บทที่ 504: เริ่มต้นได้สวย

เจียงหยวนเดินไปมาอย่างช้าๆ บนสะพานทางเดินโปร่งแสง พลางคิดวางแผนว่าจะเก็บหลักฐานอย่างไรต่อไป

งานสำรวจในครั้งนี้แตกต่างจากครั้งก่อนๆ มาก จำเป็นต้องสำรวจอย่างละเอียด มิฉะนั้นอาจจะมีคนร้ายเล็ดลอดออกไปได้

แต่พื้นที่ก็กว้างใหญ่มาก หากสำรวจละเอียดเกินไปก็กลัวว่าจะเสียเวลาอันมีค่า ข่าวการจับกุมแก๊งค้ายาของหวงลี่ไม่น่าจะแพร่หลายในวงกว้างนัก แต่ในที่สุดมันก็จะแพร่กระจายไปอยู่ดี เมื่อถึงตอนนั้นผู้ต้องสงสัยที่เหลือก็จะหนีไป และหลักฐานที่พบก็อาจจะกลายเป็นเรื่องไร้ประโยชน์

เนื่องจากตึกทั้งหมดมีหกชั้นพร้อมชั้นใต้ดิน ทำให้เป็นจุดสำคัญในการสำรวจทั้งหมด สะพานกระดานโปร่งแสงที่สำนักงานตำรวจเมืองฉางหยางมีไม่พอใช้ ต้องจัดซื้อมาเพิ่มอย่างเร่งด่วน

สะพานกระดานโปร่งแสงที่เจียงหยวนกำลังเดินอยู่นั้นทำเป็นอะคริลิกแบบหนาที่ดีที่สุด—ชนิดเดียวกับที่ใช้ทำตู้ปลา แข็งแรง โปร่งใส รับน้ำหนักคนตัวใหญ่พร้อมอุปกรณ์หรือแม้แต่แบกศพได้โดยไม่แตก

ความโปร่งใสช่วยให้สะดวกต่อการทำ “การจำลองเหตุการณ์” หรือการวิเคราะห์คราบเลือดของเขา

แน่นอนว่าสะพานกระดานโปร่งแสงอะคริลิกนั้นแพงที่สุด สำนักงานตำรวจเมืองฉางหยางเคยซื้อทีละเล็กละน้อยเก็บสะสมไว้บ้าง แต่ตอนนี้เหลืออยู่น้อยลงด้วยเหตุผลหลายอย่าง แม้จะสั่งซื้อเพิ่มแบบฉุกเฉิน แต่เพื่อควบคุมงบ มีเพียงชั้นหกที่ใช้สะพานกระดานโปร่งแสงโปร่งใส ส่วนชั้นล่างลงใช้เป็นแผ่นโลหะที่ทึบแสง ทำให้มองเห็นได้แค่สิ่งที่อยู่บนนั้น

#

เจียงหยวนเดินบนสะพานกระดานโปร่งแสงนั้นไปเรื่อยๆ พร้อมกับคิดแผนการสำรวจ

ห้องทำงานของหวงลี่เป็นจุดที่สำคัญที่สุดในการสำรวจครั้งนี้ แต่ห้องนี้มีขนาดกว่า 200 ตารางเมตร มีโต๊ะทำงานขนาดใหญ่ โซฟา เก้าอี้ ตู้ไวน์ ตู้เอกสาร และตู้เซฟ หากคำนวณจากพื้นที่ผิวแล้ว งานที่ต้องทำก็มากมายมหาศาล

ไม่เพียงแค่นั้น ที่นี่เป็นห้องที่แก๊งค้ายาของหวงลี่ต่อสู้จนถึงวินาทีสุดท้าย พวกเขาอยู่ในห้องนี้นานเป็นช่วงสั้นๆ ได้เผาเอกสารบางส่วน ทิ้งยาเสพติดบางอย่างลงชักโครก และพยายามจะวางเพลิง แต่สุดท้ายก็ถูกดับไฟได้ทัน ทำให้เหลือแต่ผ้าม่านที่หน้าต่างด้านหนึ่งที่ถูกไฟไหม้จนหมด

พูดได้ว่าภาพรวมของห้องนี้ “เสียหายยับเยิน” เป็นคำที่เหมาะสมที่สุด

ในอีกด้านหนึ่ง ห้องนี้ก็เป็นจุดที่ศูนย์นิติวิทยาศาสตร์เมืองฉางหยางให้ความสำคัญอย่างยิ่ง กำลังคนกว่าครึ่งถูกรวมมาในอาคารหลักหลังนี้ และครึ่งหนึ่งของครึ่งนั้นก็มุ่งทำงานอยู่ที่ชั้นหก

ดังนั้นที่เกิดเหตุชั้นหกจึงถูกสำรวจไปแล้วรอบหนึ่ง การสำรวจรอบสอง แล้วยังหวังเจอหลักฐานชี้ขาดนั้น แทบจะเป็นภารกิจที่เป็นไปไม่ได้

แต่...

เจียงหยวนคิดอีกครั้งว่า ข้อดีของการตรวจรอบสองคือ ไม่มีข้อบังคับตายตัว

การสำรวจรอบแรกมีมาตรฐาน ต้องเก็บลายนิ้วมือ เก็บตัวอย่างทางชีวภาพ และถ่ายรูปทุกอย่างที่จำเป็นให้ครบถ้วน

ซึ่งทั้งหมดนี้เป็นรากฐานสำคัญในการสืบสวน และเป็นหลักฐานสำคัญในชั้นศาล ดังนั้น เจ้าหน้าที่สำรวจ เจ้าหน้าที่ตรวจสอบร่องรอย หรือหมอนิติเวชทุกคนจึงมีภารกิจและมาตรฐานในการสำรวจรอบแรก

แต่การสำรวจรอบสอง ถ้าพบหลักฐานใหม่ก็ถือว่าเป็นความสามารถของคุณ ถ้าไม่พบก็ไม่ใช่เรื่องผิดไร

และสำหรับเจียงหยวนแล้ว เขาไม่จำเป็นต้องทำตามขั้นตอนเพื่อเก็บลายนิ้วมือ รอยเท้า หรือรอยเลือด

เขาจะดูมันก่อน ถ้าดูแล้วรู้สึกว่าไม่จำเป็นก็ไม่ต้องเก็บลายนิ้วมือหรือรอยเท้า ซึ่งจะช่วยประหยัดเวลาได้มาก และเป็นเวลาที่เจ้าหน้าที่สำรวจใช้ไปมากที่สุด

ส่วนว่าจะตัดสินได้อย่างไรว่าจำเป็นหรือไม่จำเป็นนั้น ก็ต้องใช้ความสามารถและประสบการณ์ที่สูงมาก

ตามทฤษฎีแล้ว รอยเท้าและลายนิ้วมือที่แตกต่างกันนั้นมีลักษณะเฉพาะที่ชัดเจน เพียงแต่คนธรรมดาจะจำได้ยากมาก แม้จะได้รับการฝึกฝนแล้ว ถ้าไม่มีความละเอียดอ่อนในข้อมูลที่เกี่ยวข้องก็อาจจะทำไม่ได้

จากประสบการณ์ของเจียงหยวน ทักษะระดับ 4 ขึ้นไปนั้นถือว่าเหมาะสม และทักษะรอยเท้าที่เพิ่งอัปเกรดเป็นระดับ 5 ก็ยังมีเหลือเฟือที่จะใช้งาน แน่นอนว่าถ้าใช้เมื่อวานนี้ ทักษะระดับ 6 ก็น่าจะมีประสิทธิภาพมากกว่านี้

อย่างไรก็ตาม เมื่อตัดสินใจได้แล้ว เจียงหยวนก็เริ่มลงมือทำทันทีโดยไม่พูดอะไร

#

เจียงหยวนเริ่มจากการดูลายนิ้วมือและรอยเท้าที่คนอื่นๆ เก็บไปแล้วก่อน

จากการใช้ลายนิ้วมือและรอยเท้าเหล่านี้ หน่วยปราบปรามยาเสพติดได้จับกุมสมาชิกแก๊งที่หลบหนีไปแล้วกว่าสิบคน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นแกนนำของแก๊งค้ายาของหวงลี่ ถ้าไม่ใช่แกนนำก็จะไม่มีทางได้เข้ามาในตึกหกชั้นนี้ได้

เจียงหยวนจัดเรียงข้อมูลลักษณะเฉพาะของลายนิ้วมือบางส่วนและจดจำมันอย่างละเอียด จากนั้นก็ถือโคมไฟสำรวจเดินไปรอบๆ ห้องทำงานขนาดใหญ่ของหวงลี่

เขาถือโคมไฟสำรวจที่มีหลายแหล่งกำเนิดแสงและแบตเตอรี่ลิเธียม ซึ่งก็คือโคมไฟสำรวจที่สามารถส่องแสงได้หลายสี

ที่เขาถืออยู่นั้นเป็นโคมไฟรอยเท้ารุ่นใหญ่ ซึ่งมีความหมายคล้ายกับโคมไฟลายนิ้วมือ แต่หนักและใหญ่กว่าไฟฉายทั่วไป ข้อดีคือมีแหล่งกำเนิดแสงที่ครอบคลุม ทำให้มองเห็นลายนิ้วมือและรอยเท้าได้ชัดเจนดีขึ้น

มู่จื้อหยางที่เริ่มง่วงนอนแล้วรีบวิ่งเข้ามาช่วยถือโคมไฟรอยเท้า

เจียงหยวนจึงหยิบชุดแป้งฝุ่นลายนิ้วมือและแปรงมาใหม่ มีหลายวิธีที่จะทำให้ลายนิ้วมือปรากฏขึ้น รวมถึงแป้งฝุ่นลายนิ้วมือหลากหลายชนิด กาว 502 หรือนินไฮดริน

ลายนิ้วมือส่วนใหญ่ในห้องเป็นลายนิ้วมือที่ซ้ำกัน เจ้าหน้าที่ตรวจสอบร่องรอยได้เก็บไปก่อนหน้านี้แล้ว และฐานข้อมูลลายนิ้วมือก็สามารถระบุตัวตนได้เกือบทั้งหมด

ส่วนที่ไม่สามารถระบุตัวตนได้ ส่วนใหญ่ก็เป็นเพราะไม่มีในฐานข้อมูล การที่เจียงหยวนจะเก็บมันมาก็ไม่มีความหมายมากนัก

ดังนั้น เจียงหยวนจึงไม่ได้ค้นหาในที่ที่เห็นได้ชัดเจน เช่น บนโต๊ะทำงานหรือตู้เซฟ ซึ่งลายนิ้วมือจะถูกเช็ดออกซ้ำแล้วซ้ำอีกอย่างแน่นอน

นอกจากลายนิ้วมือแล้ว เขายังใส่ใจกับรอยเท้าและร่องรอยอื่นๆ รวมถึงร่องรอยจากกระสุนปืนด้วย

#

จนกระทั่งฟ้ามืด เจียงหยวนก็พบลายนิ้วมือที่ไม่คุ้นเคยได้ครึ่งหนึ่งข้างเครื่องกดน้ำ

เขาระบุจุดลักษณะเฉพาะได้ถึง 13 จุดได้อย่างง่ายดาย เมื่อนำไปค้นหาในฐานข้อมูลสองครั้ง ก็พบตัวเจ้าของ เป็นชายหนุ่มอายุ 22 ปีคนหนึ่ง

เจียงหยวนทำเครื่องหมายไว้ในระบบเบื้องหลัง ถ่ายรูปด้วยโทรศัพท์มือถือ แล้วส่งให้ผู้ช่วยหัวหน้าหน่วยจินไคของหน่วยปราบปรามยาเสพติด

เป็นไปได้มากว่าจะเป็นแกนนำระดับกลางของแก๊งหวงลี่ อาจเป็นผู้จัดจำหน่าย หรืออาจจะเป็นบอดี้การ์ด

เจียงหยวนก็ไม่จำเป็นต้องจำแนกมัน แก๊งค้ายาเสพติดปิดตึกนี้อย่างแน่นหนา ซึ่งก็มีข้อดีเช่นกัน ลายนิ้วมือทุกชิ้นที่พบในที่นี่ไม่น่าจะเป็นของคนบริสุทธิ์

หรืออีกนัยหนึ่ง ลายนิ้วมือทุกชิ้นในตึกนี้ต้องถูกติดป้ายว่าเป็นผู้กระทำผิดไว้ก่อน แม้กระทั่งพนักงานทำความสะอาดหรือแม่บ้านก็น่าจะรู้อะไรบ้างเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นในตึกนี้

หลังจากทำทั้งหมดนี้เสร็จ เจียงหยวนก็หันหลังกลับแล้วพูดว่า “กลับไปกินข้าวกันเถอะ คืนนี้นอนที่สถานีตำรวจกัน”

มู่จื้อหยางและลู่ถงต้าที่ถือของจนเหนื่อยก็รีบตอบรับทันที

#

เจียงหยวนกำชับเจ้าหน้าที่ที่เฝ้ายามให้ระวังความปลอดภัย จากนั้นก็กลับไปที่มุมหนึ่งของสำนักงานหน่วยสืบสวนคดีอาชญากรรม จัดเตียงสนามของตัวเองแล้วก็หมกตัวอยู่กับการดูข้อมูลลายนิ้วมือและรอยเท้าในระบบเบื้องหลัง เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการสำรวจในวันพรุ่งนี้

มู่จื้อหยางหยิบเตียงสนามมาให้ลู่ถงต้า ส่วนตัวเองก็เอาไปกางข้าง ๆ เตียงของเจียงหยวน พลางถอนหายใจแล้วพูดว่า “นี่ถ้ารวมทรัพย์สินเราสามคนเข้าด้วยกัน อย่างน้อยก็ซื้อได้ทั้งตึกหนึ่งหลังแล้วนะ สุดท้ายต้องมานอนบนเตียงสนามสามตัวที่ราคา 99 หยวน”

“เตียงสามตัวแค่ 99 หยวนเองเหรอครับ? มีลิงก์ไหมครับ?” ลู่ถงต้าตาเป็นประกาย เขาเป็นชายโสด ถ้ามีเตียงสนามวางไว้ที่ที่ทำงานคันหนึ่ง ในรถคันหนึ่ง ในห้องนั่งเล่นคันหนึ่ง ชีวิตของเขาจะไม่เลิศเลอไปเลยเหรอ?

มู่จื้อหยางกระแอมสองที “เว่อร์ไปหน่อย จริง ๆ มันเป็นโปรซื้อสองแถมหนึ่ง รวมแล้วก็ร้อยเจ็ดสิบถึงร้อยแปดสิบ ประมาณนั้น เข้าใจความหมายก็พอ”

“ก็ดีอยู่นี่ คีย์เวิร์ดค้นหาอะไรครับ?” ลู่ถงต้าวางท่าผ่อนคลายแล้วเริ่มเลื่อนดูเว็บช้อปปิ้ง สุดท้ายก็กดสั่งมาหนึ่งชุด ความกระหยิ่มใจของเศรษฐียังกลบรัศมีของเจียงหยวนไปเลย

--

#เช้าตรู่

เจียงหยวนสะดุ้งตื่นขึ้นมาเพราะกลิ่นธูปไม้จันทน์ที่หอมอบอวล

“กลิ่นนี้...รู้สึกคุ้นๆ นะ...” เจียงหยวนล้างหน้าด้วยน้ำแร่ เช็ดด้วยกระดาษทิชชู แล้วเดินออกจากสำนักงาน

ประตูห้องตรงข้ามเปิดอยู่ มีกลิ่นหอมกรุ่นลอยออกมาเล็กน้อย

เมื่อเจียงหยวนเดินเข้าไป เขาก็เห็นชามที่คุ้นเคยยิ่งกว่าเดิม มีไข่ไก่สีแดง ไข่เป็ดสีแดง ไข่ห่านสีแดง... และตรงกลางยังมีไข่นกอีมูสีเขียววางอยู่ด้วย

“อาจารย์” เจียงหยวนเรียก

อู๋จวินหันหลังให้ประตู โบกมือเรียก “มาช่วยฉันดูนี่หน่อย”

เจียงหยวนรีบเดินเข้าไป ก็เห็นอู๋จวินวางเครื่องดูดฝุ่นหุ่นยนต์ไว้ข้างหน้า โดยที่มันถูกถอดชิ้นส่วนเปลือยเปล่าอยู่บนโต๊ะ

“นี่มันอะไรครับ?”

“ฉันซื้อมือสองมาจากอินเทอร์เน็ต กะว่าจะเอาไปลองดูที่บ้าน ทุกคนต่างก็พูดถึง ‘พระสงฆ์กวาดวัด’ แต่พวกเราที่นับถือ ‘สามสิ่งบริสุทธิ์’ ก็ต้องหัดกวาดพื้นบ้าง”

เจียงหยวนถามอย่างลังเลว่า “ใช้เครื่องดูดฝุ่นหุ่นยนต์กวาดพื้นก็นับเป็นการปฏิบัติธรรมด้วยเหรอครับ?”

“แน่นอนสิ พระสงฆ์ใช้ไม้กวาดกวาดพื้น ใช้ไม้ถูพื้นถูพื้น พวกเขาก็ยืมเครื่องมือมาใช้ไม่ใช่เหรอ? ตอนนี้เป็นยุคใหม่แล้ว เครื่องมือก็วิวัฒนาการเป็นเครื่องดูดฝุ่นหุ่นยนต์ การใช้เครื่องดูดฝุ่นหุ่นยนต์กวาดพื้นก็ย่อมถือเป็นการปฏิบัติธรรม...อีกอย่าง ฉันก็ไม่ได้ไม่ทำอะไรเลยนะ ฉันซ่อมเจ้านี่มาตั้งแต่เช้าแล้ว”

“ก็ได้ครับ...ว่าแต่ พวกเราสามารถนับถือ ‘สามสิ่งบริสุทธิ์’ ได้ด้วยเหรอครับ?”

“แน่นอนอยู่แล้ว นี่ก็เป็นสิ่งที่เบื้องบนสนับสนุนด้วย” อู๋จวินนับนิ้ว “แจ้งเหตุเป็นศูนย์รายวัน คดีค้างเป็นศูนย์รายเดือน คดีสะสมเป็นศูนย์รายไตรมาส หนิงไท่ของพวกเราตอนนี้เป็นต้นแบบของ ‘สามสิ่งบริสุทธิ์’ ในมณฑลซานหนานแล้วนะ”

เจียงหยวนไม่รู้จะพูดอะไรดี ได้แต่แกะไข่ไก่สีแดงมากินเป็นอาหารเช้า

“อาการบาดเจ็บไม่หนักใช่ไหม?” อู๋จวินรินชาให้เขาหนึ่งแก้วแล้วถาม

“น่าจะสมองกระทบกระเทือนเล็กน้อยครับ ขาโดนกระแทกเบาๆ ไปสองสามที่ แขนซ้ายมีอาการเคล็ดเล็กน้อยหลายที่ แค่นั้นครับ ไม่มีอะไรมาก เป็นแค่บาดเจ็บเล็กน้อย” เจียงหยวนอธิบายอย่างละเอียด

อู๋จวินฟังแล้วก็พยักหน้า ถ้าเป็นตามที่เขาพูดจริง ก็ถือว่าบาดเจ็บไม่หนัก

“ดีแล้วที่ปกติแล้วนายเป็นคนว่านอนสอนง่าย สิ่งที่ควรไหว้ก็ไหว้หมดแล้ว” อู๋จวินคิดทบทวนแล้วพูดว่า “เอาล่ะ นายไปทำสิ่งที่ต้องทำเถอะ ทางนี้มีฉันช่วยพูดให้”

“พูด...อะไรเหรอครับ?” เจียงหยวนลังเลเล็กน้อย

“งั้นนายจะอยู่ฟังเหรอ?” อู๋จวินถามกลับ พร้อมแสดงท่าทางของอาจารย์

“ไม่ครับ ไม่จำเป็นเลยครับ” เจียงหยวนรีบส่ายหัว

“ก็ว่าแล้วไง นายทำงานที่ฉางหยาง ถึงแม้จะมีความสามารถ แต่ก็ยังไม่ใช่เรื่องง่าย นายไปทำในสิ่งที่ต้องทำเถอะ ทางนี้มีฉันอยู่ก็พอแล้ว” อู๋จวินหยิบกระบี่ไม้ท้อขนาดเท่าฝ่ามือออกมาวางไว้หน้าโต๊ะแล้วค่อยๆ หลับตาลง

เจียงหยวนไม่กล้าพูดอะไรอีก เขาหยิบไข่แดงสองสามฟองแล้วก็รีบเผ่นออกมา

#

เมื่อกลับมาถึงสำนักงาน เขาก็เอาไข่ให้มู่จื้อหยางและลู่ถงต้าคนละฟอง หลังจากเก็บข้าวของเล็กน้อย เขาก็ตรงไปที่เกิดเหตุในเขตสุ่ยตงทันที

ครั้งที่แล้วเขาได้ตรวจสอบสำนักงานของหวงลี่ไปแล้ว ครั้งนี้เจียงหยวนจึงเลือกไปที่ชั้นใต้ดินก่อน

พอเข้าไปก็เห็นตรงประตูมีชิ้นส่วนเครื่องจักรแตกหักกองอยู่ การต่อสู้ในชั้นใต้ดินนั้นรุนแรงไม่น้อย อาวุธของตำรวจและทหารในสภาพการรบในเมืองสามารถทำลายข้าวของส่วนใหญ่ได้

เจียงหยวนหยิบชิ้นส่วนกลไกชิ้นหนึ่งขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว มันเป็นท่อน้ำแบบท่อหักงอ ส่วนปลายด้านหนึ่งหัก ส่วนปลายอีกด้านหนึ่งมีชิ้นส่วนเล็กๆ ขันติดอยู่

เจียงหยวนอดคิดไม่ได้ว่า ตรงข้อต่อของชิ้นส่วนกับท่อน้ำ อาจจะมีรอยนิ้วมือหรือ DNA หลงเหลืออยู่

เขารีบคลายเกลียวโครงสร้างระหว่างทั้งสองออกจากกัน

เมื่อส่องด้วยแสง ก็ปรากฏรอยนิ้วมือจางๆ ขึ้นมาจริงๆ

“เริ่มต้นได้สวย!”

มู่จื้อหยางที่กินไข่แดงจนอิ่มตะโกนออกมาทันที

เจียงหยวนก็ตาเป็นประกายเช่นกัน รอยนิ้วมือนี้มีความเป็นไปได้สูงว่าเป็นของช่างติดตั้ง และในชั้นใต้ดินของตึกที่เป็นรังของแก๊งหวงลี่นั้น สิ่งเดียวที่ต้องใช้ช่างติดตั้ง ก็คือเครื่องผลิตยาเสพติด

----------

(จบบทที่ 504)