เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 122

สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 122

สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 122


ตอนที่ 122: คนรู้จัก, ตัวซวย และความบังเอิญ

แต่ลุคกลับขมวดคิ้วในเวลาต่อมา ทำไมถึงมีกลิ่นที่คุ้นเคยล่ะ? หืม... นั่นกลิ่นเบลล์นี่?

ลุคเกาหัว ทำไมเจ้าของที่พักที่พ่วงตำแหน่งคนขับรถของเขาถึงมาอยู่ที่นี่ได้?

นอกจากเรื่องที่เธอขับรถเก่งพอๆ กับพวกนั้นแล้ว เธอไม่น่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับพวกโจรเลยไม่ใช่เหรอ?

ลุคไม่ได้เข้าไปในอาคาร เขาสูดกลิ่นในอากาศอีกครั้ง ก่อนจะปีนไปยืนบนจักรยานขึ้นไปมองลอดหน้าต่างด้วยสีหน้าแปลกๆ

ภายในอู่ซ่อมรถ คนดวงกุดสองคน เป็นชายหนึ่งหญิงหนึ่ง กำลังถูกปืนจ่อหัวอยู่

ผู้หญิงอีกสองคนกำลังโต้เถียงกันอยู่ ลุคฟังไม่เข้าใจ ดูเหมือนพวกเธอจะพูดภาษาโปรตุเกส

มันเริ่มสมเหตุสมผลขึ้นมาเมื่อเขานึกได้ว่าพวกโจรกลุ่มนี้มาจากบราซิล

สาวสวยที่เป็นคนขับรถเมื่อเช้านี้เองที่เป็นคนจ่อปืนไปที่เบลล์และชายคนนั้น

อย่างไรก็ตาม เมื่อตัดสินจากท่าทีที่เธอโต้เถียงกับพรรคพวก ดูเหมือนเธอจะไม่ได้ตั้งใจจะเหนี่ยวไกจริงๆ

ลุคคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเล็งปืนจากหน้าต่างไปที่เธอ

หากผู้หญิงคนนั้นจะยิงจริงๆ ลุคก็ต้องลงมือ แม้ว่าเขาจะไม่มีอำนาจหน้าที่ในเขตนี้ก็ตาม

ลุคปล่อยให้เบลล์ถูกฆ่าไม่ได้ เธอไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร

ขณะที่ยกปืนขึ้นเล็ง ลุคก็สังเกตชายที่ยืนอยู่ข้างๆ เบลล์

เขาเป็นชายผิวขาวอายุยังน้อยที่มีสีหน้าดูหงุดหงิดและหน้าตาคุ้นๆ

ในที่สุดลุคก็นึกออกว่าเขาคือเจ้าหน้าที่ตำรวจที่บอกให้ลุคหยุดเมื่อเช้าจนทำให้รถชนกันวินาศสันตโรนั่นเอง เขามาลงเอยกับเบลล์ได้ยังไงกัน?

เบลล์เป็นคนขับแท็กซี่ไม่ใช่เหรอ? แต่ตอนนี้ไม่เห็นรถแท็กซี่ "ที่รัก" ของเธอเลย

ครู่ต่อมา ชายหนุ่มแสยะยิ้มบิดเบี้ยวใส่เบลล์ ก่อนจะระเบิดคำพูดออกมาไม่หยุด สุดท้ายเขาก็กระชากปืนมาอย่างดุดัน และฉุดเธอถอยเข้าไปหลบในห้องด้านหลัง

ด้านนอก ผู้หญิงทั้งสี่ระดมยิงกราดเข้าใส่ห้องอย่างไม่ยั้ง เสียงกระสุนกระหน่ำจนชายหนุ่มต้องหมอบหลบอยู่หลังที่กำบัง

ไม่กี่อึดใจต่อมา พวกเธอเหลือบมองกันเพียงแวบเดียว ก่อนจะหันหลัง วิ่งขึ้นรถ และขับหนีออกไปอย่างรวดเร็ว

ลุคถอนหายใจอย่างโล่งอก ที่เขาจะได้ไม่ต้องปะทะกับผู้หญิงสี่คนนั้นในตอนนี้

แม้เขาจะไม่กังวลเรื่องอำนาจบังคับใช้กฎหมายอีกต่อไปแล้ว แต่ผู้หญิงสี่คนนี้อาจมีความเชื่อมโยงกับเซอร์เกย์ ดังนั้นการปล่อยให้พวกเธอมีชีวิตอยู่ต่อไปก่อนน่าจะเป็นทางเลือกที่ดีกว่า

อย่างไรก็ตาม ลุคได้ยินเสียงบางอย่างในเวลาต่อมาและได้กลิ่นไหม้

มันเป็นกลิ่นที่แปลกประหลาด เหมือนมีของหลายอย่างถูกเผารวมกัน ลุคนึกถึงรถที่เขาเคยจุดไฟเผาในเมืองเธอร์ไมเออร์ขึ้นมาทันที

ในขณะเดียวกัน เขาก็ได้ยินเสียงเบลล์และชายหนุ่มหัวเราะออกมาจากในห้อง แต่มันเป็นเสียงหัวเราะที่แหบพร่าและดูประหลาด

ด้วยทักษะ "ทักษะประสาทรับกลิ่นเฉียบคม " Sharp Nose ของลุค เขายังได้กลิ่นหอมหวานบางอย่างที่เขาไม่รู้จัก

จากนั้นเขาก็ได้ยินเบลล์หัวเราะพลางด่าชายหนุ่มว่าเป็นไอ้งั่ง เธอบอกว่ามันคือ ไนตรัสออกไซด์ หรือที่รู้จักกันในชื่อ "ก๊าซหัวเราะ"

ลุครู้สึกขบขัน ชายหนุ่มคนนี้เป็นอัจฉริยะจริงๆ ที่ดันคิดว่าก๊าซหัวเราะคือก๊าซพิษทั่วไป

ที่สำคัญกว่านั้นคือ ผู้หญิงสี่คนนั้นไปแล้ว และเบลล์กับชายหนุ่มก็อยู่กันตามลำพังในห้อง แล้วเขาจะปล่อยก๊าซหัวเราะออกมาทำไม?

ลุคถึงกับพูดไม่ออก ชายหนุ่มคนนี้ดูเหมือน "ตัวนำหายนะ" มาให้โดยแท้

ในวินาทีต่อมา ลูกบิดประตูก็หัก

เบลล์ด่าชายหนุ่มทั้งเสียงหัวเราะว่าโง่เง่าขนาดไหนที่ทำประตูพัง

ลุคใบ้กินกับความดวงกุดของชายหนุ่มคนนี้จริงๆ

เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งและตัดสินใจว่าจะไปช่วยเปิดประตูให้พวกเขา

ทว่า ในจังหวะที่เขากำลังจะโดดลงจากจักรยาน เขาก็ได้ยินเสียงใครบางคนกระแทกเข้ากับประตู จากนั้นเบลล์ก็หัวเราะและตะโกนขึ้นมาอีกครั้งว่า “นี่นายโง่จริงๆ ใช่ไหม? ประตูนี้เขาไว้ให้ 'ดึง' ไม่ใช่ 'ผลัก' นายจะกระแทกมันทำไมหา!”

หลังจากนั้น พวกเขาก็หนีออกไปทางประตูด้านหลัง

ลุคไม่รู้จะพูดอะไรดี เขาเจอกับเบลล์มาได้ไม่กี่วัน และเธอก็ไม่เคยดวงตกขนาดนี้มาก่อนเลย

อย่างไรก็ตาม ในเมื่อพวกเขาออกจากห้องที่เต็มไปด้วยก๊าซหัวเราะได้แล้ว ลุคก็ไม่กังวลเรื่องพวกเขาอีกต่อไป

ลุคโดดลงจากจุดแอบมองพวกเขาและเตรียมจะปั่นจักรยานออกไป

ลุคเพิ่งจะออกจากซอยมาได้นิดเดียว ก็เห็นรถตำรวจคันหนึ่งแล่นเข้ามา

ขณะที่ไฟไซเรนยังคงกะพริบอยู่ เจ้าหน้าที่สองนายก็ลงจากรถและจ่อปืนไปที่ซอยนั้น “วางอาวุธเดี๋ยวนี้!”

ลุคมองเห็นไม่ชัดนัก แต่เขารู้ว่าเจ้าหน้าที่ต้องกำลังตะโกนใส่เบลล์และชายหนุ่มคนนั้นแน่ๆ

เขาอดสงสัยไม่ได้ว่าสองคนนั้นโดนเทพเจ้าแห่งความโชคร้ายสาปมาหรือเปล่า

ครู่ต่อมา ก็เกิดการระเบิดครั้งใหญ่ เจ้าหน้าที่ต้องรีบหลบเศษซากที่กระเด็นออกมาอย่างชุลมุน

เบลล์หัวเราะและด่าออกมาอีกครั้ง “ฮ่าๆๆ! รถฉันก็ระเบิดไปแล้วด้วย! หนีไปซะถ้ายังอยากมีชีวิตรอด!”

จากนั้น ทั้งคู่ก็วิ่งหนีไปพลางหัวเราะร่าอย่างบ้าคลั่ง

ลุคตัดสินใจทันทีว่าจะอยู่ห่างจากชายหนุ่มคนนั้นให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ดูเหมือนว่าชายคนนี้จะนำพาความซวยมาสู่ทุกคนที่อยู่รอบตัวเขาจริงๆ

ลุคปั่นจักรยานไปช้าๆ และตามรอยผู้หญิงสี่คนนั้นต่อไป

หลังจากไปได้สองกิโลเมตร เครื่องรับสัญญาณของลุคก็ตรวจพบสัญญาณอีกครั้ง: “พบเป้าหมาย สามร้อยสามสิบเมตรข้างหน้าทางซ้าย”

เขาปั่นจักรยานไปยังตำแหน่งนั้น และพบว่ามันเป็นโกดังเก็บสินค้า

มันอยู่ใกล้ชายขอบของนิวยอร์ก และพื้นที่แถวนี้เต็มไปด้วยโกดังและโรงงาน

ลุคคิดอยู่ครู่หนึ่ง ลุคปรับแต่งโทรศัพท์เครื่องใหม่ที่เขาดัดแปลงมาเล็กน้อย ก่อนจะเดินเข้าหาโกดัง

จู่ๆ จมูกของเขาก็ขยับ

หือ!!! คนรู้จักอีกแล้วเหรอ? ลุครู้สึกแปลกใจ แต่เขานึกไม่ออกว่ากลิ่นนี้เป็นของใคร

ในที่สุดเขาก็เจอหน้าต่าง และปีนขึ้นไปบนจักรยานเพื่อแอบดูเหมือนที่ทำก่อนหน้านี้

ลุคแอบร้อง "โป๊ะเชะ" ในใจเมื่อเห็นคนข้างใน

"คนรู้จัก" ของเขาความจริงก็คือ เซอร์เกย์ นั่นเอง

ไม่น่าแปลกใจที่ลุครู้สึกว่ากลิ่นนี้คุ้นเคยแม้จะจำไม่ได้ในทันที

ลุคเคยได้กลิ่นของเซอร์เกย์ในวิลล่าของเคธี่มาก่อน และที่ท่าเรือเมื่อไม่กี่วันก่อนหน้านี้ด้วย

ตอนนี้ เซอร์เกย์กำลังคุยกับผู้หญิงสี่คนด้วยรอยยิ้มที่เย็นชาบนใบหน้า

พวกเขากำลังพูดภาษาอังกฤษ ด้วยค่า Strength ที่สูงขึ้นของลุค เขาจึงสามารถได้ยินบทสนทนาได้แม้จะอยู่ในระยะห่างถึงยี่สิบเมตร

ครู่ต่อมา ลุคก็ได้เข้าใจเสียทีว่าทำไมเซอร์เกย์ถึงไปต้อนรับผู้หญิงสี่คนนี้ด้วยตัวเอง และทำไมพวกเขาถึงแยกทางกันหลังจากพบกันครั้งแรก

พูดง่ายๆ ก็คือ ผู้หญิงสี่คนนี้สามารถปล้นธนาคารได้สองแห่งนั้นก็เพราะการสนับสนุนจากเซอร์เกย์

ไม่ว่าจะเป็นที่ซ่อน, รถยนต์, อุปกรณ์และอู่ซ่อมรถ รวมถึงข้อมูลวงในของธนาคาร ทั้งหมดนี้เซอร์เกย์เป็นคนจัดหาให้

เซอร์เกย์จะเป็นคนฟอกเงินที่ปล้นมาได้ และสุดท้าย ผู้หญิงสี่คนจะได้ส่วนแบ่งสามสิบเปอร์เซ็นต์ ส่วนเซอร์เกย์จะเอาไปเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์

ไม่ใช่ว่าเซอร์เกย์ละโมบหรอกนะ

เขาอาจจะขอแค่ห้าสิบเปอร์เซ็นต์ก็ได้ถ้าเขาแค่ฟอกเงินอย่างเดียว

แต่ในเมื่อเขาจัดหาบริการด้านอื่นๆ ให้มากมายขนาดนี้ เขาจึงมีเหตุผลรองรับอย่างเต็มที่ที่จะเก็บเงินเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์นั้นไว้เอง

B_R : ปุกาศ ปุกาศ  !!!!!!!!!

ตอนนี้จบลงเพียงเท่านี้

ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเข้ามาอ่านกันนะ

หากชอบเรื่องราวบทนี้ ฝากกดไลก์และร่วมพูดคุยในคอมเมนต์ด้วยนะครับ

ฝากเพจของพวกเราด้วยเข้าไป Follow กดถูกใจ พูดคุย ติดตามข่าวสารกันได้น้า ….

https://www.facebook.com/สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ-SDFW-105519611538127

จบบทที่ สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 122

คัดลอกลิงก์แล้ว