บทที่ 829: สตูดิโอรายการ

ขณะเดียวกัน สถานีโทรทัศน์ก็ค่อนข้างพอใจกับคลิปวิดีโอของปันจิบู

ปัจจุบัน ประเทศต่าง ๆ ทั่วโลกให้ความสนใจกับระบบยุติธรรมอย่างไม่เคยมีมาก่อน เกือบทุกประเทศมีการถกเถียงกันในระดับชาติเกี่ยวกับคดีความต่าง ๆ ในแต่ละปี คดีดัง ๆ เช่น “คดีซิมป์สัน” ก็เคยถูกถกเถียงกันไปทั่วโลกมาแล้ว

มาเลเซียก็อยู่ในสถานการณ์ที่คล้ายคลึงกัน “คดีฆาตกรรมเน็ตไอดอล” ก่อนหน้านี้ก็เคยจุดชนวนให้เกิดกระแสไปทั่วประเทศ แต่เนื่องจากคดีถูก “คลี่คลายเร็วเกินไป” เลยขาดจุดระเบิด

สำหรับ “คดีฆาตกรรมรุนแรงบนดาดฟ้า” ในครั้งนี้… แน่นอนว่า “ดาดฟ้า” นั้นเป็นสถานที่ธรรมดาทั่วไป และ “ความรุนแรง” ก็ธรรมดาไปหน่อยเหมือนกัน แต่ “ความธรรมดา” นี่เองที่ทำให้ “คนธรรมดา” รู้สึกได้ว่าเราอาจจะเจอกับสถานการณ์แบบเดียวกันก็ได้

ด้วยแนวคิดนี้...สถานีโทรทัศน์จึงทำงานล่วงเวลาเพื่อตัดต่อคลิปวิดีโอ และออกอากาศในวันรุ่งขึ้นทันที

และเรตติ้งทะลุเกินกว่าที่คาดไว้มาก!

สถานีโทรทัศน์จึงติดต่อผู้กำกับและสมาชิกสภาท้องถิ่นในทันที

ก่อนหน้านี้ ที่สถานีโทรทัศน์ส่งช่างกล้องมาติดตามเจียงหยวน ก็เป็นเพราะเห็นแก่หน้าผู้กำกับและสมาชิกสภาท้องถิ่น แต่ตอนนี้สถานีโทรทัศน์เป็นฝ่ายยื่นข้อเสนอเอง ผู้กำกับและสมาชิกสภาท้องถิ่นย่อมไม่สะดวกที่จะปฏิเสธ เลยต้องมาปรึกษาหารือกับหวงเฉียงหมิน

หลังจากเจรจาหารือกันอย่างเป็นมิตร หวงเฉียงหมินก็พาเจียงหยวนไปที่สตูดิโอรายการของสถานีโทรทัศน์ เพื่อเข้าร่วมรายการวาไรตี้โชว์

“รายการของเราจะออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์หลายช่องครับ แต่หลัก ๆ แล้วเราจะให้บริการรายการแก่สถานีโทรทัศน์ในเครือ Astro…” ผู้กำกับรายการฝึกหัดตัวเล็ก ๆ อธิบายกับเจียงหยวน, หวงเฉียงหมิน, ฉู่กว้านเหลียง, นิซาร์ และจงเหรินหลง อย่างสบาย ๆ

สื่อมวลชนและตำรวจมีความคล้ายคลึงกันอยู่บ้าง ตรงที่เมื่ออยู่ในพื้นที่ของตนเอง ทุกคนจะมีความแข็งแกร่งและมีอำนาจ แต่เมื่อออกจากพื้นที่ของตนเอง ก็จะกลายเป็นฝ่ายอ่อนแอและถูกเรียกร้องได้ง่าย

จงเหรินหลงสอบถามรายละเอียดแทนเจียงหยวน และเจียงหยวนก็นั่งฟังเงียบ ๆ สถานีโทรทัศน์มาเลเซียมักจะเชิญตำรวจมาร่วมรายการบ่อยครั้ง ทุกคนจึงมีวิธีการที่เป็นระบบอยู่แล้ว ตอนนี้จึงเป็นเพียงการอธิบายให้เจียงหยวนทราบเพิ่มเติมเท่านั้น

อันที่จริง ตำรวจไปออกรายการโทรทัศน์ก็ถือเป็นเรื่องปกติที่ทั่วโลกก็เห็นจนชิน ซึ่งสัมพันธ์กับความสนใจของผู้ชมในคดีต่าง ๆ ผู้เชี่ยวชาญด้านนิติเวชอย่าง ดร. หลี่ชางอวี้ (Henry Lee) ก็มีชื่อเสียงก้องโลก ส่วนใหญ่ก็เป็นผลมาจากการประชาสัมพันธ์ของสื่อ

ทีมงานรายการของมาเลเซียมีความคาดหวังกับเจียงหยวนอยู่บ้าง “คดีฆาตกรรมเน็ตไอดอล” และ “คดีฆาตกรรมรุนแรงบนดาดฟ้า” ต่างก็เป็นคดีที่ได้รับความสนใจอย่างมากในสังคม การคลี่คลายคดีก็เรียกได้ว่าน่าตื่นเต้น เจียงหยวนในฐานะผู้นำการคลี่คลายทั้งสองคดีนี้ จึงมีกระแสความสนใจในตัวเขาอยู่แล้ว

นอกจากนี้ สถานะของเจียงหยวนในฐานะแพทย์นิติเวช โดยเฉพาะความสามารถในการ “พิสูจน์ร่องรอยเท้า” ที่เขาแสดงฝีมือให้เห็นในครั้งนี้ เป็นตัวผลักดันโดยตรง

ผู้กำกับรายการฝึกหัดอธิบายข้อควรระวังสองสามคำ และสุดท้ายก็กำชับว่า “เมื่อคุณขึ้นเวทีแล้ว เราจะให้ดาราเดินผ่านหลุมทราย แล้วภารกิจหลักของคุณคือ การจำแนกอายุ ส่วนสูง และน้ำหนัก ของดาราเหล่านั้น ในส่วนนี้—เราอาจจะจงใจวางกับดักบ้าง คุณคิดว่าจะทำได้ถึงขั้นไหนครับ?”

“ถ้าหลุมทรายเป็นของจริง ก็คงไม่มีปัญหาอะไรมากครับ” รอยเท้าที่เจียงหยวนเห็นในที่เกิดเหตุ ไม่มีสภาพดีเท่าหลุมทรายแบบนี้ด้วยซ้ำ

ผู้กำกับรายการฝึกหัดไม่เข้าใจเรื่องนี้ แต่ก็เตือนว่า “ถ้าคุณต้องการให้เราเตรียมข้อมูลอะไรเพิ่มเติม คุณสามารถแจ้งมาได้เพราะรายการไม่ใช่รายการสด แต่การตัดต่อก็ทำได้เร็ว จะออกอากาศพรุ่งนี้แล้ว เราเลยไม่มีเวลาให้ถ่ายซ้ำมาก”

“ให้เดินในหลุมทรายหลาย ๆ ก้าวก็พอครับ” ในเมื่อพวกเขาอยากให้ขอ เจียงหยวนก็ขออย่างจำใจ ถ้าต้องการดูท่าทางการเดิน ควรมีอย่างน้อยสองก้าวขึ้นไป แน่นอนว่าถ้ามีหลายก้าว ความแม่นยำก็จะสูงขึ้น แต่ปกติแล้ว เจียงหยวนไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้น

ผู้กำกับรายการฝึกหัดพยักหน้าและจดบันทึกไว้

ในเวลานี้ ช่างกล้องปันจิบูรุดหน้าเข้ามาอย่างเร่งรีบ มองผู้กำกับรายการฝึกหัด แล้วทักทายเจียงหยวน และพูดว่า “คุณหมอเจียง คุณอย่าประมาทจนเกินไปนะครับ พอเริ่มรายการแล้ว อย่าเชื่อคำพูดของแขกรับเชิญมากนัก ไม่ว่าจะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิงก็ตาม เพราะสิ่งที่คุณต้องดูคือ ส่วนสูง น้ำหนัก และอายุ และบางทีพวกเขาอาจจะไม่เล่นตามสคริปต์”

“เข้าใจครับ” เจียงหยวนพยักหน้า

“อาจจะทำให้โกรธด้วยนะครับ” ปันจิบูเตือนซ้ำอีกครั้ง

“เข้าใจครับ” เจียงหยวนสบตากับหวงเฉียงหมิน และมองไปยังฉุยเสี่ยวหู่กับฉู่กว้านเหลียงที่อยู่ข้าง ๆ พวกเขาออกมาในครั้งนี้เป็นการเดินทางตามช่องทางราชการอย่างถูกต้อง ตั้งแต่ระดับท้องถิ่น กระทรวง และสถานทูต แม้กระทั่งการเข้าร่วมรายการโทรทัศน์ในต่างประเทศก็ผ่านการอนุมัติเป็นขั้นตอน ถ้าจะพูดถึงการทำให้ใครโกรธ—คนที่พวกเขาไม่กังวลที่สุด...ก็คือพวกดาราเล็ก ๆ ในท้องถิ่นนั่นแหล่ะ

“เอาล่ะ งั้นเริ่มกันเลยนะครับ เรามาแต่งหน้าก่อน ผมจะหาชุดที่เหมาะสมให้คุณ คุณค่อนข้างตัวสูงนะครับ” ผู้กำกับรายการฝึกหัดเงยหน้าและถอยหลังไปสองก้าว เพื่อยืนยันส่วนสูงของเจียงหยวน แล้วส่งข้อความหาเพื่อนร่วมงาน

“ผมนำชุดสูทมาหลายชุด คุณสามารถเลือกดูได้ครับ” รูปร่างของเจียงหยวนสูงใหญ่เกินกว่าคนทั่วไป แม้ว่าในสถานีโทรทัศน์จะมีเสื้อผ้าไซส์ใหญ่ให้เลือกมากมาย แต่ถ้าจะให้เหมาะสมกับตัวจริงๆ ชุดที่ตัดเองย่อมดูดีกว่า

ผู้กำกับรายการฝึกหัดลังเลเล็กน้อย เขาพยักหน้าและพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวเรามาลองดูกันนะครับ”

เจียงหยวนจึงมอบนาฬิกา A. Lange & Söhne ที่เพิ่งซื้อมาให้หวงเฉียงหมินถือไว้

ผู้กำกับรายการฝึกหัดรู้สึกตกใจ แม้เขาจะไม่รู้จักนาฬิกา A. Lange & Söhne แต่ฝาหลังที่มองเห็นกลไกด้านในสีเหลืองและแดงที่ส่งเสียง “ติ๊กต็อก” อยู่นั้น ก็เหมือนส่งสัญญาณบางอย่างมาถึงเขาว่า: “หมอนี่ต้องไม่ธรรมดาแน่ ๆ!”

----------

(จบบทที่ 829)