ตอนที่ 31 : ออกเดินทางอีกครั้ง ผสานหัวใจปีศาจศิลาภูผา!

ตอนที่ 31 : ออกเดินทางอีกครั้ง ผสานหัวใจปีศาจศิลาภูผา!

ใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมง เดินไปเดินมาอยู่หลายเที่ยว

ทั้งสองคนก็ขนย้ายเสบียงที่ได้มาไปไว้ในรถฮัมเมอร์ H2 จนหมด

มองดูขนาดที่มหึมาและพื้นที่ภายในของรถฮัมเมอร์ หัวใจของกู้เฉินรู้สึกเหมือนจะโบยบินด้วยความยินดี!

ถ้าเป็นรถมอเตอร์ไซค์คันก่อนหน้านี้ จะไปขนของได้ขนาดนี้ได้ยังไงกัน!

ในเวลานี้ ท้องฟ้าเริ่มทอแสงสีขาวนวล

กู้เฉินเช็กเวลา : 06:06 น.

เขาเดินไปที่มุมที่จอดมอเตอร์ไซค์ไว้ และมองดูพาหนะคู่กายที่ผ่านการเสริมแกร่งจากระบบมาถึงสี่รอบ

กู้เฉินไม่ได้ตั้งใจจะทิ้งมอเตอร์ไซค์คันนี้!

มอเตอร์ไซค์คันนี้อยู่เป็นเพื่อนเขาตั้งแต่เริ่มวันสิ้นโลก พาเขาหนีตายมาตลอดทาง

เขาถึงขั้นขี่มันเพื่อสังหารยักษ์วิปลาสและหนีการไล่ล่าของ "ผู้ถักทอใย"!

แม้กู้เฉินจะบ่นเรื่องข้อเสียของรถอยู่ตลอด แต่ความจริงแล้ว เขาผูกพันกับมันมาก

ที่สำคัญกว่านั้น เขาใช้ค่าสังหารไปกว่าพันแต้มกับรถคันนี้แล้ว!

ถ้าทิ้งไป ค่าสังหารของเขาจะไม่เสียเปล่าเหรอ?

กู้เฉินวางแผนไว้ล่วงหน้าแล้ว เขาตั้งใจจะเก็บมอเตอร์ไซค์ไว้ในมิติมิติ

เพื่อการนั้น เขาได้เคลียร์เสบียงบางส่วนในมิติออกมาไว้ในรถฮัมเมอร์

ทั้งหมดนี้ก็เพื่อเคลียร์พื้นที่ให้มอเตอร์ไซค์!

"ไม่ต้องห่วงเพื่อนยาก ฉันจะทิ้งแกได้ยังไง?"

กู้เฉินถอนหายใจเบาๆ เอื้อมมือไปสัมผัสถังน้ำมันที่เย็นเฉียบ จากนั้นเก็บมันเข้าสู่มิติมิติ

มอเตอร์ไซค์หายวับไปทันที ไม่มีใครรอบข้างเห็นเหตุการณ์

ความจริงต่อให้มีใครเห็น กู้เฉินก็ไม่สน

เมื่อก่อน เขาเคยกลัวว่าจะทำให้ฝั่งเฉินโม่สงสัย!

แต่ตอนนี้ เขาและเฉินโม่มีความเข้าใจที่ตรงกันโดยไม่ต้องพูด

ไม่สอดรู้ ไม่ถาม ไม่ก้าวก่าย!

ก่อนออกเดินทาง มีอีกเรื่องหนึ่ง : กู้เฉินตั้งใจจะไปเคารพศพหมีเหล็ก

ยังไงซะ เขาก็เอารถของหมอนั่นมา!

การตายของหมีเหล็กเกิดขึ้นกะทันหันมาก และกู้เฉินยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าชื่อจริงของเขาคืออะไร

สำหรับคนอย่างหมีเหล็ก กู้เฉินรู้สึกชื่นชมในใจ

เขาไม่รู้ว่าความชื่นชมนี้เกิดจากอารมณ์แบบไหน

อาจเป็นเพราะเขาเองก็เคยอ่อนแอมาก่อนเหมือนกัน!

กู้เฉินเคยยืนกลางสายฝน และตอนนี้ที่เขามีร่ม... อืม... เขาอาจจะไม่ไปกางให้คนอื่น

แต่เขาชื่นชมคนที่เต็มใจจะกางร่มให้คนอื่นอย่างมาก!

ศพของหมีเหล็กนอนอยู่ในจุดพักรถตลอดเวลานี้

สมาชิกในทีมที่เขาเคยปกป้องตอนนี้กำลังยุ่งอยู่กับการจัดเสบียงของตัวเอง

ราวกับว่าพวกเขาลืมกัปตันผู้เคยนำความยุติธรรมมาให้และปกป้องพวกเขาไปแล้ว!

กู้เฉินเดินมาข้างศพหมีเหล็ก หยิบซองบุหรี่ฮวาจื่อออกมา และดึงบุหรี่ออกมาสามมวน

จากนั้นเขาคิดได้และยัดสองมวนกลับเข้าไป

เขาจุดบุหรี่ที่เหลือ สูดควันเข้าปอดลึกๆ และวางมันไว้ข้างศพหมีเหล็ก!

เขาไม่ได้ตั้งใจจะฝังหมีเหล็ก ขบวนรถกำลังจะออกเดินทาง และไม่มีเวลาเหลือแล้ว

"เดินทางปลอดภัย!"

เมื่อใบหน้า "ดุร้าย" แต่ซื่อตรงนั้นปรากฏขึ้นในใจ กู้เฉินคิดเงียบๆ

คนอย่างหมีเหล็กอาจไม่เหมาะกับวันสิ้นโลกแบบนี้ตั้งแต่แรก

หรือบางที วันสิ้นโลกอันมืดมนนี้อาจไม่คู่ควรกับคนที่บริสุทธิ์อย่างเขา!

..."ทุกคนโปรดทราบ!"

"ขบวนรถกำลังจะออกเดินทาง มีเวลาสามนาที!"

จีคุนตะโกนสุดเสียง ดูเหมือนเฉินโม่จะมอบหมายหน้าที่ประกาศให้เขา

ขบวนรถแห่งความหวังเดิมเหลือคนเพียงประมาณ 60 คนหลังจากการสูญเสียที่เมืองเฉียวหยานและสถานีขนส่ง

แต่หลังจากเติมคนรอบนี้ จำนวนคนก็พุ่งไปที่ประมาณ 150 คน

ในจำนวนนั้นกว่า 50 คนเป็นสมาชิกของขบวนรถกำแพงเหล็ก

ที่เหลืออีก 30 กว่าคนเป็นทาสจากขบวนรถของหูเทียนหลง

รถบัสสีน้ำเงินที่เดิมเป็นของขบวนรถแห่งความหวังตอนนี้แน่นจนแทบระเบิด

ไม่มีใครอยากได้รถมินิบัสจากขบวนรถหูเทียนหลง

ท้ายที่สุด หูเทียนหลงได้ดัดแปลงภายในจนจำเค้าเดิมไม่ได้ มันแทบจะเป็นรังปีศาจ!

อย่าว่าแต่ให้คนนั่งเลย แค่ดูสองรอบก็ทำให้ความทรงจำแย่ๆ หวนกลับมาแล้ว

ขบวนรถกำแพงเหล็กยังมีรถมินิบัสอีกคัน แต่มันทรุดโทรมอย่างเหลือเชื่อ!

แค่มองก็รู้สึกเหมือนมันจะพังแหล่มิพังแหล่!

เมื่อเห็นดังนี้ จีคุนเลยใช้มันเป็นรถขนเสบียง ขนเสบียงส่วนใหญ่ที่ยึดมาได้ไปกองไว้บนนั้น!

แถมยังจัดคนน่าเชื่อถือสองสามคนถือปืนกลมือเฝ้าไว้ ถ้าใครพยายามขโมย คงโดนยิงหมดแม็ก!

ผลก็คือ แทบไม่มีใครอยากขึ้นรถคันนั้น

ส่วนรถบัสของขบวนรถแห่งความหวัง มีเพียงกระจกหน้าที่ร้าวเล็กน้อย

ดังนั้น ทุกคนจึงเบียดเสียดกันขึ้นไปบนรถบัสสีน้ำเงินคันนั้นอย่างบ้าคลั่ง!

จริงๆ แล้วไม่ใช่ว่าไม่มีรถอื่นให้พวกเขา ยังมีรถกระบะอีกหลายคันในจุดพักรถ!

แต่ไม่มีใครเอามัน!

เป็นเพราะพวกเขาดูถูกมันเหรอ? ไม่ใช่แน่นอน!

เหตุผลคือน้ำมันหายากมาก!

เพราะเทือกเขาเฮงจียาวหลายร้อยไมล์และมีประชากรเบาบาง คงไม่มีปั๊มน้ำมันให้พวกเขาหาเติมได้มากนัก

กู้เฉินเห็นหลายคนทิ้งรถของตัวเองเพื่อมาร่วมขึ้นรถบัสด้วยซ้ำ!

ยังไงซะ คนกลุ่มใหญ่ช่วยกันหาน้ำมันย่อมพึ่งพาได้มากกว่าคนแค่หนึ่งหรือสองคนหา

ตอนนั้นเองกู้เฉินถึงนึกขึ้นได้ว่ารถฮัมเมอร์ของเขาเป็นตัวกินน้ำมันตัวพ่อ!

อัตราการกินน้ำมันเฉลี่ยน่าจะสามสิบหรือสี่สิบลิตร ตอนที่เขาตื่นเต้นกับการเปลี่ยนรถ เขาได้ลืมเรื่องนี้ไปสนิท

มิน่าล่ะ ตาเฒ่าเจ้าเล่ห์เฉินโม่ถึงยกรถคันนี้ให้เขาอย่างง่ายดาย

ที่แท้ก็รอซ้ำเติมตรงนี้นี่เอง!

กู้เฉินอดปวดหัวไม่ได้ ขับรถกิโลเดียวเท่ากับมอเตอร์ไซค์เขาวิ่งได้ยี่สิบกิโล!

แม้จะมีน้ำมันอยู่พอสมควรในเสบียงที่เพิ่งได้มา แต่มันก็คงอยู่ได้ไม่นานเมื่อเจอกับสัตว์ร้ายจอมซดน้ำมันแบบนี้!

เขาควรทำยังไงดี? บนถนนสายนี้ผ่านเทือกเขาเฮงจี ปั๊มน้ำมันคงหายากยิ่งกว่างมเข็ม

แม้เขาจะเป็นซีเควนเซอร์ แต่เขาก็เสกน้ำมันออกมาจากอากาศไม่ได้!

เขาเคยถามระบบว่าแลกน้ำมันโดยตรงได้ไหม แต่คำตอบคือไม่ได้

ดังนั้น เส้นทางใช้ระบบแลกเปลี่ยนโดยตรงก็ไม่ได้ผลเช่นกัน!

ไม่งั้น ใช้ระบบอัปเกรดติดแผงโซลาร์เซลล์ดีไหม?

กู้เฉินส่ายหน้าและรีบปัดความคิดนั้นทิ้ง

การพึ่งพาแค่แผงโซลาร์เซลล์เพื่อขับเคลื่อนวัตถุขนาดมหึมาแบบนี้ไม่สมจริงเลย!

ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าฝนตกและแดดไม่พอ เขาก็ซวยสิ!

เฮ้อ! ถ้าเพียงแต่รถวิ่งได้โดยไม่ต้องใช้น้ำมันหรือชาร์จไฟ...

【ติ๊ง! ตรวจพบว่าโฮสต์มีความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะอัปเกรดพาหนะ!】

【เลือกที่จะผสานหัวใจปีศาจศิลาภูผากับพาหนะเพื่อสร้างเป็นเครื่องสังเวยหรือไม่?】

ผสานหัวใจปีศาจศิลาภูผา?

กู้เฉินมองข้อเสนอของระบบและตกอยู่ในห้วงความคิด

เขาเคยวางแผนทุกอย่างไว้แล้ว!

เขาตั้งใจจะสร้างหัวใจนี้เป็นเครื่องสังเวยประเภทเกราะ

เพราะแค่ดูจากชื่อ ก็รู้ว่าเป็นวัตถุต้องสาปสายป้องกัน!

แต่ตอนนี้ ระบบกลับมีข้อเสนอที่ต่างออกไป

"ระบบ ถ้าฉันผสานหัวใจปีศาจศิลาภูผากับรถฮัมเมอร์ ฉันจะได้คุณสมบัติอะไรบ้าง?"

กู้เฉินอยากรู้ว่าผลลัพธ์สุดท้ายของการอัปเกรดคุ้มค่าที่จะใช้วัตถุต้องสาปอันล้ำค่านี้หรือไม่

【ติ๊ง! กำลังสร้างแผนการ...】

【ผสานวัตถุต้องสาปและรถฮัมเมอร์】

【สามารถได้รับ 'คุณสมบัติ' ① เกราะปฐพี : เพิ่มพลังป้องกันของตัวรถอย่างมาก สามารถทนต่อแรงกระแทกจากสิ่งผิดปกติขนาดเล็ก และดูดซับความเสียหายบางส่วนเพื่อเปลี่ยนเป็นโล่หิน】

【'คุณสมบัติ' ② ความผูกพันแห่งผืนดิน : แกนพลังงานของรถถูกแทนที่ด้วยหัวใจปีศาจศิลา ดึงพลังงานจากชีพจรธรณีของโลกมาขับเคลื่อน การสิ้นเปลืองเชื้อเพลิงเป็นศูนย์และมีระยะทางวิ่งไม่จำกัด】

【'คุณสมบัติ' ③ เชื่อมโยงชีวิต : เมื่อรถเสียหาย มันจะค่อยๆ ดึงพลังชีวิตจากธรรมชาติรอบตัวเพื่อซ่อมแซมตัวเอง (ขีดจำกัดการฟื้นฟูต่อวัน 10%)】