บทที่ 11 ฝึกฝน

เช้าตรู่วันที่เอลริคได้รับตำแหน่งสหายคนสนิทและผู้พิทักษ์วันแรก เขาถูกปลุกให้ตื่นด้วยเสียงทุบประตูดังๆ ก่อนที่เขาจะลุกจากเตียง เอลริคก็ได้ยินเสียงห้าวๆ เรียกเขาว่า

"เฮ้ ฮีโร่หนุ่มน้อย เจ้าจะนอนทั้งวันเลยรึ หรือจะไปฝึกตามที่พระราชาบัญชาไว้"

ซึ่งไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นกัปตันทหารรักษาพระองค์เอง ร่างกายที่สูงและรูปร่างดีของเขาถูกคลุมด้วยชุดเกราะหนักที่สวมทับเครื่องแบบสีน้ำเงินของเขา เขาได้รับยศเป็นกัปตันอัศวินเมื่ออายุยี่สิบห้าปีและตอนนี้อายุสามสิบแล้วและได้รับหน้าที่เป็นหัวหน้าองครักษ์ในปัจจุบันเมื่อประมาณสองปีก่อน

ขณะที่กัปตันกำลังจะทุบประตูอีกครั้ง เอลริคก็เปิดออกพร้อมกับพูดว่า "อรุณสวัสดิ์ครับท่าน"

"ดีมาก ข้าเห็นว่าท่านแต่งตัวเรียบร้อยแล้วและมีดาบคู่ใจคาดอยู่ที่สะโพกพร้อม ข้าหวังว่าท่านจะพร้อมรับบทหนักนะ เพราะข้าจะฝึกท่านจนกว่าจะหมดแรงเลย ราชาฟอสต์กำชับกับข้าให้ข้าแน่ใจว่าอย่าทำท่านเจ็บตัวมาก เพราะจะทำให้เจ้าหญิงรู้สึกแย่ที่เห็นเจ้าถูกทำโทษนะ และพระองค์ก็อนุญาตให้เป็นหน้าที่ของข้า”

“ครับท่าน แล้วข้าจะเรียกท่านว่าอย่างไร โอดิสลืมบอกชื่อของท่าน”

“เรียกข้าว่ากัปตัน Davis ตอนนี้ไปกันเถอะ วันนี้ข้าจะพาท่านให้เห็นทางไปลานฝึก แต่หลังจากวันนี้ ข้าหวังว่าท่านจะมาทุกเช้าเวลานี้ด้วยตัวเอง ถ้าจำเป็นก็ให้สาวใช้ของท่านช่วยปลุก เพื้อให้แน่ใจว่าท่านจะตื่นตรงเวลา”

หลังจากพูดจบกัปตันเดวิสก็พาเอลริค และแน่นอนว่าตามมาด้วยเบลซผ่านปราสาทไปยังลานฝึกของอัศวิน

ลานฝึกซ้อมเป็นลานเปิดขนาดใหญ่ซึ่งครอบคลุมพื้นที่เท่าๆกับสนามกีฬาสามแห่งในโลก ในมุมหนึ่ง มีหุ่นฝึกเรียงแถวที่กลุ่มอัศวินพร้อมกับทหารกำลังใช้ฝึกซ้อม ในอีกพื้นที่หนึ่งมีการสร้างสนามยิงธนู และอีกด้านของพื้นที่ฝึกนี้ก็เป็นอีกจุดซึ่งสามารถมองเห็นอัศวินบนหลังม้ากำลังฝึกวิ่งกับม้าอยู่

กัปตันเดวิสพาเอลริคไปที่หุ่นฝึกซ้อมซึ่งมีรูปร่างเป็นชายถือดาบเป็นโล่ ที่นั่นมีหุ่นประเภทอื่นๆ อีกสองสามประเภท โดยประเภทหนึ่งเป็นท่อนซุงที่มีท่อนไม้ยื่นออกมาซึ่งจะหมุนเมื่อถูกโจมตี ทำให้คนที่ฝึกหลบหรือขัดขวางการโจมตีที่เข้ามาได้

“เอลริค ข้าอยากเห็นสิ่งที่เบลคสอนท่านโดยยังไม่ต้องให้ท่านสู้กับใคร เพราะข้าไม่แน่ใจว่าพวกเขาจะยั้งได้หรือเปล่า ดังนั้น จนกว่าข้าจะได้รู้ อย่างน้อยท่านก็จะไม่ตายเมื่อสู้กับเด็กฝึกหัดคนอื่น เอาล่ะ ข้าอยากเห็นท่านซ้อมกับหุ่นนี้สักพันครั้ง”

“กัปตันเดวิส ข้าอายุแค่ห้าขวบ ข้าไม่รู้ว่าจะทำได้ขนาดนั้นหรือเปล่า” เอลริคกล่าวว่า

"หากท่านฉลาดพอที่จะคิดหาวิธีช่วยเจ้าหญิงได้ ข้ารู้ว่าท่านทำได้ เริ่มจากซ้อมกับมันสัก 100 ครั้ง และจาก 100 ครั้งเท่ากับ 1,000 ครั้ง ถ้าวันนี้ท่านทำได้ไม่ถึงขนาดนั้น ก็ลองทำไปจนท่านยกแขนกวัดแกว่งดาบไม่ไหวอีก อย่างที่ข้าบอก การฝึกนี้จะเป็นบทที่โหดสำหรับท่าน เพราะข้ารู้วิธีฝึกอัศวิน และส่วนใหญ่จะอายุมากกว่าท่านสองเท่าเมื่อเริ่มฝึกแล้ว แม้จะใช้ดาบไม้ มา! เริ่มเลย” กัปตันเดวิสพูดกับเอลริค

เอลริคเริ่มโจมตีหุ่นจำลอง และในไม่ช้าก็พบว่ามันหมุนเหมือนท่อนซุง ถ้าเขาฟาดโล่ ดาบก็จะพุ่งมาที่เขา ถ้าเขาฟาดดาบ โล่ก็จะเข้ามาขวาง เอลริคปรับตัวได้อย่างรวดเร็วและคิดออกว่าเขาโจมตีที่ศีรษะหรือหน้าอกซึ่งจะส่งผลให้ถูกฆ่าตายหากเป็นคนจริง และหุ่นก็เคลื่อนไหวไม่ได้มากนัก

สี่ชั่วโมงต่อ ก็เห็นเอลริคนอนหมดแรงอยู่บนพื้นโดยที่เบลซเลียใบหน้าของเขา แต่เขาทำมันได้ถึง 1,000 ครั้ง ทำให้กัปตันรู้สึกทึ่งมาก เขาคิดแค่ว่าเอลริคจะสามารถทำได้อย่างมากที่สุดราวๆ 200-300 ครั้งเอง ก่อนที่จะยอมแพ้หรือถูกหุ่นกระเด้งกลับใส่โดยไม่รู้วิธีป้องกันหลังจากตีครั้งแรก กัปตันเดวิสเดินไปหาเอลริคและยกเขาขึ้นและพูดว่า

"ทำได้ดีมาก ฮีโร่หนุ่ม ข้าเห็นว่าท่านมีฝีมือดีเลยทีเดียว และดูๆเบลคต้องสอนทุกอย่างที่เขารู้ให้ท่านในเวลาอันสั้น ไม่อย่างนั้นคุณก็ได้แค่แกว่งดาบไปแกว่งดาบมา เพราะดาบเล่มนั้นน่าจะเป็นของเจ้าตั้งแต่เริ่มเดินได้”

"ข้าแก่กว่านั้นนิดหน่อยเองน่ะ" เอลริคหัวเราะเบาๆ

“เอาล่ะ วันนี้ท่านทำได้ดีมากแล้ว พรุ่งนี้เจ้าจะต่อสู้กับตนายทหาร ข้าหวังว่าท่านไม่เผลอไปฆ่าเขาโดยไม่ได้ตั้งใจนะ สำหรับตอนนี้ไปล้างตัว เจ้ายังมีบทเรียนให้เรียนรู้กับเจ้าหญิง ข้าสงสารเจ้าที่ต้องติดอยู่ในห้องที่เต็มไปด้วยถุงเก่าๆเหม็นๆพวกนั้น ดูเหมือนว่าพวกเขาจะทำให้เจ้าหญิงตัวน้อยของเราร้องไห้จากการสอนวิธียืน นั่ง เดิน พูด กิน และโค้งคำนับ ข้าจะไม่แปลกใจเลยถ้าพวกเขาพยายามสอนเธอให้รู้จักวิธีอุจจาระอย่างถูกต้องและเหมาะสมนะ เหอะๆ เอาล่ะไปเถอะ โชคจงอยู่กับเจ้า”

เอลริคและเบลซกลับไปที่ห้องของเขาและอาบน้ำ ระหว่างทางเข้าไปในห้องของเขา เขาบอกสาวใช้ที่ได้รับมอบหมายให้ดูแลเขาคอยปลุกให้ตื่นตรงเวลาในตอนเช้า หลังจากล้างตัวแล้ว เอลริคก็เปลี่ยนเป็นชุดใหม่กึ่งทางการและเดินลงบันไดไปที่ห้องทำงานของเจ้าหญิง เธออยู่ในนั้นแล้วรายล้อมไปด้วยชายชราเครายาวสีเทาสี่คนและหญิงวัยกลางคนที่สวมชุดบอลกาวน์ เมื่อเอลริคเดินไปที่นั่น พวกเขากำลังสอนเธอเกี่ยวกับวิธีจัดและใช้ชุดอาหารเย็นสำหรับงานเลี้ยงอาหารค่ำ ตรงหน้าเธอคือจานขนาดต่างๆ กัน 7 ใบและเครื่องใช้อีกกว่า 20 ชิ้น รวมทั้งช้อนจิ๋วสำหรับใส่เกลือ ตอนนี้เอลริคเข้าใจคำเตือนของกัปตันแล้ว

ผู้หญิงคนนั้นบอกให้เอลริคมานั่งข้างๆเจ้าหญิงทางขวามือของเธอ สาวใช้นำชุดจานและช้อนส้อมที่เข้ากับชุดที่อยู่ตรงหน้าเจ้าหญิงอาลิสมาให้ และกลุ่มคนชราก็เริ่มสอนเขาเกี่ยวกับงานเลี้ยงอาหารค่ำแบบเป็นทางการเช่นกัน เอลริคคิดในใจว่านี่คงเป็นช่วงเวลาของเขาไปชั่วขณะ จากนั้นฉันจะเข้านอนพักจากความปวดเมื่อยทั้งกายและใจจากการฝึกวันนี้