บทที่ 18 บรรลุขอบเขตนักยุทธ์! "มือลั่น" อีกแล้วเหรอ!

บทที่ 18 บรรลุขอบเขตนักยุทธ์! "มือลั่น" อีกแล้วเหรอ!

ไม่นานนัก ซูชิงจู๋ก็ถือเครื่องมือต่างๆ เข้ามาบันทึกความเปลี่ยนแปลงของข้อมูลร่างกายเขาอย่างตื่นเต้น

"บ้าไปแล้ว บ้าไปแล้วจริงๆ!"

เธอมองเส้นกราฟที่กระโดดขึ้นลงอย่างต่อเนื่องบนหน้าจอแสง พึมพำว่า "ร่างกายของนายเหมือนหลุมไร้ก้น อัตราการดูดซึมและเปลี่ยนพลังยาละเมิดทฤษฎีชีววิทยาที่มีอยู่โดยสิ้นเชิง!"

"ค่าพลังเลือดลม 720! 750! 780!"

"ความเร็วในการฟื้นฟูและกิจกรรมของเซลล์นายเกินขอบเขตการคำนวณของฉันไปแล้ว!"

ดวงตาหลังแว่นกรอบทองของซูชิงจู๋เป็นประกายเจิดจ้าขึ้นเรื่อยๆ สายตาที่มองเสิ่นหยวนไม่ใช่สายตาที่มองหนูทดลองอีกต่อไป...

หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปในพริบตา

"ค่าพลังเลือดลม 990"

ซูชิงจู๋มองข้อมูลสุดท้ายที่หยุดนิ่งบนเครื่องตรวจจับ ดันแว่นกรอบทองขึ้น สวมมาดจริงจังยิ่งกว่าครั้งไหนๆ

"นายเหลืออีกแค่ก้าวเดียวก็จะก้าวเข้าสู่ขอบเขตที่สอง"

เธอหันหลังกลับไปหยิบหลอดทดลองที่มีประกายสีดำวาววับออกมาจากตู้เซฟควบคุมอุณหภูมิ

"นี่คือ 'เลือดมังกรหมายเลข 2'"

"เจือจางจากไขสันหลังทายาทมังกรโบราณสายพันธุ์ย่อยที่มีความเข้มข้น 50% ความเข้มข้นของพลังงานสูงกว่ายาทั้งหมดที่นายเคยใช้รวมกันถึงสิบเท่า"

ซูชิงจู๋ยื่นหลอดทดลองอันตรายนั้นให้เสิ่นหยวน

"พร้อมที่จะขึ้นสวรรค์ในก้าวเดียว หรือ... ระเบิดตัวตายหรือยัง?"

ภายในอ่างอาบน้ำโลหะผสมขนาดใหญ่ เสิ่นหยวนสูดหายใจลึก จุ่มตัวลงไปในน้ำยาสีเขียวเข้มที่ดูน่าขนลุกจนมิด

ครั้งนี้ หลงอิงไม่ได้ยืนมองด้วยสายตาเย็นชาจากระยะไกลเหมือนเคย

ดูเหมือนเธอจะรู้ถึงอันตรายของการทะลวงด่านครั้งนี้ หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง เธอก็ถอดแจ็คเก็ตชุดคอมแบทออกอย่างเงียบเชียบ เผยให้เห็นสปอร์ตบราสีดำที่ทรงพลังและงดงาม ก้าวลงไปในอ่าง และนั่งขัดสมาธิตรงข้ามเสิ่นหยวน

เห็นภาพนี้แล้ว หัวใจที่เต้นระรัวของเสิ่นหยวนก็สงบลงอย่างประหลาด

ซูชิงจู๋ไม่พูดพร่ำทำเพลง ฉีด "เลือดมังกรหมายเลข 2" ลงในน้ำอย่างรุนแรง!

"ตูม !"

พลังงานที่รุนแรงกว่าเดิมหลายเท่าระเบิดขึ้นในอ่าง!

"อ๊ากกกกก—!"

เสียงกรีดร้องของเสิ่นหยวนดังขึ้นเพียงครึ่งคำก็หยุดชะงักกะทันหัน

ดวงตาของเขาแดงก่ำด้วยเส้นเลือดฝอยที่แตกกระจายทันที สติสัมปชัญญะเหมือนถูกมือที่มองไม่เห็นกระชากวิญญาณออกจากร่างทั้งเป็น!

เจ็บ!

เจ็บจนแม้แต่การคิดยังเป็นเรื่องฟุ่มเฟือย

ในขณะที่สติของเขากำลังจะขาดสะบั้น ฝ่ามือเย็นเฉียบก็ประทับลงบนแผ่นหลังของเขาอย่างหนักหน่วง

พลังปราณบริสุทธิ์สายหนึ่งพุ่งทะลวงเข้าสู่ร่างกายที่ปั่นป่วนของเขา ราวกับเข็มทิศท่ามกลางพายุ ช่วยรักษาสติสัมปชัญญะเฮือกสุดท้ายของเขาไว้

"ตั้งสติ!"

เสียงเย็นชาของหลงอิงระเบิดขึ้นในหัว

"ถ้ากล้าตายตรงนี้ ฉันจะลากนายออกมา แม้ต้องตามไปถึงนรก แล้วอัดนายด้วยมือฉันเอง!"

คำขู่ฆ่าที่เอาแต่ใจสุดขีดนี้ กลับจุดไฟแห่งความบ้าบิ่นในกระดูกดำของเสิ่นหยวนให้ลุกโชน

ตาย?

ฉันเพิ่งเริ่มสนุกกับชีวิตเองนะ! จะมาตายได้ยังไง!

"โฮก!"

เสิ่นหยวนระเบิดพลังใจอันน่าทึ่ง บังคับพลังยาที่ทำลายล้างในร่างกายให้พุ่งเข้าชนกำแพงที่มองไม่เห็นลึกในจุดตันเถียนซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ชน!

ชนอีก!

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่ เสียง "ตูม" อู้อี้ดังขึ้นจากภายในร่างกาย!

กำแพงที่ทำลายไม่ได้นั้นแตกกระจายดังเปรี้ยง!

พลังยาที่บ้าคลั่งทั้งหมดดูเหมือนจะหาทางออกเจอ พุ่งทะลักเข้าสู่จุดตันเถียนอย่างบ้าคลั่ง ถูกบีบอัด ถูกกลั่นกรอง... ในที่สุดก็กลายเป็นกระแสปราณสีขาวน้ำนมที่บางเบาแต่เหนียวแน่นอย่างเหลือเชื่อ!

พลังต้นกำเนิด!

สัญลักษณ์ของนักยุทธ์ขอบเขตที่สอง!

"ติ๊ง! ค่าพลังเลือดลมเกิน 1200! ยินดีด้วย โฮสต์เลื่อนระดับเป็นนักยุทธ์ขอบเขตที่สองสำเร็จ!"

สำเร็จ!

เสิ่นหยวนลืมตาขึ้น ความรู้สึกทรงพลังแผ่ซ่านไปทั่วร่าง

เขาชกกำแพงโลหะผสมตรงหน้าโดยสัญชาตญาณ!

พลังต้นกำเนิดสีขาวจางๆ ห่อหุ้มหมัดของเขา

"ปัง!"

เสียงทึบหนักดังขึ้น รอยหมัดสีขาวชัดเจนประทับลงบนกำแพงโลหะผสมพิเศษที่แข็งแกร่งพอจะต้านทานปืนใหญ่ได้!

นี่คือ... พลังของพลังต้นกำเนิด!

ความฮึกเหิมพลุ่งพล่านในใจ เสิ่นหยวนตื่นเต้นอยากจะลุกขึ้นยืนเพื่อสัมผัสการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่นี้ให้ชัดเจน

ทว่าเขาลืมไปว่าตัวเองยังอยู่ในอ่างอาบน้ำ เท้าลื่นไถล ร่างกายพุ่งไปข้างหน้าอย่างควบคุมไม่อยู่

ด้วยความตื่นตระหนก มือของเขาก็ไขว่คว้าไปข้างหน้าตามสัญชาตญาณ... ห้องฝึกทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงันทันที

เสิ่นหยวนแข็งทื่ออยู่กับที่ ได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้นดังโครมคราม

เขาค่อยๆ เงยหน้าขึ้นทีละนิ้ว สบตากับดวงตาของหลงอิงที่สูญเสียประกายไปโดยสิ้นเชิง

จบกัน

คราวนี้กระโดดลงแม่น้ำฮวงโหก็ล้างมลทินไม่หมดแล้ว

ก่อนที่ความโกรธแค้นที่สะสมมาของหลงอิงจะระเบิดเต็มที่ สมองของเสิ่นหยวนก็ประมวลผลทางออกที่ดีที่สุดออกมาแล้ว

เขาปล่อยมือทันที ดีดตัวออกจากอ่าง คว้าเสื้อผ้าด้วยความเร็วแสง และขณะสวมใส่อย่างลวกๆ ก็ตะโกนด้วยความชอบธรรมว่า:

"ครูฝึกหลง! ผมทะลวงด่านแล้ว! รู้สึกว่าผลของพรสวรรค์เพิ่มขึ้นเป็นสิบเท่าเลยครับ!"

"เพื่อจักรวรรดิ! ผมต้องรีบกลับไปหาชูหราน เพื่อรักษาเสถียรภาพของระดับพลังและคว้าชัยชนะอย่างต่อเนื่อง!"

ยังพูดไม่ทันจบ เขาก็กลายเป็นภาพติดตา พุ่งออกจากห้องฝึก ทิ้งซูชิงจู๋ที่ยืนงง และหลงอิงที่ตัวสั่นเทิ้มในอ่างอาบน้ำ กำหมัดแน่นจนข้อลั่นกร๊อบแกร๊บไว้เบื้องหลัง

ซูชิงจู๋ดันแว่นตา บันทึกข้อมูลลงหน้าจอแสงอย่างใจเย็น:

"ภายใต้การกระตุ้นของสัญชาตญาณเอาตัวรอดขั้นสูงสุด ความเร็วชั่วขณะของเป้าหมายทะลุกำแพงเสียง หมายเหตุ: แหล่งกระตุ้นนี้ไม่สามารถทำซ้ำได้"

..."ปัง!"

เสิ่นหยวนผลักประตูเข้าไป และเห็นร่างที่ตามหลอกหลอนในความฝันทันที

หลังจากห่างหายไปครึ่งเดือน ความเปลี่ยนแปลงของหลินชูหรานช่างน่าทึ่ง

ภายใต้การบำรุงด้วย "ปราณมังกร" และสารอาหารชั้นเลิศ ใบหน้าที่เคยซีดเซียวเล็กน้อยของเธอกลายเป็นขาวอมชมพู ละเอียดอ่อนไร้ที่ติ

ดวงตาใสกระจ่างก็ลดความกังวลลง เพิ่มความสดใสและความมั่นใจมากขึ้น

ที่เวอร์ที่สุดคือ พรสวรรค์ของเธอที่ถึงระดับ E แล้ว ดูเหมือนจะมีการพัฒนาขั้นที่สอง เติมเต็มชุดนอนสายเดี่ยวผ้าไหมที่สวมอยู่จนแน่นขนัด เผยส่วนโค้งเว้าที่สมบูรณ์แบบจนเลือดลมสูบฉีด

เธอนั่งอยู่บนพรมริมหน้าต่าง อาบแสงแดด กำลังดูแลต้นไม้ที่เพิ่งซื้อมา ดูงดงามราวกับภาพวาด

"คุณกลับมาแล้ว..."

หลินชูหรานหันมาด้วยความประหลาดใจ แต่ยังพูดไม่ทันจบประโยค เธอก็ถูกยกตัวลอยขึ้นด้วยแรงมหาศาล

"ว้าย!"

เธอร้องอุทาน พบว่าตัวเองถูกอุ้มในท่าเจ้าหญิงโดยเสิ่นหยวนอย่างง่ายดาย

"คุณ... วันนี้คุณแรงเยอะจัง..." หลินชูหรานพูดหน้าแดง มือเล็กๆ ยันหน้าอกแข็งแกร่งของเขาไว้

"เพิ่งทะลวงด่านมา แรงเลยควบคุมยากหน่อย" เสิ่นหยวนก้มมองสาวน้อยในอ้อมแขนที่ดูมีเสน่ห์ยั่วยวนขึ้นเรื่อยๆ และด้วยรอยยิ้มซุกซน เขาจูบริมฝีปากเธอเบาๆ...

เช้าวันรุ่งขึ้น เสิ่นหยวนลืมตาขึ้น รู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่า

ร่างกายของนักยุทธ์ขอบเขตที่สองช่างไม่ธรรมดาจริงๆ!

เมื่อคืนไม่ได้ทำให้เขาเหนื่อยเลย กลับทำให้พลังต้นกำเนิดในร่างกายบริสุทธิ์ยิ่งขึ้น

เขาเปิดหน้าต่างระบบตามความเคยชิน เตรียมเช็คสถานะตัวเอง

ทว่า ทันทีที่หน้าต่างกางออก กล่องข้อความสีทองเจิดจ้าก็เด้งขึ้นมาโดยไม่มีสัญญาณเตือน ครอบคลุมวิสัยทัศน์ทั้งหมดของเขา!

"ติ๊ง! กำลังตรวจการตั้งครรภ์..."

"การตรวจสำเร็จ! ยินดีด้วย โฮสต์ เป้าหมาย 'หลินชูหราน' ตั้งครรภ์สำเร็จแล้ว!"

"จำนวนสะสม: 52 ครั้ง"

เสิ่นหยวนตัวแข็งทื่อ

เขามองตัวอักษรสีทอง แล้วมองหลินชูหรานที่ยังหลับปุ๋ยอยู่ข้างๆ สมองของเขามึนงงไปหมด

ห้าสิบสองครั้ง... ฉัน... กำลังจะเป็นพ่อคนแล้ว?!