บทพิเศษ: เจาะลึกรางดาว 「ผางซุย: จิ้งจอกขาวผู้สง่างาม เก้าหางเกริกไกรไพศาล」

บทพิเศษ: เจาะลึกรางดาว 「ผางซุย: จิ้งจอกขาวผู้สง่างาม เก้าหางเกริกไกรไพศาล」

“เขาคือนักชีววิทยาที่มีชื่อเสียงก้องกาแล็กซี และเป็นหัวข้อที่เหล่านักวิชาการต่างถกเถียงกันไม่จบสิ้นว่าเขากับ 'หรวนเหมย' ใครมีความรู้ลึกซึ้งกว่ากัน”

“เขาคือตำนานแห่งเซียนโจว ผู้เป็นอมตะผ่านกาลเวลา ได้รับการสดุดีด้วยถ้อยคำที่ว่า: ‘ขุนเขาตระหง่าน สายน้ำกว้างไกล พินิจโลกหล้า เซียนโจวมีวีรชนคณานับ! ท่ามกลางเมฆาบนสวรรค์ชั้นเก้า แหงนมองกำแพงหยกแห่งความอุดมอันสูงส่ง สมตาดูดาราเบื้องบน ก้มมองหุบเหวเบื้องล่าง ด้วยสายตาที่แยกแยะเมฆและหิมะได้ สว่างไสวเจิดจรัส แม้แต่เทพดาราผู้รอบรู้ยังต้องชายตามอง’”

“บ้านเก่าในค่ายคนเถื่อน ญาติมิตรพลัดพราก กำเนิดจากความทุกข์เข็ญและอดสู สิบปีฟูมฟัก 'พฤกษาชาด' กวาดล้างโบริซินจนสิ้นซาก งานเขียนดั่งเมฆลอย ทักษะดั่งเทพเจ้า คุณธรรมประดับหน้าผาก ช่างงดงามราวกับจันทร์กระจ่าง!”

“เขาคือ สมุทรแห่งปัญญา ต้นกำเนิดแห่งความฉลาด มหาปราชญ์วิญญาณสว่างไสว ประมุขจิ้งจอกถูซานผู้สร้างปาฏิหาริย์ สมาชิกสมาคมอัจฉริยะลำดับที่ 77—ผางซุย!”

“ในรายการ ‘เจาะลึกรางดาว’ ตอนนี้ เราจะมาล้วงลึกความลับที่ไม่เคยเปิดเผยของท่านประมุขจิ้งจอกกัน!”

“รายการในวันนี้ยังได้รับเกียรติเป็นพิเศษจากท่านอวี้กง หนึ่งในหกผู้ทรงภูมิแห่งหลัวฟู มาเป็นผู้แนะนำท่านผางซุยให้พวกเรารู้จักครับ”

นกฮูกหิมะสีขาวพูดพลางผายปีกไปยังอวี้กงที่นั่งอยู่บนโซฟาข้างๆ

อวี้กงโบกมือให้หน้าจอและกล่าวด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน “สวัสดีค่ะทุกท่าน ดิฉันอวี้กง เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้รับเชิญมาแนะนำท่านประมุขจิ้งจอกให้ทุกท่านได้รู้จัก”

อาวล์เบิร์ตถูไถปีกไปมาและถามอวี้กงด้วยรอยยิ้มประจบประแจง “เป็นที่ทราบกันดีว่าท่านอวี้กงได้รับความไว้วางใจจากท่านประมุขจิ้งจอกอย่างสูง ในขณะที่ดำรงตำแหน่งผู้กุมบังเหียนแห่งสำนักเทียนป๋อ ท่านยังรับหน้าที่เป็นผู้อาวุโสจิ้งจอกแห่งหลัวฟู คอยนำพาชาวจิ้งจอกหลัวฟูอีกด้วย เรียกได้ว่าเป็นคนรู้ใจเลยทีเดียว ไม่ทราบว่าท่านมีอะไรจะเปิดเผยให้เราทราบบ้างไหมครับ?”

สัญลักษณ์ '#' ผุดขึ้นบนหัวของอวี้กง และนางอดไม่ได้ที่จะอยากจับนกฮูกหิมะตัวนี้ไปต้มซุป นางเอ่ยอย่างช้าๆ “แหม คุณอาวล์เบิร์ตไม่ทราบหรือคะว่าดิฉันเพิ่งจะตกรอบในการคัดเลือกเลขาของท่านประมุขจิ้งจอก? หรือว่าสคริปต์ของคุณเขียนโดยหมิงหลิวกันคะ?”

เหงื่อเย็นไหลพรากจากหัวของอาวล์เบิร์ต เขารีบถอดหมวกมาซับเหงื่อและเปลี่ยนเรื่องทันที: “ผางซุยเป็นตัวละครประเภทไฟ บนเส้นทาง ‘ลบล้าง’ ผู้สูงส่ง เฉลียวฉลาด และมองการณ์ไกล เขาเคยอนุญาตให้เผยแพร่ ‘สมการแห่งปัญญา’ ของเขาไปทั่วทั้งกาแล็กซี เพื่อให้นักวิชาการทุกคนได้สัมผัสถึงสติปัญญาอันลึกซึ้งของเขา”

อวี้กง: “สติปัญญาของท่านประมุขจิ้งจอกนั้นไม่ต้องสงสัยเลยค่ะ มันเพียงช่วยให้เราเข้าใจถึงช่องว่างระหว่างเรากับท่านได้ชัดเจนยิ่งขึ้นเท่านั้น”

อาวล์เบิร์ต: “เมื่อปล่อยการโจมตีปกติ ‘สรรพสิ่งงอกงาม’ ผางซุยจะโบกพัดจันทราทรงกลด ทำให้พืชพันธุ์เติบโตขึ้นอย่างงดงามในตำแหน่งของศัตรู สร้างดาเมจต่อเนื่อง (DoT) ให้แก่ศัตรูตามธาตุของเพื่อนร่วมทีมแบบสุ่มหนึ่งคน”

“ตัวอย่างเช่น เมื่อผางซุยอยู่ทีมเดียวกับแบล็คสวอน การโจมตีปกติของเขาจะทำให้ศัตรูติดสถานะลมเฉือน เมื่ออยู่กับคาฟก้า ศัตรูจะติดสถานะช็อตไฟฟ้า การงอกเงยของพืชพันธุ์ที่แตกต่างกันไปตามเพื่อนร่วมทีม—สมกับเป็นท่านประมุขจิ้งจอกจริงๆ”

อวี้กงพยักหน้าอย่างพึงพอใจ มองดูอาวล์เบิร์ตที่กางปีกกว้าง “ดูเหมือนคุณจะไม่ได้ไร้ประโยชน์ไปซะทีเดียวนะคะ อย่างน้อยก็ทำการบ้านมาก่อน”

อาวล์เบิร์ตหัวเราะร่า รู้สึกสบายใจที่ได้รับคำชม

“แน่นอนครับ จะทำงานใหญ่ก็ต้องมีเครื่องมือที่เหมาะสม หากไม่มีความรู้ติดตัวบ้าง ผมจะกล้าโผล่หน้าไปที่เซียนโจวได้ยังไง?”

อาวล์เบิร์ต: “เมื่อใช้สกิลต่อสู้ ‘ตื่นจากภวังค์เมามายในลมวสันต์อันหนาวเหน็บ’ ผางซุยจะคำนวณค่า IQ ของศัตรูทุกตัว หากศัตรูไม่อยู่ในสถานะ DoT จะทำให้ติดสถานะเผาไหม้ แต่หากศัตรูติดสถานะ DoT อยู่แล้ว หลังจากคำนวณดาเมจ DoT หนึ่งครั้ง จะเพิ่มสถานะ ‘ทะเลแห่งปัญญา’ เข้าไปหนึ่งชั้น”

“‘ทะเลแห่งปัญญา’ จะทำให้ศัตรูได้รับดาเมจต่อเนื่องตามธาตุของเพื่อนร่วมทีมคนใดก็ตามที่โจมตีใส่พวกมัน”

อวี้กง: “คุณควรจะรู้นะคะว่าปัญญาของอัจฉริยะนั้นไม่ใช่สิ่งที่ใครจะรับมือได้ง่ายๆ เมื่อท่านประมุขจิ้งจอกลงมือ ย่อมไม่มีทางกลับไปมือเปล่าแน่นอน”

อาวล์เบิร์ตโบกปีก: “ถูกต้องที่สุดครับ! เมื่อศัตรูที่อยู่ในสถานะ ‘ทะเลแห่งปัญญา’ ได้รับผลกระทบจาก DoT จำนวนชั้นของสถานะ DoT จะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า!”

“เมื่อปลดล็อกร่องรอย ‘บุปผาพร่างพรายตา’ จะช่วยให้จำนวนชั้นของ DoT ที่เกิดจากการโจมตีของฝ่ายเราใส่ศัตรูที่มีสถานะ ‘ทะเลแห่งปัญญา’ เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า”

“และเมื่อปลดล็อกร่องรอย ‘ใบไม้ร่วงโรยรวมแล้วกระจัดกระจาย’ เมื่อเข้าสู่การต่อสู้ หากมีตัวละครเส้นทาง ‘ลบล้าง’ ในทีมเราอย่างน้อยสองตัว อัตราสร้างสถานะทั้งหมดของตัวละครลบล้างฝ่ายเราจะถูกเพิ่มให้กับผางซุย ในขณะเดียวกัน ครึ่งหนึ่งของอัตราสร้างสถานะของผางซุยก็จะถูกแบ่งปันให้กับตัวละครลบล้างตัวอื่นในทีมด้วย”

อวี้กง: “ท่านประมุขจิ้งจอกไม่เคยตระหนี่รางวัลค่ะ สำหรับใครก็ตามที่สร้างประโยชน์ให้แก่ท่านได้ ท่านย่อมประทานสิ่งที่พวกเขาปรารถนาให้”

อาวล์เบิร์ต: “หลังจากใช้เทคนิค ท่านผางซุยจะทำให้ ‘ไม้อมตะ’ เติบโตบนตัวศัตรู ขึ้นอยู่กับฤดูกาล—ฤดูใบไม้ผลิ, ฤดูร้อน, ฤดูใบไม้ร่วง, หรือฤดูหนาว—มันจะสร้างสถานะลมเฉือน, เผาไหม้, เลือดไหล, หรือช็อตไฟฟ้า ให้แก่ศัตรู”

อวี้กง: “ไม้อมตะ คือต้นชาที่ท่านประมุขโปรดปรานที่สุด ใบของมันคล้ายดอกบัว ผลของมันเป็นสีเขียวในฤดูใบไม้ผลิ สีแดงในฤดูร้อน สีขาวในฤดูใบไม้ร่วง และสีม่วงในฤดูหนาว ดิฉันเคยมีเกียรติได้ลิ้มลอง ทุกรสชาติล้วนเป็นเอกลักษณ์ค่ะ”

อาวล์เบิร์ต: “อ้าหา! นั่นเป็นชาที่แม้แต่ท่านประมุขจิ้งจอกยังโปรดปราน ผมจินตนาการไม่ออกเลยว่าถ้าอาวล์เบิร์ตผู้นี้ได้จิบสักอึก จะเอาไปคุยโวได้ขนาดไหน”

อาวล์เบิร์ต: “ท่านประมุขจิ้งจอกนั่งอยู่ใต้ต้นท้อ จิบชาอย่างสบายอารมณ์ เพียงชั่วพริบตา กองทัพศัตรูก็ถูกทำลายด้วยเพลิงจิ้งจอก”

“เมื่อปล่อยท่าไม้ตาย ‘ฝนโปรยปรายและลูกเห็บดับไฟ’ ผางซุยจะสร้างดาเมจไฟแก่ศัตรูทั้งหมด พร้อมทั้งมอบสถานะเผาไหม้, ลมเฉือน, ช็อตไฟฟ้า, และเลือดไหล และทำให้สถานะ DoT ที่มีอยู่ในปัจจุบันสร้างความเสียหายทันทีหนึ่งครั้ง โดยไม่ลดจำนวนเทิร์นของสถานะ”

อวี้กง: “สำหรับท่านประมุขจิ้งจอก ทุกเงื่อนไขสามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้โดยไม่สูญเปล่า นี่คือความสามารถที่ไม่มีใครเลียนแบบได้ค่ะ”

อาวล์เบิร์ต: “พวกโบริซินน่ารังเกียจพวกนั้นกล้าดียังไงมาโจมตีท่านประมุขจิ้งจอก? ช่างไร้สาระจริงๆ”

“ดูสิ ไม้อมตะผุดขึ้นมาจากพื้นดิน—โอ้ นั่นมันผลสีขาวแห่งฤดูใบไม้ร่วง ตอนนี้พวกโบริซินกำลังเลือดไหล สมน้ำหน้าจริงๆ”

“เพื่อนร่วมทีมซัมโปโจมตีก่อน ทำให้ติดสถานะลมเฉือน จากนั้นท่านประมุขจิ้งจอกปล่อยสกิลต่อสู้ และหลังจากคำนวณดาเมจ DoT หนึ่งครั้ง ก็เพิ่มสถานะ ‘ทะเลแห่งปัญญา’ ให้กับศัตรู”

“โชคดีจัง เพื่อนร่วมทีมอีกคน นาตาชา ปล่อยการโจมตีปกติ แม้เธอจะไม่ใช่ตัวละคร ‘ลบล้าง’ แต่เธอก็ยังทำให้พวกโบริซินติดสถานะเลือดไหลได้ น่ากลัวจริงๆ”

“จากนั้น ท่านประมุขจิ้งจอกปล่อยท่าไม้ตาย ‘ฝนโปรยปรายและลูกเห็บดับไฟ’ หลังจากเพลิงจิ้งจอกสีดอกท้อเต็มท้องฟ้า ศัตรูก็ถูกเผาจนเป็นเถ้าถ่าน เลิกงานแล้ว กลับบ้านกันเถอะ!”

อวี้กงหัวเราะเบาๆ และชี้ไปที่พวกโบริซิน “อย่าดูถูกความสามารถในการฟื้นตัวของพวกโบริซินนะคะ”

พวกโบริซินที่ล้มลงไปแล้วลุกขึ้นยืนอย่างสั่นเทา ทำเอาอาวล์เบิร์ตตกใจสุดขีด

อวี้กง: “แต่ไม่ต้องกังวลไปค่ะ จุดจบของพวกเวไนยสัตว์เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้”

อาวล์เบิร์ต: “ดูนั่นสิ คาฟก้าใช้ท่าไม้ตายอีกครั้ง คำนวณดาเมจ DoT ได้สำเร็จอีกรอบ คราวนี้ต่อให้หนังหนาแค่ไหนก็ทนไม่ไหวหรอก”

“ยอดเยี่ยมมาก เลิกงานแล้ว กลับบ้านกันเถอะ!”