บทที่ 22 - การคัดกรองพรสวรรค์ และทรัพยากรที่เทมาให้

บทที่ 22 - การคัดกรองพรสวรรค์ และทรัพยากรที่เทมาให้

★★★★★

"เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!"

เวลาเพียงแค่สามเดือนกว่า เจียงซูจะเปลี่ยนจากคนธรรมดาข้ามผ่านสองด่านใหญ่ จากสัมผัสพลังเลือดลมไปสู่โคจรพลังเลือดลมได้อย่างไร

สถาบันยุทธ์

เจียงซูจะมีปัญญาเข้าสถาบันยุทธ์ได้ยังไง

ทั่วทั้งประเทศเซี่ยมีสถาบันยุทธ์อยู่เพียงสี่แห่ง

ทั่วทั้งเมืองจีเฉิงในแต่ละปีมีคนสอบเข้าได้แค่ไม่กี่สิบคน

คนอย่างเจียงซู... จะเป็นไปได้ยังไง!

เรื่องโกหก ต้องเป็นเรื่องโกหกแน่ๆ!

หวังฮั่นทรุดตัวลงนั่งกับเก้าอี้อย่างคนเสียสติ จิตใจหลุดลอย

ราวกับถูกฟ้าผ่ากลางวันแสกๆ

...

ตึกขยันเรียน

ห้องทำงานผู้อำนวยการ

เจียงซูสวมเสื้อตัวบางยืนนิ่งในท่าม้า ด้วยความสำเร็จของท่าม้าขั้นสูงส่งผลให้พลังเลือดลมโคจรไปทั่วร่าง

เบื้องหน้าของเขา เจิ้งเหยียนป๋อและจางไท่หนิงยืนมองดูอยู่

ทว่าเมื่อเทียบกับท่าทีสบายๆ ของเจิ้งเหยียนป๋อแล้ว จางไท่หนิงกลับมีแววตากังวลอย่างปิดไม่มิด ทั้งที่อายุล่วงเลยสู่วัยรู้ฟ้าดินแล้ว แต่กลับทำตัวประหม่าเหมือนนักเรียนที่กำลังจะเดินเข้าห้องสอบ

เรื่องที่ว่าเจียงซูโคจรพลังเลือดลมได้และมีลุ้นเข้าสถาบันยุทธ์ เป็นเพียงการคาดเดาของเขาเอง

เขาไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญ จึงยังต้องการคำยืนยันจากเจิ้งเหยียนป๋อ

"ยินดีด้วยครับ ผอ.จาง โรงเรียนของคุณปีนี้มีม้าพันลี้ถือกำเนิดขึ้นแล้ว มีโอกาสเข้าสถาบันยุทธ์สูงมาก"

เมื่อได้ยินคำนี้ จางไท่หนิงก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ความปีติยินดีฉายชัดบนใบหน้า

ในขณะเดียวกัน เจิ้งเหยียนป๋อก็มองไปที่เจียงซูแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลราวกับลมฤดูใบไม้ผลิ

"นักเรียนเจียงซูสินะ นั่งลงคุยกันเถอะ ไม่ต้องเกร็ง"

เจิ้งเหยียนป๋อนั่งลงก่อนอย่างเป็นกันเองโดยไม่ถือตัว แล้วเริ่มบทสนทนาทันที "ไม่รู้ว่านอกจากฝึกยุทธ์แล้ว นักเรียนเจียงซูได้ติดตามข่าวสารบ้านเมืองบ้างหรือเปล่า อันที่จริงถ้าลองสังเกตดูสักนิด ก็จะพบว่าตอนนี้โลกเหมือนกำลังก้าวเข้าสู่ยุคใหม่ ทุกสิ่งทุกอย่างกำลังเจริญรุดหน้าและเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว"

"หลายเรื่องพวกเธออาจจะไม่รู้ แต่ในเว็บบอร์ดบางแห่งเริ่มมีการพูดถึงกันแล้ว ในป่าลึกมีสมุนไพรอายุร้อยปีโผล่ออกมาไม่ขาดสาย สัตว์ป่าบางชนิดก็เหมือนจะเข้าสู่กระบวนการวิวัฒนาการที่รวดเร็ว ทั้งสติปัญญาและร่างกายแข็งแกร่งขึ้นทุกวัน ในมหาสมุทร ทะเลทราย หรือป่าดิบชื้น สถานที่อันตรายที่คนเข้าไม่ถึง มักจะมีภัยพิบัติขนาดย่อมเกิดขึ้นอยู่เสมอ"

"เรื่องพวกนี้ไม่ใช่เรื่องเท็จ โลกกำลังเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ เหมือนกับยุคเกษตรกรรมที่ต้องเผชิญหน้ากับการปฏิวัติอุตสาหกรรม ถ้าไม่ก้าวหน้า ไม่พัฒนา ก็จะถูกทิ้งไว้ข้างหลัง! ดังนั้นบูรพาจึงฝึกยุทธ์ ประจิมจึงวิจัยพันธุกรรม ทั้งหมดก็เพื่อทะลายขีดจำกัดของมนุษย์ เพื่อเตรียมรับมือกับโอกาสและความท้าทายที่จะตามมา"

จางไท่หนิงเปิดแอร์แล้วลดตัวลงมาชงชาด้วยตัวเอง เขายื่นถ้วยชาที่มีอุณหภูมิกำลังดีให้เจิ้งเหยียนป๋อ แล้วส่งอีกถ้วยให้เจียงซู

"ขอบคุณครับท่านผอ."

เจียงซูรับถ้วยชามาด้วยสองมือ จิบเพียงเล็กน้อยแล้ววางลงข้างตัว นั่งตัวตรงฟังอย่างตั้งใจ

ใบหน้าของเขาเรียบเฉย แต่ภายในใจกลับปั่นป่วนราวกับคลื่นทะเล

หลังจากไขปริศนาในครรภ์มารดา นอกจากการฝึกยุทธ์เขาก็คอยติดตามความเปลี่ยนแปลงของโลกมาตลอด

เหตุการณ์ที่เคยสร้างความสงสัยในอดีต พลันกระจ่างชัดขึ้นมาราวกับหมอกควันที่ถูกพัดจางหาย

อย่างเช่นเรื่องการย้ายสวนสัตว์ ก็น่าจะเป็นเพราะสัตว์ข้างในเริ่มวิวัฒนาการ มีสติปัญญาและพละกำลังเพิ่มขึ้นอย่างมาก

สัตว์วิวัฒนาการ พืชวิวัฒนาการ แล้วมนุษย์ล่ะ?

บูรพาฝึกยุทธ์ ประจิมวิจัยพันธุกรรม!

เมื่อเทียบกับพืชและสัตว์ที่เป็นฝ่ายถูกกระทำ การวิวัฒนาการของมนุษย์คือการเป็นฝ่ายกระทำ

เลือกเส้นทางวิวัฒนาการด้วยตัวเอง เพื่อปรับตัวให้เข้ากับโลกที่เปลี่ยนแปลงไปทุกวินาที!

คำพูดสั้นๆ ไม่กี่ประโยคของเจิ้งเหยียนป๋อ มีทั้งสิ่งที่บอกตรงๆ และสิ่งที่บอกใบ้เป็นนัย

อย่างเช่นคำว่า เตรียมรับมือกับโอกาสและความท้าทาย

โอกาสคืออะไร ความท้าทายคืออะไร?

เขาไม่ได้ระบุเจาะจง

แต่ก็แสดงให้เห็นแล้วว่าโลกแห่งความจริง ไม่ได้สงบสุขเหมือนที่แต่ละประเทศพยายามนำเสนอแน่นอน

เจียงซูคิดในใจแต่ไม่ได้ถามออกไป เขานั่งฟังเงียบๆ รอให้เจิ้งเหยียนป๋อจิบชาแล้วพูดต่อ

"นักเรียนเจียงซู เธอฝึกท่าม้าจนถึงขั้นสูงแล้ว น่าจะค้นพบแล้วสินะว่า จริงๆ แล้วท่านั่งม้าก็เป็นแค่วิชาพื้นฐานที่สุด ประโยชน์เพียงอย่างเดียวของมันคือการเสริมสร้างพลังเลือดลม ให้พัฒนาจากขั้นสัมผัสพลังเลือดลม ไปสู่ขั้นพลังเลือดลมหมุนเวียนรอบกายอย่างมั่นคง"

"แต่ขีดจำกัดสูงสุดของมันก็อยู่แค่นั้น ต่อให้อัจฉริยะแค่ไหนก็ไม่อาจก้าวข้ามได้ ดังนั้นหลังจากฝึกท่านั่งม้าจนสมบูรณ์ เราจำเป็นต้องฝึกวิชาอีกแขนงหนึ่ง นั่นคือ วิชาชักนำพลัง"

"การกลั่นพลังเลือดลมทั่วร่างให้กลายเป็น เคล็ดพลัง นี่คือแก่นของวิชาชักนำพลัง และที่วันนี้ผมบรรยายเรื่องขั้นพลังชัดแจ้ง ขั้นพลังซ่อนเร้น และขั้นพลังผันแปร นั่นคือสามระดับขั้น และเป็นวิธีการใช้พลังสามรูปแบบด้วย"

"เธอรู้ไหมว่านี่หมายความว่ายังไง มันหมายความว่า ระดับพลังยุทธ์ไม่สามารถสร้างขึ้นได้ด้วยการอัดทรัพยากรเพียงอย่างเดียว! มันต้องเกิดจากการฝึกฝนอย่างหนักของผู้ฝึกยุทธ์ และอาศัยพรสวรรค์ในการเรียนรู้ด้วยตัวเอง!"

"ถ้าพรสวรรค์ไม่ถึง ต่อให้มีทรัพยากรมหาศาล ก็ทำได้แค่ทำให้คนธรรมดาเลือดลมสมบูรณ์ขึ้นเท่านั้น หากไม่เข้าใจวิธีการใช้พลัง ก็ไม่มีทางปล่อยพลังชัดแจ้งออกมาได้ ไม่ว่าจะกินสมุนไพรล้ำค่าหรือเนื้อสัตว์อสูรไปมากแค่ไหน ก็ไม่อาจทะลวงขีดจำกัดพันชั่งได้! ชั่วชีวิตก็เป็นได้แค่คนธรรมดาที่แข็งแรงกว่าปกตินิดหน่อยเท่านั้น!"

"ดังนั้น การบรรจุวิชาท่านั่งม้าเข้าสู่ระบบการสอบเข้ามหาวิทยาลัย แท้จริงแล้วคือการคัดกรองพรสวรรค์ด้านยุทธ์ของเยาวชนทั่วประเทศครั้งใหญ่!"

"การที่ฝึกฝนจนถึงระดับหนึ่งได้โดยไม่มีสมุนไพรเสริมเลือดลมหรือเนื้อสัตว์อสูรช่วย นั่นหมายความว่านักเรียนสายยุทธ์คนนั้น มีความเป็นไปได้ที่จะกลายเป็นจอมยุทธ์ มีศักยภาพที่จะเรียนรู้วิธีการใช้พลังได้ด้วยตัวเอง! และทะลวงขีดจำกัดของร่างกายมนุษย์!"

เจิ้งเหยียนป๋อนั่งอยู่บนเก้าอี้แต่น้ำเสียงหนักแน่นทรงพลัง "การสอบเข้ามหาวิทยาลัยสายยุทธ์ ที่จริงแล้วไม่ได้ดูว่าพวกเธอมีแรงเยอะแค่ไหน! หรือมีพลังเลือดลมมากเท่าไหร่ แต่ดูที่ พรสวรรค์ด้านยุทธ์ ของพวกเธอต่างหาก!"

"สัมผัสพลังเลือดลม โคจรพลังเลือดลม พลังเลือดลมหมุนเวียนรอบกาย ไม่ใช่แค่ระดับพลัง แต่มันคือระดับพรสวรรค์สามขั้น! ยิ่งพรสวรรค์สูง ทรัพยากรที่จะได้รับในอนาคตก็จะยิ่งมาก!"

เจิ้งเหยียนป๋อยิ่งพูดยิ่งตื่นเต้น

จางไท่หนิงยิ่งฟังยิ่งตกใจ

แม้จะเป็นถึงผู้อำนวยการโรงเรียน แต่ข้อมูลที่เขารู้ก็มีจำกัด

สรรพสิ่งวิวัฒนาการ การฝึกฝนวรยุทธ์ โลกใบใหม่ที่เพิ่งเปิดออกราวกับภาพวาดกำลังคลี่กางอยู่ตรงหน้าเขา

เขาอดไม่ได้ที่จะถามแทรกขึ้นมาว่า "คุณเจิ้งครับ ถ้าอย่างนั้นสำหรับนักเรียนที่ไม่ได้เลือกเรียนสายยุทธ์ มันจะไม่ดูไม่ยุติธรรมเหรอครับ เพราะพวกเขาไม่รู้ว่านี่คือการคัดกรองพรสวรรค์ บางทีพวกเขาอาจจะมีพรสวรรค์ด้านยุทธ์เหมือนกันก็ได้?"

"ยุติธรรม? ในโลกนี้มีความยุติธรรมที่แท้จริงด้วยเหรอ!"

เจิ้งเหยียนป๋อแค่นหัวเราะ "ทุกวงการ การเลือก สำคัญกว่า ความพยายามเสมอ! โลกพัฒนาไป การรับรู้ของคนก็ต้องพัฒนาตาม การปิดข่าวบางอย่างก็เพื่อความมั่นคงของสังคม แต่การประชาสัมพันธ์วิถีแห่งยุทธ์ของประเทศเซี่ย ไม่เคยหยุดลงเลยแม้แต่วันเดียว!"

"บรรจุวิชาต่อสู้เข้าสู่การสอบ สร้างภาพยนตร์เกี่ยวกับกำลังภายใน แม้แต่สุนทรพจน์สำคัญจากสถาบันยุทธ์แห่งเมืองเซิ่งจิง นักเรียนยุคใหม่ต้องการไอดอลคนใหม่ ไอดอลแบบไหน ผอ.จางคงฟังออกนะครับ"

"พรสวรรค์ไม่ใช่ผักกาดขาวที่จะมีกันทุกคน ประกาศวิชาท่านั่งม้ามาเกือบสี่เดือน ประชาสัมพันธ์มาเกือบสี่เดือน ถ้าป่านนี้ยังไม่เริ่มฝึก ไม่รักในวิถียุทธ์ ไม่มุ่งมั่นในวิถียุทธ์ ไม่สามารถสร้างหัวใจแห่งยุทธ์ที่แท้จริงขึ้นมาได้ ก็อย่ามาพูดถึงเรื่องพรสวรรค์เลย!"

[จบแล้ว]