สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 129

ตอนที่ 129: การปล้นครั้งที่สาม และปลาที่กำลังจะหลุดจากเบ็ด

มันจะดีที่สุดหากจัดการทุกอย่างให้จบภายในเขตนิวยอร์ก ไม่อย่างนั้นตำรวจแนสซอจะต้องเข้ามาเอี่ยวหากพวกโจรหนีเข้าเขตอำนาจของพวกเขาได้สำเร็จ

ลุครู้สึกโชคดีเมื่อเห็นว่าถนนที่นี่ค่อนข้างพลุกพล่าน

ดีแล้วที่ลุคแอบจัดการรถของพวกโจรไว้แล้ว ไม่อย่างนั้นพวกเธออาจจะทำให้เกิดรถชนวินาศสันตโรในสภาพการจราจรที่ติดขัดแบบนี้ได้ง่ายๆ ตอนที่ต้องไล่ล่ากัน

ลุคไม่ใช่พนักงานสอบสวนดวงหายนะอย่างวัตสัน และเขาไม่ได้วางแผนจะสร้างหายนะให้ใคร

เบลล์รู้สึกเบื่อมากที่ต้องรออยู่ในรถ เธอจึงเปิดวิทยุฟังเพลงแร็พจังหวะสนุกๆ

เอลซ่าพูดอย่างจนใจ “เบลล์ ช่วยเปลี่ยนไปฟังข่าวท้องถิ่นหน่อยได้ไหม? เราอาจจะได้ยินอะไรบางอย่างเกี่ยวกับงานต่อไปของพวกนั้น”

เบลล์คิดว่ามันมีเหตุผล เธอไม่อยากพลาดข่าวที่เกี่ยวข้องกับศัตรูที่ทำให้เธอต้องเสียรถไปแน่นอน

อย่างไรก็ตาม ลุคกลับแอบยิ้ม

เอลซ่าไม่จำเป็นต้องรอฟังข่าวจากวิทยุเลย เพราะลุคแอบดักฟังพวกโจรอยู่ตลอด และทุกอย่างยังอยู่ภายใต้การควบคุม

เอลซ่าก็แค่ไม่อยากฟังเพลงแร็พพวกนั้นเท่านั้นเอง

ลุคยังคงจดจ่ออยู่กับหูฟังของเขา

ตอนเวลาเก้าโมงสี่สิบห้า หนึ่งชั่วโมงหลังจากธนาคารเปิดทำการ ก็มีข่าวด่วนทางวิทยุ “เกิดเหตุปล้นธนาคารอีกแห่งในย่านควีนส์ โจรทั้งสี่คนกำลังเล่นไล่จับกับตำรวจด้วยรถ BMW 760Li ใช่ครับท่านผู้ฟัง ฟังไม่ผิดหรอก พวกโจรใจกล้าพวกนี้ลงมืออีกแล้ว คาดว่าพวกเธอปล้นเงินไปได้รวมกว่าสิบล้านดอลลาร์จากการปล้นสามครั้งในสัปดาห์ที่ผ่านมา ช่างเป็นกลุ่มอาชญากรที่ละโมบจริงๆ...”

ผู้ประกาศข่าวดูไม่ค่อยโกรธเท่าไหร่นัก หากจะพูดให้ถูก เขาดูเหมือนจะแอบซ้ำเติมเสียมากกว่า

ส่วนใหญ่เป็นเพราะการสูญเสียเงินไม่กี่ล้านไม่ได้ส่งผลอะไรกับธนาคารมากนัก และบัญชีของชาวบ้านทั่วไปก็ไม่ได้รับผลกระทบ

ที่สำคัญกว่านั้นคือ พวกโจรแค่ทำให้พนักงานรักษาความปลอดภัยที่ขัดขืนสลบไปสองคนและทำลายข้าวของในธนาคาร แต่ไม่ได้ทำร้ายพลเรือนคนไหนเลย

พวกเธอต้องการแค่เงิน และไม่สนใจพลเรือน ตราบใดที่คนเหล่านั้นไม่ขวางทาง

ลุคถามเอลซ่า “ยังไม่มีความคืบหน้าจากบอสเหรอครับ?”

เอลซ่าดูจะกระวนกระวายใจอยู่ไม่น้อย

การที่พวกเขาจะได้ "กินเนื้อ" หรือแค่ "ซดน้ำซุป" นั้น ขึ้นอยู่กับการตอบรับของ NYPD

เธอเช็คโทรศัพท์ สัญญาณปกติ แต่ไม่มีสายเข้าเลย

เธอซูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วส่ายหน้า “รอต่อไปก่อน”

สังเกตเห็นว่าลุคกำลังเล่นลูกเบสบอลอยู่ “นี่ยังฝึกนิ้วอยู่อีกเหรอ”

ลุคยิ้มตอบ “ครับ ผมต้องออกกำลังกายตลอดเวลา”

จากนั้น พวกเขาก็รอต่อไปอีกครึ่งชั่วโมง

จู่ๆ ลุคก็พูดขึ้นว่า “พวกเธอใกล้จะมาถึงแล้วนะ เอลซ่า”

เอลซ่ารีบโทรหาดัสตินด้วยความร้อนรน “บอสคะ ยังตกลงกันไม่ได้อีกเหรอ? ปลาของเรากำลังจะหลุดจากเบ็ดแล้วนะ”

ดัสตินตอบอย่างจนใจ “เรากำลังเจรจากันอยู่ ผมจะแจ้งให้ทราบทันทีที่ได้ผลลัพธ์ จำไว้นะว่าห้ามใช้ปืนจนกว่าจะได้รับคำสั่งอนุมัติจากผม เข้าใจไหม?”

เอลซ่าตอบ “รับทราบค่ะ”

ลุคยักไหล่หลังจากที่เธอวางสาย “รอต่อไปครับ ใครบางคนต้องร้อนใจกว่าพวกเราแน่ๆ”

ทันใดนั้น ลุคได้ยินเสียงปืนผ่านหูฟัง ลุคขมวดคิ้ว “เอลซ่า คุณได้ยินอะไรไหม เหมือนเสียงปืนเลย?”

เอลซ่าเปิดหน้าต่างและตั้งใจฟัง “ใช่ เสียงมาจากทางนี้ เกิดอะไรขึ้น...”

ลุคใช้ความคิดอย่างรวดเร็วขณะฟังเสียงในหูฟัง “เบลล์ ขับย้อนกลับไป อย่าเร็วเกินไปนะ”

เบลล์พยักหน้าและค่อยๆ กลับรถย้อนไปทางเดิม

สี่ร้อยเมตรถัดไปจากจุดที่พวกเขามา พวกเขาเห็นว่าถนนถูกปิด

มีรถบรรทุกคันใหญ่จอดขวางถนนไว้ทั้งเส้น

เบลล์ตกใจ “อะไรกันเนี่ย?”

จากนั้น เสียงปืนที่ดุเดือดก็ดังขึ้น เธอจึงรีบเหยียบเบรกทันที

ลุคขมวดคิ้วและสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เขาลงจากรถแล้วพูดว่า “เบลล์ ถอยหลังไปก่อน เดี๋ยวถ้าต้องการใช้รถฉันจะบอก”

เอลซ่าเดินตามเขามาแล้วถามว่า “นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นน่ะ?!”

เมื่อเดินห่างออกมาพอสมควรแล้ว ลุคก็กระซิบกับเอลซ่าเสียงเบา “เซอร์เกย์ครับ คนของเขาสกัดโจรทั้งสี่คนไว้แล้ว”

เอลซ่าอึ้งไปครู่หนึ่งก่อนจะเริ่มกังวล “พวกมันมีกันกี่คน?”

ลุคกล่าว “เรากำลังพูดถึงงานที่มีมูลค่ามากกว่าสิบล้านดอลลาร์นะ คุณคิดว่าเซอร์เกย์จะส่งคนมาเท่าไหร่ล่ะ?”

เอลซ่าคิดตามพร้อมบอกว่า “...คงจะขนลูกน้องมาเกือบหมดล่ะมั้ง สักสามสิบคนได้ไหม?”

ลุคพยักหน้า “อย่างน้อยที่สุดผมก็คิดแบบนั้น คำถามคือ เราจะเอาไงดี? พวกโจรสาวนั่นกำลังจะโดนเก็บแล้วนะ”

เพื่อให้หนีได้สะดวก พวกโจรสาวพกมาแค่ปืนพกเท่านั้น พวกเธอทิ้งปืนไรเฟิลที่ใช้ปล้นธนาคารไปหมดแล้ว

ตอนนี้พวกเธอเลยตกอยู่ในสถานการณ์ที่ลำบากสุดๆ

แก๊งสเตอร์ติดอาวุธสามสิบคนระดมยิงใส่พวกเธออย่างหนักจนพวกเธอไม่กล้าหลบอยู่ในรถอีกต่อไป

แน่นอนว่าส่วนหนึ่งเป็นเพราะพวกเธอกังวลว่าหากรถพัง เงินที่ซ่อนอยู่ในแผงประตูจะถูกเปิดเผยออกมา

ดังนั้นพวกโจรสาวจึงทำได้เพียงถอยและยิงโต้ตอบไปพลางๆ

อย่างไรก็ตาม เซอร์เกย์ได้เอารถบรรทุกมาขวางถนนไว้ทั้งสองด้านเพื่อป้องกันไม่ให้พวกเธอหนี ทำให้รถคันอื่นๆ ติดแหง็กไปด้วย

รถเหล่านั้นเป็นที่กำบังชั้นดี แต่พวกผู้หญิงก็หนีผ่านดงรถพวกนี้ไปไม่ได้เหมือนกัน

ในขณะเดียวกัน พวกเธอก็คงกำลังลังเลเพราะเงินที่อยู่ในรถด้วย

ฝ่ายเซอร์เกย์มีคนมากเกินไป

กลุ่มมือปืนสามสิบคนไม่ได้สนใจอะไรทั้งนั้น พวกมันแค่ไล่ล่าพวกผู้หญิงและกำลังจะล้อมพวกเธอไว้ทุกทิศทาง

ยังไงซะพวกผู้หญิงก็ไม่ได้แข็งแรงเท่าผู้ชาย แถมยังใส่รองเท้าส้นสูงกันอีก ไม่มีทางที่จะวิ่งหนีได้เร็วหรอก

เห็นเอลซ่ายังลังเลอยู่ ลุคจึงพูดว่า “เดี๋ยวผมจะไปล่อความสนใจพวกมันให้เอง”

เอลซ่าตกใจ “นายบ้าไปแล้วเหรอ? นั่นมันอาชญากรมีปืนสามสิบคนนะ! แล้วเราก็ยังไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้ปืนด้วย ถ้านายยิงล่ะก็เรื่องใหญ่แน่!”

ลุคหัวเราะหึๆ “ผมไม่ได้บอกว่าจะล่อพวกมันด้วยเสียงปืนซะหน่อย วางใจเถอะผมไม่โง่หรอก แต่ถ้าได้รับคำสั่งอนุมัติแล้ว อย่าลืมบอกผมล่ะ”

พูดจบ เขาก็รีบก้าวออกจากถนนและอ้อมเข้าหาพื้นที่ปะทะจากด้านข้างพลางสวมถุงมือยางบางๆ

เมื่อเขาเดินผ่านรถบรรทุกคันหนึ่ง ลุคปีนขึ้นไปอย่างรวดเร็วและมองลอดหน้าต่างรถเข้าไป จนสบตาเข้ากับคนขับพอดี

ลุคยิ้มแล้วพูดว่า “ไง มีอะไรให้ช่วยไหม?”

คนขับรถคนนั้นยกปืนในมือขึ้นมาทันที ลุคขว้างลูกเบสบอลที่ถือเล่นอยู่พุ่งเข้าไปทางหน้าต่างประตูรถที่เปิดอยู่ ลูกบอลกระแทกศีรษะของคนขับอย่างจัง เกิดเสียง “ตุ้บ” จนคอพับไปทันที

B_R : ปุกาศ ปุกาศ  !!!!!!!!!

ตอนนี้จบลงเพียงเท่านี้

ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเข้ามาอ่านกันนะ

หากชอบเรื่องราวบทนี้ ฝากกดไลก์และร่วมพูดคุยในคอมเมนต์ด้วยนะครับ

ฝากเพจของพวกเราด้วยเข้าไป Follow กดถูกใจ พูดคุย ติดตามข่าวสารกันได้น้า ….

https://www.facebook.com/สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ-SDFW-105519611538127