บทที่ 11 ความประหลาดใจของบิดา

บทที่ 11 ความประหลาดใจของบิดา

เวลาค่อยๆ ไหลผ่านไปท่ามกลางหยาดเหงื่อและการทำซ้ำราวกับเครื่องจักร

สำหรับนักเรียนส่วนใหญ่ของสำนักยุทธ์ขีดสุด ครึ่งเดือนนี้ช่างน่าเบื่อหน่าย เหนื่อยล้า และเต็มไปด้วยความสับสน

แต่สำหรับฉินเฟิง นี่คือสิบห้าวันที่เปี่ยมล้นที่สุดในชีวิตของเขา

ไร้ซึ่งเหตุผลอื่นใด นอกจากความพยายามของเขาได้รับผลตอบแทน!

ผลตอบแทนที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า!

ไม่ต้องทนทุกข์ทรมานจากโรคประจำตัวเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป

ยามค่ำคืน ชุมชนนางนวลเงิน ชั้นที่สิบเจ็ด

ฉินเฟิงนั่งอยู่ในห้องที่คับแคบของตนเอง บนร่างกายยังคงมีความร้อนที่หลงเหลือจากการฝึกซ้อม

เขาไม่ได้เข้านอนทันทีเหมือนเช่นเคย แต่เปิดอุปกรณ์สื่อสารส่วนตัวบนข้อมือขึ้นมา

พลังงานมหาศาลแต่อ่อนโยนที่แฝงอยู่ในน้ำยาพลังจิตกระป๋องนั้นที่ซุนฉานถังมอบให้ ได้ถูกใช้จนหมดสิ้นไปในการฝึกซ้อมเมื่อวานนี้แล้ว

ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ทุกวงจร “สร้างความเสียหาย-ฟื้นฟู-ยกระดับ” ของเขา จะต้องพึ่งพาความสามารถในการฟื้นฟูของตนเองและการเสริมอาหารธรรมดาจากภายนอกโดยสมบูรณ์

ประสิทธิภาพในการฝึกฝน ย่อมลดลงอย่างไม่ต้องสงสัย

ดังนั้น ก่อนหน้านั้น เขาจำเป็นต้องตรวจสอบผลลัพธ์ของครึ่งเดือนที่ผ่านมาอย่างละเอียดถี่ถ้วน

เขาเปิดหน้าข้อมูลส่วนตัวขึ้นมา

ม่านแสงสีฟ้าจางๆ ลอยอยู่ในอากาศ ข้อมูลแต่ละแถวปรากฏขึ้นอย่างชัดเจน บันทึกผลจากการฝึกฝนอย่างหนักตลอดสิบห้าวันสิบห้าคืนของเขาไว้อย่างเงียบงัน

[ชื่อ: ฉินเฟิง]

[ดัชนีพลังชีวิต: 0.89]

ตัวเลขนี้ ได้ทะลุผ่านเกณฑ์การรับเข้าขั้นต่ำ 0.8 ของโรงเรียนมัธยมปลายทั่วไปไปอย่างมั่นคงแล้ว

และห่างจากเกณฑ์ 1.0 ของโรงเรียนมัธยมปลายสายยุทธวิถีชั้นนำ เพียงแค่ก้าวเดียวเท่านั้น

เขาปิดข้อมูลส่วนตัว แล้วเปิดบันทึกการทดสอบสมรรถภาพร่างกายขึ้นมา

นี่คือผลการทดสอบที่เขาจ่ายเงินทดสอบเองที่สำนักยุทธ์ในวันนี้

[ทดสอบพลังหมัด (มือขวา): 498KG]

[ความเร็วในการวิ่งร้อยเมตร: 10.2 วินาที]

[ความเร็วในการตอบสนองของระบบประสาท: 0.09 วินาที]

ข้อมูลทุกรายการ ล้วนสูงกว่าระดับมาตรฐานของนักเรียนอายุสิบห้าปีไปไกลโข

ในโลกใบนี้ ดัชนีพลังชีวิตต้องถึง 1.0 จึงจะถือว่าก้าวเข้าสู่เกณฑ์ของนักยุทธ์ระดับหนึ่งอย่างเป็นทางการ ซึ่งสมรรถภาพร่างกายจะเทียบเท่ากับการทะลุขีดจำกัดทางกายภาพที่มนุษย์ในยุคเก่าเคยรับรู้

และข้อมูลต่างๆ ของฉินเฟิงในปัจจุบัน กำลังเข้าใกล้จุดวิกฤตินั้นอย่างไม่สิ้นสุด

สุดท้าย เขาก็มองไปยังหน้าต่างสถานะที่อยู่ส่วนลึกของจิตสำนึก ซึ่งมีเพียงเขาเท่านั้นที่มองเห็น

[สวรรค์ตอบแทนผู้เพียรพยายาม การฝึกฝนอย่างไม่หยุดยั้งย่อมเกิดผล]

[โฮสต์: ฉินเฟิง]

[ดัชนีพลังชีวิต: 0.89]

[วิถีหลอมที่เชี่ยวชาญ:]

[วิชาหลอมกายาขั้นพื้นฐานแห่งจักรวรรดิ (ระดับแรกเริ่ม)]

[ค่าความชำนาญ: 72/100]

[คำแนะนำ: เมื่อค่าความชำนาญถึง 100 สามารถเลื่อนขึ้นสู่ระดับชำนาญได้]

สิบห้าวัน รักษาอัตราการเพิ่มค่าความชำนาญวันละ 4 แต้ม เพิ่มขึ้นทั้งหมด 60 แต้ม

รวมกับของเดิม 12 แต้ม ค่าความชำนาญก็มาถึง 72 แต้มแล้ว

ห่างจากระดับ “ชำนาญ” อีกเพียง 28 แต้ม

อย่างมากก็ใช้เวลาอีกเพียงเจ็ดวัน

ฉินเฟิงปิดม่านแสงทั้งหมด ห้องกลับสู่ความมืดมิดอีกครั้ง

เขานั่งอยู่บนขอบเตียง สองหมัดกำแน่นโดยไม่รู้ตัว

ความรู้สึกที่พละกำลังเปี่ยมล้นไปทั่วทุกอณู ช่างเป็นจริงและน่าหลงใหลยิ่งนัก

ในขณะนั้นเอง ประตูห้องก็ถูกผลักเปิดออกเบาๆ

“ยังไม่นอนรึ?”

เป็นเสียงของบิดาฉินต้าไห่ เขาไม่ได้เปิดไฟ เพียงแต่อาศัยแสงสลัวๆ จากห้องนั่งเล่นที่ส่องเข้ามา เดินมายังข้างเตียงของฉินเฟิง

“พ่อ”

ฉินเฟิงลุกขึ้นยืน

ในมือของฉินต้าไห่ ถือของสิ่งหนึ่งอยู่

เขายื่นของสิ่งนั้นมาเบื้องหน้าฉินเฟิง

เป็นกระป๋องโลหะสีขาวที่ไม่มีฉลากใดๆ

ม่านตาของฉินเฟิงหดเล็กลงในทันที

กระป๋องโลหะนี้ เขาคุ้นเคยยิ่งกว่าคุ้นเคย

ไม่ว่าจะเป็นขนาด รูปร่าง หรือวัสดุ ล้วนเหมือนกับกระป๋องที่ซุนฉานถังให้เขาเมื่อครึ่งเดือนก่อนไม่มีผิด

“นี่คือ...”

เสียงของฉินเฟิงเจือความไม่แน่ใจ

“น้ำยาพลังจิตขั้นต้น”

เสียงของฉินต้าไห่ราบเรียบเช่นเคย เขายัดกระป๋องโลหะใส่มือฉินเฟิง สัมผัสได้ถึงความเย็นและหนักอึ้ง

“การฝึกตนบนเส้นทางยุทธวิถี อาศัยแค่การฝึกหนักกับกินข้าวไม่เพียงพอ การฟื้นฟูและวิวัฒนาการของร่างกาย ต้องการพลังจิตมหาศาลเป็นเชื้อเพลิง น้ำยาพลังจิตชนิดนี้ ก็คือเชื้อเพลิงพื้นฐานที่สุดและใช้กันทั่วไปที่สุด”

เขาหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วอธิบายต่อ “น้ำยาที่ผลิตตามมาตรฐานและจำหน่ายในท้องตลาดของจักรวรรดิ แบ่งตามความเข้มข้นและความบริสุทธิ์ออกเป็นสามระดับหลักๆ คือ ขั้นต้น ขั้นกลาง และขั้นสูง ซึ่งสอดคล้องกับความต้องการของนักยุทธ์สามระดับแรก ที่อยู่ในมือของเจ้า ก็คือขั้นต้น”

ฉินเฟิงก้มหน้ามองกระป๋องโลหะในมือ แล้วนึกถึงซุนฉานถังขึ้นมา

เขาเพิ่งจะเข้าใจ ว่าสิ่งที่เจ้าสำนักที่ดูหยาบกระด้างผู้นั้นมอบให้เขาง่ายๆ กลับเป็นของล้ำค่าถึงเพียงนี้

เขารีบยกข้อมือขึ้น เปิดอุปกรณ์สื่อสาร เข้าสู่ร้านค้าออนไลน์ที่ได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการของจักรวรรดิ แล้วพิมพ์คำว่า “น้ำยาพลังจิตขั้นต้น” ลงในช่องค้นหา

ผลการค้นหาปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็ว

ในรายการสินค้าที่ละลานตา กระป๋องโลหะสีขาวที่คุ้นเคยนั้นก็ปรากฏอยู่ด้วย

และด้านล่างของมัน ก็มีตัวเลขสีแดงสดที่ทิ่มแทงสายตาแถวหนึ่งระบุไว้

[ราคา: 10000 เหรียญจักรวรรดิ/กระป๋อง]

หนึ่งหมื่น!

นิ้วของฉินเฟิงแข็งค้างอยู่กลางอากาศ

เงินเดือนของบิดาหนึ่งเดือน ก็มีเพียงหนึ่งหมื่นเหรียญจักรวรรดิเท่านั้น

รักษาโรคให้เขามาเจ็ดแปดปี แล้วยังสมัครเข้าสำนักยุทธ์ ที่บ้านได้ใช้เงินเก็บจนหมดสิ้น ท่านน้ายังช่วยมาอีกหนึ่งหมื่น

บัดนี้ บิดาไปหาเงินหนึ่งหมื่นเหรียญมาจากที่ใด เพื่อซื้อน้ำยาหลอดนี้ให้เขา?

เขารีบเงยหน้าขึ้น มองบิดาของตนเอง ริมฝีปากขยับ คำถามนับไม่ถ้วนติดอยู่ที่ลำคอ

ฉินต้าไห่ราวกับอ่านความคิดของเขาออก ไม่รอให้เขาเอ่ยปาก ก็กล่าวขึ้นก่อน “เรื่องเงิน เจ้าไม่ต้องกังวล ข้าเบิกเงินเดือนล่วงหน้าจากโรงงานมาสองสามเดือน รับปากกับหัวหน้าไว้แล้ว”

“ภารกิจเดียวของเจ้าตอนนี้ คือการฝึกฝน อย่าได้คิดเรื่องอื่นใด ทุ่มเทสุดกำลัง เตรียมตัวสอบเข้ามัธยมปลาย ขอเพียงเจ้าสามารถสอบเข้าโรงเรียนมัธยมปลายสายยุทธวิถีได้ ทุกอย่างก็คุ้มค่า”

เขาตบไหล่ฉินเฟิง มือข้างเดียวนั้น หนาหนักและทรงพลัง

ฉินเฟิงมองใบหน้าที่คมคายในความมืดของบิดา มองดวงตาที่สงบนิ่งแต่ไม่อาจโต้แย้งได้คู่นั้น แล้วกลืนคำถามทั้งหมดกลับลงไป

เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ พยักหน้าอย่างจริงจัง “พ่อ ข้ารู้แล้ว”

กล่าวจบ เขาก็เปิดอุปกรณ์สื่อสารส่วนตัวขึ้นมาอีกครั้ง เลื่อนตัวเลขที่แสดงถึงหยาดเหงื่อแรงกายตลอดครึ่งเดือนของเขา ไปอยู่เบื้องหน้าบิดา

“พ่อ ท่านดูนี่”

[ดัชนีพลังชีวิต: 0.89]

[ทดสอบพลังหมัด (มือขวา): 498KG]

[ความเร็วในการวิ่งร้อยเมตร: 10.2 วินาที]

[ความเร็วในการตอบสนองของระบบประสาท: 0.09 วินาที]

สายตาของฉินต้าไห่ จับจ้องอยู่ที่ตัวเลขเหล่านั้น

อากาศรอบข้าง ราวกับแข็งตัวในบัดดล

ชายผู้ค้ำจุนบ้านทั้งหลังด้วยความเงียบขรึมและความทรหดผู้นี้ หลังจากเห็นตัวเลขนั้น ร่างกายก็สั่นไหวเล็กน้อยอย่างแทบไม่สังเกตเห็น

ลมหายใจของเขา พลันหนักหน่วงขึ้น

เขายื่นมือขวาที่เต็มไปด้วยหนังด้านออกมา นิ้วมือสั่นเทาเล็กน้อย อยากจะสัมผัสม่านแสงที่ลอยอยู่ในอากาศนั้น ราวกับจะยืนยันว่านั่นไม่ใช่ภาพลวงตา

“ศูนย์... จุดแปดเก้า?”

เขาเค้นคำพูดเหล่านี้ออกมาจากลำคอทีละคำ เสียงแหบพร่าราวกับถูกกระดาษทรายขัด

ฉินต้าไห่ตกตะลึงอย่างยิ่ง

เขาเคยเข้าร่วมกองทัพ เป็นถึงนักยุทธ์ระดับสาม แม้จะได้รับบาดเจ็บจาก “อสูรเพลิง” จนทำให้สมรรถภาพร่างกายถดถอยลงอย่างมาก แต่สายตายังคงเฉียบคม!

ครึ่งเดือน

เพียงแค่ครึ่งเดือนเท่านั้น

จากเด็กหนุ่มที่อ่อนแอ ดัชนีพลังชีวิตเพียง 0.41 ถูกแพทย์วินิจฉัยว่ารากฐานเสียหาย อนาคตสิ้นหวัง มาจนถึงปัจจุบัน ดัชนีพลังชีวิตพุ่งสูงถึง 0.89 ห่างจากโรงเรียนมัธยมปลายสายยุทธวิถีชั้นนำเพียงก้าวเดียว กลายเป็นว่าที่นักยุทธ์

นี่คือความเร็วในการพัฒนาแบบใดกัน?

นี่ไม่อาจใช้คำว่า “รวดเร็วดุจเทพ” มาบรรยายได้อีกแล้ว

นี่มันคือปาฏิหาริย์!

ฉินต้าไห่เงยหน้าขึ้นทันที สายตาจับจ้องไปที่ฉินเฟิงอย่างร้อนแรง ในดวงตาที่มักจะสงบนิ่งราวกับบ่อน้ำโบราณคู่นั้น บัดนี้กลับเต็มไปด้วยความตกตะลึงและปีติยินดีอย่างเหลือเชื่อ

“ดี... ดี! ดียิ่งนัก!”

เขาเอ่ยคำว่า “ดี” ออกมาถึงสามคำรวด เสียงดังขึ้นเรื่อยๆ จนสุดท้ายแทบจะเป็นการคำราม

นั่นคืออารมณ์ที่ถูกกดเก็บมานานเกินไป ได้พบทางระบายออกในชั่วพริบตา

“อัจฉริยะ! ลูกชายข้าคืออัจฉริยะ!”

ฉินต้าไห่คว้าไหล่ของฉินเฟิงไว้ เขย่าอย่างแรง รอยยิ้มบนใบหน้าไม่อาจเก็บงำได้อีกต่อไป ริ้วรอยที่หางตาถึงกับคลายออกเพราะความยินดีอย่างสุดขีด

“ข้ารู้อยู่แล้ว! ข้ารู้อยู่แล้วว่าพรสวรรค์ของลูกไม่เลว! เป็นเพราะโรคประจำตัวบ้าๆ นั่นที่ถ่วงเจ้าไว้! บัดนี้เมื่อโรคประจำตัวถูกขจัดออกไป พรสวรรค์ของเจ้าก็ระเบิดออกมาอย่างเต็มที่!”

ในทฤษฎียุทธวิถีของจักรวรรดิ ความเร็วในการฝึกตนของคนผู้หนึ่ง นอกจากระดับความพยายามและปริมาณทรัพยากรแล้ว ปัจจัยหลักที่สุดก็คือ “อัตราการใช้ประโยชน์พลังจิต” และ “ความเข้าใจ”

เรื่องความเข้าใจนั้นยังไม่ต้องพูดถึง สำหรับนักยุทธ์สามระดับแรกยังไม่มีผลกระทบมากนัก

ส่วนอัตราการใช้ประโยชน์พลังจิตนั้น มีผลกระทบอย่างใหญ่หลวง!

ตัวอย่างเช่น น้ำยาพลังจิตขั้นต้นหลอดเดียวกัน มีพลังจิตอยู่ 100 หน่วย

คนที่มีพรสวรรค์ธรรมดา ประสิทธิภาพในการดูดซับและเปลี่ยนสภาพของร่างกายอาจจะมีเพียง 10% สุดท้ายที่สามารถเปลี่ยนเป็นการเติบโตของตนเองได้ ก็มีเพียง 10 หน่วยพลังจิตเท่านั้น

ส่วนอัจฉริยะ ร่างกายของพวกเขามีความเข้ากันได้กับพลังจิตโดยกำเนิดสูงเป็นพิเศษ ประสิทธิภาพในการดูดซับและเปลี่ยนสภาพอาจจะเป็น 20%, 30% หรือสูงกว่านั้น

ทรัพยากรเดียวกัน ความพยายามเท่ากัน ความเร็วในการพัฒนาของอัจฉริยะ เป็นหลายเท่าของคนธรรมดา

ในสายตาของฉินต้าไห่ ความก้าวหน้าที่น่าสะพรึงกลัวของฉินเฟิงในช่วงครึ่งเดือนที่ผ่านมา มีคำอธิบายเพียงอย่างเดียว—ลูกชายของเขา คืออัจฉริยะแห่งยุทธวิถีผู้มีอัตราการใช้ประโยชน์พลังจิตสูงเป็นพิเศษโดยกำเนิด!

“ดื่มมันซะ!”

ฉินต้าไห่ผลักกระป๋องน้ำยาพลังจิตใส่อ้อมอกของฉินเฟิงอีกครั้ง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความตื่นเต้นที่ไม่อาจปฏิเสธได้

“มีน้ำยาหลอดนี้ ไม่แน่ว่าก่อนการสอบเข้ามัธยมปลาย เจ้าอาจจะมีโอกาสพุ่งไปถึง 1.0 กลายเป็นนักยุทธ์ระดับหนึ่งอย่างแท้จริง!”

“ลูกพ่อ ความพยายามของเราไม่สูญเปล่า!”

ฉินเฟิงถือน้ำยาที่หนักอึ้งกระป๋องนั้น สัมผัสได้ถึงความอบอุ่นที่ส่งผ่านจากฝ่ามือของบิดา พยักหน้าอย่างจริงจัง

“ขอรับ พ่อ”