บทที่ 23 ขึ้นเขา

"สรุปคือคนแซ่ลั่วคนนั้นก็เลยหันไปเข้าหาครอบครัวผู้หญิงคนนั้นแทนเหรอคะ" เซี่ยเสี่ยวถาม

หยางเสวี่ยหัวพยักหน้า "หลิ่วเยว่เป็นรุ่นน้องที่โรงเรียน พ่อของเธอมีอำนาจพอสมควร เธอเริ่มตามจีบเขาตั้งแต่ตอนเรียนแล้ว ต่อมาแม่ของลั่วหมิงเจ๋อก็มาที่บ้านพี่ การหมั้นหมายเป็นแค่เรื่องตกลงกันภายในสองครอบครัว ไม่ได้เปิดเผยเป็นทางการ แม่เขาเลยขอถอนหมั้นได้ง่ายๆ"

ได้ยินแค่นี้ เซี่ยเสี่ยวก็เข้าใจเรื่องราวทั้งหมดทันที "งั้นตอนนี้เขาต้องลงมาอยู่ชนบท ก็แสดงว่าเส้นสายที่เขาหามาใช้ไม่ได้ผลสินะคะ"

หยางเสวี่ยหัวคลี่ยิ้มออกมาบางๆ "บ้านหลิ่วเยว่มีลูกสี่คน มีพี่ชายแม่เดียวกันหนึ่งคน แล้วก็มีพี่ชายพี่สาวลูกเมียหลวงอีก พี่ชายคนโตเข้ามหาวิทยาลัยไปแล้ว เห็นได้ชัดว่าหลิ่วเยว่แพ้พี่สาวลูกเมียหลวงในการแย่งชิงโอกาส และแม่ของหลิ่วเยว่เมื่อต้องเลือกระหว่างลูกชายกับลูกสาว ก็ต้องเลือกลูกชายอยู่แล้ว หลิ่วเยว่ต้องลงมาชนบท ตระกูลหลิ่วจะยอมให้ลั่วหมิงเจ๋อยังลอยหน้าลอยตาอยู่ในเมืองหลวงได้ยังไง"

"ตระกูลลั่วอุตส่าห์วางแผนสารพัด สุดท้ายลูกชายตัวเองก็ต้องตกที่นั่งลำบากอยู่ดี หึๆ" เซี่ยเสี่ยวหัวเราะ

หยางเสวี่ยหัวส่ายหน้า "ลำบากอะไรกัน กำไรต่างหาก บ้านพี่เทียบกับบ้านตระกูลหลิ่วไม่ได้เลย แถมพี่ก็ไม่สวยเท่าหลิ่วเยว่ด้วย"

หยางเสวี่ยหัวยิ้มเยาะตัวเอง

"พี่เสวี่ยหัวอย่าดูถูกตัวเองเลยค่ะ หนูดูแล้วผู้ชายอย่างลั่วหมิงเจ๋อไม่มีความรับผิดชอบ ไม่คู่ควรกับพี่หรอก พี่ควรได้เจอคนที่ดีกว่านี้ ต้องดีใจด้วยซ้ำที่เขาขอถอนหมั้นไปก่อน ขืนแต่งกับคนแบบนั้นไป วันข้างหน้าก็ต้องมีปัญหาอยู่ดี"

พอเซี่ยเสี่ยวพูดจบ หยางเสวี่ยหัวก็จ้องมองเธอเขม็ง เซี่ยเสี่ยวถูกจ้องจนเริ่มขนลุก นึกสงสัยว่าตัวเองพูดอะไรผิดไปหรือเปล่า หรือจะถูกจับผิดอะไรได้ แต่แล้วก็ได้ยินหยางเสวี่ยหัวพูดว่า "เซี่ยเสี่ยว พี่เพิ่งสังเกตว่าถึงเธอจะอายุน้อย แต่ความคิดความอ่านเป็นผู้ใหญ่มาก คำพูดคำจาก็ลึกซึ้งกินใจ"

ฮ่าๆ เซี่ยเสี่ยวหัวเราะแห้งๆ ไม่กล้าพูดอะไรต่ออีก

"พวกเธอรีบเดินหน่อย อย่าให้หลุดกลุ่มนะ" หวังอ้ายหัวหันกลับมาตะโกนเรียกพวกเธอ

เซี่ยเสี่ยวและหยางเสวี่ยหัวจึงรีบเร่งฝีเท้าตามหวังอ้ายหัวไป แต่ช่างบังเอิญเหลือเกินที่พวกเธอเห็นชายหญิงคู่หนึ่งเดินอยู่ข้างหน้า ไม่ใช่ใครที่ไหน ก็คือคู่รักดราม่า ลั่วหมิงเจ๋อกับหลิ่วเยว่ที่เพิ่งเจอกันเมื่อกี้นั่นเอง

"ทำไมพวกเขามาอยู่ที่นี่ได้ ไม่ใช่คนกองผลิตเราสักหน่อย?" เซี่ยเสี่ยวถาม ไม่พูดถึงความสัมพันธ์ของสองคนนี้กับหยางเสวี่ยหัว แค่คิดว่าพวกเขาเป็นต้นเหตุให้เธอตายในชาติก่อน เซี่ยเสี่ยวก็ไม่อยากเข้าใกล้แล้ว

"อ๋อ เธอหมายถึงสองคนนั้นเหรอ เขาเป็นคนกองผลิตหงซิงที่อยู่ข้างๆ นี่แหละ กองผลิตเรากับเขาอยู่ใกล้กัน วันนี้จะขึ้นเขานานหัว ก็เลยไปพร้อมกันสองกองผลิต ใครอยากไปก็ไป ใครไม่อยากไปก็ไม่ต้องไป แต่ต้องดูแลตัวเองนะ ถ้าเกิดอะไรขึ้นไม่มีใครรับผิดชอบ"

พอหวังอ้ายหัวพูดจบ เซี่ยเสี่ยวก็พยักหน้าเข้าใจความหมาย

แต่เธอมีมิติส่วนตัวเลยไม่ค่อยกังวล แถมในใจยังหวังลึกๆ ว่าจะได้เจอของดีในป่าเอาไปปลูกหรือเลี้ยงในมิติบ้าง

ลั่วหมิงเจ๋อกับหลิ่วเยว่ก็หันมาเห็นพวกเซี่ยเสี่ยวเหมือนกัน หลิ่วเยว่เบิกตากว้าง ทำหน้าไม่พอใจทันที

ลั่วหมิงเจ๋อจงใจรอให้พวกเซี่ยเสี่ยวเดินเข้ามาใกล้ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงห่วงใยกับหยางเสวี่ยหัวว่า "เสวี่ยหัว บนเขามันอันตราย เธอกลับไปเถอะ"

"ฉันบอกให้พวกเธอไปให้พ้นหน้า ไม่ได้ยินหรือไง?" หยางเสวี่ยหัวพูดอย่างไม่สบอารมณ์

การเจอหน้าลั่วหมิงเจ๋อกับหลิ่วเยว่ไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับหยางเสวี่ยหัว เธอยังนึกดีใจที่ไม่ได้อยู่กองผลิตเดียวกัน ไม่อย่างนั้นคงปวดหัวกว่านี้

เรื่องมันผ่านไปแล้ว เธอก็ไม่อยากเก็บมาคิดให้รกสมอง แต่ลั่วหมิงเจ๋อยังเสนอหน้าเข้ามาทัก หยางเสวี่ยหัวจึงเริ่มหงุดหงิด

ลั่วหมิงเจ๋อเห็นหยางเสวี่ยหัวไม่พอใจ จึงพูดต่อว่า "ถึงเราจะไม่ได้เป็นคู่หมั้นกันแล้ว แต่เราก็โตมาด้วยกัน เธอยังเป็นน้องสาวที่พี่ต้องดูแลเสมอนะ..."

คราวนี้หยางเสวี่ยหัวหลบไปยืนหลังเซี่ยเสี่ยวทันที ไม่อยากทนเห็นหน้าหนาๆ ของลั่วหมิงเจ๋ออีกต่อไป

ฮะ เซี่ยเสี่ยวแทบหลุดขำ เป็นฝ่ายขอถอนหมั้นเองแท้ๆ ยังจะมีหน้ามาเป็นพี่ชายน้องสาวที่แสนดีอีก ประสาทจะกิน

"สหายลั่ว หน้าคุณนี่หนาจริงๆ พี่เสวี่ยหัวไล่ให้ไปไกลๆ แล้ว ยังจะเสนอหน้ามาอีก อย่ามาทำตัวเป็นพี่ชายน้องสาวที่แสนดีหน่อยเลย คุณเป็นคนถอนหมั้นเองแท้ๆ ช่วยออกไปห่างๆ พี่เสวี่ยหัวหน่อยได้ไหม ไม่เห็นเหรอว่าพี่เขารังเกียจขยะแขยงคุณขนาดไหน ใส่แว่นแล้วตายังไม่ดีอีกเหรอ?"

เซี่ยเสี่ยวอดรนทนไม่ไหวต้องพูดออกไป พอเห็นหลิ่วเยว่เดินเข้ามา ก็พูดเสริมอย่างมีความหมายว่า "ไม่เห็นเหรอว่าคู่หมั้นคนใหม่ของคุณเขาไม่พอใจ คุณหมั้นใหม่แล้วยังมาตามตอแยพี่เสวี่ยหัว คิดจะจับปลาสองมือหรือไง?"

"สหายหญิง คุณพูดแรงไปแล้ว ผมไม่ได้มีความคิดแบบนั้น"

ลั่วหมิงเจ๋อชะงัก พอรู้สึกได้ว่าหลิ่วเยว่เดินเข้ามาใกล้ ก็เริ่มเกรงใจอยู่บ้าง จึงไม่พูดอะไรต่อ แต่สายตาที่มองหยางเสวี่ยหัวยังคงเต็มไปด้วยความห่วงใย

ไม่ว่าความห่วงใยนี้จะจริงหรือปลอม หรือเขาจะเคยชอบหรือไม่ชอบหยางเสวี่ยหัว แต่ในเมื่อตอนนี้เขาคบกับหลิ่วเยว่แล้ว การแสดงความห่วงใยแบบนี้มันไม่เหมาะสมอย่างยิ่ง ไม่รู้ว่าลั่วหมิงเจ๋อรู้ตัวไหมว่าทำอะไรผิดไป โชคดีที่ไม่ได้อยู่กองผลิตเดียวกัน ไม่อย่างนั้นคงมีเรื่องน้ำเน่าให้ดูทุกวันแน่

หลิ่วเยว่เดินเข้ามา เมินเซี่ยเสี่ยว แล้วพูดใส่หยางเสวี่ยหัวว่า "หยางเสวี่ยหัว ไม่ว่าเธอกับพี่หมิงเจ๋อจะเคยเป็นอะไรกันมาก่อน แต่ตอนนี้พี่หมิงเจ๋อเป็นของฉัน เราหมั้นกันแล้ว และเรารักกันมาก เธอเลิกตามตอแยพี่หมิงเจ๋อได้ไหม?"

เซี่ยเสี่ยวและหยางเสวี่ยหัว: "......"

ทั้งสองคนพูดไม่ออก ไม่รู้หลิ่วเยว่เอาตาข้างไหนมองว่าหยางเสวี่ยหัวตามตอแยลั่วหมิงเจ๋อ เห็นๆ อยู่ว่าลั่วหมิงเจ๋อเดินเข้ามาหาเอง หลิ่วเยว่ก็น่าจะรู้ แต่จงใจพูดแบบนี้ คงเพราะระแวงและหึงหวงหยางเสวี่ยหัวนั่นแหละ

"คนรู้จักของสหายลั่วเหรอคะ?" ผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาถาม

หลิ่วเยว่รีบตอบทันที "พวกเราเป็นเพื่อนร่วมโรงเรียนกันค่ะ" เห็นได้ชัดว่ากลัวคนอื่นรู้ความสัมพันธ์ในอดีตของหยางเสวี่ยหัวกับลั่วหมิงเจ๋อ

หยางเสวี่ยหัวกระตุกยิ้มมุมปาก ไม่คิดจะต่อล้อต่อเถียง เธอเองก็ไม่อยากให้ใครรู้ว่าเคยมีคู่หมั้นแบบนี้เหมือนกัน

เซี่ยเสี่ยวเห็นหยางเสวี่ยหัวไม่สนใจหลิ่วเยว่ จึงไม่พูดอะไร เพราะนี่เป็นเรื่องส่วนตัวของหยางเสวี่ยหัว

จากนั้นผู้หญิงคนนั้นก็มองหยางเสวี่ยหัวและเซี่ยเสี่ยวแวบหนึ่ง ก่อนจะหันไปพูดกับทุกคนด้วยน้ำเสียงเข้มงวดว่า "เขานานหัวค่อนข้างอันตราย ห้ามทุกคนเดินลึกเข้าไปในป่า และห้ามแตกแถว ไม่อย่างนั้นต้องรับผิดชอบตัวเอง ที่นี่มีทั้งงู แมลง และสัตว์ป่า อาจมีอันตรายถึงชีวิต ถ้ากลัวก็ไม่ต้องขึ้นเขา แต่ถ้าบาดเจ็บหรือล้มตายขึ้นมา ก็ถือว่าหาเรื่องเอง"

"พี่อ้ายหัว นั่นใครคะ เป็นปัญญาชนเหมือนกันเหรอ?" ต่งเหม่ยหัวถาม

หวังอ้ายหัวส่ายหน้า "ไม่ใช่ นั่นหลิวไห่ฮวา ลูกสาวหัวหน้ากองผลิตหงซิง"

"มิน่าล่ะ ทำท่าทางเหมือนเป็นหัวหน้าเชียว" ต่งเหม่ยหัวบ่นอุบอิบ ไม่พูดอะไรต่อ

เซี่ยเสี่ยวมองหลิวไห่ฮวาจากกองผลิตหงซิง หน้าตาถือว่าใช้ได้ แต่ผิวคล้ำ ตัวสูงใหญ่ดูบึกบึน หน้าตาออกไปทางผู้ชายหน่อยๆ ดูท่าทางเป็นคนสู้งาน น่าจะเป็นหัวหน้ากลุ่มยุวชนหญิงของกองผลิตหงซิง

และคำเตือนเมื่อกี้ เซี่ยเสี่ยวรู้สึกตะหงิดๆ ว่าจงใจพูดใส่พวกเธอ แต่คำขู่แค่นี้ไล่เธอไม่ได้หรอก ไม่รู้ว่าหยางเสวี่ยหัวจะคิดยังไง