บทที่ 338: หน่วย

หวงเฉียงหมินได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นรองผู้อำนวยการสำนักงาน พร้อมควบตำแหน่งหัวหน้ากองปราบปราม

จริง ๆ แล้วข่าวลือนี้แพร่สะพัดมานานแล้ว เพียงแต่ตลอดหลายปีที่ผ่านมามีทั้งข่าวจริงและข่าวลวง จนผู้คนไม่แน่ใจ

ตอนนี้ เมื่อเห็นรอยยิ้มอย่างถ่อมตนของหวงเฉียงหมิน เจียงหยวนก็กล่าวขึ้นทันทีว่า “ท่านรองหวง ยินดีด้วยครับ…”

หวงเฉียงหมินหัวเราะเสียงดัง ดึงเจียงหยวนเข้ามาใกล้แล้วตบไหล่เขาหลายที ไม่ได้พูดอะไร แต่แสดงความสนิทสนมอย่างเต็มที่

ผู้อำนวยการจางซึ่งเคยรับผิดชอบงานสอบสวนคดีอาญามองดูทั้งสองคนอย่างรู้สึกอิจฉานิด ๆ หน่วยที่ทำงานภาคสนาม แม้จะพอพึ่งการวางแผนเชิงนโยบายได้บ้าง แต่ถ้ามีลูกน้องเก่งระดับเทพแบบนี้ก็ช่วยให้งานราบรื่นขึ้นมาก

เจียงหยวนเคยอยู่ใต้การดูแลของเขา ดังนั้นผู้อำนวยการจางก็ได้รับผลประโยชน์จากความสำเร็จในครั้งนี้ด้วย เพียงแต่เมื่อหวงเฉียงหมินขึ้นสู่ตำแหน่งใหม่ เขาก็จำต้องปล่อยงานด้านคดีอาญาให้ไป สุดท้ายก็เพราะหวงเฉียงหมินกับเจียงหยวนมีความสนิทสนมกันมากกว่า เขาจึงเป็นฝ่ายถอยออกมา

แน่นอน เรื่องนี้สำหรับผู้อำนวยการจางแล้วไม่มีอะไรเสียหาย การทำคดีอาญานั้นเหนื่อยมาก ต่อให้ได้ตำแหน่งรองผู้อำนวยการ แค่มีคดีฆาตกรรมเข้ามา ก็ต้องถูกโทรปลุกจากเตียงกลางดึก

ตำแหน่งนี้แค่ทำให้สมบูรณ์ก็พอ ยิ่งอยู่นานยิ่งเหนื่อย กลับกันอย่างผู้อำนวยการจางที่เคยทำช่วงหนึ่งและมีผลงานโดดเด่น ถือว่าเหมาะสมที่สุด

“ปลายปีแบบนี้ เจียงหยวนจะอยู่ที่เขตนี้สักพักไหม?” ผู้อำนวยการจางถามแทนผู้อำนวยการกวน

เจียงหยวนหันไปมองหวงเฉียงหมิน แล้วกล่าวว่า “ก็ว่าจะอยู่พักนึงครับ คดีทางฝั่งเมืองฉางหยางก็ใกล้จบแล้ว”

ถ้าไม่มีเหตุให้ต้องออกไปข้างนอก เขาก็ยินดีจะอยู่บ้านนานขึ้น เมื่อก่อนอยากไปฉางหยางเพราะเป็นการบุกเบิก แต่ตอนนี้ก็ไปกลับอยู่หลายเดือน คดีค้างในรัศมีที่รับผิดชอบก็จัดการไปหมดแล้ว ความรู้สึกตื่นเต้นก็ลดลง เขาเลยไม่รู้สึกรีบร้อนเท่าไร

ตอนนี้หากจะทำคดีค้างในเมืองฉางหยางอีก อาจจะเจอคดีที่ต้องใช้เวลาหลายเดือนถึงจะคลี่คลายได้

คดีแบบนั้นน่าปวดหัวที่สุด ถ้าไม่ทำ ก็เหมือนแขวนคาไว้ ครอบครัวผู้ตายร้อนใจ วิญญาณผู้ตายก็ไม่สงบ แต่ถ้าจะทำ ก็ต้องทุ่มเททรัพยากรและเวลา หากยังติดขัดอีก ก็ยิ่งเหนื่อย

สำหรับคดีลักษณะนี้ เจียงหยวนชอบจะรอจนทักษะตัวเองพัฒนาเสียก่อน ถ้ามีทักษะและแนวทางที่ใช่ อาจใช้เวลาไม่กี่วัน ใช้ทรัพยากรเพียงหนึ่งในร้อย ก็คลี่คลายได้

ทางนี้ หวงเฉียงหมินก็ตอบกลับอย่างคล่องแคล่วว่า “ก็อยู่ต่ออีกสักสองวันเถอะ อาคารสำนักงานเราก็สร้างเสร็จแล้ว เรื่องเปลี่ยนยุทโธปกรณ์ไว้ค่อยว่าปีหน้า”

“คดีที่ผมทำไว้ก่อนหน้านี้ น่าจะปิดไปหมดแล้วใช่ไหมครับ?”

“เกือบหมดแล้ว ปิดคดีไปเกือบหมดแล้ว” หวงเฉียงหมินพูดพลางพ่นลมหายใจออก ยิ้มแล้วว่า “กองปราบฯ ของเราทำงานจนตอนนี้ถึงได้พักสักที”

ทันใดนั้น หน้าจอระบบปรากฏขึ้นตรงหน้าเจียงหยวน

> [ภารกิจ: ให้พวกเขาขยับตัว]

> [เนื้อหาภารกิจ: ปริมาณงานของกองปราบฯ เขตหนิงไท่ต่ำเกินไป จัดการคดีสองสามคดีเพื่อเพิ่มภาระงานให้พวกเขา]

> [ความคืบหน้า: 18/18]

> [รางวัลภารกิจ: นิติทันตวิทยา (ระดับ 4)]

รอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏบนใบหน้าเจียงหยวน

นิติทันตวิทยา หรือเรียกอีกชื่อว่านิติวิทยาศาสตร์ทางทันตกรรม ครอบคลุมทั้งการตรวจสอบฟัน กระดูกกราม รอยกัด น้ำลาย วัสดุอุดฟัน ฟันปลอม ฯลฯ พูดง่าย ๆ คือเรื่องใดเกี่ยวกับฟัน ก็สามารถนำมาใช้ในการพิสูจน์ได้

ในด้านระดับ ทักษะฟันระดับ 4 อาจยังไม่เท่าทักษะข้าวหมาระดับ 5 แต่ก็ถือว่าเพียงพอมากแล้ว อีกทั้งนิติทันตวิทยาก็เป็นแขนงเฉพาะทางในวงการนิติเวช คนส่วนใหญ่แค่เรียนเสริมไว้บ้างเล็กน้อย ในสถานการณ์นี้ ระดับ 4 ถือว่าแข็งแกร่งมากแล้ว

ด้านข้าง ผู้อำนวยการแสดงความห่วงใยว่า “ผมว่าเราควรอัปเกรดห้องแล็บสักห้องก่อน เจียงหยวนเป็นเจ้าหน้าที่เทคนิคนิติวิทยาศาสตร์ ถ้ามีห้องแล็บรองรับ จะได้ใช้จุดแข็งของเขาเต็มที่”

หวงเฉียงหมินรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย แต่ก็พยักหน้ารับ “อัปเกรดห้องแล็บก่อนก็ได้ครับ”

“เจียงหยวน ตอนนี้คุณต้องการห้องแล็บแบบไหนมากที่สุด?” ผู้อำนวยการถามด้วยความปรารถนาดีเต็มเปี่ยม

เจียงหยวนลังเลเล็กน้อย แล้วตอบว่า “ก็คงเป็นห้องชันสูตรกับห้องเก็บศพครับ”

ถ้าดูตามทักษะที่มี ห้องตรวจร่องรอยหลักฐานอาจจำเป็นที่สุด แต่ห้องแบบนั้นที่มาตรฐานทั่วไปก็ไม่ได้แพงอะไร อุปกรณ์ที่เขตหนิงไท่มีตอนนี้ก็พอใช้ได้อยู่แล้ว

ส่วนถ้าจะสร้างห้องตรวจร่องรอยหลักฐานระดับสูง มองอีกแง่หนึ่งคือเจียงหยวนก็ยังใช้งานไม่คล่อง และอีกแง่ราคาก็สูงลิ่ว

เมื่อเทียบกันแล้ว ห้องชันสูตรนิติเวชสามารถปรับปรุงอะไรได้มากมาย อย่างน้อยแค่มีห้องอาบน้ำดี ๆ สักห้อง คุณภาพการทำงานก็แตกต่างกันแล้ว

ผู้อำนวยการกวนไม่ถามอะไรต่อ รีบกล่าวว่า “งั้นเราก็อัปเกรดห้องชันสูตรกับห้องเก็บศพก่อนเลย”

ทุกสายตาหันมาจ้องมองที่ผู้อำนวยการ แม้ไม่รู้ว่าของพวกนี้ราคาเท่าไร แต่การตัดสินใจทันทีแบบนี้ก็ทำให้คนประทับใจ และยังแสดงให้เห็นถึงอำนาจของผู้อำนวยการได้อย่างชัดเจน

เจียงหยวนอดรู้สึกตื่นเต้นไม่ได้ คิดในใจว่า หากผู้อำนวยการใจถึงขนาดนี้ บางทีเขาอาจจะได้เตียงชันสูตรศพระบบแรงดันลบ ห้องอาบน้ำดี ๆ ห้องน้ำดี ๆ แล้วให้ห้องหนึ่งไว้ให้อาจารย์อู๋จวินทำพิธี จะได้เลิกมีคนมาขอใช้ห้องชันสูตรเป็นที่ขับถ่ายเสียที

เมื่อเจียงหยวนดีใจ ผู้อำนวยการก็พลอยยิ้มออกมา หันไปพยักหน้าให้หวงเฉียงหมิน กล่าวว่า “ปีหน้า ถ้าเจียงหยวนไม่อยากออกไปไหน ก็ทำงานในเขตเรานี่แหละ เราสามารถตั้งทีมเฉพาะกิจคดีค้างขึ้นมาได้”

“คดีค้างในเขตเรา โดยเฉพาะคดีฆาตกรรม ก็เกือบจะสะสางหมดแล้ว” ผู้อำนวยการจางกล่าวเสริม แม้จะมีคดีจากเมื่อ 20 ปีก่อนที่ยังคลี่คลายไม่ได้ แต่พูดตรง ๆ การคลี่คลายคดีเก่าแบบนั้นเป็นไปได้ยากมาก จนไม่ควรถือเป็นเป้าหมายหลักด้วยซ้ำ

ผู้อำนวยการหัวเราะเบา ๆ “การตั้งทีมเฉพาะกิจคดีค้าง ก็ไม่ได้หมายความว่าเราต้องทำแค่ในพื้นที่ของเรา ถ้าหน่วยงานพี่น้องต้องการความช่วยเหลือ เราก็ยื่นมือไปช่วยได้”

ทุกคนมองผู้อำนวยการด้วยแววตาสงสัย

คดีอาญาเป็นงานที่ขาดทุนโดยแท้ แม้จะมีการริบทรัพย์จากคนร้าย แต่ก็เป็นเงินชดเชยให้ผู้เสียหายหรือเข้ารัฐหมด

ผู้อำนวยการยังคงนิ่ง “เราก็แค่เรียนแบบเมืองฉางหยาง ใช้คนของเราเอง ฝึกทีมของเราเอง และเท่าที่ผมรู้ เจียงหยวนคลี่คลายคดีได้หลายคดี โดยไม่ต้องออกจากห้องทำงานเสียด้วยซ้ำ?”

หวงเฉียงหมินรีบเสริมว่า “เจียงหยวนทำงานด้านเทคนิค เราไม่ค่อยให้เขาลงพื้นที่อยู่แล้วครับ”

“ไม่ได้หมายความว่าจะให้เขาลงพื้นที่” ผู้อำนวยการยิ้มกล่าว “ผมหมายถึง ในเมื่อเจียงหยวนคลี่คลายคดีจากในสำนักงานและห้องแล็บได้ ก็ไม่จำเป็นต้องไปฉางหยาง”

“ท่านผู้อำนวยการพูดถูก!” หวงเฉียงหมินเหมือนได้สติทันที กล่าวเสียงดัง “ท่านผู้อำนวยการมองการณ์ไกลแบบนี้ อำนาจควบคุมสถานการณ์ยังอยู่ในมือผมอยู่!”

บางคนแอบเหลือบมองเจียงหยวน...

ที่จริงอำนาจควบคุมสถานการณ์อยู่ในมือเจียงหยวนมาโดยตลอด เพียงแต่เขาไม่เคยใส่ใจ ไม่เคยแย่งชิง เมื่ออำนาจนี้ถูกส่งต่อให้หวงเฉียงหมินหรือผู้อำนวยการ มุมผลประโยชน์ที่งัดง้างได้ก็เปลี่ยนไป

อย่างแรกที่จินตนาการได้คือ เมืองฉางหยางจะใช้บริการเจียงหยวนอีกต่อไป ค่าตอบแทนต้องสูงขึ้น ไม่ว่าจะเป็นค่าใช้จ่ายหรือสิ่งตอบแทนอื่น

และไม่ใช่แค่นั้น เป้าหมายของผู้อำนวยการก็ชัดเจนว่าไม่ใช่แค่ฉางหยาง

มณฑลซานหนานใหญ่ขนาดนี้ จะเกาะเมืองเดียวไว้ตลอดก็ไม่คุ้ม คดีของฉางหยางทำไปเยอะแล้ว ปีหน้าจะยิ่งยากขึ้น ค่าตอบแทนจากหยู่เหวินซูอาจจะลดลงอีกด้วย

“เจียงหยวน คุณมีความคิดเห็นอย่างไร?” ผู้อำนวยการยังคงอยากฟังความคิดเห็นจากเจ้าตัว

เจียงหยวนครุ่นคิดเล็กน้อย แล้วกล่าวว่า “เจ้าหน้าที่ที่ฝ่ายสืบสวนฉางหยางส่งมาให้ผมใช้ ทำงานดีมาก ถ้าเป็นไปได้ พอจะขอยืมตัวมาใช้ได้ไหมครับ?”

แม้แต่ผู้อำนวยการกวนก็นิ่งไปครู่หนึ่ง

กองตำรวจระดับอำเภอจะไปยืมเจ้าหน้าที่จากกองตำรวจสืบสวนเมืองหลวงของมณฑล?

จริง ๆ แล้วก็ไม่ใช่ว่าทำไม่ได้ แม้ตามธรรมเนียมปฏิบัติ จะเป็นฝ่ายเมืองหลวงที่ยืมคนจากระดับจังหวัด จังหวัดยืมจากอำเภอ แต่ทั้งหมดนั้นก็แค่ “ธรรมเนียม”

ตามธรรมเนียม คดีค้างฆาตกรรมแทบจะคลี่คลายไม่ได้ด้วยซ้ำ

บางครั้ง เพื่อคลี่คลายคดีเดียว สำนักงานต้องฝ่ากฎหลายข้อ แนวคิดของเจียงหยวน ภายใต้บริบทของการคลี่คลายคดีค้างมากมาย ก็ถือว่ามีความเป็นไปได้

ผู้อำนวยการพยักหน้าอย่างใจกว้าง “ยังไงเราก็ต้องยื่นข้อเสนออยู่แล้ว เดี๋ยวผมจะลองขอดู”

ทุกคนพยักหน้าตาม หวงเฉียงหมินเสริมว่า “จริง ๆ ตอนก่อนหน้านี้ ผมก็ให้ฝ่ายสืบสวนเมืองฉางหยางส่งเจ้าหน้าที่เทคนิคบางคนมาใช้ หยู่เหวินซูก็เห็นด้วย”

“ยืมคนให้เจียงหยวน ดีกว่ายืมให้ทั้งกอง” ผู้อำนวยการกล่าวพร้อมพยักหน้าให้หวงเฉียงหมิน “คุณลองคุยกับหยู่เหวินซูก่อน”

หวงเฉียงหมินนึกภาพสีหน้าของหยู่เหวินซูได้ว่าจะเปลี่ยนไปแค่ไหน แต่เขาก็ยังตอบรับอย่างไม่ลังเล

----------

(จบบทที่ 338)