บทที่ 28 ผลลัพธ์การฝึกฝนแบบคริติคอล

บทที่ 28 ผลลัพธ์การฝึกฝนแบบคริติคอล

"ศิษย์พี่สวี พรุ่งนี้ข้าขอลาหยุดอีกวันนะครับ"

"อีกแล้วเหรอ?" สวีเฉิงตาโตเป็นไข่ห่าน

ผ่านไปครู่หนึ่ง เขาก็ยอมผ่อนปรน "ก็ได้ ข้าอนุญาต แต่ห้ามละเลยการฝึกเด็ดขาดนะ" หลินฟานก้าวหน้าเร็วมากและมีความชำนาญมากขึ้นเรื่อยๆ สวีเฉิงเลยไม่ค่อยห่วงเท่าไหร่

"ตกลงครับ ไม่ต้องห่วงนะศิษย์พี่" หลินฟานยิ้มกว้าง

เดินออกมาจากสำนักยุทธ์ เขาคิดในใจว่าศิษย์พี่สวีเป็นคนดีใช้ได้ใจดีและมีความรับผิดชอบ

จนถึงตอนนี้เขารู้สึกดีกับที่นี่ ในฐานะเด็กใหม่ เขายังไม่ต้องไปพัวพันกับการแบ่งฝักแบ่งฝ่ายภายใน

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ตอนนี้สำนักยุทธ์เปรียบเสมือนเกราะกำบังและยันต์กันภัยสำหรับเขา

ในฐานะสมาชิกที่มีชื่อในทะเบียน ใครที่คิดจะลงมือกับเขาต้องเกรงใจสำนักยุทธ์บ้าง

นั่นคือเหตุผลที่เขาเลือกเข้าสำนัก

ด้วยพรสวรรค์ระดับเทพทั้งสองอย่าง เขาสามารถฝึกฝนด้วยตัวเองได้สบายๆ แต่แบบนั้นมันเหนื่อยเกินไป ถ้าโดนยอดฝีมือหมายหัว เขาคงต้องหนีหัวซุกหัวซุนเหมือนหนู

การเข้าร่วมขุมกำลังที่แข็งแกร่ง ทำให้เขามีสำนักและสำนักใหญ่เบื้องหลังคอยหนุนหลัง

ในวันหน้า เมื่อคริติคอลของเขาสร้างของล้ำค่าออกมามากขึ้นเรื่อยๆ การมีแบ็คอัพที่แข็งแกร่งจะทำให้คนอื่นต้องคิดหน้าคิดหลังก่อนจะลงมือ

เขานึกถึงประโยคหนึ่งจากหนังในชาติก่อน: "เก่งไปก็เท่านั้น"

ในโลกนี้ คุณต้องมีอิทธิพลและคนหนุนหลัง

ลาหยุดอีกวัน เพราะพรุ่งนี้พรสวรรค์คริติคอลของเขาจะคูลดาวน์เสร็จพอดี

เขาคันไม้คันมืออยากทดสอบผลของคริติคอลว่ามันจะส่งผลกับสิ่งอื่นที่ไม่ใช่สิ่งของจับต้องได้อย่างไรเพื่อพิสูจน์ทฤษฎีของเขา

ด้วยพรสวรรค์ 【สวรรค์ประทานรางวัลแก่ผู้มีความเพียร】 ไม่ว่าคัมภีร์ลับจะยากแค่ไหน สุดท้ายเขาก็จะบรรลุขั้นต้นและไปถึงขั้นสมบูรณ์แบบได้ถ้าขยันฟาร์มต่อไป

เขาฝึกกระบวนท่าพยัคฆ์มาหลายวัน ขัดเกลาท่วงท่าจนสมบูรณ์แบบขึ้นเรื่อยๆ

เขาซื้อเนื้อวัวมาสิบชั่ง ตุ๋นหม้อใหญ่ แล้วกินอย่างตะกละตะกลามเพื่อเติมพลังให้ร่างกาย

หลังกินเสร็จ เขาก็เริ่มฝึกต่อ

เขาหยิบ ยาเม็ดโลหิตระดับยอดเยี่ยม ออกมาหนึ่งเม็ดแล้วกลืนลงไป

ทันใดนั้น ร่างกายของเขาก็ร้อนผ่าวราวกับเตาหลอม เหงื่อไหลพรากขณะที่เขาบิดตัวร่ายรำกระบวนท่า

ระหว่างฝึก เขาถอดเสื้อออก สัมผัสความเย็นของปลายฤดูใบไม้ร่วง

รอบแล้วรอบเล่า...

【ค่าความชำนาญกระบวนท่าพยัคฆ์ +6】

【ค่าความชำนาญกระบวนท่าพยัคฆ์ +6】

หลังจากผ่านไปอีกห้ารอบ ในที่สุดเขาก็สงบลง

เขาผ่อนลมหายใจ "วันนี้พอแค่นี้ก่อน"

【กระบวนท่าพยัคฆ์ 112/200 (ยังไม่บรรลุขั้นต้น)】

อีกหนึ่งวันที่ฝึกหนัก ด้วยยาเม็ดโลหิตระดับยอดเยี่ยม เขาได้ค่าความชำนาญมาสี่สิบกว่าแต้ม

ด้วยอัตรานี้ ต่อให้ไม่ใช้คริติคอล เขาก็น่าจะบรรลุขั้นต้นและเข้าสู่ขอบเขตปราณโลหิตได้ภายในสองวัน

"พี่ชาย นี่จ้ะเสื้อของพี่" หลินเสี่ยวอวิ๋นยื่นเสื้อที่เขาถอดทิ้งไว้ให้

เขารับมาแล้วเริ่มสวมใส่

"พี่ชาย ข้าว่าพี่ตัวสูงขึ้นนะ" นางพูดด้วยความสงสัย

"จริงเหรอ?"

นางพยักหน้า "จริงสิ"

"เมื่อก่อนข้าสูงถึงตรงนี้ ตอนนี้ข้าอยู่แค่ตรงนี้เอง" นางทำท่าประกอบ

เขาหัวเราะกับท่าทางของนาง

ขอบคุณอาหารดีๆ การฝึกกระบวนท่า ซุปโลหิต และยาเม็ดโลหิตระดับยอดเยี่ยม เขาเลยสูงขึ้นจาก 177 ซม. เป็น 180 ซม. แล้วและเขายังอายุแค่สิบหก จะครบสิบเจ็ดในเดือนมีนาคมหน้า เขาน่าจะสูงได้อีก

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น เขาวิ่งวนฝึกกระบวนท่าสองรอบ

"พี่ชาย วันนี้โดดเรียนอีกแล้วเหรอ?"

"ใช่ วันหยุดอีกวัน อยากได้อะไรไหม? เดี๋ยวพี่พาไปช้อปปิ้ง"

นางส่ายหน้า "การฝึกยุทธ์สำคัญกว่า ข้าไม่อยากได้อะไรหรอก"

ช่างเป็นน้องสาวที่แสนดีจริงๆ เขาคิดพร้อมรอยยิ้ม

"ไปเถอะ ไปตลาดหาขนมกินกัน"

คูลดาวน์จะเสร็จช่วงบ่าย การตุนเสบียงตอนนี้เป็นการเตรียมพร้อมสำหรับความหิวโหยที่อาจเกิดขึ้นหลังการเลื่อนระดับ

ตลาดคึกคักไปด้วยผู้คน พ่อค้าแม่ค้าตะโกนเรียกลูกค้า

"เถ้าแก่ บะหมี่เนื้อสองชาม" เขาและน้องสาวนั่งลงที่ร้านริมทาง

ไอร้อนลอยกรุ่นจากหม้อ น้ำซุปหอมฉุยเรียกน้ำย่อย เจ้าของร้านกำลังนวดแป้งทำเส้นสดๆ อยู่ใกล้ๆ

"ได้เลย! เชิญนั่งครับ"

"อื้อหือ หอมจัง!" หลินเสี่ยวอวิ๋นทำจมูกฟุดฟิดอย่างน่ารัก

"งั้นกินเยอะๆ นะ" เขามองดูผู้คนเดินผ่านไปมาที่เริ่มใส่เสื้อผ้าหนาขึ้นต้านลมหนาว

ไม่นานบะหมี่สองชามก็มาเสิร์ฟเส้นสดเหนียวนุ่มโปะหน้าด้วยเนื้อวัวชิ้นหนาเจ็ดแปดชิ้น

กลิ่นหอมยั่วน้ำลายสุดๆ

ชามละสิบห้าอีแปะถูกมาก

เขาซื้อถังหูและขนมทานเล่น จากนั้นก็ซื้อชุดนวมกันหนาวให้นางสามชุดและชุดคลุมธรรมดาให้ตัวเอง สำหรับเขา การบ่มเพาะทำให้ความหนาวเย็นระดับปกติไม่มีผลอะไรแล้ว

ยิ่งถ้าเข้าสู่ขอบเขตปราณโลหิตในเร็วๆ นี้ เขาจะยิ่งทนทานต่อสภาพอากาศได้มากขึ้นไปอีก

ที่ถนนขายเนื้อ เขาเหมาเนื้อวัว เนื้อแพะ และเนื้อหมูทั้งแบบดิบและแบบหมักรวมแล้วราวหกสิบถึงเจ็ดสิบชั่ง

เขาแบกมันกลับบ้านอย่างสบายๆ จิบชาร้อนในลานบ้าน และทำจิตใจให้สงบเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับความพยายามครั้งสำคัญ

คริติคอลจะส่งผลต่อยอดรวมหรือต่อรอบกันนะ? ยอดรวมสามสิบแต้ม หรือหกแต้มต่อรอบ

ต่อให้แค่หกแต้ม ถ้าคริติคอล 20 เท่า ก็มากพอที่จะดันกระบวนท่าพยัคฆ์ให้ถึงขั้นต้นและเข้าสู่ขอบเขตปราณโลหิตได้

กลางยามเซิน พรสวรรค์คูลดาวน์เสร็จสิ้นราวๆ สี่โมงเย็นของทุกสามวัน

จานเนื้อหมักวางเตรียมพร้อมบนโต๊ะ

เขาสูดหายใจลึกเพื่อตั้งสติ บอกให้น้องสาวออกไปห่างๆ แล้วกลืน ยาเม็ดโลหิตระดับยอดเยี่ยม ลงไป

ความร้อนพลุ่งพล่าน เขาเริ่มร่ายรำกระบวนท่า ค่าความชำนาญพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

【ค่าความชำนาญกระบวนท่าพยัคฆ์ +6】

【ค่าความชำนาญกระบวนท่าพยัคฆ์ +6】

【ค่าความชำนาญกระบวนท่าพยัคฆ์ +6】

ห้ารอบ ได้มาสามสิบแต้ม

【กระบวนท่าพยัคฆ์ 145/200 (ยังไม่บรรลุขั้นต้น)】

ตอนนี้คือช่วงเวลาแห่งความจริงคริติคอลจะทำงานไหม?

เขาท่องในใจเงียบๆ "คริติคอล"

"คริติคอลผลลัพธ์จากการฝึกด้วยยาเม็ดโลหิตระดับยอดเยี่ยมรอบนี้" เขาพึมพำ หัวใจเต้นระรัว

【ตรวจพบผลลัพธ์การฝึกฝนจากยาเม็ดโลหิตระดับยอดเยี่ยม ต้องการใช้คริติคอลหรือไม่?】

【คริติคอล】

【คริติคอลสำเร็จท่านได้รับผลลัพธ์การฝึกฝน 20 เท่า กำลังย้อนคืน...】

【เริ่มย้อนคืน!】

ทันใดนั้น ร่างกายของเขาก็ลุกเป็นไฟ กระแสปราณและโลหิตสายหนึ่งปะทุขึ้นภายใน

หัวใจของเขาเต้นแรงจนได้ยินเสียงดังตุบๆ

เขาถึงขั้นได้ยินเสียงเลือดไหลเวียนราวกับเสียงลำธารเล็กๆแผ่วเบาแต่ชัดเจนหากตั้งใจฟัง

กระแสความอุ่นอาบชโลมไปทั่วร่างราวกับกำลังแช่อยู่ในบ่อน้ำพุร้อน สบายตัวอย่างที่สุด

ความทรงจำหลั่งไหลเข้ามา: วันและคืนแห่งการฝึกกระบวนท่าอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย การขัดเกลาอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งเขาทะลวงผ่านคอขวดและก้าวหน้าขึ้น ท่วงท่ากลายเป็นธรรมชาติและไร้ที่ติ

ไม่กี่นาทีต่อมา ทุกอย่างก็สงบลง

เขากำหมัดแน่นพละกำลังเพิ่มขึ้นมหาศาล แรงบีบของเขาแข็งแกร่งกว่าเดิมมาก

ผิวพรรณเปล่งปลั่งและดูสุขภาพดี ไม่ซีดเซียวผอมแห้งอีกต่อไป

เปี่ยมด้วยพลังและอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ที่สุด เขารู้สึกราวกับเป็นยอดมนุษย์

เขาตรวจสอบหน้าต่างสถานะ

"สุดยอด"

ค่าสถานะระเบิดเถิดเทิงไปแล้ว

จบบท