ตอนที่ 25 – วิธีการอันเฉียบขาดของประเทศมังกร!
ตอนที่ 25 – วิธีการอันเฉียบขาดของประเทศมังกร!
ตอนที่ 25 – วิธีการอันเฉียบขาดของประเทศมังกร!
ประเทศมังกร
ภายในห้องถ่ายทอดสด
"หือ? พวกเราผ่านช่วงเริ่มต้นสำหรับมือใหม่มาแล้วเหรอ?"
"ให้ตายเถอะ! สามวันเต็มๆ ผ่านไปไวเหมือนโกหก!"
"พี่น้องครับ ผู้เข้าแข่งขันของประเทศญี่ปุ่นตายไปสองรอบแล้วนะนั่น!"
"สุดยอด! แต่พวกเราไม่ควรเริ่มกังวลกันบ้างเหรอ? ระดับความยากกำลังจะพุ่งสูงขึ้นแล้วนะ!"
"กังวลเรื่องใคร? กังวลเรื่องเทพซูเหรอ?! ลองไปดูสิ่งที่เทพซูกำลังทำอยู่ตอนนี้สิ"
ภาพเหตุการณ์ที่เพิ่งปรากฏขึ้น—
เริ่มตั้งแต่หลินซูเรียกพื้นที่เกษตรกรรมออกมา สั่งให้พวกก๊อบลินหว่านเมล็ดพันธุ์ ไปจนถึงการโอบกอดชิงหลิงมุ่งหน้าไปยังบ่อน้ำพุร้อน
นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน!
บรรยากาศมันช่างแตกต่างจากห้องถ่ายทอดสดข้างบ้านโดยสิ้นเชิง!
"ดูสิ มีอะไรให้ต้องกังวล? เทพซูมีทั้งพื้นที่เกษตรกรรม และที่สำคัญคือมีแรงงานทาสด้วย!"
"ตอนนี้เราเข้าสู่ช่วงเวลาแห่งความหนาวเหน็บแล้ว คนอื่นต่างก็นั่งตัวสั่นอยู่ในบ้านไม้ซุงที่พังแหล่ไม่พังแหล่ แต่ดูเทพซูสิ—เขากำลังกอดมังกรเขียวตัวน้อยแช่น้ำพุร้อน!!!"
"โธ่! ไม่ใช่ว่าพวกเราไม่สนใจนะ แต่ดูเถอะ—มันมีอะไรน่ากังวลเกี่ยวกับเทพซูตรงไหนกัน?"
"บ้าจริง! อย่างกับกำลังดูรายการคนละม้วน!"
"ฉันน้ำตาจะไหลแล้ว! เทพซูเปลี่ยนเกมชะตากรรมแห่งชาติให้กลายเป็นเกมจีบสาวไปแล้ว!"
"ชีวิตมันจะสุขสบายเกินไปแล้ว!"
...เจ้าหน้าที่ระดับสูงของประเทศมังกร
ภายในห้องประชุม
เมื่อได้รับรู้ว่าหลินซูยังมีชีวิตอยู่และสุขสบายดี ทุกคนต่างก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก
อย่างไรก็ตาม
พวกเขายังคงมีข้อสงสัยเกี่ยวกับการกระทำของเขา
"ผู้อาวุโสหลงครับ ผมอยากทราบว่า ทำไมหลินซูถึงทำแบบนี้?"
"ใช่ครับ เห็นได้ชัดว่าเขาจัดฉากทุกอย่างขึ้นมาเองทั้งหมด"
"ผมไม่เข้าใจจริงๆ ครับ"
เมื่อเห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยความฉงนสนเท่ห์มากมาย
ผู้อาวุโสหลงก็กระแอมไอหนึ่งครั้ง ห้องทั้งห้องก็ตกอยู่ในความเงียบงัน ทุกสายตาต่างจับจ้องไปที่เขาเพื่อรอคำอธิบาย
เขาหยุดเว้นจังหวะครู่หนึ่ง
"การเคลื่อนไหวของหลินซูในครั้งนี้มันล้ำลึกมาก!"
"แม้เขาจะอยู่ในเกมชะตากรรมแห่งชาติ แต่เขาก็ไม่ได้คิดถึงแค่ตัวเอง แต่เขาคิดถึงประเทศมังกรทั้งประเทศของเรา!"
เมื่อได้ยินเช่นนั้น
บางคนเริ่มเข้าใจบ้างแล้ว แต่ส่วนใหญ่ยังคงดูเหมือนจะเข้าใจเพียงครึ่งๆ กลางๆ
เมื่อสังเกตเห็นดังนั้น ผู้อาวุโสหลงจึงกล่าวต่อ "พวกคุณคิดว่าเป้าหมายของเขาคืออะไร? เขากำลังประเมินสถานการณ์โลกทั้งหมดอยู่!"
"ตอนนี้ประเทศมังกรกำลังก้าวล้ำหน้าไปไกล แม้แต่ประเทศพญาอินทรีก็ยังตามไม่ทันในเกมนี้!"
"แต่เป็นเพราะเหตุนั้นเอง ประเทศอื่นๆ จึงต่างจับตามองเราด้วยความริษยาและประสงค์ร้าย พร้อมจะซ้ำเติมเราทันทีที่เราก้าวพลาด!"
เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้
ทุกคนก็ตระหนักได้ในทันที
พวกเขาเริ่มต่อยอดความคิดได้โดยไม่ต้องรอให้เขาพูดจนจบ: หลินซูทำทั้งหมดนี้เพื่อประเทศมังกร เพื่อเปิดโปงพวกที่คอยจ้องจะเล่นงานเรา!
เมื่อรู้เช่นนั้น เหล่าเจ้าหน้าที่ต่างก็อดไม่ได้ที่จะเลื่อมใส—ชายหนุ่มแบบไหนกันนะที่สามารถวางแผนได้ไกลถึงเพียงนี้?
"หลินซูคนนี้ไม่ใช่เด็กธรรมดาๆ จริงๆ!"
"ใช่! ตอนนี้ประเทศมังกรนำหน้าทุกคนไปหลายกิโลเมตรแล้ว—ทั้งหมดเป็นเพราะหลินซู!"
"เหลือเชื่อ! เหลือเชื่อจริงๆ—ทั้งที่เขามีอายุแค่ประมาณยี่สิบปีเท่านั้น!"
ขณะที่พวกเขากำลังสนทนากัน
นักการทูตผมขาวแต่ดูมีชีวิตชีวาคนหนึ่งก็เดินเข้ามา พร้อมกับถือเอกสารปึกใหญ่ในมือ
เขาเดินไปหาผู้อาวุโสหลงและวางแฟ้มเหล่านั้นลงบนโต๊ะ
หลังจากกวาดสายตาอ่าน
ผู้อาวุโสหลงก็พ่นลมหายใจออกมาอย่างเย็นชา ชูแผ่นกระดาษขึ้นสูง และประกาศด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความดูแคลน "เห็นไหม? นี่แหละธาตุแท้ของประเทศเหล่านั้น!"
"ประเทศที่เคยตัดความสัมพันธ์ไป ตอนนี้กลับต้องการจะรื้อฟื้นมิตรภาพขึ้นมาใหม่!"
ผู้อาวุโสหลงยืนขึ้นด้วยความภาคภูมิใจ:
"วันนี้ ประเทศมังกรไม่ใช่ประเทศมังกรคนเดิมอีกต่อไป—เรามีหลินซู ผู้เข้าแข่งขันที่คิดเผื่อคนทั้งชาติ!"
"การกระทำของเขากำลังส่งสัญญาณให้พวกเรายืนหยัดอย่างสง่าผ่าเผย!"
"ยืนหยัดอย่างสง่าผ่าเผย!"
"ยืนหยัดอย่างสง่าผ่าเผย!"
"ยืนหยัดอย่างสง่าผ่าเผย!"
เพียงไม่กี่ประโยคสั้นๆ
ก็ช่วยเติมพลังให้กับทุกคนในที่นั้น
"มิตรภาพมันเป็นเรื่องที่พวกเขาจะมากำหนดเองได้งั้นเหรอ? นึกจะตัดก็ตัด นึกจะต่อก็ต่อตามใจชอบอย่างนั้นหรือ?"
"ตอบพวกเขากลับไป: อัตราภาษีศุลกากรต้องเพิ่มขึ้นอย่างน้อยห้าเท่าจากเดิม—และพวกเขาต้องแสดงความจริงใจออกมาให้เห็นด้วย!"
ทันทีที่เขากล่าวจบ
ทั้งห้องประชุมก็ถึงกับสูดปากด้วยความทึ่ง ห้าเท่านั่นคือตัวเลขที่มหาศาลมาก
และพวกเขายังต้องแสดงความจริงใจออกมาอีก
นั่นหมายถึงการขอโทษต่อสิ่งที่เคยทำไว้ในอดีต หรือการจ่ายค่าปฏิกรรมสงครามด้วยเงินสดจำนวนมหาศาล
ในประวัติศาสตร์ที่ผ่านมา
เรื่องแบบนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน—
ทว่าตอนนี้มันกลายเป็นความจริงแล้ว เมื่อมีการประกาศออกไป ไม่นานนัก
ชาวเน็ตต่างชาติก็แห่กันเข้ามาในห้องถ่ายทอดสดของประเทศมังกรด้วยความโกรธแค้น:
"หึ! ประเทศมังกรเอาสิทธิ์อะไรมาเรียกเก็บค่าธรรมเนียมพวกเราถึงห้าเท่า?!"
"ประเทศมังกรช่างอกตัญญู—ประเทศแบบนี้ไม่คู่ควรที่จะเป็นมิตรด้วยหรอก!"
"ภาษีห้าเท่าแล้วยังจะเอา 'ความจริงใจ' อีกเหรอ? ทำไมพวกเราต้องทำด้วย?!"
"ทำไมเหรอ? จะเอาก็เอา ไม่เอาก็ไป—ไสหัวไปซะถ้าไม่ยอมรับ!"
"นี่คือห้องถ่ายทอดสดของประเทศมังกร—ใครบอกให้พวกแกมาพล่ามที่นี่กัน?!"
"ไปให้พ้นให้หมด! ขนาดประเทศของพวกแกยังไม่กล้าหือเลย แล้วพวกแกเป็นใครถึงได้มาเห่าหอนอยู่ที่นี่!"
ไม่นานหลังจากนั้น
พวกที่เข้ามาป่วนเหล่านั้นก็ถูกคว่ำบาตรโดยรัฐบาลของพวกเขาเอง
ประเทศมังกร
กลายเป็นขุมพลังที่ไม่มีใครกล้าล่วงเกินอีกต่อไป!
...เช้าตรู่วันนั้น
เพียงไม่กี่ชั่วโมงหลังจากมีการประกาศออกไป
ประเทศแล้วประเทศเล่าต่างส่งข่าวมาว่า: พวกเราเลือกที่จะสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตกับประเทศมังกร!
และนั่นอยู่ภายใต้เงื่อนไขที่ต้องยอมรับภาษีศุลกากรห้าเท่า!
แน่นอนว่า
สิ่งที่น่าประหลาดใจยิ่งกว่ายังตามมา
ประเทศบริเตนใหญ่ ประเทศฝรั่งเศส และประเทศอื่นๆ ได้ส่งคืนสมบัติบางส่วนให้กับประเทศมังกรโดยตรง
สิ่งที่โด่งดังที่สุด—เศียรนักษัตรทั้งสิบสอง—ถูกส่งกลับคืนมาโดยไม่มีเงื่อนไข
เมื่อข่าวนี้แพร่สะพัดออกไป
คนทั้งประเทศมังกร ตั้งแต่ระดับบนจนถึงระดับล่าง ต่างก็เฉลิมฉลองกันอย่างบ้าคลั่ง!
โบราณวัตถุเหล่านี้เป็นของประเทศมังกรมาโดยตลอด แต่ต้องพลัดพรากจากอ้อมอกไปเพราะเหตุผลต่างๆ นานา
และในตอนนี้
ประเทศมังกรได้เติบโตจนแข็งแกร่ง—
แข็งแกร่งเสียจนประเทศเหล่านั้นรู้สึก 'หวาดกลัว' และเริ่มส่งคืนสิ่งที่เป็นของเธออย่างถูกต้องกลับคืนมา!
ไม่นานนัก
เศียรนักษัตรทั้งสิบสองก็กลับคืนสู่ที่ที่พวกมันควรอยู่
วิดีโอเหตุการณ์ครั้งนี้ถูกแชร์ไปทั่วอินเทอร์เน็ต
พลเมืองจำนวนนับไม่ถ้วนร่วมเป็นสักขีพยานในการกลับมา—
ตั้งแต่การส่งมอบไปจนถึงการวางในตำแหน่งสุดท้าย—ทำให้หลายคนถึงกับกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ในวินาทีสุดท้าย
และผู้ที่ทำให้ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นได้ก็คือ หลินซู!
"เทพซูสุดยอดมาก—บอกตามตรงว่าฉันซึ้งจนน้ำตาไหลเลย!"
"ถ้าสำนักข่าวกลางไม่ได้อธิบายออกมา ฉันคงไม่มีทางเดาออกเลยว่าเทพซูจะเก่งกาจได้ขนาดนี้!"
"เทพเกินไปแล้ว! แม้จะอยู่ในเกม แต่ทุกย่างก้าวก็ทำเพื่อประเทศมังกรทั้งนั้น!"
"นับจากนี้ไป ฉันจะเป็นแฟนคลับตัวยงของเทพซู—ใครกล้าด่าเขา ฉันจะด่ามันให้จมดินเลย!"
"พวกต่างชาติที่ชอบป่วนเหรอ? เข้ามาเลย—ฉันจะส่งพวกมันไปลงนรกทีละตัวเลย!!!"
"ไม่สำคัญหรอก—เทพซูของฉันจะจัดการทุกอย่างเอง!"