บทที่ 6: ของขวัญจากเจ้าหญิงนกกระเรียนขาว

บทที่ 6: ของขวัญจากเจ้าหญิงนกกระเรียนขาว

ภายในบ้านไม้

หลินซูบิดขี้เกียจอย่างผ่อนคลาย

เขามองดูคามิซาโตะ อายากะ ที่กำลังนอนซบอยู่ในอ้อมแขนของเขา

ร่างกายของเขาไม่รู้สึกถึงความเหนื่อยล้าเลยแม้แต่น้อย ในทางตรงกันข้าม เขากลับรู้สึกปลอดโปร่งอย่างบอกไม่ถูก... หรือว่าการทำเรื่องแบบนั้นจะช่วยให้ร่างกายแข็งแรงขึ้นจริงๆ?

"ท่านพี่..."

【ยินดีด้วย ผู้เล่นทำพิธีกรรมเสร็จสิ้น! รางวัลเฉพาะตัวของคุณกำลังถูกจัดสรร!】

【คุณได้รับรางวัลส่วนตัว: พรจากเจ้าหญิงนกกระเรียนขาว (C): อายุขัย +5, กายา +5, พละกำลัง +5, ความคล่องตัว +5, สติปัญญา +5, เสน่ห์ +8 คุณได้รับทักษะ: วิชาดาบคามิซาโตะ: เฮียวกะ (C)】 (ระดับทักษะถูกปรับเปลี่ยนเพื่อความเหมาะสมของเนื้อเรื่อง โปรดอย่าอ้างอิงตามเกมต้นฉบับ)

【ประเทศมังกรได้รับรางวัลโชคชะตาแห่งชาติ: ของขวัญจากตระกูลคามิซาโตะ (C): ชาวเมืองมังกรทุกคน อายุขัย +2, พละกำลัง +2, ความคล่องตัว +2, สติปัญญา +2】

【คำอธิบาย: เนื่องจากเป็นรางวัลโชคชะตาแห่งชาติ เฉพาะพลเมืองที่มีความซื่อสัตย์และภาคภูมิใจในประเทศเท่านั้นที่จะได้รับรางวัลนี้!】

【หมายเหตุ: พวกสุนัขรับใช้ต่างชาติและกองกำลังภายนอกจะไม่ได้รับรางวัลนี้】

ทันทีที่รางวัลปรากฏขึ้น

หลินซูสัมผัสได้ว่าร่างกายของเขาเปี่ยมไปด้วยพลัง พลังที่รู้สึกว่าสามารถชกวัวล้มได้ในหมัดเดียว

สมรรถภาพทางกายที่เคยเสื่อมโทรมจากการอดหลับอดนอนสะสมมานานได้รับการฟื้นฟูจนเกือบสมบูรณ์

และโดยไม่รู้ตัว รูปลักษณ์ของเขาก็ดูหล่อเหลาขึ้นกว่าเดิม

การได้อยู่กับสาวงามช่วยเพิ่มค่าเสน่ห์ให้เขาได้จริงๆ

เมื่อเห็นค่าอายุขัย +5

หลินซูยังคงรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เขาไม่คาดคิดว่าเกมนี้จะสามารถเพิ่มอายุขัยให้เขาได้จริงๆ

ถ้าเขาใช้ "นิ้วทองคำ" เพื่อหลีกเลี่ยงความเสี่ยง และคว้ารางวัลโชคชะตาแห่งชาติมาได้อย่างต่อเนื่อง

เขาจะไม่สามารถบรรลุการมีชีวิตอมตะได้เลยอย่างนั้นหรือ?

มีสาวงามเคียงข้าง และมีชีวิตนิรันดร์—มันช่างยอดเยี่ยมจริงๆ!

เขาคิดในใจด้วยความตื่นเต้น

วินาทีต่อมา แผงหน้าจอโปร่งแสงก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า:

【ชื่อ: หลินซู】

【สังกัด: ประเทศมังกร】

【คุณสมบัติ】

【กายา: 5—10】

【พละกำลัง: 5—10】

【ความคล่องตัว: 6—11】

【สติปัญญา: 8—13】

【เสน่ห์: 8—16】

【จิตวิญญาณ: 9】

(หมายเหตุ: ค่าสถานะเฉลี่ยของคนวัยผู้ใหญ่ปกติคือ 5)

【ทักษะ: วิชาดาบคามิซาโตะ: เฮียวกะ (ใช้งานร่วมกับกระบี่)】

ยอดเยี่ยมมาก!

ค่าสถานะต่างๆ ของเขาทะลุขีดจำกัดของคนปกติไปแล้ว! โดยเฉพาะค่าเสน่ห์ที่พุ่งทะยานจนแทบจะทะลุฟ้า

เมื่อเขามองดูทักษะด้านล่าง

หลินซูรู้สึกอยากรู้ว่า "กระบี่ศิลาดำ" ที่เขาเพิ่งได้รับมา เมื่อนำมาใช้ร่วมกับ "วิชาดาบคามิซาโตะ: เฮียวกะ" จะสร้างผลลัพธ์แบบไหนออกมาได้บ้าง

เขาไม่รอช้า

เขากวาดสายตามองอายากะที่กำลังหลับใหลด้วยความเหนื่อยอ่อนหลังจากผ่านกิจกรรมร่วมกันมา

เขาอดไม่ได้ที่จะก้มลงจูบที่หน้าผากของเธอเบาๆ

เขาลุกขึ้นสวมเสื้อผ้าและจัดแจงข้าวของให้เรียบร้อย ก่อนจะเดินออกไปนอกบ้าน

เขาชักกระบี่ศิลาดำออกมา

ภายใต้แสงแดด กระบี่ศิลาดำทอประกายเงางามจนน่าแสบตา

เขาตั้งสมาธิในใจ

วิธีการใช้ "วิชาดาบคามิซาโตะ: เฮียวกะ" ผุดขึ้นมาในหัวทันที และเขาก็ค่อยๆ ยกกระบี่ขึ้นมาตามสัญชาตญาณที่ฝังอยู่ในกล้ามเนื้อ

ในเวลาเดียวกัน

จากโกร่งกระบี่ไปจนถึงปลายกระบี่ ชั้นน้ำแข็งบางๆ เริ่มปกคลุมและโอบล้อมกระบี่ศิลาดำอย่างรวดเร็ว

ในชั่วพริบตา กระบี่น้ำแข็งสีน้ำเงินดำก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา

เขาปักกระบี่ลงบนพื้น

"ตู้ม!"

แมกไม้อยู่รอบตัวถูกปกคลุมด้วยชั้นน้ำแข็งใสทันที

ระยะการทำลายล้างอาจไม่กว้างนัก แต่ผลการแช่แข็งนั้นถือว่ายอดเยี่ยมมาก!

ดูเหมือนว่าทักษะนี้จะช่วยยกระดับพลังต่อสู้ของเขาได้มหาศาล!

ขณะที่เขากำลังใช้ความคิดอยู่นั้น

เขาหันกลับไปมอง

ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ คามิซาโตะ อายากะ มายืนอยู่ที่หน้าประตูบ้านแล้ว เธอกำลังจ้องมองหลินซูด้วยสายตาเปี่ยมด้วยความอ่อนโยนและรักใคร่

"ออกมาตั้งแต่เมื่อไหร่หรือครับ?"

"เมื่อครู่นี้เองค่ะ"

เมื่อเห็นว่าเขาจับได้แล้ว

อายากะเผยรอยยิ้มบางๆ เดินเข้ามาหาเขาอย่างซุกซนและพูดปนหัวเราะว่า "ฉันสอนวิชาดาบให้คุณได้นะ!"

"เธอเหรอ?"

ในตอนนั้นเอง

หลินซูนึกขึ้นได้ว่าอายากะคือคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลคามิซาโตะ เธอไม่เพียงแต่เก่งเรื่องกวี หมากรุก อักษรศิลป์ และภาพวาดเท่านั้น แต่ยังเป็นนักดาบฝีมือชั้นเลิศอีกด้วย

หากเธอเป็นคนสอนวิชาดาบให้เขา ผสมผสานกับทักษะที่เขาเพิ่งได้รับมา ย่อมได้ผลลัพธ์ที่รวดเร็วและทรงพลังเป็นทวีคูณแน่นอน

"ใช่ค่ะ วิชาดาบของฉันน่ะ เก่งมากเลยนะจะบอกให้"

"ตกลงครับ"

เมื่อเห็นหลินซูพยักหน้าตกลง

อายากะก็หัวเราะออกมาอีกครั้ง เธอเดินเข้าไปกุมมือที่ถือกระบี่ของหลินซู และเริ่มถ่ายทอดวิชาดาบให้เขาอย่างใกล้ชิด

ทุกจังหวะ ทุกท่วงท่า

แฝงไปด้วยความสง่างามชั้นสูง แต่ยังคงไว้ซึ่งแก่นแท้ของวิถีแห่งดาบ

นี่สินะ คุณหนูใหญ่แห่งตระกูลคามิซาโตะ

"ในอนาคต หากคุณต้องเผชิญกับอันตราย กระบี่เล่มนี้จะเป็นสิ่งที่จะปกป้องคุณ คุณต้องห้ามทำมันหายเด็ดขาดนะคะ"

"คุณต้องดูแลกระบี่คู่ใจเล่มนี้ให้ดีล่ะ ไม่อย่างนั้นถ้าวันหนึ่งฉันแอบขโมยมันไป ชีวิตของคุณก็จะตกอยู่ในกำมือของฉันทันที"

อายากะกล่าว

ทว่าน้ำเสียงของเธอกลับเต็มไปด้วยความทะนุถนอมและเป็นห่วงเป็นใย

ในดวงตาสีเทาน้ำเงินคู่นั้น ดูเหมือนจะมีบางอย่างที่อยากจะสื่อสารออกมา

หลินซูพยักหน้า

"ผมจะปกป้องตัวเองให้ดีที่สุดครับ"

เขาจะพัฒนาความแข็งแกร่งเพื่อเผชิญหน้ากับห้องถัดไป ไม่ว่าจะเป็นมอนสเตอร์หรือกับดัก หลินซูตัดสินใจอย่างแน่วแน่ว่าจะปกป้องทุกสิ่งที่เขามีในตอนนี้ไว้ให้ได้...

ภายนอก ในห้องแชทสดของประเทศมังกร

เมื่อหน้าจอกลับมาทำงานอีกครั้ง

เห็นหลินซูค่อยๆ ลุกขึ้นจากเตียง และเห็นคามิซาโตะ อายากะ นอนอยู่ในอ้อมแขนของเขา

ทุกคนต่างพากันอิจฉาจนฟันแทบหัก

"ให้ตายเถอะ! ทำไมถึงไม่ใช่ฉัน!"

"ฮือๆ ได้โปรดเถอะพี่ซู ให้ผมไปเป็นสุนัขรับใช้ของคุณอายากะแทนก็ได้!"

"ความอิจฉามันทำให้คนเปลี่ยนไปจริงๆ"

ต่อมาในภาพ

เมื่ออายากะกุมมือที่ถือกระบี่ของหลินซู ค่อยๆ ประคองและสอนวิชาดาบให้เขาอย่างอ่อนโยน

อารมณ์ของทุกคนก็ระเบิดออกมาอย่างสมบูรณ์

"ทำไม! ทำไม! ทำไมผู้เล่นประเทศอื่นถึงตกอยู่ในสถานการณ์อันตรายกันหมด แต่ผู้เล่นประเทศเรากลับใช้ชีวิตสโลว์ไลฟ์อย่างสุขสบายแบบนี้?!"

"ฉันน้ำตาไหลแล้ว!"

"ขำจนจะขาดใจ พวกสุนัขรับใช้ต่างชาติกับพวกคนนอกเงียบกริบไปเลย คงจะกัดฟันกรอดด้วยความแค้นแน่ๆ"

สิ้นคำพูดนั้น รางวัลโชคชะตาแห่งชาติก็ร่วงหล่นลงมา

และคำอธิบายก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคนในรูปแบบแผงหน้าจอโปร่งแสง

"สุดยอด! พวกเราได้เพิ่มอายุขัยตั้ง 2 ปีแน่ะ!"

"นี่มันดีจริงๆ! พละกำลังของฉันเพิ่มขึ้นด้วย!"

"ฉันรู้สึกเหมือนมีพลังมหาศาลเลย! คืนนี้ฉันจะไปลองจัดหนักกับเมียที่บ้านดูบ้าง!"

"ข้างบนน่ะ เล่ารายละเอียดมาเดี๋ยวนี้!"

ขณะที่ทุกคนกำลังคุยกันอย่างมีความสุข

พวกสุนัขรับใช้ต่างชาติและพวกมีเจตนาแอบแฝงก็ระเบิดโทสะออกมา:

"นี่มันบ้าอะไรกัน?! ทำไมต้องเป็นแค่พลเมืองประเทศมังกรด้วยล่ะ?!"

"นั่นสิ! แล้วพวกเราที่เป็นคนต่างชาติที่อาศัยอยู่ในประเทศมังกรล่ะ?!"

"โชคดีจังที่ฉันเป็นพลเมืองประเทศมังกร! แต่ทำไมฉันถึงไม่รู้สึกว่าพละกำลังเพิ่มขึ้นเท่าไหร่เลยล่ะ?!"

"เพิ่มอะไรล่ะ?! พวกสุนัขรับใช้ต่างชาติอย่างพวกแกยังหวังจะได้โบนัสอีกเหรอ?! ฝันไปเถอะ!"

"นี่มันไม่ยุติธรรมเลย! ทำไมถึงไม่ให้รางวัลพวกเราด้วย?!"

"กฎนี้มันไร้สาระชะมัด หลินซูก็แค่โชคดีเท่านั้นแหละ!"

เมื่อเห็นคนเหล่านี้เริ่มหัวเสีย

พลเมืองประเทศมังกรก็ไม่ยอมอ่อนข้อให้ เริ่มรัวคีย์บอร์ดตอกกลับทันที:

"ไอ้พวกสารเลว! ตอนมีโอกาสได้เป็นคน พวกแกกลับเลือกที่จะเป็นเดรัจฉานเอง!"

"พอตอนนี้อยากได้รางวัลขึ้นมา แล้วเมื่อกี้พวกแกทำอะไรอยู่?!"

"พวกแกนั่นแหละที่ใส่ร้ายป้ายสีพวกเราก่อน พอตอนนี้กลับมาเรียกร้องขอรางวัล!"

"ฉันไม่ได้อยากพูดแรงๆ หรอกนะ แต่พวกแกน่ะ สมควรตายจริงๆ!"

ภายในห้องแชทสดของประเทศมังกร

เต็มไปด้วยเสียงก่นด่าและสงครามน้ำลายอีกครั้ง

อย่างไรก็ตาม

เหตุการณ์ที่น่าตื่นเต้นยิ่งกว่าสำหรับพลเมืองประเทศมังกรกำลังจะเกิดขึ้น

เมื่อเหล่าเจ้าหน้าที่ระดับสูงของประเทศมังกรกำลังเตรียมตัวที่จะลงมือทำบางอย่างที่เด็ดขาด!