ตอนที่ 12: นายเรียกสิ่งนี้ว่าซัคคิวบัสเหรอ?!

ตอนที่ 12: นายเรียกสิ่งนี้ว่าซัคคิวบัสเหรอ?!

"ไหนล่ะ? เธออยู่ไหน?" "จริงดิ?! นั่นมันซัคคิวบัสเลยนะเว้ย!" "คุณซัคคิวบัสครับ เหยียบผมที! ได้โปรดขยี้ผมให้หนำใจเลยนะคร้าบบบ!"

อาจเป็นเพราะผู้ชายจำนวนไม่น้อยที่เคยเพ้อฝันว่าอยากจะมี คุณซัคคิวบัส สักคน แล้วก็อยากให้เธอมาคอยเอาอกเอาใจ เชื่อฟังทุกอย่าง ใช้ชีวิตที่แสนจะมีความสุขแบบไร้ยางอายด้วยกัน แน่นอนเจ้าค่ะว่าความเพ้อฝันก็คือความเพ้อฝัน แต่พอได้ยินว่ามีผู้เล่นเจอซัคคิวบัสเข้าจริงๆ เหล่าเสือปืนไวทั้งหลายก็อยู่ไม่สุขกันเลยทีเดียวเจ้าค่ะ

"ฮ่าๆๆ! ผู้เล่น ประเทศบังจี (เกาหลีใต้) ของพวกเรา พัคแดซอง เข้าไปในห้องแต่งงานแล้ว!" "ใช่แล้ว! คำใบ้บอกว่าเป็นคุณซัคคิวบัส 'แอบบี้' ด้วยล่ะ!" "พวกคนเขลาทั้งหลาย คอยดูสวัสดิการชั้นยอดของประเทศบังจีพวกเราให้ดีเถอะ!" "ฉันยอมรับนะว่าคู่ครองของอาณาจักรมังกรก็ใช้ได้ แต่คู่ครองของประเทศบังจีจะไปด้อยกว่าได้ยังไง?"

ไลฟ์สดประเทศบังจี... ผู้เล่น พัคแดซอง เป็นชายหนุ่มธรรมดา รูปร่างผอมบางแต่หน้าตาดีพอใช้ แม้บนใบหน้าจะแฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์อยู่บ้าง เขายืนอยู่หน้าประตู ดูเหมือนเขากำลังรออะไรบางอย่างอยู่เจ้าค่ะ

เมื่อเห็นว่าถึงเวลาที่เหมาะสม พัคแดซองก็เงยหน้ามองฟ้าแล้วตะโกนราวกับจะบอกผู้ชมที่อยู่หน้าจอว่า: "เทศกาลตวนอู่ (Dragon Boat Festival) เป็นของประเทศบังจี! ตะเกียบก็เป็นของประเทศบังจีเหมือนกัน!" "และตอนนี้ ข้ากำลังจะไปเพลิดเพลินกับห้องแต่งงานแล้วเว้ย!"

ได้ยินคำพูดพวกนี้เข้า... ชาวอาณาจักรมังกรนั่งไม่ติดเก้าอี้เลยเจ้าค่ะ! เดิมทีมันก็เป็นพฤติกรรมของหัวขโมยอยู่แล้ว แต่นี่กลับมาโอ้อวดกันหน้าด้านๆ แถมยังตะโกนจิกกัดอาณาจักรมังกรอีก เหล่ามือกีตาร์บนคีย์บอร์ดจึงเริ่มทำงานทันที:

"ไอ้...เอ๊ย! ไอ้หัวขโมยบังจี!" "แกจะตะโกนหาอะไร! ประเทศบังจีของพวกแกน่ะเก่งแต่เรื่องขโมยนั่นแหละ!" "เดี๋ยวนะ?! นี่พวกแกไม่มีจิตสำนึกเรื่องการขโมยเลยเหรอ? กล้าตะโกนออกมาดังๆ ได้ยังไงเนี่ย?" "โกรธว้อย! คนพรรค์นี้ขออย่าให้ได้เจอคู่ครองดีๆ เลยเถอะ!"

พัคแดซองที่อยู่ในเกมโชคชะตาแห่งชาติย่อมไม่รู้เรื่องภายนอกเจ้าค่ะ หลังจากพูดจบ เขาก็จัดแจงเสื้อผ้าหน้าผมนิดหน่อย เตรียมตัวเปิดประตูห้องแต่งงาน เขาผลักประตูเข้าไป...

【ติ๊ง!】 【ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น พัคแดซอง ที่เข้าสู่ห้องแต่งงาน คุณจะได้แต่งงานกับคุณซัคคิวบัส 'แอบบี้' โปรดเริ่มพิธีให้เร็วที่สุด!】

ได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบ พัคแดซองตื่นเต้นจนเนื้อเต้นเลยเจ้าค่ะ "คุณซัคคิวบัสเหรอ?" "ฉันน่ะรักซัคคิวบัสที่สุดเลย เธออยู่ที่ไหนจ๊ะ?"

เขามองสำรวจไปรอบๆ สภาพแวดล้อมข้างในต่างจากที่เขาจินตนาการไว้เล็กน้อย มันเป็นป่ามืดทึบที่อับชื้น แม้แต่ใบไม้บนพื้นยังเป็นสีเทาหม่น ทำให้รู้สึกไม่สบายใจโดยสัญชาตญาณ แต่พอนึกว่าเป็นที่อยู่ของซัคคิวบัส มันก็ดูเข้ากับคาแรกเตอร์แนวลึกลับแบบนั้นอยู่บ้างเจ้าค่ะ

อย่างไรก็ตาม พัคแดซองมองหาเท่าไหร่ก็ไม่เห็นเงาร่างของคุณซัคคิวบัสเสียที "แอบบี้จ๋า เมียจ๋า แอบบี้อยู่ไหนจ๊ะ?"

ผู้คนในไลฟ์สด... เห็นพัคแดซองทำท่าระริกระรี้แบบนี้ก็เริ่มใจคอไม่ดี: "จริงดิ? ไอ้หมอนี่จะได้เจอซัคคิวบัสจริงๆ เหรอ?" "เฮ้อ! แค่คิดว่าซัคคิวบัสต้องมาโดนไอ้หมอนี่กดลงใต้ร่าง ฉันก็คันเขี้ยวด้วยความโมโหแล้วเนี่ย!" "โกรธชะมัด! ทำไมคนแบบนี้ถึงได้คู่ครองเป็นซัคคิวบัสกันนะ!!!" "แต่จะว่าไป ป่าแบบนี้มันเป็นที่อยู่ของซัคคิวบัสจริงๆ เหรอ?" "ใครจะไปรู้? บางทีซัคคิวบัสตัวนี้อาจจะมีรสนิยมแปลกๆ ก็ได้" "ฮ่าๆๆ! พวกอาณาจักรมังกร! อิจฉาไปเถอะ!" "พัคแดซองเป็นคนบังจีสายเลือดแท้ เขาจะนำชัยชนะมาให้พวกเราแน่นอน!"

พัคแดซองรู้สึกแปลกใจที่เสียงตะโกนของเขาไม่ได้ผลลัพธ์ที่หวังไว้ เขาเลยก้าวเดินลึกเข้าไปในป่าพลางทำเสียงประหลาดๆ "คุณซัคคิวบัสจ๋า อย่าซ่อนเลยนะจ๊ะ!" "ฉันน่ะเป็นพลเมืองชั้นยอดของประเทศบังจีผู้ยิ่งใหญ่ การได้รวมเป็นหนึ่งกับฉันน่ะเป็นการตัดสินใจที่ฉลาดที่สุดเลยนะ!"

ทันทีที่พูดจบ... ตึ้ง! ตึ้ง! ตึ้ง!

ขณะที่พัคแดซองเดินลึกเข้าไป ไม่ไกลนัก มีเสียงคล้ายฝีเท้าหนักๆ เหยียบลงบนพื้นดิน เหมือนเสียงยักษ์เดิน พัคแดซองหยุดกะทัดรัด เขารู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ "หรือว่าในห้องแต่งงานจะมีสัตว์ประหลาด?" "แล้วคุณซัคคิวบัสของฉันหายไปไหนล่ะ?"

เขาเหลียวมองรอบตัว เสียงเหยียบพื้นเริ่มหนักขึ้นเรื่อยๆ ลางสังหรณ์เลวร้ายเริ่มก่อตัวขึ้น ทันใดนั้นเอง... ตรงหน้าเขา มีผู้หญิงร่างอ้วนมหึมาที่มีไขมันเป็นชั้นๆ ค่อยๆ เดินออกมา ร่างกายของเธอใหญ่โตไม่แพ้ 'ป๋อกัง' ปีศาจกิ้งก่ายักษ์เลยเจ้าค่ะ

"แกเป็นใครน่ะ?" พัคแดซองถามออกไป ในใจเขานึกไปถึงความเป็นไปได้อย่างหนึ่ง นั่นคือ... คุณซัคคิวบัสในห้องนี้อาจจะโดนอสูรกายอ้วนตัวนี้ฆ่าตายไปแล้ว

ทว่า... ประโยคถัดมาของอสูรกายอ้วนทำเอาพัคแดซองถึงกับอึ้งกิมกี่ "ข้านี่แหละคือซัคคิวบัส!" "เจ้าคงเป็นคู่แต่งงานของข้าสินะ ข้าได้ยินเสียงเจ้าตะโกนเรียกข้าเมื่อกี้นี้เอง"

ในตอนนั้นเอง... พัคแดซองรู้สึกเหมือนหัวใจจะวาย สมองของเขาแฮงค์ไปชั่วขณะเหมือนคอมพิวเตอร์ที่ประมวลผลไม่ทัน ข้อมูลมหาศาลที่ได้รับทำเอาเขาเข่าอ่อนล้มลงไปเลยเจ้าค่ะ

พอกลับมารู้สึกตัวอีกที ซัคคิวบัส 'แอบบี้' ก็มาอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว เธอมองพัคแดซองด้วยสายตาหิวกระหายพลางทำท่าทางเล้าโลมสไตล์ซัคคิวบัส "มาสิคะ!" "น้องชายตัวน้อย มามีความสุขกันแค่เราสองคนเถอะ!"

พูดจบ... ซัคคิวบัสแอบบี้ก็กระโจนเข้าใส่เขาด้วยความตื่นเต้น น้ำหนักตัวที่มหาศาลทำให้พัคแดซองไม่มีทางลุกขึ้นมาได้ เขาได้แต่ปล่อยให้ซัคคิวบัสแอบบี้ทำตามใจชอบ... ในตอนนี้เอง... พัคแดซองถึงได้ตระหนักซึ้งว่า 'คุณซัคคิวบัส' ในตำนานน่ะ ความจริงแล้วเป็นยังไง น้ำตาแห่งความปิติ(ประชด) ไหลอาบแก้มของเขาโดยไม่รู้ตัว...

ในไลฟ์สด... เมื่อเห็นซัคคิวบัสแอบบี้ปรากฏตัว โดยเฉพาะตอนที่เธอทำเสียงกระเส่า ชาวอาณาจักรมังกรถึงกับฮากลิ้งกันเลยทีเดียวเจ้าค่ะ!

"เชี้ยยย?! ลายเส้นซัคคิวบัสตัวนี้มันคนละเรื่องเลยนี่หว่า!" "สาบานสิ! ฉันมองยังไงก็ไม่เห็นความเป็นซัคคิวบัสเลยสักนิด" "นี่มันคือการทำลายภาพจำชัดๆ ใครบอกว่าซัคคิวบัสต้องสวย? ต้องเซ็กซี่?" "เอ้า! ไอ้หนุ่มพัคแดซองเมื่อกี้ยังซ่าอยู่เลย ตอนนี้ร้องไห้ขี้มูกโป่งแล้วมั้ง!" "ขำจนท้องแข็งเลยว่ะ สรุปคือซัคคิวบัสก็มีเวอร์ชันอ้วน มัน แว่บ และหื่นกามแบบนี้ด้วยเหรอ?" "ไม่ไหวแล้ว ขำตายแน่ ดูไอ้หนุ่มบังจีหลั่งน้ำตาแห่งความดีใจสิ"

"สะใจโว้ย! ไม่ว่ายังไง พัคแดซองก็ได้เสียสละแล้ว ประเทศบังจีของพวกเรากำลังจะได้รับรางวัลโชคชะตาแห่งชาติแล้ว!" "ใช่แล้ว! พวกอาณาจักรมังกรขี้อิจฉา คอยดูนะ รางวัลนี้จะเป็นของพวกเรา!"

เวลาผ่านไปเนิ่นนาน... ไลฟ์สดของอาณาจักรมังกรยังคงเป็นสีดำสนิท ทุกคนจึงตัดสินใจยังไม่ไปไหน แต่มาสิงอยู่ในไลฟ์สดของบังจีเพื่อดวลฝีปากกับพวกนั้นอย่างเมามัน ในเวลานั้นเอง ข่าวโชคชะตาแห่งชาติก็ประกาศขึ้นมา

【ติ๊ง!】 【ผู้เล่น พัคแดซอง เสียชีวิตแล้ว ภัยพิบัติในวงจำกัดกำลังจะลงทัณฑ์ประเทศบังจี!】

"อะไรนะ?!" "ผู้เล่นประเทศเรากำลังเข้าพิธีอยู่ไม่ใช่เหรอ? จะตายได้ยังไง?!" "เดี๋ยวนะ มีบางอย่างผิดปกติ! รางวัลล่ะอยู่ไหน?! ทำไมกลายเป็นภัยพิบัติไปได้?!" "เป็นไปไม่ได้! เกมนี้ต้องมีบั๊กแน่ๆ!"

ไม่ใช่แค่ชาวบังจีที่ช็อกนะเจ้าคะ ชาวอาณาจักรมังกรเองก็งงเหมือนกัน ก็เห็นๆ กันอยู่ว่ากำลังทำพิธีกันอยู่ เวลาผ่านไปนานขนาดนี้ ทำไมข่าวถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้?

เมื่อพัคแดซองเสียชีวิต หน้าจอไลฟ์สดก็กลับมาเป็นปกติ ทุกคนรีบจ้องมองไปที่หน้าจอทันที พวกเขาเห็นซัคคิวบัสแอบบี้ที่อ้วนอยู่แล้ว ตอนนี้ดูเหมือนจะตัวใหญ่ขึ้นกว่าเดิมอีกเจ้าค่ะ! ส่วนผู้เล่นพัคแดซองที่ผอมอยู่แล้ว ตอนนี้กลับนอนอยู่บนพื้นในสภาพที่ซูบซีดจนเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก ราวกับว่ากระดูกและของเหลวในร่างกายถูกดูดออกไปจนหมดสิ้น นอนแน่นิ่งไม่ไหวติง

หลังจากเสร็จธุระ ซัคคิวบัสแอบบี้ก็ค่อยๆ ลุกขึ้นยืนแล้วพยักหน้าอย่างพึงพอใจ เธอก็ค่อยๆ เดินจากไป...

"อ้าวววว???" "โอเคพี่น้อง เธอคือซัคคิวบัสตัวจริงเสียงจริงเลยล่ะ!" "เชี้ยยย?! สรุปคือโดนสูบจนแห้งตายของจริงเลยเหรอเนี่ย?!" "ใจร้ายเกินไปแล้ว แงๆ งานนี้ประเทศบังจีคงขโมยชัยชนะไปไม่ได้แล้วล่ะ" "พัคแดซองผู้ยิ่งใหญ่ของพวกเรา ไปแบบนี้เลยเหรอ?!"

เรื่องราวยังไม่จบลงแค่นี้เจ้าค่ะ... 【ภัยพิบัติกำลังเริ่มต้นขึ้น】