ่ย เธอต้องถูกเลือกอยู่ในทีมด้วยแน่นอน! แล้วผมก็จะติดอยู่ตรงกลางอีกครั้ง ใครจะไปบอกได้ว่า คราวนี้ผมจะได้มีชีวิตรอดกลับมาหรือเปล่า?

อาจารย์เจิ้นนำหน้าครุ่นคิดอยู่สักครู่ ก่อนจะบอกว่า “อาจารย์จะให้เธอเป็นคนเลือกก็ได้ แต่เธอต้องสัญญาว่าทีมของเธอจะเป็นผู้ชนะเลิศในการแข่งขันครั้งนี้ พวกเราคือสถาบันเวทย์มนต์หลวงที่มีชื่อเสียง ถ้าเราไปแพ้คนอื่น หน้าของอาจารย์ก็คงจะไม่เหลือแล้ว!”

ดูเหมือนว่าเขาจะผลักผมลงไปในหลุมอีกครั้ง แผนเขานี่เยอะจริง ๆ “ตกลงครับ! แล้วผมจะเอาตำแหน่งชนะเลิศกลับมาให้อาจารย์เอง”

เขาหัวเราะเสียงดังเชียว นี่มันทำให้ผมขนลุกนะ! “แล้วเธอจะเลือกใครบ้าง? จะให้ใครไปร่วมการแข่งครั้งนี้ บอกอาจารย์มาหน่อยสิ!”

ผมคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะบอกเขา “น่าจะเป็นหม่าเคอ มู่จือ ไห่เย่ว แล้วก็ผม ส่วนคนสุดท้ายผมคิดไม่ออก อาจารย์เป็นคนเลือกก็แล้วกันครับ” ผมตั้งใจไม่เลือกไห่รื่อ ด้วยอารมณ์อันรุนแรงของเขา ใครจะไปกล้าเลือกเข้าทีม?

อาจารย์เจิ้นดูเหมือนว่าจะพอใจในระดับหนึ่ง “ทำไมเธอไม่เลือกไหสุ่ย แทนที่ของไห่เย่วล่ะ? เธอน่าจะแข็งแกร่งกว่าไห่เย่วอยู่พอสมควรนะ!”

ผมสะอึกขึ้นมาทันที “อาจารย์ไม่รู้อะไรเสียแล้ว ตอนนี้หม่าเคอกำลังตามจีบไห่เย่วอยู่ครับ ตามมาตั้งนานแล้วด้วย ผมจะสร้างโอกาสให้เขาสักหน่อยครับ ยังไงเสียผมก็ให้สัญญากับอาจารย์แล้วว่าจะเอาตำแหน่งชนะเลิศกลับมา ผมไม่ทำให้เสียเรื่องหรอกครับ! อีกอย่างความสามารถของไห่เย่วก็ไม่ได้แย่อะไร!”

อาจารย์เจิ้นไม่ได้พอใจกับคำตอบนัก แต่เขาก็ยังยอมรับ “ก็ได้! ถ้าอย่างนั้นคนสุดท้ายก็เป็นหมิงซือหวาแล้วกัน! ให้ไห่เย่วเป็นตัวแทนของตระกูลซิงคนเดียวที่เข้าร่วมการแข่งขันพอแล้ว!”

“หมิงซือหวา??” ผมถามออกมาอย่างสงสัย “ใช่คนเดียวกับที่เป็นนักเวทย์ธาตุดิน! ที่ตอนนี้อยู่ปี 5 แล้วก็เป็นอันดับหนึ่งของสถาบันคนนั้นเหรอครับ?”

เขาพยักหน้า “ถูกต้อง! เขานั่นแหละ! พรสวรรค์ด้านเวทย์มนต์ของเขานั้นไม่แพ้เธอเลยทีเดียว แต่เหมือนกับว่าเขาจะยังไม่ได้โชคดีเท่าเธอแค่นั้นเอง เขาน่าจะเป็นคนที่สองต่อจากเธอ ในหมู่คนรุ่นใหม่ที่มีศักยภาพที่จะบรรลุระดับเมธีเวทย์ได้! นี่เป็นความลับนะ แต่อันที่จริงเขาเป็นผู้สืบทอดของซีตุนหยู! อาจารย์ต้องการให้เขาเข้าร่วมทีมครั้งนี้ อีกเป้าหมายหนึ่งก็เพื่อให้พวกเธอทำความรู้จักกันไว้ ต่อไปความขัดแย้งระหว่างซีตุนหยูกับฝ่ายเราจะได้น้อยลงบ้าง”

อ้อ! มันมีเหตุผลแบบนี้อยู่เบื้องหลังการเลือกด้วย! ผมชักอย่างทำความรู้จักกับคน ๆ นี้แล้วสิ! อาจารย์เจิ้นชื่นชมเขาเป็นอย่างมาก ตัวจริงก็คงจะไม่ได้ต่างไปจากคำชมมากนักหรอก!

อาจารย์เจิ้นรีบสรุปทันที “ถ้าอย่างนั้นก็ตกลงตามนี้นะ! ทั้งหมดจะมี 8 สถาบันเข้าร่วมในการแข่งขันครั้งนี้ สถานที่แข่งขันจะจัดขึ้นที่สถาบันเวทย์มนต์เซินหลงในเมืองอู่หุย พวกเธอควรจะเริ่มออกเดินทางตั้งแต่วันพรุ่งนี้เลย มันต้องใช้เวลาเดินทางทั้งหมด 10 วัน ส่วนการแข่งขันจะเริ่มต้นขึ้นในอีก 20 วันหลังจากนี้ ให้พวกเธอไปถึงให้เร็วหน่อย เพื่อที่จะได้ทำความคุ้นเคยกับสถานที่และทำความเข้าใจสถานการณ์ก่อน ถึงแม้ว่าสถาบันอื่น ๆ จะอ่อนแอกว่าพวกเราบ้าง แต่ก็มีทักษะบางอย่างที่น่าเรียนรู้!”

ผมล่ะอยากจะร้องออกมาดัง ๆ ผมถูกอาจารย์เจิ้นวางแผนเข้าใส่อย่างจังแล้ว! เขาวางแผนเอาไว้หมดแล้วแม้แต่กระทั่งวันเดินทาง! ผมสาบานกับตัวเองเอาไว้เลยว่า ต่อไปผมจะตั้งใจเรียนและไม่ก่อปัญหากับอาจารย์คนอื่นอีกแน่ ๆ ไม่อย่างนั้นมันจะเป็นการเปิดโอกาสให้เขาหลอกใช้ผมได้อีก!

ผมเดินก้มหน้าตามเขาเข้าไปในห้องเรียน อาจารย์เจิ้นมีสีหน้าที่จริงจังมากอย่างที่สุด ตอนที่เขายืนอยู่ตรงหน้าห้องแล้วมองไปรอบ ๆ “เรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ถือว่าเป็นเรื่องที่ร้ายแรงมาก ในฐานะนักศึกษา! จางกง! ไม่เพียงแต่ไม่ตั้งใจเรียน แต่ยังถึงกลับโต้เถียงอาจารย์ด้วย อีกทั้ง เขายังมาเข้าเรียนสายบ่อยครั้ง อาจารย์ขอประกาศพักการเรียนของเขาเป็นเวลาสองเดือน เพื่อเป็นการลงโทษสำหรับความผิดทั้งหมดของเขา ส่วนอีกคน! นักศึกษามู่จือ! ก็จะได้รับโทษเป็นการพักการเรียนเป็นระยะเวลาหนึ่งเดือนด้วย นักศึกษาคนอื่น ๆ ก็ให้ถือเรื่องนี้เป็นบทเรียนให้ดี ถ้ามีเรื่องอย่างนี้เกิดขึ้นอีก มันจะไม่จบลงง่าย ๆ อย่างนี้! เอาล่ะ ตั้งใจเรียนต่อไปได้แล้ว ส่วนมู่จือกับจางกง เก็บของแล้วตามอาจารย์มา!”

อาจารย์ประจำวิชาที่ยืนอยู่ตรงนั้นมองผมด้วยอาการสมเพช ก่อนจะกล่าวขอ “ท่านผู้อำนวยการ! มู่จือเป็นนักศึกษาที่เคยตั้งใจเรียนมาตลอด ครั้งนี้ยกเว้นการลงโทษเธอได้หรือไม่?” พอได้ยินเขาขอความเห็นใจให้กับคนของผม นี่มันก็ทำให้ผมรู้สึกดีกับเขาขึ้นมานิดนึง!

แต่สีหน้าของอาจารย์เจิ้นยังไม่เปลี่ยนแปลง “ไม่มีการยกเว้นใด ๆ ทั้งสิ้น เรื่องพวกนี้ไม่ควรเกิดขึ้นในสถาบัน พวกเขาต้องได้รับการลงโทษอย่างเหมาะสม มู่จือ! จางกง! รีบเก็บของเดี๋ยวนี้ แล้วเดี๋ยวไปพบอาจารย์ที่ห้องทำงานด้วย” แล้วเขาก็เดินออกจากห้องไปแบบนั้นเอง

ระหว่างที่ผมกำลังเก็บของ ผมกระซิบบอกมู่จือ “มันไม่เป็นไร! ไม่ต้องกังวล!”

เธอจ้องผมกลับอย่างไม่พอใจ “มันเป็นความผิดของนายคนเดียวเลย ชื่อเสียงของฉันเสียหายหมดแล้วรู้มั้ย?”

หลังจากพวกเราเก็บของเสร็จ แล้วกำลังจะออกจากห้องไป ผมหันไปมองทางอาจารย์ที่ยืนอยู่หน้าห้องอย่างเสียใจอยู่เล็กน้อย เขาไม่ได้เป็นอาจารย์ที่ไม่ดีอะไร

ผมกล่าวกับเขา “อาจารย์ครับ! ผมขอโทษสำหรับเรื่องในวันนี้ มันเป็นความผิดของผมเอง หวังว่าอาจารย์จะยกโทษให้ผมนะครับ” มันเป็นคำขอโทษอย่างจริงใจ

เขาเงียบไปสักพัก ก่อนจะตอบ “ลืมมันไปเถอะ! แค่บอกอาจารย์มาว่าเธอไปทำอะไรอีก ผู้อำนวยการถึงได้พักการเรียนเธอถึงสองเดือน” เขาสงสัย! เพราะมันเป็นการลงโทษที่รุนแรงมาก โดยปกติแล้วนักศึกษาของสถาบันเวทย์มนต์หลวงล้วนแต่เป็นผู้มีพรสวรรค์ ดังนั้นการจัดการเกี่ยวกับเรื่องของนักศึกษาจึงมักจะใช้วิธีที่ผ่อนปรนกว่าครั้งนี้มาก!