ตอนที่ 6 : สิ่งประหลาดงั้นเหรอ? หนูตัวหนึ่ง

ตอนที่ 6 : สิ่งประหลาดงั้นเหรอ? หนูตัวหนึ่ง

บรรยากาศไม่ได้ดูน่าขนลุก ไม่มีร่องรอยของสิ่งมีชีวิตหรือผู้คน

ร้านค้าไม่มีอะไรนอกจากความยุ่งเหยิงและฝุ่นที่ลอยคลุ้ง

ทว่าความรู้สึกอ่อนแรงที่น่าสะพรึงกลัวนั้นไม่ได้จางหายไป

มันเกาะติดเขาแน่นราวกับหนอนแมลงวันกัดกินกระดูก สูบพลังกายและจิตวิญญาณของเขาไป

กู้เฉินรู้สึกว่าแม้แต่การหายใจยังลำบาก ก้าวเท้าไม่มั่นคง เขารู้สึกเข้าใกล้ความตายมาก

นี่มัน... คืออะไร? ยาพิษ? หรือพลังบางอย่าง?

เหงื่อเย็นผุดพรายบนหน้าผากของกู้เฉิน

วิธีการที่สามารถพรากพลังการต่อสู้ไปได้อย่างเงียบเชียบให้ความรู้สึกน่ากลัวยิ่งกว่าการเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดเสียอีก

เขาคิดถึงความสามารถลำดับ แต่กลับมองไม่เห็นใครเลย

ทันใดนั้นเสียงกรอบแกรบแผ่วเบาก็ดังมาจากเงามืดบนชั้นวางของ กู้เฉินตวัดสายตาไปมอง

หนูตัวหนึ่ง

มันตัวใหญ่กว่าหนูธรรมดาเล็กน้อย ขนสีเทาดำเป็นมันวาว

ขนของมันส่องประกาย และดวงตาสว่างสดใสนั้นแฝงแววแสงสีม่วง

มันหมอบอยู่หลังกระป๋องเปล่า ยื่นหัวเล็กๆ ออกมา จ้องเขม็งมาที่เขา

ในขณะเดียวกัน อุ้งเท้าหน้าเล็กๆ ของมันก็กำลังวาดวงกลมในอากาศ

กู้เฉินเข้าใจได้ในทันที

หนูตัวนี้มันกำลังทำให้เขารู้สึกอ่อนแอขนาดนี้

นับตั้งแต่สิ่งผิดปกติลงมาจุติ สัตว์และพืชก็สามารถปลุกพลังลำดับของตัวเองได้

หนูตัวนี้ชัดเจนว่าได้ปลุกพลังที่ทำให้เกิดความอ่อนแอ

หรือว่าจะเป็น... ลำดับคำสาป?

ลำดับคำสาป สาขาหนึ่งของลำดับเหนือธรรมชาติ เป็นหนึ่งในสิ่งที่น่าหวาดกลัวที่สุด

ลองจินตนาการถึงการต่อสู้เสี่ยงเป็นเสี่ยงตาย แล้วจู่ๆ คำสาปก็ทำให้ศัตรูอ่อนแรงลงหรือฆ่าโดยไม่ทันรู้ตัว

แต่ระยะของคำสาปนั้นมีจำกัด กู้เฉินพยายามจะขยับตัว แต่ความอ่อนแอทำให้เขาช้าลง

ดวงตาสีม่วงของหนูส่องสว่างขึ้น ปากของมันยังคงร่ายคาถา

คลื่นความมึนงงโจมตีกู้เฉิน เขาเกือบล้มทั้งยืน

บ้าเอ๊ย!

เขาสบถในใจ ขืนเป็นแบบนี้เขาคงสู้ไม่ไหว อย่าว่าแต่จะหนีเลย

เขาพยายามเรียกหาระบบ แต่มันไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับหนูพิเศษตัวนี้

การต่อสู้ซึ่งๆ หน้าไร้ความหวัง แม้แต่มีดแตงโมที่คมกริบก็ไร้ประโยชน์ถ้าฟันไม่โดน

ในวิกฤต ความคิดของกู้เฉินแล่นเร็ว

เขาคิดถึงบางอย่างในกระเป๋าของที่เขาเจอในร้านของขวัญระดับไฮเอนด์ : ช็อกโกแลตหนึ่งกล่อง

ในวันสิ้นโลก ขนมหวานแท้ๆ ถือเป็นสินค้าหรูหรา โชคดีที่เขาเพิ่งกินไปแค่ชิ้นเล็กๆ

เมื่อมองดูหนูที่ยังคง "ร่ายเวท" อยู่ ความคิดบ้าบิ่นก็แวบเข้ามาในหัว

ข่มความอ่อนแอเอาไว้ เขาค่อยๆ เลื่อนมือซ้ายไปที่กระเป๋าคาดเอว

ในขณะเดียวกันก็พยายามทำสายตาให้ดูเป็นมิตรที่สุดเท่าที่จะทำได้

คลำหาอย่างระมัดระวัง จนเจอกับแท่งขนมที่ห่อไว้อย่างสวยงาม

เขาจงใจขยี้พลาสติกเบาๆ เพื่อดึงดูดความสนใจของหนู

ดวงตาสีม่วงของหนูไหววูบ สงสัยในเสียงนั้น แม้การร่ายคาถายังดำเนินต่อไป

กู้เฉินขยับอย่างนุ่มนวล ฉีกห่อออก เผยให้เห็นดาร์กช็อกโกแลตที่ส่งกลิ่นหอมโกโก้เข้มข้น

กลิ่นหอมหวานโดดเด่นขึ้นมาอย่างชัดเจนในร้านที่เต็มไปด้วยฝุ่นและกลิ่นแห่งความเสื่อมโทรม

เขาโยนช็อกโกแลตเบาๆ ไปที่พื้นใต้ชั้นวางของที่หนูอยู่

ตุ้บ

แท่งขนมตกลงบนพื้นฝุ่น

เจ้าหนูตัวน้อยสะดุ้งตกใจกับ "ของขวัญ" กะทันหันนี้

มันหดตัวกลับ ดวงตาสีม่วงฉายแววระแวงแต่ก็ไม่อาจซ่อนร่องรอยของความปรารถนาได้?

จมูกเล็กๆ ของมันขยับยุกยิกอย่างรวดเร็ว ชัดเจนว่าถูกล่อลวงด้วยความหอมหวานเข้มข้น

ความหวานที่อัดแน่นด้วยพลังงานบริสุทธิ์เช่นนี้เป็นสิ่งยั่วยวนที่ถึงตายได้

มันชำเลืองมองช็อกโกแลต แล้วมองกู้เฉิน และในที่สุดก็หยุดร่ายคาถา

ความอ่อนแอที่คลุมกายกู้เฉินเบาบางลงอย่างเห็นได้ชัด

ความยินดีพุ่งพล่านในใจกู้เฉินอาจจะได้ผล!

เขาหยิบอีกชิ้นออกมา วางไว้บนพื้นตรงหน้า แล้วค่อยๆ ถอยหลัง ลดมีดแตงโมลงและยกมือเปล่าขึ้น

เจ้าตัวเล็ก หิวไหม? นี่... อร่อยนะ

เขาพยายามทำเสียงให้สงบที่สุด

เขารู้ว่าหนูสามารถเข้าใจความหมายของเขาได้

หลังจากปลุกพลังลำดับ ความสามารถของสิ่งมีชีวิตทุกชนิดรวมถึงสติปัญญาจะได้รับการพัฒนา

และหนูก็ฉลาดเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว

ดวงตาสีม่วงกลอกไปมาระหว่างช็อกโกแลตกับกู้เฉิน การต่อสู้ภายในใจของหนูนั้นชัดเจน

ในท้ายที่สุด ความปรารถนาในอาหารก็เอาชนะความระมัดระวังหรือบางทีอาจเป็นความมั่นใจใหม่ที่เกิดจากลำดับ

มันย่องออกมาจากที่ซ่อน พุ่งไปที่แท่งแรก คว้ามันขึ้นมา มองกู้เฉินอย่างระแวดระวัง แล้วแทะกินอย่างบ้าคลั่ง

ในที่สุดคำสาปอ่อนแอก็หายไปจนหมดสิ้น

สิ่งที่เข้ามาแทนที่คือสายใยทางจิตจางๆ ขณะที่หนูกินและผ่อนคลาย ความเป็นศัตรูของมันก็จางหายไป

พอกินชิ้นแรกหมด มันก็เลียอุ้งเท้า แล้วมองแท่งที่สองบนพื้น

กู้เฉินฉีกยิ้มสำเร็จ!

เจ้าตัวเล็ก ไปกับฉันไหม? รับรองว่ามีช็อกโกแลตให้กินไม่อั้น

เขาหว่านล้อมด้วยคำสัญญาสวยหรูโดยไม่ลังเล

ความสามารถลำดับคำสาปเป็นไพ่ตายที่สมบูรณ์แบบไม่สิ เป็นโล่ที่สมบูรณ์แบบในการต่อกรกับศัตรูที่แข็งแกร่งกว่าในโลกที่เต็มไปด้วยอันตรายนี้

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เจ้าหนูก็พ่ายแพ้ต่อช็อกโกแลตและคำสัญญา

มันคว้าแท่งที่สองไป แต่ไม่ได้กินทันที

แต่มันกลับไต่ขึ้นมากางเกงของกู้เฉินแล้วไปเกาะอยู่บนไหล่เขา

หัวเล็กๆ และดวงตาประกายสีม่วงสำรวจกู้เฉินอย่างอยากรู้อยากเห็น

กู้เฉินรู้สึกว่าสายใยทางจิตจางๆ นั้นมั่นคงขึ้น แฝงความไว้วางใจที่เพิ่งเริ่มก่อตัวและความคาดหวังในช็อกโกแลตที่มากขึ้น

เขาถอนหายใจด้วยความโล่งอก ปาดเหงื่อเย็น และรู้สึกปีติยินดีอย่างมาก

ไม่เพียงแต่รอดพ้นอันตราย แต่เขายังได้คู่หูพิเศษที่มีลำดับคำสาปมาด้วย!

ตั้งแต่นี้ไป แกชื่อช็อกโกแลตนะ!

เขาเก็บกระป๋องอาหารและบิสกิตที่เจอ รวบรวมเสบียงอื่นๆ

เหลือบมองผู้โดยสารตัวน้อยที่กำลังจัดการช็อกโกแลตบนไหล่ เขาอมยิ้ม

ถ้าเป็นในเกม นี่คงนับเป็นหนูระดับตำนานเลยใช่ไหม?

โดยไม่รอช้า เขาขึ้นคร่อมมอเตอร์ไซค์ เร่งเครื่อง และมุ่งหน้าไปยังจุดนัดพบ

ในกล่องท้ายรถด้านหลัง มีผู้โดยสารตาสีม่วงนั่งอยู่ หัวเล็กๆ หมุนไปมาด้วยความประหลาดใจกับโลกภายนอก