บทที่ 28: ศูนย์บัญชาการใหญ่สั่นสะเทือน และความโกรธเกรี้ยวของอาคาอินุ

บทที่ 28: ศูนย์บัญชาการใหญ่สั่นสะเทือน และความโกรธเกรี้ยวของอาคาอินุ

ตูม!

ภายใต้การจู่โจมอย่างบ้าคลั่งและไร้ความปราณี หลินยูใช้พละกำลังที่เหลืออยู่ทั้งหมดฟาดฟันจนเรือรบขนาดใหญ่ลำที่สี่แยกออกเป็นสองเสี่ยง! ซากปรักหักพังของเรือรบลำนั้นค่อยๆ จมลงสู่ก้นทะเลท่ามกลางเสียงกรีดร้องของเหล่าทหารเรือที่ยังมีชีวิตอยู่

"ถอย! รีบถอยเร็วเข้า!"

ในระยะไกล เหล่าทหารเรือบนเรือรบลำที่ห้าต่างเฝ้ามองเหตุการณ์นี้ด้วยความไม่เชื่อสายตา กัปตันเรือเหลือบมองซากเรือรบที่เพิ่งกลายเป็นเศษไม้ลอยเกลื่อนทะเลด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ก่อนจะแผดเสียงสั่งการให้หันหัวเรือหนีอย่างไม่คิดชีวิต!

บนซากปรักหักพังของเรือรบลำที่สี่ หลินยืนอยู่ท่ามกลางเศษไม้ที่แตกหัก เขาหอบหายใจอย่างหนักหน่วงจนตัวโยน สายตาจ้องมองเรือรบลำที่ห้าที่กำลังกลับลำหนีไปอย่างรวดเร็ว

หากไม่นับรวมตอนที่เขาเผชิญหน้ากับพลเรือเอกอาคาอินุ ซึ่งตอนนั้นเขาแทบไม่มีพลังจะต่อต้านได้เลย การต่อสู้ในครั้งนี้ถือเป็นครั้งที่ดุเดือดและทารุณที่สุด!

ในความเป็นจริง ความอึดและเรี่ยวแรงของเขามาถึงขีดจำกัดแล้ว การโจมตีครั้งสุดท้ายนั้นได้สูบเอาพละกำลังทั้งหมดของเขาไปจนหมดสิ้น ปัจจุบันหลินยูแทบจะขยับตัวไม่ได้เลย หากเรือรบลำที่ห้าตัดสินใจหันปากกระบอกปืนใหญ่กลับมาระดมยิงใส่เขาในตอนนี้ สถานการณ์ของหลินยูจะตกอยู่ในอันตรายถึงขีดสุด

ทว่า ด้วยชะตากรรมของพลเรือโทโอนิกุโมะที่ยังไม่แน่ชัด ประกอบกับการพินาศย่อยยับของเรือรบลำที่สี่ ผลลัพธ์ที่น่าสยดสยองเช่นนี้ได้ทำลายความอดทนทางจิตวิทยาของเหล่าทหารเรือจนพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง

"พลเรือโทศูนย์บัญชาการใหญ่นี่แข็งแกร่งจริงๆ!"

หลินยูก้มลงมองบาดแผลที่เหวอะหวะตามร่างกายของตัวเอง แม้บาดแผลส่วนใหญ่จะเริ่มสมานตัวแล้ว แต่แผลลึกหลายแห่งยังคงมีเลือดซึมออกมาไม่หยุด ในขณะที่เรือรบขนาดใหญ่ลำที่ห้าล่าถอยไป กองเรือจากเซาท์บลูที่เหลืออยู่ก็รีบถอนตัวตามไปด้วย สนามรบเบื้องหน้าจึงหลงเหลือเพียงความวุ่นวายและซากปรักหักพัง

ที่ท่าเรือ ไม่สามารถหาเรือที่ยังอยู่ในสภาพสมบูรณ์ได้แม้แต่ลำเดียว ปืนใหญ่ของกองทัพเรือได้ทำลายทั้งเรือโจรสลัดและเรือสินค้าจนพินาศสิ้น

จิวเวลรี่ บอนนี่ พายเรือเล็กลำหนึ่งตรงเข้ามาหาเขา

"หลินยู—"

บอนนี่มองดูคราบเลือดที่เปรอะเปื้อนตามตัวของหลินยูด้วยความกังวลใจอย่างมาก เธอรีบก้าวเข้ามาหาเขาทันที

"ฉันไม่เป็นไร!"

หลินยูส่ายหน้าพลางโบกมือให้บอนนี่ เพื่อบอกว่าเขาไม่ได้บาดเจ็บสาหัสอย่างที่เห็น แต่เมื่อบอนนี่นำกล่องปฐมพยาบาลเข้ามาเพื่อจะทำแผลให้ เธอใช้ผ้าเช็ดคราบเลือดออก กลับพบเพียงผิวหนังใหม่ที่เรียบเนียนอยู่ข้างใต้บาดแผลเหล่านั้น

บอนนี่มองหลินยูด้วยสายตาเหมือนกำลังจ้องมองสัตว์ประหลาดตัวหนึ่ง

"บาดแผลขนาดนี้ทำไมถึงหายเร็วขนาดนี้? ร่างกายแบบนี้มันคืออะไรกันแน่?"

ในขณะที่เช็ดเลือดให้หลินยู หัวใจของบอนนี่เต็มไปด้วยความตกตะลึง ทว่าครู่ต่อมาเธอก็ดูเหมือนจะนึกบางอย่างขึ้นมาได้ สีหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียด

"แม้ว่าพวกทหารเรือจะถูกขับไล่ไปได้ แต่มันก็ยังมีข่าวร้าย" บอนนี่เงยหน้าขึ้นแล้วกล่าวว่า "ท่าเรือของเกาะสไปซ์ถูกทำลายไปหมดแล้ว เราไม่เหลือเรือแม้แต่ลำเดียวที่จะใช้ผ่านรีเวิร์สเมาน์เทนเพื่อเข้าสู่แกรนด์ไลน์"

หลินยูขมวดคิ้วแน่น นี่ไม่ใช่ข่าวดีเลยสักนิด "เรื่องนี้มันน่าปวดหัวจริงๆ"

การจะเข้าสู่แกรนด์ไลน์มีเพียงเส้นทางเดียว คือต้องผ่านรีเวิร์สเมาน์เทนเพื่อไปยังครึ่งแรกของแกรนด์ไลน์ จากนั้นจึงเลือกเส้นทางอ้อมเรดไลน์ ผ่านเกาะเงือกหรือแมรีโจอาเพื่อมุ่งสู่โลกใหม่ ดังนั้นไม่ว่าจะมองจากมุมไหน เขาก็จำเป็นต้องมีเรือ

หลินยูเกาหัวอย่างจนปัญญา แผนการก่อนหน้านี้ของเขาคือการปล้นเรือโจรสลัดหรือเรือรบ แต่ตอนนี้ทหารเรือบนเกาะสไปซ์ต่างล่าถอยไปหมดแล้ว และเรือหลายลำก็ถูกระเบิดจมไปแล้ว แม้จะมีอู่ต่อเรือหลายแห่งบนเกาะ แต่การต่อเรือใหม่ต้องใช้เวลาอย่างน้อยหลายเดือน

หลินยูไม่กล้าที่จะรออยู่ที่นี่นานขนาดนั้น พวกทหารเรือคงกำลังขวัญเสีย และหากพวกเขากลับมาอีกครั้ง คราวนี้คงไม่ได้มีแค่พลเรือโทเพียงคนเดียว แต่อาจจะเป็นพลเรือโทศูนย์บัญชาการใหญ่หลายคนลงมือพร้อมกัน หรือหากพลเรือเอกอาคาอินุหมดความอดทนและลงมือด้วยตัวเอง แม้ความเป็นไปได้จะน้อยเพราะปกติพลเรือเอกคือเสาหลักที่ไม่ขยับเขยื้อนง่ายๆ แต่เขาก็ไม่อาจประมาทได้

หลินยูไม่อยากให้เวลาทหารเรือเตรียมการนานนัก เขาต้องไปให้ถึงแกรนด์ไลน์ในเวลาที่สั้นที่สุด เพราะที่นั่นคือสวรรค์ของโจรสลัดอย่างแท้จริง และในตอนนี้กลุ่มโจรสลัดโยมิของเขาก็มีสมาชิกเพียงเขาและบอนนี่เท่านั้น ซึ่งมันช่างน่าอนาถใจเกินไป เขาต้องการสมาชิกเพิ่ม แต่คนในเซาท์บลูส่วนใหญ่นั้นอ่อนแอเกินไป มีเพียงในแกรนด์ไลน์เท่านั้นที่จะมีตัวเลือกที่มีศักยภาพมากกว่านี้

ณ มารีนฟอร์ด

บนชั้นบนสุดของป้อมปราการอันเกรียงไกร มีป้ายอักษรห้าคำที่เขียนว่า "ความยุติธรรมอันสมบูรณ์" แขวนอยู่ ซึ่งนั่นคือห้องทำงานของพลเรือเอกอาคาอินุ!

ทว่าในขณะนี้ อุณหภูมิในห้องทำงานกลับพุ่งสูงขึ้นอย่างกะทันหัน! เหล่านายทหารที่เฝ้ารออยู่ต่างพากันเหงื่อโชกด้วยความร้อนที่แผ่ออกมา อาคาอินุกำลังโกรธจัดอย่างเห็นได้ชัด

"หลินยู! เป็นแค่โจรสลัดกระจอกๆ เราถึงขนาดต้องส่งพลเรือเอกไปตามล่ามันเลยงั้นรึ!"

อาคาอินุลุกขึ้นยืนพรวด อุณหภูมิรอบข้างพุ่งสูงขึ้นจนอากาศดูเหมือนจะแข็งตัว เหล่าทหารเรือระดับหัวกะทิต่างพากันก้มหน้างุด ไม่กล้าแม้แต่จะส่งเสียงหายใจแรงๆ เพราะทุกคนรู้ดีว่าอาคาอินุคือผู้ที่เข้มงวดที่สุดในกองทัพเรือ และไม่มีใครกล้าขัดคำสั่งของเขา

ข่าวเพิ่งจะส่งมาถึง!

ที่เกาะสไปซ์ในเซาท์บลู พลเรือโทโอนิกุโมะนำเรือรบ 5 ลำไปสกัดจับหลินยู แต่ผลลัพธ์คือความล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง!

พลเรือโทโอนิกุโมะถูกฆ่าตาย!

นอกจากนี้ ยังสูญเสียพลเรือตรีไปถึง 3 นาย!

นายทหารยศพันเอกขึ้นไปอีก 36 นายเสียชีวิตในหน้าที่!

ทหารเรือระดับหัวกะทิ 3,863 นายตายในสนามรบ!

เรือรบขนาดใหญ่ 4 ลำถูกทำลายย่อยยับ!

เหลือเพียงลำเดียวที่หนีกลับมาได้อย่างสะบักสะบอม

ความสูญเสียครั้งใหญ่นี้ แม้แต่ในโลกใหม่ก็ไม่ได้เกิดขึ้นมานานหลายปีแล้ว! พลเรือโทศูนย์บัญชาการใหญ่ถูกฆ่าตายในหน้าที่! และมันเกิดขึ้นในทะเลเล็กๆ อย่างเซาท์บลู! นี่เป็นเรื่องที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน พลเรือโทผู้ทรงเกียรติกลับไม่สามารถเอาชนะโจรสลัดจากเซาท์บลูเพียงคนเดียวได้!

หากเรื่องนี้แพร่ออกไป มันจะส่งผลกระทบอย่างใหญ่หลวงต่อภาพลักษณ์ของกองทัพเรือ และอาจเกิดปฏิกิริยาลูกโซ่ที่ทำให้ผู้คนเริ่มสงสัยในความแข็งแกร่งของกองทัพเรือจนสูญเสียความเชื่อมั่นในรัฐบาลโลก

ใบหน้าของอาคาอินุในตอนนี้บิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้น ลาวาที่ร้อนระอุไหลออกมาจากร่างกายของเขาจนพื้นห้องเริ่มละลาย ทหารเรือทุกคนในที่นั้นต่างสั่นสะพานด้วยความหวาดกลัว!

"ประกาศคำสั่งออกไป!"

อาคาอินุยืนขึ้นด้วยท่าทางดุดันก่อนจะกล่าวว่า "ถ่ายทอดคำสั่งของฉัน ให้พลเรือโทโมมอนก้า, พลเรือโทโดเบอร์แมน, พลเรือโทยามาคาจิ และพลเรือโทสตรอว์เบอร์รี่ นำกองเรือของพวกเขาไปยังเซาท์บลู! จงกวาดล้างหลินยูและพรรคพวกของมันให้สิ้นซาก!"

หลินยู ผู้ที่สามารถหนีรอดจากเงื้อมมือของเขาไปได้ ย่อมได้รับการจับตามองอย่างเข้มงวด การเติบโตของหลินยูนั้นน่าตกใจเกินไป! เดิมทีอาคาอินุคิดว่าพละกำลังของโอนิกุโมะนั้นเพียงพอที่จะจัดการหลินยูได้ แต่ตอนนี้เขาตระหนักแล้วว่าเขาประเมินผิดพลาดอย่างมหันต์

ในครั้งนี้ เขาตัดสินใจส่งพลเรือโทศูนย์บัญชาการใหญ่ถึง 4 คนพร้อมกัน! พวกเขาตั้งใจแน่วแน่ว่าจะต้องกำจัดหลินยูให้หายไปจากโลกนี้ให้ได้!