บทที่ 28 ตำราจีบสาวฉบับสมบูรณ์กับรอยยิ้มของปีศาจ

บทที่ 28 ตำราจีบสาวฉบับสมบูรณ์กับรอยยิ้มของปีศาจ

เสิ่นหยวนฮัมเพลงเบาๆ อย่างอารมณ์ดีราวกับจะบินได้ ก้าวยาวๆ มุ่งหน้าไปยังห้องทดลองส่วนตัวของซูชิงจู๋

"การแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมระหว่างประเทศ" อันเร่าร้อนเมื่อคืนวาน ประสบความสำเร็จในการล่อลวงสายลับสาวมือหนึ่งผู้หลงตัวเองให้ก้าวเข้ามาในกับดักที่วางไว้อย่างประณีต

เพียงแค่คิดถึงสีหน้าของนาตาชาตอนตื่นนอนเมื่อเช้านี้ จากตกใจกลายเป็นอับอาย แล้วต้องฝืนข่มความโกรธเพื่อแสร้งทำเป็นปกติ เสิ่นหยวนก็รู้สึกสะใจอย่างบอกไม่ถูก

เขาวางแผนไว้แล้ว ทันทีที่เจอดร.ซู เขาจะทวงความดีความชอบก่อน แล้วค่อยฉวยโอกาสขอ "งบวิจัย" มาเป็นรางวัล

ผลักประตูอัลลอยด์ล้ำยุคของห้องทดลองเข้าไป กลิ่นหอมเย็นๆ ที่คุ้นเคยก็ลอยมาแตะจมูก

ซูชิงจู๋ยืนอยู่หน้าหน้าจอแสงขนาดใหญ่ สวมเสื้อกาวน์สีขาวที่ตัดเย็บอย่างดี แว่นตากรอบทองอันเป็นเอกลักษณ์ยังคงอยู่บนสันจมูก

เมื่อได้ยินเสียงความเคลื่อนไหว เธอค่อยๆ หันกลับมา ดวงตาหลังเลนส์แว่นสงบนิ่งไร้ระลอกคลื่น

"มาแล้วเหรอ?"

"อรุณสวัสดิ์ครับ ดร.ซู! การแสดงเมื่อคืนสุดยอดไปเลยใช่ไหมครับ? ทักษะการแสดงของผม ถ้าจะขอรางวัลออสการ์สักตัวคงไม่มากไปใช่ไหม?"

เสิ่นหยวนยิ้มกว้าง ขยับตัวเข้าไปหา ทำท่าเหมือนรอรับคำชม

ทว่าซูชิงจู๋ไม่ได้ตอบรับคำพูดของเขา เธอเพียงแค่ดันแว่นตาขึ้น และใช้น้ำเสียงเย็นชาไม่รีบร้อนราวกับกำลังอ่านรายงานการวิจัย ท่องชุดข้อมูลที่ทำให้เขาหนังศีรษะชาวาบออกมา

"เมื่อคืน เวลาตีหนึ่งสิบเจ็ดนาทีถึงหกโมงสามนาที ระยะเวลารวมสี่ชั่วโมงสี่สิบหกนาที"

"ในช่วงเวลานี้ อัตราการเต้นของหัวใจของคุณพุ่งสูงสุดถึง 180 ครั้งต่อนาที ต่อเนื่องเป็นเวลาห้าสิบแปดนาที การหลั่งอะดรีนาลีนสูงกว่าค่าสูงสุดปกติสามเท่า และระดับโดปามีนยังคงสูงอย่างต่อเนื่อง..."

เธอหยุดครู่หนึ่ง สายตาเลื่อนจากเส้นกราฟบนหน้าจอแสงมายังใบหน้าที่ค่อยๆ แข็งทื่อของเสิ่นหยวน

"ข้อสรุป: คุณมีความพึงพอใจทางสรีรวิทยาต่อ 'ตัวอย่างทดลอง' แบล็กวิโดว์ ในระดับสูงมาก"

รอยยิ้มของเสิ่นหยวนแข็งค้าง

ดูเหมือนว่าเขาไม่ได้เพิ่งกลับจากค่ำคืนแห่งความสุข แต่เพิ่งลงมาจากเตียงผ่าตัด ถูกชำแหละและวิเคราะห์อย่างละเอียดตั้งแต่ภายในสู่ภายนอก

นี่มัน... เลวร้ายยิ่งกว่าการถ่ายทอดสดทางเสียงของหลี่อวิ๋นเสียอีก!

ซูชิงจู๋ดูจะเพลิดเพลินกับสีหน้ากระอักกระอ่วนของเขา เธอเดินเข้ามาด้วยท่วงท่าสง่างาม เสียงรองเท้าส้นสูงสีแดงกระทบพื้นดัง ตึก ตึก แต่ละก้าวราวกับย่ำลงบนหัวใจของเสิ่นหยวน

"เนื่องจากคุณมีปฏิกิริยาตอบสนองที่รุนแรงต่อตัวอย่างทดลองนี้ ฉันได้ยื่นเรื่องต่อผู้เฒ่าฉินไปแล้ว"

เธอหยุดตรงหน้าเสิ่นหยวน มุมปากยกโค้งขึ้นเล็กน้อย

"ขอให้จัดสรร 'แบล็กวิโดว์' เป็น 'เครื่องทดสอบแรงกดดัน' ส่วนตัวของคุณ ให้พักอยู่ห้องข้างๆ คุณอย่างถาวร เพื่อสะดวกต่อการเก็บข้อมูล 'ปฏิสัมพันธ์ของยีนต่างเผ่าพันธุ์' ที่มีค่าตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง"

"คุณคิดว่าข้อเสนอนี้เป็นยังไงบ้าง?"

ใบหน้าของเสิ่นหยวนเปลี่ยนจากขาวเป็นแดง แล้วจากแดงเป็นเขียวในทันที

เครื่องทดสอบแรงกดดันส่วนตัว?

ให้สายลับสาวมาอยู่ข้างห้องทุกวันเนี่ยนะ?

ผู้หญิงคนนี้เป็นปีศาจหรือไง?!

อย่างไรก็ตาม การระเบิดอารมณ์ที่คาดไว้กลับไม่เกิดขึ้น

หลังจากความอับอายและตกตะลึงในช่วงแรก เสิ่นหยวนกลับสงบลง

เขามองดูปีศาจสาวนักวิทยาศาสตร์ที่พูดจา "ลามก" ด้วยสีหน้าจริงจัง และทันใดนั้น ไฟปรารถนาอันชั่วร้ายก็ลุกโชนขึ้นในใจ

วินาทีถัดมา เขาจงใจก้าวเท้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าว

ภาพตรงหน้าซูชิงจู๋พร่ามัว แผ่นหลังของเธอกระแทกกับผนังอัลลอยด์เย็นเฉียบดัง ตุบ

แขนของเสิ่นหยวนยันผนังไว้ทั้งสองข้าง กักขังเธอไว้อย่างสมบูรณ์ระหว่างตัวเขากับกำแพง

ท่าประชิดตัวตามตำราเป๊ะ

ระยะห่างระหว่างทั้งสองลดลงจนได้ยินเสียงลมหายใจ

เสิ่นหยวนก้มหน้าลง จมูกแทบจะชนกับเส้นผมของเธอ เขาสูดหายใจลึก สีหน้าแสดงความเคลิบเคลิ้มสุดขีด

"ดร.ซู ตัวคุณหอมจังเลยนะครับ"

ดวงตาที่มีไฟลุกโชนของเสิ่นหยวนจ้องมองเธอเขม็ง

"คุณ... หึงเหรอครับ?"

การสวนกลับกะทันหันนี้ทำให้ซูชิงจู๋ชะงักไปครู่หนึ่ง

เสิ่นหยวนไม่เปิดโอกาสให้เธอตั้งตัว รุกคืบเข้าไปอีก น้ำเสียงทุ้มต่ำแหบพร่า

"เทียบกับ 'รสชาติต่างแดน' ทั่วไปพวกนั้น ผมยังชอบของดีในประเทศแบบคุณมากกว่า... ทั้งทรงภูมิ เป็นผู้ใหญ่ แต่เนื้อแท้กลับร้ายกาจ"

เขาใช้นิ้วเกี่ยวปอยผมของเธอขึ้นมาจรดริมฝีปากเบาๆ

"ดังนั้น แทนที่จะต้องระดมสมองหา 'เครื่องมือทดสอบ' อะไรนั่นมาให้ผม..."

สายตาของเขาค่อยๆ เลื่อนต่ำลง หยุดอยู่ที่ส่วนเว้าส่วนโค้งที่แม้แต่เสื้อกาวน์ก็ไม่อาจบดบังได้มิด รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ยิ่งขึ้น

"ทำไม... คืนนี้คุณไม่มาช่วยผม 'ทดสอบ' ด้วยตัวเองเลยล่ะครับ?"

"ข้อมูลร่างกายผมคุณเป็นคนสร้างมากับมือ ให้คุณมาตรวจสอบด้วยตัวเอง น่าจะเป็นวิทยาศาสตร์และรัดกุมกว่าไม่ใช่เหรอ?"

การยั่วยวนอย่างโจ่งแจ้งนี้ทำให้อากาศในห้องทดลองร้อนระอุ

หน้ากากมืออาชีพที่ซูชิงจู๋สวมใส่อย่างแนบเนียนมาหลายปี ในที่สุดก็เกิดรอยร้าวเล็กๆ

เธอไม่ตื่นตระหนก และไม่ผลักเขาออก

แต่กลับยื่นมือเรียวที่สวมถุงมือสีขาวออกมา ทาบลงบนหน้าอกแกร่งของเสิ่นหยวนเบาๆ ปลายนิ้วสัมผัสผ่านเนื้อผ้าบางๆ ดูเหมือนกำลังทดสอบความแข็งแรงของกล้ามเนื้อเขา

"การ 'ทดสอบ' ของฉัน..."

เธอสบตากับสายตารุกรานของเสิ่นหยวน ดวงตาหลังเลนส์แว่นไร้อารมณ์

"คุณรับไม่ไหวหรอก"

ปลายนิ้วของเธอออกแรงกดหนักขึ้นเล็กน้อย แล้วกล่าวว่า:

"ยกตัวอย่างเช่น ฉันสามารถยื่นเรื่องต่อผู้เฒ่าฉินเพื่อแก้ไขเงื่อนไขการกระตุ้นพรสวรรค์ระดับ F ของคุณ เราสามารถอัปเกรดจากการวิดพื้นวันละ 100 ครั้ง เป็นสควอช 1,000 ครั้ง พร้อมน้ำหนักบรรทุก 500 กิโลกรัม และจากวิ่งระยะไกล 10 กิโลเมตร เป็นวิ่งวิบาก 100 กิโลเมตร ในสภาพแวดล้อมแรงโน้มถ่วง 10 เท่า"

"คุณคิดว่าไงคะ?"

คำพูดเย็นชาของเธอเหมือนน้ำเย็นจัดสาดใส่ พยายามดับความห้าวหาญของเสิ่นหยวน

ทว่าเสิ่นหยวนกลับไม่ถอย เขาคว้ามือซุกซนข้างนั้นไว้

เขายกมือเรียวที่สวมถุงมือของเธอขึ้นจรดริมฝีปาก และประทับจูบเบาๆ ผ่านชั้นยางบางๆ

ร่างกายของซูชิงจู๋แข็งทื่อไปเกือบครึ่งวินาที ลมหายใจสะดุด

"เพิ่มน้ำหนักเหรอครับ?"

เสิ่นหยวนช้อนตาขึ้น ยิ้มร้ายกาจใส่เธอ

"ผมเป็นคนเรื่องมากนะ แทนที่จะใช้น้ำหนักเหล็กเย็นชืด ผมชอบคนที่จะมาฝึกไปพร้อมกับผมมากกว่า สำหรับการฝึกเพิ่มน้ำหนัก แค่คุณคนเดียวก็พอแล้ว!"

มืออีกข้างของเขาโอบเอวบางคอดกิ่วของซูชิงจู๋อย่างถือดี ดึงเธอเข้ามาแนบชิดอ้อมกอดแน่น...