บทที่ 376: ต้องการความปลอดภัย

หลิวจิ่งฮุ่ยรีบไปยังห้องชันสูตรศพอย่างเร่งรีบ

ตอนที่ไปจับคนร้าย เขาไม่ได้ไปด้วยเพราะไม่ได้รู้สึกสนใจมากนัก สำหรับเขาแล้ว ช่วงเวลาที่น่าตื่นเต้นที่สุดของคดีคือช่วงสืบสวนวิเคราะห์

พอเจียงหยวนหาตัวฆาตกรเจอแล้ว ใช้กล้องวงจรปิดตามรอยไล่ล่าทีละขั้นตอน การจับกุมก็กลายเป็นแค่พิธีการ จึงไม่น่าตื่นเต้นสำหรับหลิวจิ่งฮุยเลยแม้แต่น้อย

เขาเคยคลี่คลายคดีมามาก จับคนร้ายมาก็เยอะ แค่ฆาตกรตัวเล็กๆ คนหนึ่ง ที่ถูกจ้างวานฆ่าอย่างโง่ๆ จะดูหรือไม่ดูมันก็ไม่ต่างกัน

แต่พอชายวัย 35 ปี ที่ไม่ใช่คนหนุ่มอีกต่อไป กินหม้อไฟคนเดียวตอนตีสาม สมดุลร่างกายดี มีทักษะเฉพาะทางบ้าง และยินดีรับจ้างฆ่าคน ตัดสินใจกระโดดลงจากชั้นสี่ โดยเลือกที่จะเอาหัวลงอย่างไม่ลังเล หลิวจิ่งฮุยก็เกิดความสนใจขึ้นมาทันที

ในสมัยนี้ คนที่จะฆ่าตัวตายโดยไม่มีภาวะซึมเศร้า ไม่ถูกโกง ไม่ติดหนี้บัตรเครดิตหรือเงินกู้ ไม่โดนหลอกทั้งเงินทั้งกายใจ ถือว่าเป็นเรื่องหายากมาก

แน่นอนว่าในวัย 35 ปี จะมีความเสี่ยงถูกจ้างออกจากงานได้ง่าย แต่การรับจ้างฆ่าคนมันก็ไม่ใช่อาชีพที่มีการแข่งขันสูงขนาดนั้น...

โดยรวมแล้ว การฆ่าตัวตายไม่ใช่พฤติกรรมปกติของอาชญากร...

ต่อให้ฆาตกรที่มองชีวิตผู้อื่นเป็นเหมือนเศษหญ้า ก็ยังหวงแหนชีวิตของตัวเองอย่างที่สุด ตำรวจสืบสวนมักจะเห็นฆาตกรที่ร่ำไห้ น้ำตาของพวกเขาไม่น่าจะมาจากความสำนึกผิดจริงๆ หรอก

"มีเบาะแสอะไรไหม?" หลิวจิ่งฮุ่ยเคาะประตูห้องชันสูตร เมื่อเปิดเข้าไปศพที่ถูกผ่าก็อยู่ตรงหน้า

การผ่าศพติดกันสองรอบในระยะเวลาใกล้กัน ถือว่าเหนื่อยอยู่พอสมควรทั้งสำหรับเจียงหยวนและอู๋จวิน

เจียงหยวนยืดตัวผ่อนคลายเล็กน้อย ก่อนพูดต่อว่า "ความจุกระเพาะปัสสาวะเหลือแค่ 30-40 มิลลิลิตร อัณฑะฝ่อลงเล็กน้อย เยื่อบุจมูกเสียหายอย่างรุนแรง มีการเปลี่ยนแปลง นอกจากนี้ เหงือกในช่องปากก็ฝ่ออย่างรุนแรง น่าจะเสพยาเสพติดมาหลายปีแล้ว ทั้งยาเคและยาไอซ์ เราส่งตรวจสารพิษเร่งด่วนไปแล้ว ผลการตรวจกำลังรีบดำเนินการอยู่ครับ"

"ทั้งสองอย่างเป็นยาเสพติดที่ใช้ในปาร์ตี้ นี่มันหนิงไท่ ดูเหมือนจะไม่มีสถานบันเทิงที่มีชื่อเสียงอะไรใช่ไหม?" หลิวจิ่งฮุ่ยพอจะมีความรู้เรื่องยาเสพติดอยู่บ้าง

ยาเค คือเคตามีน มักใช้ร่วมกับยาอี ส่วนใหญ่ใช้เพื่อความบันเทิงในงานปาร์ตี้และไนท์คลับ ส่วนยาไอซ์เป็นสารกระตุ้น นาซีเยอรมนีเคยคิดค้นมันขึ้นมาเพื่อใช้ในการทำสงคราม กองทัพของกูเดเรียนและรอมเมลใช้มันในเคลื่อนทัพอย่างรวดเร็วเป็นเวลาหลายวันเพื่อบุกทะลวงเข้าสู่ข้าศึก

สมัยนี้ ไอซ์ถูกใช้เพื่อกระตุ้นอารมณ์ทางเพศ ทำให้มีเพศสัมพันธ์ได้นานหลายชั่วโมง ไม่หิว ไม่อยากอาหาร ทำให้น้ำหนักลดแบบมีความสุข แต่ผลข้างเคียงคือเสื่อมสมรรถภาพทางเพศและไตพัง

แน่นอนว่าคนติดยาเสพติดทั่วไปจะไม่แยกแยะได้ชัดเจนขนาดนั้น มักจะเสพอะไรก็ตามที่หามาได้ บางคนใช้ยาเคและยาไอซ์ผสมกันก็เป็นเรื่องปกติ ยาสองชนิดมีการทำงานที่เชื่อมโยงกัน คือเพื่อให้ระบบประสาทรู้สึกมีความสุขแบบล่องลอย เสร็จก็ต่อจบด้วยเรื่องบนเตียง

"ที่เกิดเหตุเจออุปกรณ์เสพยาหรือเปล่า?" หลิวจิ่งฮุ่ยถามซ้ำโดยไม่รอคำตอบ

เจียงหยวนส่ายหัว "สองอย่างนี้สูดผ่านจมูก ไม่ต้องใช้อุปกรณ์พิเศษครับ"

"แล้วยาที่เหลือล่ะ?"

"ไม่เจอครับ อาจจะใช้หมด หรือไม่ก็...ซื้อในพื้นที่"

แม้ฝ่ายปราบปรามยาเสพติดของหนิงไท่จะทำผลงานได้ดี แต่เรื่องนี้เป็นอีกด้านหนึ่งที่เจียงหยวนเองก็ไม่ได้เชี่ยวชาญ

"พวกติดยารับจ้างฆ่าคน ไม่ใช่เรื่องแปลก แถมยังอธิบายได้ว่าทำไมถึงยอมรับงาน" หลิวจิ่งฮุ่ยเว้นจังหวะ ก่อนพูดต่อ "แต่แบบนี้ ทำให้แรงจูงใจของผู้จ้างวานฆ่า ยิ่งยากจะเดา"

อู๋จวินว่า "จริงๆ แค่นี้ก็ปิดคดีได้แล้วนะ เหยื่อถูกฆ่าโดยคนติดยา คนติดยาฆ่าตัวตาย เบื้องหลังไม่มีหลักฐานว่าเคยรับเงินหรือไม่ ก็ไม่ต้องพูดถึง"

"แรงจูงใจของฆาตกรล่ะ ถ้าอธิบายไม่ได้ คดีก็ยังไม่สมบูรณ์" หลิวจิ่งฮุ่ยว่า "ต่อให้อัยการไม่ถาม ศาลก็ต้องถามอยู่ดี"

"ฆาตกรรมจากความรัก? คนรักร่วมเพศที่เกิดจากความโกรธแค้น?" อู๋จวินพูดเล่น แล้วเปลี่ยนมาเป็น "หรือเป็นเรื่องซื้อขายกันตอนตีสามในบาร์?"

"ผมก็กลัวแบบนั้น" หลิวจิ่งฮุ่ยตอบ “มีคนตายสองคน และยังเกี่ยวข้องกับยาเสพติด… ให้ตรวจสารเสพติดเจ้าของบาร์และพนักงานทุกคนทีละคน”

เขาพูดพลางหยิบโทรศัพท์โทรหาหวงเฉียงหมิน

เจียงหยวนยังคงผ่าศพต่อ และทำพาราฟินบล็อก ศพนี้มีจุดที่น่าสนใจไม่น้อย เช่น กระเพาะอักเสบ ลำไส้อักเสบ ตับอ่อนอักเสบ โรคหัวใจรูมาติก กระดูกหักหลายจุด ฯลฯ

แต่ก็ไม่มีอะไรเป็นประโยชน์นัก เพราะเป็นการฆ่าตัวตายต่อหน้าสาธารณชน แม้จะต้องการหาคนอยู่เบื้องหลังก็ไม่สามารถหาได้จากศพโดยตรง เพราะผู้จ้างวานแค่ให้เงินเขา ไม่ได้สัมผัสร่างกาย ไม่มีหลักฐานที่ศพจะบ่งชี้ถึงตัวผู้จ้างวานเลย

ใกล้จบการชันสูตร หวงเฉียงหมินก็โทรกลับมา "หัวหน้าหลิว ตรวจสารเสพติดของพนักงานบาร์แล้ว มีบาร์เทนเดอร์คนหนึ่งผลออกมาเป็นบวก"

หลิวจิ่งฮุ่ยถามทันที "เสพอะไร?"

“ยาเคกับยาไอซ์” หวงเฉียงหมินน้ำเสียงเคร่งขรึม

ยุคนี้มีสารเสพติดเยอะ โดยเฉพาะแบบสังเคราะห์ การที่สองคนเสพสารเดียวกัน มักจะบ่งบอกว่ามาจากแหล่งเดียวกัน และอาจเคยเสพร่วมกันด้วย

"เยี่ยมเลย! นี่แหละ ความเชื่อมโยงระหว่างผู้ตายทั้งสองคน" หลิวจิ่งฮุ่ยวางสายด้วยความตื่นเต้น

ดังคำกล่าวที่ว่า “แม่ครัวเก่งก็ทำอาหารไม่ได้ถ้าไม่มีข้าว” เขาก็เช่นกัน ในฐานะผู้เชี่ยวชาญด้านการอนุมาน ก็ต้องมีเบาะแสจึงจะแสดงฝีมือได้

...สมองของหลิวจิ่งฮุยเริ่มทำงานอย่างบ้าคลั่งทันที

“ตอนนี้ดูเหมือนว่าผู้ตายทั้งสองคนล้วนเกี่ยวข้องกับยาเสพติด” หลิวจิ่งฮุ่ยครุ่นคิด “ผู้ตายคนแรกมีเงินมากเกินไป ผู้ตายคนที่สองเสพยาแต่ยังมีร่างกายที่แข็งแรง แล้วทำไมสองคนนี้ถึงมาเจอกันที่บาร์?”

"ซื้อขายยารึเปล่า?" อู๋จวินเสริม

หลิวจิ่งฮุ่ยส่ายหน้า "ตีสามกว่าๆ ซื้อขายกันที่บาร์ของคนอื่น แถมยังเป็นใจกลางเมืองที่มีกล้องวงจรปิดหนาแน่นอีก กล้าขนาดนั้น ไม่มีสมองเลยหรือไง?"

"ประเด็นคือ ผู้ตายคนแรกรู้ไหมว่าผู้ตายคนที่สองจะทำร้ายตนเอง ถ้าเขารู้ แล้วทำไมถึงไปที่บาร์?" เจียงหยวนเสริม

"อืม..." หลิวจิ่งฮุ่ยพยักหน้า "อีกอย่าง ถ้าเป็นการซื้อขาย ก็น่าจะมีคนอื่นด้วย ตอนนี้เรารู้แล้วว่าผู้ตายคนที่สองมาคนเดียว ถ้าเขาจะมาส่งยา ก็คงไม่พกของมาเองคนเดียวแน่... เดี๋ยวนะ ขอโทรถามคนหน่อย"

หลิวจิ่งฮุ่ยไม่เชี่ยวชาญเรื่องนี้ จึงโทรปรึกษาผู้เชี่ยวชาญด้านปราบปรามยาเสพติดในกรมมณฑล

ฝ่ายนั้นก็อธิบายอย่างเต็มที่ไม่รู้เบื่อ

หลิวจิ่งฮุ่ยเปิดลำโพงให้เจียงหยวนและอู๋จวินฟังด้วยกัน

ทั้งสามพร้อมศพอีกหนึ่งร่าง ตั้งใจฟังกันอย่างจริงจัง

เมื่อฟังจบ หลิวจิ่งฮุ่ยครุ่นคิดก่อนจะพูดว่า "แบบนี้ ผมพอจะสรุปได้ไหมว่า คดีนี้มีส่วนเกี่ยวข้องกับยาเสพติด?"

"เป็นไปได้ แต่ไม่น่าจะเป็นการซื้อขายยา ผมคิดว่า...น่าจะเป็นการขนส่งยาเสพติดมากกว่า"

"ขนส่ง?"

"ใช่ หนิงไท่ไม่น่าจะเป็นแหล่งบริโภคยาเสพติดแน่ๆ แต่เป็นทางผ่านในการลำเลียงมีความเป็นไปได้สูง"

"ในอำเภอตอนนี้มีกล้องวงจรปิดอยู่เต็มไปหมด…จะขนของยังไง"

"พวกที่ขนยาบางกลุ่ม ต้องการสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัยกว่าคนทั่วไป พวกเขาไม่สามารถใช้กองกำลังติดอาวุธคุ้มกันได้..."

หลิวจิ่งฮุ่ยและเจียงหยวนสบตากัน การลำเลียงต้องการสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัยและสะดวกต่อการขนส่ง… ฟังดูเข้าท่า

----------

(จบบทที่ 376)