สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 127

ตอนที่ 127: การแสดงในห้องอาบน้ำ

ไม่มีวี่แววของผู้หญิงทั้งสี่คนเลย

ลุคไม่ได้รีบร้อนที่จะมุ่งหน้าต่อไป แต่เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อระบุตำแหน่งของพวกเธอ

พวกเธอกำลังพักผ่อนอยู่ในห้องพักที่ตั้งอยู่มุมหนึ่งของโกดัง

จากหน้าต่างของห้องพักนั้นสามารถมองเห็นทั่วทั้งโกดังได้ แม้ว่าจะมองไม่ค่อยชัดเจนนัก

ลุคค่อยๆ เดินเข้าหาตัวรถโดยอาศัยเงาสลัวของโกดังอย่างไม่รีบร้อน

ตัวรถอยู่ห่างจากห้องพักไม่ไกลนัก และพวกผู้หญิงที่อยู่ข้างในจะได้ยินเสียงเขาทันทีหากเขาเกิดทำเสียงดัง

โชคดีที่พวกเธอไม่มีอาวุธไฮเทคอะไร แต่ถึงอย่างนั้นแน่นอนว่าต่อให้พวกเธอจะมีก็ตามมันไม่ใช่ปัญหาสำหรับลุคอยู่แล้ว

ลุคหยุดอยู่ใกล้ๆ ห้องพักและสูดลมหายใจเข้าลึกๆ อีกครั้งเพื่อระบุตำแหน่งที่ชัดเจนของทั้งสี่คน

มีสองคนกำลังดูทีวี หนึ่งคนกำลังเล่นโทรศัพท์ และคนสุดท้ายกำลังอาบน้ำอยู่ กลิ่นหอมของแชมพูลอยฟุ้งออกมาตามทิศทางของมันเอง

ลุคยิ้มและเดินเข้าไปที่รถ

เมื่อลองขยับผ้าคลุมกันน้ำสีเข้มเพียงเล็กน้อย ลุคก็ขมวดคิ้ว เพราะมันส่งเสียงกรอบแกรบทันทีที่เขาสัมผัส ไม่น่าแปลกใจที่พวกผู้หญิงกลุ่มนี้ไม่ได้ติดตั้งสัญญาณกันขโมยเอาไว้เลย

ลุคก้มตัวลงสำรวจตัวรถ

ลุคพบว่าผ้าคลุมรถไม่ได้คลุมมิดชิดทั้งคัน มีช่องว่างประมาณสิบเซนติเมตรที่ท้ายรถ

ลุคนอนราบลงกับพื้นและแอบติดชิปขนาดจิ๋วไว้ในท่อไอเสียอย่างแนบเนียน

จากนั้นเขาตรวจสอบท่อไอเสียด้วยไฟฉายขนาดเล็กและกระจกส่อง

ตัวชิปมีสีเดียวกับท่อไอเสีย และไม่มีทางจะถูกพบเห็นนอกจากจะสังเกตดูใกล้ๆ เท่านั้น

ลุคพยักหน้าอย่างพอใจแล้วเก็บไฟฉายและกระจก

หลังจากติดตั้งเครื่องดักฟังอีกตัวไว้ที่ประตูหลังด้านหนึ่งของรถ ลุคก็ลุกขึ้นอย่างเงียบเชียบ เตรียมตัวจะจากไป

ทันใดนั้น ลุคได้ยินเสียงประตูห้องน้ำในห้องพักเปิดออก พร้อมกับเสียงผู้หญิงคุยกัน

ลุครู้สึกตื่นตัวขึ้นมาทันที

เขายังคงนอนอยู่บนพื้นด้านหลังรถ

หน้าต่างของเพิงพักเปิดออก เมื่อได้กลิ่นน้ำหอม ลุคก็รู้ได้ทันทีว่าหนึ่งในนั้นกำลังชะโงกหน้าออกมาดูข้างนอก

โชคดีที่ลุคได้แทรกตัวเข้าไปในช่องว่างใต้ห้องพักก่อนที่เธอจะเปิดหน้าต่าง เธอจึงมองไม่เห็นเขา

อย่างไรก็ตาม ในวินาทีต่อมา ประตูเพิงพักก็เปิดออก และผู้หญิงสามคนก็เดินออกมา

ลุคถึงกับเคร่งเครียดกับสถานการณ์

ตอนนี้เขากำลังตกอยู่ในที่นั่งลำบากแล้ว

ถ้าเขาออกไป ผู้หญิงคนที่เฝ้าดูจากหน้าต่างจะเห็นเขาเข้า

แต่ถ้าเขาหลบอยู่ที่นี่ ผู้หญิงอีกสามคนอาจจะตรวจพบเขาในขณะที่พวกเธอกำลังสำรวจพื้นที่

ผู้หญิงทั้งสามคนเปิดไฟฉายและเริ่มตรวจสอบรถ

พวกเธอเดินวนรอบรถและให้ความสนใจเป็นพิเศษที่ใต้ท้องรถ อย่างไรก็ตาม ผ้าพลาสติกยังคงดูเหมือนเดิม และพวกเธอก็ไม่พบสิ่งผิดปกติใดๆ

ผู้หญิงคนแรกขมวดคิ้ว เธอยังตัวเปียกและไม่ได้สวมเสื้อผ้า

นิวยอร์กในยามค่ำคืนเดือนพฤศจิกายนนั้นหนาวเกินไปสำหรับเธอ

เธอยืนตัวสั่นพลางกวาดไฟฉายไปรอบๆ แล้วพูดว่า “ไม่มีอะไรหรอก ฉันคงจะกังวลมากไปเอง”

ผู้หญิงคนอื่นไม่ได้บ่นอะไร เพราะการระมัดระวังเป็นพิเศษนั้นเป็นเรื่องปกติเมื่อมีเงินจำนวนมหาศาลอยู่ในรถ

ทั้งสามคนกลับเข้าห้องพักและปิดประตู

เสียงทีวีถูกเร่งให้ดังขึ้น และพวกเธอก็เริ่มสนทนากันต่อ

ลุครู้สึกโชคดีมาก

ในที่สุดเขาก็คลายกล้ามเนื้อแขนขา และทิ้งตัวลงบนพื้นอย่างไร้เสียง

มีพื้นที่แคบๆ ที่ถูกกั้นด้วยแผ่นไม้และท่ออยู่ใต้ห้องพัก ซึ่งส่วนใหญ่มีไว้สำหรับซ่อมแซมระบบสายไฟในห้อง

เมื่อครู่นี้ ลุคเพิ่งจะโหนท่อที่อยู่ตรงมุมไว้

ช่องว่างนั้นกว้างเพียงสามสิบเซนติเมตร และต้องมีความแข็งแกร่งอย่างมากไม่ใช่แค่นั้นต้องมีการทรงตัวที่ยอดเยี่ยมถึงจะซ่อนตัวในนั้นได้

นอกจากนี้ มันยังเป็นมุมอับสายตาที่รอดพ้นจากการถูกตรวจเจอได้ง่าย

ตอนที่ผู้หญิงคนแรกตรวจสอบช่องว่างนั้น ความจริงแล้วลุคอยู่ข้างๆ เธอเลยทีเดียว

แม้แสงจะสลัว แต่ลุคก็มีสายตาที่เฉียบคม

เนื่องจากพวกเขาอยู่ใกล้กันมาก ลุคจึงเกือบจะเห็นเธอในสภาพเปลือยเปล่าทั้งหมด

ผู้หญิงที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จไม่ใช่ใครอื่น หากแต่เป็นสาวสวยสายตาสะกดใจ (electrifying chick) คนเดียวกับที่ทิ้งความประทับใจอันลึกซึ้งไว้ให้ลุคก่อนหน้านี้

เธอไม่ได้สวมอะไรเลยนอกจากผ้าเช็ดหน้าที่เอาไว้เช็ดผมที่กำลังพาดบ่าของเธอ

ลุคจะทำอะไรได้อีกล่ะ นอกจากกลั้นหายใจและเพลิดเพลินไปกับ "การแสดง" นั้น?

และที่บังเอิญไปกว่านั้นคือ หญิงสาวคนนี้เป็นคนที่ออกสำรวจอย่างกระตือรือล้นที่สุด เธอเดินวนรอบพื้นที่หลายรอบ พร้อมหน้าอกที่ปราศจากสิ่งปิดกั้นของเธอก็ขยับไปมาอยู่ตรงหน้าเขา น้ำยังคงหยดลงมาจากผมที่เปียกชื้นของเธอ

ลุคทำได้เพียงนิ่งเงียบและเฝ้าดู

มันเหมือนกับกำลังดูโฆษณาแชมพูไม่มีผิด!

ลุคสงบสติอารมณ์และจัดการลบภาพที่น่าตื่นเต้นนั้นออกจากหัว ก่อนจะค่อยๆ แอบหนีออกมา

หลังจากเหวี่ยงตัวออกมาจากหน้าต่าง ลุคหันกลับไปมองที่ห้องพักแล้วแสยะยิ้ม ก่อนจะปั่นจักรยานจากไป

ลุคได้ยินเสียงมาจากโรงจอดรถเมื่อกลับถึงอพาร์ตเมนต์

ลุคเคาะประตูเหล็กม้วนแล้วถามว่า “เฮ้ เบลล์นั่นเธอเหรอเปล่า?”

เบลล์ตอบกลับมาว่า “อ้อ นายกลับมาแล้วเหรอ ลุค เข้ามาสิ”

จากนั้นประตูเหล็กก็ถูกม้วนขึ้น และลุคก็เข้าไปในโรงจอดรถ ลุคส่งเสียงจุ๊ๆ เมื่อเห็นรถแท็กซี่ที่ถูกถอดออกเป็นชิ้นๆ “เกิดอะไรขึ้นกับลูกรักของเธอน่ะ? โดนระเบิดมาเหรอ?”

เบลล์พูดด้วยความหงุดหงิดว่า “เปล่าหรอก มันเพิ่งเจอสึนามิมาน่ะ”

เมื่อสังเกตเห็นสีหน้าไม่เชื่อของลุค เธอจึงถอนหายใจ “รถมันดิ่งลงน้ำน่ะ อะไหล่หลายชิ้นต้องเปลี่ยนใหม่หมด ฉันไม่รู้ว่าจะซ่อมเสร็จทันก่อนงานของนายหรือเปล่า”

ลุคสังเกตดูครู่หนึ่งแล้วพยักหน้า “งานช้างจริงๆ นั่นแหละ เอาอย่างนี้ไหม? ตอนนี้ผมจะช่วยเธอสักชั่วโมงหนึ่ง และพรุ่งนี้ถ้าผมมีเวลาผมจะมาช่วยอีก หวังว่าเราจะคืนชีพลูกรักของเธอได้ทันพรุ่งนี้คืนนะ”

เบลล์ถามเขาอย่างระแวง “นายซ่อมรถเป็นด้วยเหรอ?”

ลุคยักไหล่แล้วบอกว่า “ก็นิดหน่อยน่ะ อีกอย่างเธอเป็นปรมาจารย์ไม่ใช่เหรอ? คิดซะว่าผมเป็นผู้ช่วยแล้วกัน”

เบลล์คิดตามแล้วเห็นว่ามันมีเหตุผล และเริ่มสั่งงานเขาในทันที

ตอนนี้ลุคมีความสามารถของโทนี่ สตาร์ค อยู่กับตัว และงานด้านวิศวกรรมก็เป็นหนึ่งในนั้น

อย่างไรก็ตาม โทนี่ สตาร์ค ไม่ได้เชี่ยวชาญเรื่องรถเป็นพิเศษ อย่างมากมันก็แค่เป็นงานอดิเรก ดังนั้นลุคจึงเพียงแค่ทำตามคำสั่งของเบลล์โดยไม่ได้เสนอแนะอะไรมากนัก

หนึ่งชั่วโมงต่อมา ตอนนั้นเป็นเวลาตีสอง

ลุคตบมือเข้าหากันแล้วพูดว่า “เบลล์ ได้เวลาไปนอนแล้วนะ”

ทว่าเบลล์ยังคงขันน็อตอยู่ เธอพูดว่า “ฉันจะทำต่ออีกหน่อยน่ะ ยังไงตอนนี้ฉันก็นอนไม่หลับอยู่ดี”

ลุคส่ายหัว “เธอซ่อมรถให้เสร็จในคืนเดียวไม่ได้หรอก เธอไม่ได้นอนมาหลายวันแล้วไม่ใช่เหรอ? ไปนอนซะ แล้วพรุ่งนี้เช้าค่อยมาทำต่อ”

หลังจากนั้น ลุคก็ขึ้นไปข้างบนและเข้านอน

B_R : ปุกาศ ปุกาศ  !!!!!!!!!

ตอนนี้จบลงเพียงเท่านี้

ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเข้ามาอ่านกันนะ

หากชอบเรื่องราวบทนี้ ฝากกดไลก์และร่วมพูดคุยในคอมเมนต์ด้วยนะครับ

ฝากเพจของพวกเราด้วยเข้าไป Follow กดถูกใจ พูดคุย ติดตามข่าวสารกันได้น้า ….

https://www.facebook.com/สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ-SDFW-105519611538127