บทที่ 108 ประลองอำนาจแห่งสมบัติคู่ชีวิต!
บทที่ 108 ประลองอำนาจแห่งสมบัติคู่ชีวิต!
โถงใหญ่ วังจี๋เหลย
“พี่ใหญ่ ทั้งสองฝ่ายนี้ล้วนเป็นตัวตนที่เทือกเขาจี๋เหลยของพวกเราไม่อาจล่วงเกินได้ พวกเราควรทำอย่างไรดี?” วัวขุยหนิวที่ยืนอยู่ด้านหลังเจ้ามังกรอัสนี ส่งกระแสจิตด้วยสีหน้าตื่นตระหนก
“สถานการณ์ในตอนนี้ มันเกินกว่าที่พวกเราจะควบคุมได้แล้ว” เจ้ามังกรอัสนีถอนหายใจ ส่งกระแสจิตตอบกลับ “น้องรอง น้องสาม เทือกเขาจี๋เหลยของพวกเราเป็นเพียงที่เล็กๆ ล่วงเกินใครไม่ได้เลย”
วัวขุยหนิวถอนหายใจ “พี่ใหญ่ หากท่านอาวุโสอสูรยักษ์ขั้นนิรันดร์ผู้นี้จากไป แล้วในอนาคตจ้าวมังกรแห่งสันเขาหมื่นมังกรมาหาเรื่องถึงที่นี่ พวกเราจะทำอย่างไรดี?”
“ไม่มีทางเลือก ก็คงต้องพูดความจริงไปตามตรง อีกอย่าง เรื่องนี้พวกเราก็ไม่ได้มีส่วนร่วมด้วย” เจ้ามังกรอัสนีกล่าวอย่างขมขื่น
เมื่อวัวขุยหนิวและพยัคฆ์อัสนีทมิฬได้ยินพี่ใหญ่กล่าวเช่นนั้น สีหน้าก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อย
“ฮ่า! เจ้าสองตัวนี่เก่งไม่เบานี่หว่า! ตีซะข้าเจ็บไปทั้งตัวแล้ว! เร็วเข้า! ออกแรงอีกหน่อย! ไม่แน่ข้าอาจจะโดนพวกเจ้าล้มก็ได้!” เจ้าม้าดำแสร้งทำสีหน้า "ตื่นตระหนก" พลางต่อสู้พลางตะโกน
กลับกัน จ้าวอสูรศักดิ์สิทธิ์ทั้งสอง “พี่ใหญ่! เจ้านี่มันตัวอะไรกันแน่!? ร่างกายมันแข็งเกินไปแล้ว!” จ้าวอสูรศักดิ์สิทธิ์นัยน์ตาสีเงินใบหน้าบิดเบี้ยว ส่งกระแสจิต พลางต่อสู้พลางถ่มน้ำลาย
“หรือว่านี่จะเป็น อสูรหินดำ?” จ้าวอสูรศักดิ์สิทธิ์นัยน์ตาทองกัดฟัน คาดเดา เขาก็เจ็บตัวไม่น้อยเช่นกัน
“หึ หึ!” เจ้าแมวดำที่อยู่ไกลออกไป เมื่อเห็นสถานการณ์การต่อสู้เช่นนี้ ก็แสยะยิ้มออกมา
“เจ้าสองตัว! ออกแรงหน่อยได้ไหม!? มีแรงแค่นี้ ยังจะกล้าเรียกตัวเองว่าเป็นอสูรยักษ์ขั้นชะตาสวรรค์อีกรึ!? ขายขี้หน้าเผ่าอสูรชิบหาย!” เจ้าม้าดำแยกเขี้ยวขาว ซัดหมัดออกไป ปะทะเข้ากับหมัดของจ้าวอสูรศักดิ์สิทธิ์นัยน์ตาทองพอดี! ตูม! จ้าวอสูรศักดิ์สิทธิ์นัยน์ตาทองถูกแรงสะท้อนกลับจนกระเด็นออกไป! จากนั้นก็เห็นมันสะบัดมือไปมา แยกเขี้ยวอย่างเจ็บปวด
ในจังหวะนั้นเอง จ้าวอสูรศักดิ์สิทธิ์นัยน์ตาสีเงินก็พุ่งเข้ามาลอบโจมตีจากด้านหลัง ราวกับภูตผี! เจ้าม้าดำไม่ถอย แต่กลับใช้ไหล่กระแทกสวนกลับไป! ปะทะเข้ากับหมัดของจ้าวอสูรศักดิ์สิทธิ์นัยน์ตาสีเงิน! ส่งมันกระเด็นลอยไปอีกตน!
“เจ้าตัวประหลาด! ร่างที่แท้จริงของแกคืออะไรกันแน่!?” จ้าวอสูรศักดิ์สิทธิ์นัยน์ตาสีเงินไม่กล้าโจมตีต่อ ได้แต่ยืนสะบัดมือ ด่าทออย่างหัวเสีย
“ฮ่า” วัวขุยหนิวเป็นพวกคิดน้อย มันอดขำพรืดออกมาไม่ได้ แต่ก็รีบยกมือขึ้นปิดปากทันที แต่เพียงแค่เสียงหัวเราะแผ่วเบานั้น ก็ยังดังเข้าหูของจ้าวอสูรศักดิ์สิทธิ์ทั้งสองจนได้
จ้าวอสูรศักดิ์สิทธิ์นัยน์ตาทองถลึงตาใส่วัวขุยหนิวอย่างดุเดือด ก่อนจะยื่นมือออกไป พลันปรากฏห่วงทองคำสองวงขึ้นในมือ! ในมือของจ้าวอสูรศักดิ์สิทธิ์นัยน์ตาสีเงิน ก็ปรากฏห่วงเงินสองวงขึ้นมาเช่นกัน!
“โอ้โห! เจ้าอสรพิษน้อยสองตัว ถึงกับต้องใช้สมบัติวิเศษประจำกายเลยรึ? ดูท่าจะ 'ให้ความสำคัญ' กับ 'อสูรน้อย' ขั้นนิพพานอย่างข้าไม่เบานี่?” เจ้าม้าดำกล่าวเย้ยหยัน มันล้วงมือเข้าไปในอาภรณ์ คลำหาอะไรบางอย่าง พลางบ่นพึมพำ “ท่านปู่ก็ต้องหาสมบัติวิเศษประจำกายสักชิ้น ออกมาสู้กับพวกเจ้าบ้างแล้วสิ สู้มือเปล่าแบบนี้ มันเสียเปรียบเกินไป!”