บทที่ 294: โปรยดอกไม้

เจียงหยวนนั่งดูวิดีโอกับพวกทีมห้องภาพและวิดีโออยู่พักหนึ่ง นับว่าเป็นการทำความคุ้นเคยกับระบบกล้องวงจรปิดชุดใหม่ไปในตัว

ต้องบอกว่า การนั่งดูกล้องวงจรปิดกับผู้ชายอีกหลายคน โดยเฉพาะวิดีโอที่ถ่ายแต่ผู้ชายเดินไปมา ไม่มีบอลให้ดู มันก็เหลือแค่ความน่าเบื่อสุดขีด

จวงเหว่ยควบคุมซอฟต์แวร์ติดตามที่หลบหนีของผู้ต้องสงสัยในคดีอาชญากรรม ตั้งแต่ย่านใจกลางของเขตจนถึงตอนที่เขาขึ้นรถ กระบวนการทั้งหมด...

เจียงหยวนดูแล้วรู้สึกเบื่อมาก...ต้องยอมรับว่า เมื่อทำคดีมากขึ้นเรื่อยๆ คดีที่เป็นไปตามปกติมากเกินไปกลับกลายเป็นสิ่งที่กัดกร่อนพลังใจ

เจียงหยวนดูไปดูมา จึงหยิบมือถือขึ้นมาเช็คข้อความ กลุ่มหลายกลุ่มที่ไม่ได้เปิดมานาน เต็มไปด้วยข้อความใหม่กว่าร้อยข้อความ

ใน “กลุ่มแลกเปลี่ยนลายนิ้วมือซานหนาน” ยังมีสัญลักษณ์แดงเด่นชัดว่าโดนแท็ก

เมื่อเปิดเข้าไปดู คนที่แท็กเขามาคือหลี่เจ๋อหมิน

หลี่เจ๋อหมิน คือเพื่อนร่วมรบจากการแข่งขันลายนิ้วมือระดับจังหวัด เรียกได้ว่าเป็นนักรบแนวใหม่ของวงการนี้ เราสูบบุหรี่ยี่ห้อหรูด้วยกัน ลุยคดีใหญ่ทั่วทั้งจังหวัด ยิงแหลกตั้งแต่วันแรกจนวันสุดท้ายของสงครามลายนิ้วมือ ไม่มีวันหยุด

เจียงหยวนกดเปิด “กลุ่มแลกเปลี่ยนลายนิ้วมือซานหนาน” ด้วยความรู้สึกคิดถึง

หลี่เจ๋อหมิน (ซานหนาน):【@เจียงหยวน ช่วยดูลายนิ้วมือนี้ทีนะ เป็นเด็กโง่คนนึงเก็บมาจากผ้ากำมะหยี่ท้ายรถ เห็นท่าว่าจะเป็นคนมีประวัติ】

เหอกั๋วฮวา (ตรวจรอยหลักฐาน เขตสุ่ยตง เมืองฉางหยาง): 【พี่เจียงยุ่งมาก เดือนนี้เดือนเดียวเคลียร์คดีฆ่าค้างเก่าตั้งห้าหกคดี แถมยังมีเวลาว่างเปรียบเทียบนิ้วมืออีก】

หลี่เจ๋อหมิน (ซานหนาน):【ผมยินดีทำงานบ้านสิบอย่างแลกกับให้เจียงหยวนช่วยดูนิ้วมือนี้】

เหอกั๋วฮวา:【พี่หลี่พูดเวอร์แล้ว】

หลี่เจ๋อหมิน: 【ผมจดไว้หมดนะ เหมือนตอนยืมบุหรี่หรูจากเจียงหยวนแต่ละมวน ผมบันทึกไว้หมด ถ้าคืนไม่หมด จะให้ลูกชายผมคืนให้】

จูฮ่วนกวง (ซานหนาน): 【@เหอกั๋วฮวา นายอายุมากกว่าเจียงหยวนเป็นรอบ ยังกล้าเรียกเขาว่าพี่อีกเหรอ】

เหอกั๋วฮวา: 【พี่จูพูดถูก เดี๋ยวนี้คนในเมืองฉางหยางเราเรียกเขาว่า "คุณเจียง" กันหมดแล้ว ขอโทษครับคุณเจียง ผมจะไม่ @ แล้วครับ】

หยางหลิง (ฝ่ายลายนิ้วมือ กรมตำรวจจังหวัด):【เรียก "เทพเจียง" เถอะ เดี๋ยวฝ่ายรักษาความสงบได้ยินว่าเรียก "คุณเจียง" อาจมีปัญหา】

#...

เจียงหยวนอ่านไปเรื่อย ๆ ร้อยกว่าข้อความ ก่อนที่พวกเขาจะเริ่มเปลี่ยนหัวข้อ จึงค่อยส่งลายนิ้วมือที่หลี่เจ๋อหมินส่งให้มาเข้าเครื่อง

บางสิ่ง ถ้าได้มาด้วยความยากลำบาก อาจทำให้รู้สึกไม่ค่อยมีความสุข แต่ถ้าได้มาง่าย ๆ กลับทำให้รู้สึกดีขึ้นอย่างประหลาด เหมือนพวกที่อยู่ในพื้นที่เวนคืน เหมือนลูกหลานเจ้าของที่… เหมือนตัวเขานี่แหละ

"พี่จวง ขอยืมใช้คอมฯ แบบที่สเปคแรง ๆ หน่อยครับ"

เจียงหยวนหยิบลายนิ้วมือขึ้นมา รู้สึกว่าห้องงานภาพและวิดีโอเหมาะสำหรับการประมวลผลลายนิ้วมืออย่างมาก ที่นี่ใช้คอมฯ ใหม่สเปกสูงทั้งหมด

จวงเหว่ยให้คอมหนึ่งเครื่อง พร้อมใส่รหัสเปิดเครื่องให้ แล้วยิ้มพูดว่า

“รหัสคือเลขประจำตัวตำรวจนะ”

“ขอบคุณครับ”

เจียงหยวนไม่แปลกใจเลย ใช้เลขตำรวจเป็นรหัส เป็นพฤติกรรมพื้นฐานที่หลายคนเพิ่งจะเปลี่ยนหลังถูกภรรยาแอบเช็กมือถือ

"ผมประมวลผลลายนิ้วมือครับ มีเพื่อนต้องการให้ช่วยพอดี"

เจียงหยวนอธิบายให้จวงเหว่ยฟังหนึ่งประโยค แล้วเริ่มทำงานต่อ

ลายนิ้วมือเบลอ ๆ นี้ ไม่ต้องใช้โปรแกรมพิเศษอะไร เขาแค่เอามันเข้า Photoshop...

แน่นอนว่า Photoshop จริง ๆ แล้ว ใช้ทำอะไรได้หลากหลายมาก ไม่ใช่แค่รีทัชรูปคนเท่านั้น แม้แต่ซอฟต์แวร์แบบนี้ ถ้าใช้งานเป็น ก็สามารถปรับภาพลายนิ้วมือให้ชัดได้เช่นกัน

ถ้าใช้แค่บางส่วนก็ยิ่งง่ายขึ้น เจียงหยวนต้องการแค่ส่วนที่คมชัดเพียงเล็กน้อย ด้วยระดับทักษะของเทคนิคการวิเคราะห์ลายนิ้วมือบวกกับเทคนิคการเพิ่มคุณภาพภาพที่เจียงหยวนมี ต่อให้ได้มาแค่หนึ่งในสามของลายนิ้วมือที่ชัด ก็เพียงพอแล้ว ถ้าลายนิ้วมือฝั่งที่ใช้เปรียบเทียบสมบูรณ์พอ ซึ่งในกรณีนี้คือเป็นของผู้ต้องหาที่มีประวัติเป็นนักโทษเก่า จึงไม่ต้องกังวลเลย

เพราะฉะนั้น การวิเคราะห์ลายนิ้วมือขั้นสูง กับการเพิ่มคุณภาพภาพแบบขั้นเทพ มันจึงส่งเสริมกัน Photoshop แม้จะเป็นโปรแกรมระดับมืออาชีพ แต่ถ้าใช้แค่บางส่วน การใช้งานก็ง่ายขึ้นมาก

เจียงหยวนจึงจัดการปรับภาพให้ลายนิ้วมือดูชัดขึ้น...

จวงเหว่ยมองดูเขาทำงานด้วยความสนใจ เขารู้สึกว่าครั้งนี้เขาเริ่มเข้าใจมากขึ้น เพราะเขามีพื้นฐานเรื่องลายนิ้วมือจากประสบการณ์ตำรวจสิบกว่าปี เมื่อรู้ว่าเป้าหมายคืออะไร เข้าใจว่าภาพที่ได้ควรหน้าตาแบบไหน การดูการเพิ่มคุณภาพภาพจึงเข้าใจง่ายขึ้น

เจียงหยวนก็ไม่ได้ใช้เทคนิคซับซ้อนอะไร แค่ทำให้บางส่วนคมชัดก็พอ เมื่อได้ภาพที่ชัดแล้ว เขาก็นำเข้าโปรแกรม เปรียบเทียบจุดลายนิ้วมือแค่ครั้งเดียว ก็พบว่าตรงกันกับลายนิ้วมืออันดับที่ 8

ถือว่าเจอเร็วมาก และตามที่หลี่เจ๋อหมินสงสัยไว้ คนนี้เป็นผู้มีประวัติอาชญากรรมจริง ต้องยอมรับว่าระบบลายนิ้วมือของมณฑลซานหนานนี่ทำได้ดีจริง

เจียงหยวนกด “ส่งผล” และหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา

จวงเหว่ยถามแบบเหม่อ ๆ “ตรงกันเหรอ”

“ใช่ครับ”

“อืม… คดีฆาตกรรมเหรอ”

“ไม่น่าจะใช่นะครับ ผมไม่ได้ถามรายละเอียด เดี๋ยวผมโทรหาพี่หลี่ก่อน”

โทรยังไม่ทันติดสัญญาณดี ฝั่งโน้นก็รับทันที พร้อมหัวเราะลั่นลำโพง

“ฮ่า ๆ ๆ ๆ รู้แล้วเชียว ถ้าเจียงหยวนทำ ยังไงก็เสร็จภายในไม่กี่นาที ตรงกันมั้ย?”

“ตรงครับ แต่ก็เกือบสองชั่วโมงเลยนะ”

“เป็นไปได้ไง! ตั้งแต่คุณเคยให้บุหรี่หรูผมนั่นแหละ ผมก็ตัดสินใจแล้วว่า ต้องสนิทกับคุณไว้”

“ถ้าผ่านมาทำงานที่นี่ ผมจะเลี้ยงซิการ์เลย”

“พูดแล้วนะ… เอ้า! ผมเห็นคุณส่งผลแล้ว รอผู้เชี่ยวชาญตรวจซ้ำแป๊บ เดี๋ยวผมไปแจ้งจับเลย”

แม้ว่าเจียงหยวนจะเป็นผู้เชี่ยวชาญลายนิ้วมือที่กรมรับรอง แต่ถ้าเขาเป็นคนทำผล ก็ยังต้องให้คนอื่นตรวจซ้ำอีกชั้น เพราะระบบกฎหมายของประเทศเราจริงจังเรื่องหลักฐานมาก

“แล้วเป็นคดีอะไรครับ?”

เจียงหยวนถาม

“ก็แน่นอนว่าคดีฆาตกรรม! ถ้าแค่คดีเล็ก ๆ ผมจะกล้ารบกวนคุณเหรอ? เป็นคดีปัจจุบันด้วย คงเป็นพวกชินมือแล้วอัพเลเวล…”

เขาพูดไม่กี่คำก็รีบวางสายเพื่อไปแจ้งข่าว

เจียงหยวนวางโทรศัพท์ลง ยิ้มให้จวงเหว่ยที่นั่งฟังอยู่

“ไม่คิดเลยว่าจะเป็นคดีฆาตกรรมจริง ๆ”

“ใช่ ใครจะไปคิดว่า ลายนิ้วมือที่ผู้เชี่ยวชาญยังทำไม่ได้ ต้องมารบกวนคนอื่น มันกลายเป็นคดีฆาตกรรม”

--

ติ๊ง

โทรศัพท์เจียงหยวนดังขึ้นมาอีกครั้ง

ใน “กลุ่มแลกเปลี่ยนลายนิ้วมือซานหนาน” ขึ้นแดงอีกครั้ง:

หลี่เจ๋อหมิน: 【ขอบคุณพี่น้องเจียงหยวนที่ช่วยผมเปรียบเทียบลายนิ้วมือคดีฆาตกรรมในเมืองเรา เจ๋งสุด! โปรยดอกไม้!】

เหอกั๋วฮวา: 【เทพเจียง เทพเจ้าตลอดกาล! โปรยดอกไม้!】

จูฮ่วนกวง: 【ผลตรวจซ้ำผ่านแล้ว โปรยดอกไม้! 】

หยางหลิง: 【เทพเจียงแห่งหนิงไท่ รัศมีฆาตกลบหมด!】

----------

(จบบทที่ 294)