บทที่ 19: 3 นาที 01 วินาที สถิติที่ทำให้คนทั้งโลกหยุดหายใจ

บทที่ 19: 3 นาที 01 วินาที สถิติที่ทำให้คนทั้งโลกหยุดหายใจ

หน้าพื้นที่ทดสอบ ค่ายกลมนุษย์ทองคำ 18 อรหันต์นั้นไม่ได้ถูกปิดผนึกอย่างมิดชิด อย่างน้อยเสียงจากข้างในก็ยังเล็ดลอดออกมาได้ ด้วยเหตุนี้ เหล่านักเรียนที่รออยู่ข้างนอกจึงได้ยินความวุ่นวายที่เกิดขึ้นภายใน เสียงโครมครามดังสนั่นหวั่นไหวอย่างต่อเนื่อง บางครั้งก็ตามมาด้วยเสียงวัตถุหนัก ๆ กระแทกพื้นอย่างแรง

"หมอนี่คงกำลังโดนยำเละแน่ ๆ" "แค่ได้ยินเสียง ฉันยังรู้สึกเจ็บแทนเลย" "หวังว่าเขาคงไม่โดนมนุษย์ทองคำฉีกเป็นชิ้น ๆ หรอกนะ" นักเรียนที่ยืนรอกันอยู่ต่างพากันคาดเดาไปต่าง ๆ นานาหลังจากได้ยินเสียงเหล่านั้น ทุกคนต่างมีสีหน้าเยาะเย้ยถากถาง นี่คือความบันเทิงไม่กี่อย่างที่พวกเขาพอจะหาได้ระหว่างรอคิวอันน่าเบื่อ การได้เห็นคนอื่นโดนอัดมักจะสร้างความพึงพอใจประหลาด ๆ ให้พวกเขาเสมอ

เมื่อฟังจากเสียงที่ดังออกมา ทุกคนต่างคิดไปในทางเดียวกันว่า 'เพื่อนร่วมชะตากรรม' คนนี้คงอยู่ในขั้นวิกฤตแล้ว "ฉันพนันเลยว่า ไม่เกิน 3 นาที หมอนี่ต้องโดนหามออกมาชัวร์" เด็กสาวคนหนึ่งพูดขึ้น น้ำเสียงของเธอนั้นใสและน่าฟัง ทว่าคำพูดที่หลุดออกมาจากปากนั้นช่างเย็นชาเหลือเกิน

"3 นาทีเหรอ? ให้ราคาเขาสูงไปมั้ง" "เดี๋ยวเราคงได้เห็นไอ้หน้าหมูเดินออกมาแน่นอน" เพื่อนนักเรียนหญิงที่มาด้วยกันต่างหัวเราะคิกคัก ในโลกของ 'นักรบ' ผู้ชายมักจะเป็นใหญ่เสมอ ความสำเร็จของนักรบหญิงมักจะด้อยกว่าผู้ชาย ทำให้พวกเธอตกอยู่ในฐานะที่เสียเปรียบอย่างเลี่ยงไม่ได้ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าพวกเธอไม่มีความฝันที่จะเป็นวีรสตรี การได้เห็นผู้ชายสักคนล้มเหลว มันเลยทำให้พวกเธอรู้สึกสะใจลึก ๆ

แกร๊ง! ประตูเหล็กบานใหญ่ของค่ายกลมนุษย์ทองคำเปิดออกในที่สุด พร้อมกับเสียงโลหะปะทะกัน ทุกคนที่รออยู่ต่างหันขวับไปมองที่ประตูโดยสัญชาตญาณ เหตุผลที่มันดึงดูดความสนใจของทุกคนได้ขนาดนี้ ก็เพราะความวุ่นวายที่เฉินเซียก่อไว้ข้างในมันอลังการเกินไป พวกเขาเลยอยากจะเห็นให้เต็มตาว่าเฉินเซียจะโดนอัดจนเละขนาดไหน หรือจะโดนหามออกมาในสภาพไหน

อย่างไรก็ตาม... จากข้างหลังประตูเหล็กบานนั้น เฉินเซียเดินออกมาอย่างช้า ๆ เขาไม่ได้ถูกหามออกมาอย่างที่ทุกคนคาดหวัง ความจริงแล้ว เขาดูไม่เหมือนคนที่เพิ่งโดนอัดมาเลยสักนิด!

"อะไรกันเนี่ย? ทำไมเขาถึงดูปกติแบบนั้นล่ะ?" "โธ่เอ๊ย พวกเราทายผิดหมดเลย" ทุกคนที่เฝ้ารอด้วยใจจดจ่อต่างพากันผิดหวัง มันไม่เห็นเหมือนที่จินตนาการไว้เลยสักนิด!

เดินตามหลังเฉินเซียออกมาคืออาจารย์ระดับนักรบขั้นที่ 5 ประจำจุดทดสอบ ซึ่งตอนนี้เขามีสีหน้าตื่นเต้นอย่างรุนแรง หัวใจของอาจารย์ยังคงเต้นไม่เป็นจังหวะจนถึงตอนนี้ นักเรียนตรงหน้าเขาโหดเกินไปแล้ว เวลาที่เขาทำได้มันไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในประวัติศาสตร์!

เฉินเซียเหลือบมองฝูงชนด้วยสายตาเรียบเฉย แฝงไปด้วยความรู้สึกสมเพชเล็กน้อย เขาทำให้คนพวกนี้รอนานขนาดนี้ แต่สุดท้ายพวกเขากลับได้เห็นแต่ความว่างเปล่า เขาเผยยิ้มออกมาบาง ๆ ก่อนจะเดินจากไปอย่างมั่นคง!

"ทุกคนไม่ต้องรอแล้ว! ค่ายกลมนุษย์ทองคำ 18 อรหันต์ต้องปิดระบบชั่วคราว ส่วนเวลาเปิดใหม่ยังไม่มีกำหนด!" อาจารย์ประกาศเสียงดัง

"หา?" "ไม่จริงน่า! ฉันรอมาเกือบชั่วโมงแล้วนะ แล้วอาจารย์มาบอกว่าปิดเนี่ยนะ?" "อาจารย์ครับ มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?" เมื่อได้ยินว่าค่ายกลปิดตัวลง นักเรียนที่นี่ก็เริ่มโวยวาย การสอบเข้ามหาวิทยาลัยใกล้เข้ามาทุกที และนี่คือช่วงเวลาที่พวกเขาต้องเร่งฝีเท้า แต่ค่ายกลซึ่งเป็นหนึ่งในวิธีการฝึกที่สำคัญที่สุดกลับปิดตัวลงกะทันหัน? แถมยังไม่มีกำหนดเปิดอีก? มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นกันแน่? นักเรียนบางคนที่เริ่มไม่พอใจก็เริ่มส่งเสียงพึมพำด่าทอ

อาจารย์ประจำจุดไม่ได้พูดอะไรมาก เขาแค่ใช้นิ้วชี้ไปที่หน้าจอใกล้ ๆ ทุกคนหันไปมอง และในวินาทีนั้นเอง หน้าจอก็อัปเดตสถานะการผ่านด่านของเฉินเซีย 【เฉินเซีย, ผ่านการทดสอบ! เวลาที่ใช้: 3 นาที 01 วินาที!】

กลุ่มนักเรียนที่เพิ่งส่งเสียงโวยวายเมื่อครู่ พลันเงียบสงัดลงทันทีราวกับป่าช้า ตัวเลข 3 นาที 01 วินาที ทำเอาพวกเขามึนตึ้บจนหัวหมุน เพียงไม่กี่วินาทีต่อมา ฝูงชนก็ระเบิดเสียงฮือฮาออกมาเหมือนน้ำเดือด นักเรียนตาดีบางคนมองทะลุเข้าไปในประตูเหล็กที่เปิดกว้าง และเห็นภาพมนุษย์ทองคำนอนระเนระนาดพังยับเยินอยู่บนพื้น...

ทางด้านอาจารย์สวี่ ความจริงเขาวางแผนว่าจะแอบนอนต่ออีกสักนิด แต่เขาก็อดเป็นห่วงเรื่องการฝึกซ้อมของนักเรียนไม่ได้ โดยเฉพาะเฉินเซีย

"ป่านนี้เฉินเซียจะโดนอัดน่วมขนาดไหนนะ เดี๋ยวต้องแวะซื้อยาหม่องไปให้หน่อยแล้ว" เขาลุกขึ้นเช็คเวลา ตอนนี้เกือบจะ 7 โมงเช้าแล้ว เขาแปรงฟันล้างหน้าให้เรียบร้อย ขณะที่กำลังจะงับขนมปังปิ้งคำแรก นาฬิกาอัจฉริยะของเขาก็สั่นรัว

"ผู้อำนวยการฝ่ายศิลปะการต่อสู้?" เมื่อเห็นชื่อที่ปรากฏ อาจารย์สวี่ถึงกับสะดุ้ง "ผู้อำนวยการหาเราทำไมเนี่ย? แย่แล้ว ๆ หรือว่ามีใครไปก่อเรื่องอะไรไว้อีก?" โดยสัญชาตญาณ อาจารย์สวี่คิดว่านักเรียนในห้องของเขาต้องไปสร้างปัญหาแน่ ๆ เขาจึงกดรับสายอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ

"เสี่ยวสวี่เอ๊ย! อ้า... ฮ่า ๆ ๆ สุดยอด! สุดยอดจริง ๆ!" "ยินดีกับเธอด้วยนะ! เธอนี่มันเก่งจริง ๆ สำหรับการประเมินเลื่อนขั้นครั้งนี้ ฉันจะเป็นคนรับรองให้เธอเอง รับรองว่าผ่านฉลุยแน่นอน!" เสียงที่ตื่นเต้นของผู้อำนวยการดังออกมาตามสาย เขาพูดจารัวเร็วดูเหมือนคนคุมสติไม่อยู่ด้วยซ้ำ

แต่อาจารย์สวี่กลับมึนงงกับสิ่งที่ได้ยินอย่างสิ้นเชิง เขาไม่เข้าใจเลยว่าผู้อำนวยการหมายถึงอะไร "ผู้อำนวยการครับ ท่านพูดเรื่องอะไร? ยินดีเรื่องอะไรเหรอครับ?" อาจารย์สวี่ถามกลับอย่างระมัดระวัง เขาไม่เห็นจำได้เลยว่าสมัครประเมินเลื่อนขั้นไปตอนไหน แล้วจะมีการยินดีได้ยังไง?

"ฮ่า ๆ ๆ เสี่ยวสวี่! เธอทำให้โรงเรียนเราประหลาดใจครั้งใหญ่เลยนะ! เฉินเซียจากห้องของเธอนี่ซ่อนคมไว้มิดชิดจริง ๆ เขาเป็นเด็กที่เหนือชั้นมาก!" ผู้อำนวยการร่ายยาวออกมาอีกชุดใหญ่ ทำเอาอาจารย์สวี่ยิ่งงงหนักเข้าไปอีก

"เดี๋ยวครับผู้อำนวยการ ผมยังไม่เข้าใจที่ท่านพูดเลย!" ผู้อำนวยการเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะถามว่า "เสี่ยวสวี่ นี่เธอไม่รู้เหรอ?" "รู้อะไรครับ? ผมควรจะรู้อะไร?" อาจารย์สวี่ถามซ้ำ

"เธอไม่รู้เหรอว่า 'เฉินเซีย' จากห้องของเธอ เพิ่งจะทำลายสถิติประวัติศาสตร์ของโรงเรียนในการผ่านค่ายกลมนุษย์ทองคำ 18 อรหันต์ด้วยเวลาที่เร็วที่สุด? แถมเขายังทำเวลาไว้ที่ 3 นาที 01 วินาที!" "สถิตินี้ไม่ได้แค่ทำลายสถิติโรงเรียนนะ แต่มันทำลายสถิติ เมืองหนิงชวน, ทำลายสถิติประวัติศาสตร์ของ ดาวเคราะห์ไท่ (Tai Planet) และเป็นสถิติที่เร็วที่สุดใน จักรวรรดิ จนถึงปัจจุบันด้วย!" ผู้อำนวยการแผดเสียงประกาศออกมาอย่างกึกก้อง

"อะไรนะ?!" อาจารย์สวี่ตัวสั่นจนขนลุกซู่ เขาไม่รู้ตัวเลยว่าขนมปังในมือร่วงหล่นลงพื้นไปแล้ว เขารีบลุกขึ้นยืนพรวดพลางตะโกนถาม: "ใช้เวลาไปเท่าไหร่นะครับ?!"

ฟิ้ว... ฟิ้ว... ฟิ้ว... "ประกาศด่วน! ขอแทรกรายการเพื่อแจ้งข่าวดีครั้งใหญ่! เมื่อไม่กี่นาทีก่อน นักเรียนเฉินเซีย จากชั้นมัธยมปลายปีที่ 3 ห้อง 22 ได้สร้างสถิติใหม่ในการผ่านค่ายกลมนุษย์ทองคำ 18 อรหันต์ ระดับ 1 ด้วยเวลา 3 นาที 01 วินาที" "เขาสามารถทำลายสถิติประวัติศาสตร์ของโรงเรียนเรา, ทำลายสถิติของเมือง, ทำลายสถิติดาวเคราะห์ไท่ และทำลายสถิติประวัติศาสตร์ของ 4 ดาวเคราะห์ใหญ่ในจักรวรรดิ!" "ขอให้พวกเรา..."

เสียงประกาศจากลำโพงของโรงเรียนดังก้องเข้าไปในหูของนักเรียนทุกคนอย่างชัดเจน แถมยังมีการประกาศย้ำซ้ำไปซ้ำมา เมื่อนักเรียนทุกห้องได้ยินข่าวนี้ ต่างพากันสงสัยว่าหูของตัวเองฝาดไปหรือเปล่า หรือไม่ก็คงกำลังฝันกลางวันอยู่ ไม่อย่างนั้น เรื่องที่เหลือเชื่อขนาดนี้จะเกิดขึ้นได้ยังไง? พวกเขารู้จักค่ายกลมนุษย์ทองคำระดับ 1 ดีกว่าใคร เพื่อน ๆ ทุกคนต่างเคยโดนมันทรมานมาแล้วทั้งนั้น! ไม่ว่าจะใช้เวลาเท่าไหร่ ใครก็ตามที่ผ่านมันได้ก็นับว่าเป็นคนเหนือชั้นแล้ว แต่นี่พวกเขาได้ยินอะไรกัน? ทำลายสถิติรวดเดียวเป็นพรวนแบบนี้เนี่ยนะ? แค่สถิติโรงเรียนก็นึกไม่ออกแล้วว่าจะเป็นไปได้ยังไง แต่นี่ประกาศบอกว่าสถิติเมือง สถิติดาวเคราะห์ แม้แต่สถิติจักรวรรดิก็โดนกวาดเรียบ ตลกก็ให้มันมีขอบเขตหน่อยเถอะ!

ทว่า... เสียงประกาศของโรงเรียนยังคงดังย้ำไม่หยุด และผู้ที่ประกาศก็คือรองอาจารย์ใหญ่ด้วยตัวเอง แล้วมันจะเป็นเรื่องโกหกไปได้อย่างไร?

พริบตาเดียว! ทั้งโรงเรียนพลันตกอยู่ในความเงียบงันที่น่าขนลุก โดยเฉพาะนักเรียนชั้น มัธยมปลายปีที่ 3 ห้อง 22 เพื่อนร่วมห้องทุกคนต่างเบิกตาโพลงและจ้องหน้ากันเองด้วยความมึนงง "เฉินเซียเนี่ยนะ?" "ทำลายสถิติโลก?!"