- หน้าแรก
- สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (Super Detective in the Fictional World)
- สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 105
สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 105
สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ (SDFW)-ตอนที่ 105
ตอนที่ 105: การเผชิญหน้าแบบตัวต่อตัว
รางวัลสำหรับภารกิจนี้ไม่ได้มากมายอะไร ลุคเดาเอาว่าคงเป็นเพราะเขายังไม่ได้จับกุมเซอร์เกย์
ถ้าเขาจับคนร้ายได้ เขาควรจะได้ค่าประสบการณ์มากกว่า 100 แต้ม
อย่างไรก็ตาม ในเมื่อชายคนนั้นหนีไปแล้ว ลุคจึงตัดสินใจพักผ่อนดีกว่า
ลุคยุ่งมาทั้งวันกับการเดินไปเดินมาแล้วก็มานั่งจ้องภาพวิดีโอ เขาค่อนข้างเมื่อยล้าทีเดียว
แต่มันก็คุ้มค่าแน่นอน อย่างน้อยที่สุด เอลซ่าและดัสตินก็เริ่มมองเขาอย่างจริงๆ จังๆ มากขึ้นแล้ว
ไม่ใช่ทุกคนที่จะปิดคดีได้ภายในวันเดียว
ลุคมีฝีมืออยู่บ้างแม้ความจริงเขาจะถูกย้ายมาด้วยเส้นสายก็ตาม ลุคไม่ได้ไร้ประโยชน์อย่างที่พวกเขาคิด
ตอนที่เขากลับมาถึงบ้านก็เป็นเวลาเลยสองทุ่มไปแล้ว และความมืดก็ปกคลุมไปทั่ว
เซลิน่ากำลังดูทีวีอยู่ในห้องนั่งเล่น เธอลุกขึ้นนั่งเมื่อเห็นลุค “เฮ้ กลับมาแล้วเหรอ! บอกมาหน่อยสิ ความรู้สึกตอนไปทำคดีที่เบเวอร์ลีฮิลส์เป็นยังไงบ้าง?”
ลุคตอบอย่างช่วยไม่ได้ “ผมยังไม่ได้อาบน้ำหรือกินข้าวเลยเนี่ย เวียนหัวไปหมดหลังจากเดินมาครึ่งวันแล้วก็มานั่งจ้องวิดีโออีกหลายชั่วโมง...”
เซลิน่ารีบเอาใจเขาทันที “ฉันซื้อแซนด์วิชกับด็อกเตอร์เปปเปอร์ (Dr. Pepper) มาให้นายแล้ว กินแล้วจะได้มีพลัง”
ลุคพูดอย่างไม่จริงใจนักว่า “ขอบคุณมากจริงๆ นะครับ ผมขอไปอาบน้ำก่อนละกัน”
หลังจากอาบน้ำเสร็จในอีกไม่กี่นาทีต่อมา ลุคนั่งลงบนโซฟาและกินแซนด์วิชที่เซลิน่าอุ่นในไมโครเวฟให้
วันนี้เขายุ่งกับคดีจนไม่มีเวลากินข้าว และตอนนี้เขาก็หิวโซมาก
เซลิน่ารู้ดีว่าไม่ควรชวนลุคคุยตอนนี้ เธอถึงกับลดเสียงทีวีลงด้วยซ้ำ
ลุคกินแซนด์วิชหมดภายในไม่กี่นาทีและดื่มด็อกเตอร์เปปเปอร์ตามไปอึกใหญ่ เขาเรอออกมาอย่างพอใจ “เอาล่ะ คุณอยากรู้อะไรบ้าง?”
เซลิน่าถาม “มันสวยไหม? คฤหาสน์พวกนั้นหรูหรามากหรือเปล่า? พวกเขามีแม่บ้านกับคนรับใช้เป็นร้อยเลยไหม? อ้อ แล้วพวกเขามีพ่อบ้านผมขาวที่จะคอยพูดว่า ‘มีอะไรให้รับใช้ครับนายท่าน’ ทันทีที่นายเดินเข้าบ้านไปหรือเปล่า?”
ลุคถึงขั้นพูดไม่ออก “เรื่องพวกนั้นมีแต่ในหนังแหล่ะ บ้านที่ผมไปมีคนดูแลบ้านแค่สองคนกับรปภ. อีกหนึ่งคน แหล่ะตัวบ้านก็ขนาดมันก็พอๆ กับบ้านของโรเบิร์ตนั่นแหละ ถึงแม้จะตกแต่งดีกว่าก็เถอะ”
เซลิน่าแสดงสีหน้าผิดหวังอย่างชัดเจน “งั้นในหนังก็โกหกน่ะสิ?”
ลุคหัวเราะเบาๆ “คุณคิดว่ามันเป็นเรื่องจริงทั้งหมดเลยเหรอ? ก็นะ อย่างน้อยบ้านที่ผมไปมันก็ไม่ได้หรูหราขนาดนั้น”
เซลิน่าพ่นลมหายใจ “ฉันนึกว่าทุกคนในเบเวอร์ลีฮิลส์รวยซะอีก”
ลุคกล่าว “พวกเขาก็รวยนั่นแหละ บ้านที่ผมไปวันนี้มีมูลค่าอย่างน้อยสองล้านดอลลาร์ได้มั้ง ยังไม่รวมค่าตกแต่งกับเฟอร์นิเจอร์นะ เธอไม่ได้จนแน่นอน”
เซลิน่าถาม “หือ? แล้วเธอสวยไหม?”
ลุคตอบว่า “สวยครับ ตอนแก้ผ้าเธอก็ดูไม่เลวเลยนะ”
เซลิน่าตกใจ “ห่ะ?? เธอแก้ผ้ามาเจอนายเลยเหรอ?”
ลุคพยักหน้าแล้วบอกว่า “ใช่ครับ แถมยังโชว์ก้นให้เราดูด้วย”
เซลิน่าไม่เชื่อ “คุณล้อเล่นเปล่าเนี่ย?”
ลุคบอกว่า “ก็ไม่เชิงหรอก ตอนเราไปถึง ร่างของเธอกำลังลอยอยู่ในสระน้ำ... แบบแก้ผ้าน่ะ”
เซลิน่าตาโต “จริงเหรอ... ไม่อยากจะเชื่อเลย! ไหนเล่าเรื่องเคสนี้ให้ฉันฟังหน่อย”
ลุคพยักพเยิดหน้าไปทางทีวีแล้วพูดว่า “ข่าวกำลังออกพอดี”
เซลิน่าหันไปมอง และเห็นภาพเซนเซอร์เบลอลอยอยู่ในสระน้ำข้างๆ จอมีใบหน้าที่คุ้นเคยอยู่
หลังจากอึ้งไปครู่หนึ่ง เธอก็เร่งเสียงทีวีแล้วอุทานว่า “เคธี่ วินเตอร์สเตอร์? คุณเห็นศพเธอเหรอ?”
ลุคพยักหน้าอย่างเกียจคร้าน
ต้องขอบคุณทีวีที่ทำให้ลุคไม่ต้องพูดต่อ เขาเริ่มครุ่นคิดถึงวิธีที่จะตามหาพ่อค้ายาที่ขายกัญชาให้เจนนี่ และวิธีที่เขาจะปล้นเงินพวกมันมา
เซลิน่าถามเขาอีกครั้ง “คุณเจอฆาตกรหรือยัง?”
ลุคพยักหน้าแล้วบอกว่า “เก็บไว้เป็นความลับนะ ตอนนี้มันเป็นข้อมูลลับเพราะฆาตกรหนีไปได้”
เซลิน่าทึ่งมากหลังจากได้ฟังสิ่งที่ลุคเล่า “คุณเพิ่งมาถึงแท้ๆ แต่ปิดคดีใหญ่ขนาดนี้ได้แล้ว คู่หูของคุณคงไม่กล้าดูถูกคุณแล้วใช่ไหม?”
ลุคมองเธอแล้วถามว่า “แล้วคุณล่ะ? วันแรกที่ทำงานเป็นยังไงบ้าง?”
เซลิน่าสูดจมูกแล้วบอกว่า “ก็โอเคค่ะ ยังไงฉันก็เป็นสาวสวยนี่นา แต่ฉันรู้สึกว่าโดนัลด์ปฏิบัติกับฉันเหมือนเด็กน้อยน่ะ”
ลุคยักไหล่แล้วพูดว่า “ก็คุณยังเด็กจริงๆ นี่นา ขนาดผมกับเอลซ่า ผมยังรู้สึกถึงช่องว่างระหว่างวัย (Generation gap) เลย”
เซลิน่าระเบิดหัวเราะออกมาและเตะเขาขาลุคหนึ่งที “เธออายุ 32 แล้วนะ แน่นอนว่าต้องมีช่องว่างระหว่างวัยอยู่แล้ว”
ลุคไม่สนใจการใช้ความรุนแรงนั้นและถามต่อ “คุณรู้สึกยังไงกับคู่หูของคุณ? เขาไม่ใช่คนเข้าถึงยากใช่ไหม?”
เซลิน่าครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วส่ายหัว “เปล่าหรอก ฉันว่าไม่นะ แต่ฉันแค่รู้สึกว่าเขาทำงานช้าเกินไป”
ลุคขมวดคิ้ว “หือ?”
เซลิน่าพูดเสียงต่ำ “ฉันไม่คิดว่าเขาจะฉลาดเท่านายนะ เขายังงงกับเหตุการณ์อยู่ทั้งที่ขนาดฉันยังสังเกตเห็นเลยว่ามีบางอย่างผิดปกติ”
ลุคถาม “คดีของคุณคืออะไรล่ะ?”
เซลิน่าบอกว่า “การตายของพวกแก๊งอันธพาลน่ะ ฉันรู้จากสีหน้าของผู้ต้องสงสัยเลยว่าเขาผิดจริง แต่โดนัลด์ก็ยังซักถามอยู่นั่นแหละตั้งนาน”
ลุคมองเธอแล้วถามว่า “คุณไม่ได้พูดแทรกเขาใช่ไหม?”
เซลิน่าส่ายหัว “จะทำแบบนั้นทำไมล่ะ? นายบอกฉันเองว่าให้พูดและทำให้น้อย แต่ให้ดูและฟังให้มาก ฉันก็เลยเงียบไว้”
ลุคพยักหน้าและกล่าวว่า “ผมไม่คิดว่าโดนัลด์ทำผิดหรอกนะ เขาอาจจะรู้อยู่แล้วว่าผู้ต้องสงสัยผิดจริง แต่ไม่มีเหตุผลที่เขาต้องแสดงมันออกมา เป็นไปได้ว่าเขาต้องการความมั่นใจก่อน จากที่เอลซ่าบอกมา โดนัลด์มีชื่อเสียงที่สุดในแผนกคดีอาชญากรรมร้ายแรงเรื่องความเป็นมืออาชีพหน่ะ คุณอย่าพยายามทำตัวฉลาดกว่าเขาเลย เรามาทำความคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมและวิธีการทำงานของคนที่นี่ก่อนดีกว่า”
แม้ว่าเซลิน่าไม่ได้โง่ แต่เธอก็ยังไม่เจนโลกนัก มีความเป็นไปได้ที่ใครบางคนอาจจะวางแผนเล่นงานเธอถ้าเธอทำตัวโดดเด่นเกินไป
สำหรับโดนัลด์ เธอคือคู่หูใหม่ ลุคไม่คิดว่าโดนัลด์จะช่วยเธออย่างไร้เงื่อนไขเพียงเพราะเธอเป็นคนสวยหรอก
ในทางกลับกัน ลุคได้พิสูจน์ความสามารถของเขาแล้วในวันนี้ และไม่ได้ไปแข่งขันแย่งความดีความชอบกับเอลซ่า นั่นคือวิธีที่ลุคจะทำให้คู่หูของเขาพอใจ
ดัสตินเองก็น่าจะรู้อะไรบางอย่าง ไม่อย่างนั้นท่าทีของเขาที่มีต่อลุคคงไม่เปลี่ยนไป อย่างไรก็ตาม เอลซ่าจะถูกถือว่าเป็นผู้ที่มีส่วนร่วมในคดีนี้มากกว่าหลังจากที่มันคลี่คลายลง
เพราะยังไงซะ ลุคก็เป็นเพียงเจ้าหน้าที่ใหม่เท่านั้น
ลุคมีความมั่นใจรวมถึงมีระบบคอยสนับสนุน ดังนั้นเขาจึงไม่รู้สึกแย่กับความไม่ยุติธรรมเกี่ยวกับความดีความชอบเท่าไหร่นัก แต่ถ้าเซลิน่าตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกับเขา เธออาจจะไปเถียงกับเบื้องบนก็ได้
ลุคคุยกับเซลิน่าต่ออีกสักพักเกี่ยวกับความสำคัญของการทำตัวให้ไม่เป็นที่สะดุดตา ก่อนที่ทั้งคู่จะแยกย้ายกลับเข้าห้องนอนของตัวเอง
B_R : ปุกาศ ปุกาศ !!!!!!!!!
ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเข้ามาอ่านกันนะ
หากชอบเรื่องราวบทนี้ ฝากกดไลก์และร่วมพูดคุยในคอมเมนต์ด้วยนะครับ
ฝากเพจของพวกเราด้วยเข้าไป Follow กดถูกใจ พูดคุย ติดตามข่าวสารกันได้น้า ….
https://www.facebook.com/สุดยอดนักสืบในโลกแห่งจินตนาการ-SDFW-105519611538127