บทที่ 230 - กองทัพเหล็กสะเทือนวากานด้า

บทที่ 230 - กองทัพเหล็กสะเทือนวากานด้า

ผู้ที่มาไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นผู้พิทักษ์แห่งวากานด้า

ทีชัลล่า ผู้สืบทอดนามแห่งแบล็คแพนเธอร์ ทันทีที่เขาเห็นอะบอมิเนชั่น เขาก็รู้ทันทีว่าสงครามครั้งนี้คงไม่จบลงง่ายๆ แน่

'ไอ้พวกผู้รุกรานบัดซบ! อเมริกาบัดซบ!'

ทีชัลล่าคำรามในใจ เดิมทีเขายังมีความชื่นชมอเมริกาอยู่บ้าง ในฐานะประเทศที่ทันสมัยและพัฒนาที่สุด

แต่จะทันสมัยแค่ไหน พัฒนาแค่ไหน มันก็แค่เปลือกนอก

เนื้อแท้ของพวกมันก็คือประเทศที่เติบโตขึ้นมาจากการดื่มเลือดกินเนื้อคนอื่น

เดิมทีเขาตั้งใจว่าหลังจากเปิดประเทศวากานด้าแล้ว จะสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตกับอเมริกาเป็นที่แรก เพราะเขากับไอรอนแมนก็มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน

แต่ดูจากสถานการณ์ตอนนี้ คงต้องคิดทบทวนใหม่แล้ว!

ทีชัลล่าตวัดกรงเล็บคู่เข้าใส่กำปั้นของอะบอมิเนชั่น

อะบอมิเนชั่นเห็นทีชัลล่าพุ่งเข้ามาก็แสยะยิ้ม "ก็แค่ยอดมนุษย์ระดับสามดาว แกมีดีแค่ชุดไวเบรเนียม คิดว่าจะสู้ข้าได้เรอะ? ตอนแรกเรานึกว่าชุดของแกโทนี่ สตาร์ค เป็นคนทำให้เสียอีก ที่แท้ประเทศของพวกแกก็มีของดีซ่อนอยู่จริงๆ!"

ในฐานะยอดมนุษย์ที่ปรากฏตัวข้างกายโทนี่บ่อยครั้ง ประวัติของทีชัลล่าจึงถูกสืบจนพรุน แถมจากเหตุการณ์ที่ศูนย์ประชุมนานาชาติเวียนนา

กองทัพใช้เวลาไม่นานก็รู้ว่าทีชัลล่าคือใคร และวิเคราะห์ระดับพลังของเขาตามเกณฑ์ที่เสิ่นเฟยกำหนดไว้

ก็แค่ระดับสามถึงสี่ดาว

เก่งได้ก็เพราะชุดเกราะที่ฟันแทงไม่เข้า

ส่วนอะบอมิเนชั่น พลังโจมตีเต็มพิกัดของมันอยู่ในระดับเจ็ดดาวขึ้นไป การจัดการทีชัลล่าถือเป็นเรื่องหมูๆ!

"ไสหัวไป!"

ทีชัลล่าคำราม ถีบตัวพุ่งออกไปกลายเป็นเงาสีดำ กางกรงเล็บพุ่งเข้าใส่อะบอมิเนชั่น ฝ่ายอะบอมิเนชั่นไม่คิดจะหลบแม้แต่น้อย ตลกน่า

ในโลกนี้คนเดียวที่มันจะยอมหลบให้มีแค่เสิ่นเฟยเท่านั้น!

ไอ้ลูกแมวตัวนี้เป็นใครกัน!

ร่างยักษ์พุ่งเข้าชนราวกับรถบรรทุก วาคาบิที่บัญชาการอยู่ด้านหลังเห็นทีชัลล่าพุ่งเข้าไปก็ตะโกนลั่น "หน่วยสอง สนับสนุนกษัตริย์!"

ทหารวากานด้าบางส่วนที่เตรียมจะยิงทหารราบ หันหอกเล็งไปที่อะบอมิเนชั่น ลำแสงเย็นยะเยือกนับไม่ถ้วนระดมยิงใส่ร่างยักษ์ แต่ทำได้แค่ทิ้งรอยไหม้ไว้เล็กน้อย

แม้อะบอมิเนชั่นจะไม่มีเกราะพลังงานป้องกัน

แต่เกล็ดที่แข็งแกร่งและลื่นมันวาวก็เพียงพอจะกันการโจมตีด้วยพลังงานส่วนใหญ่ได้ บวกกับผิวหนังที่เหนียวแน่นและกล้ามเนื้อที่แข็งแกร่ง

การโจมตีแค่นี้ไม่ระคายผิวระดับบาดเจ็บ

เมื่อเผชิญกับการพุ่งชนของทีชัลล่า อะบอมิเนชั่นแสยะยิ้มเหี้ยม

เหวี่ยงกำปั้นขนาดมหึมาราวกับค้อนกระทุ้งประตูเมืองเข้าใส่ทีชัลล่า

ตูม!

แรงหมัดของอะบอมิเนชั่นกระแทกอากาศจนเกิดเสียงระเบิดดังสนั่น ทีชัลล่าเห็นดังนั้นก็ดีดตัวกระโดดหลบหมัดยักษ์ อาศัยความสามารถในการควบคุมร่างกายอันยอดเยี่ยม

เอียงตัวหลบไปทางซ้าย

กรงเล็บคู่ในมือตะปบออกไปทันที

ฉัวะ!

กรงเล็บคมกริบกรีดแขนอะบอมิเนชั่นจนเลือดสาด เลือดสีแดงฉานซึมออกมาจากบาดแผล

"ไอ้แมวเวร!"

อะบอมิเนชั่นคาดไม่ถึงว่าทีชัลล่าจะว่องไวขนาดนี้ สมกับที่เป็นนักรบที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดี มันรีบเก็บความประมาทและเริ่มเอาจริงทันที

เมื่ออะบอมิเนชั่นเอาจริง ทั้งปฏิกิริยาตอบโต้และการโจมตีล้วนรวดเร็วปานสายฟ้า ใครบอกว่าตัวใหญ่แล้วจะช้า

พวกยักษ์ใหญ่อย่างฮัลค์ มีแค่สไปเดอร์แมนเท่านั้นแหละที่ใช้ความเร็วหลบหลีกได้

ทีชัลล่ายังไม่ถึงขั้นนั้น

ปัง ปัง ปัง ปัง!

แต่ทีชัลล่าที่สวมชุดไวเบรเนียมสามารถรับหมัดหนักของอะบอมิเนชั่นได้ ฝ่ามือยังคงตวัดโจมตีไม่หยุด

สร้างบาดแผลบนร่างอะบอมิเนชั่นเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

"ไวเบรเนียมบัดซบ!"

อะบอมิเนชั่นที่บาดเจ็บเริ่มหงุดหงิดกับความเจ็บปวด เดิมทีพลังฮัลค์ก็ทำให้มันขี้โมโหอยู่แล้ว พอมาเจอความเจ็บปวดกระตุ้นเข้าไปอีก แม้แผลจะไม่สาหัสถึงขั้นสู้ต่อไม่ได้

แต่มันเหมือนมียุงมาบินวนเวียนข้างหูแล้วตบไม่โดนสักที น่ารำคาญสุดๆ

มันดูออกแล้วว่าเป็นเพราะผลของชุดไวเบรเนียม

หมัดของมันทำอะไรทีชัลล่าไม่ได้เลย

รูปแบบการโจมตีของมันผิด

อะบอมิเนชั่นคิดได้ในเสี้ยววินาที เลิกต่อย แต่เปลี่ยนมาใช้ท่าจับแบบนักซูโม่ คว้าจับตัวทีชัลล่าไว้ได้ในพริบตา อะบอมิเนชั่นแสยะยิ้ม "จับได้แล้วนะไอ้ลูกแมว!"

ขณะที่มันกำลังจะถอดชุดไวเบรเนียมของเจ้านี่ออก

แสงสีเหลืองพร้อมพลังมหาศาลก็พุ่งเข้ากระแทกร่างมัน ตูม อะบอมิเนชั่นที่ไม่เคยถูกอาวุธไวเบรเนียมผลักถอย กลับกระเด็นไปด้วยแสงสีเหลืองนี้

ทีชัลล่าฉวยโอกาสสะบัดตัวหลุดจากมืออะบอมิเนชั่นแล้วถอยฉากออกมา

โทนี่ร่อนลงข้างกายทีชัลล่า น้ำเสียงเคร่งเครียด "อย่ามัวแต่สนใจอะบอมิเนชั่น พวกกองทัพเหล็กบุกขึ้นมาแล้ว"

ทีชัลล่าได้ยินคำเตือนของโทนี่จึงหันไปมอง เพิ่งสังเกตเห็นว่ากองทัพที่เคยถูกวากานด้ากดดันจนถอยร่น ตอนนี้กลับรุกคืบเข้ามาอย่างรวดเร็วภายใต้การนำของคนไม่กี่สิบคน

วาคาบิที่บัญชาการอยู่ด้านหลังก็เห็นเช่นกัน สีหน้าเคร่งเครียดถึงขีดสุด อาวุธพลังงานยิงใส่คนไม่กี่สิบคนนั้นกลับไร้ผล

คนกลุ่มนั้นเหมือนโล่ที่ไม่มีวันถูกทำลาย รับการโจมตีด้วยพลังงานทั้งหมดไว้ และนำทหารราบบุกเข้าหาชาววากานด้า

"พวกนั้นคือตัวทดลองในโครงการกายาเหล็กที่ดร.เสิ่นทำให้กับกองทัพ ถึงจะใช้งบมหาศาลและอัตราการตายสูงลิ่ว แต่กองทัพไม่เคยขาดแคลนคน

ไม่กี่สิบคนนี้เป็นแค่หน่วยหน้า ข้างหลังยังมีอีกเพียบ!"

โทนี่พูดด้วยสีหน้าจริงจัง นี่คือความน่ากลัวเมื่อกลุ่มผลประโยชน์รวมตัวกันเพื่อเป้าหมายเดียวกัน กลุ่มอุตสาหกรรมทางทหารเหล่านี้ขอแค่มีวิธี พวกเขาก็สามารถสร้างกองทัพที่แข็งแกร่งขึ้นมาได้โดยไม่สนความสูญเสีย

"เสิ่นเฟย..."

ทีชัลล่าคำรามต่ำ "น้องหญิง ใช้อาวุธคลื่นเสียง!"

ในเมื่ออาวุธพลังงานไม่ได้ผล ก็ต้องใช้อาวุธอีกประเภท!

บาเรียที่ปกป้องอาณาจักรวากานด้าเริ่มปรากฏรูปร่างชัดเจน ยกเลิกระบบพรางตา และเริ่มเคลื่อนตัวให้เห็นด้วยตาเปล่า

ภายในบาเรียนั้น ตึกสูงระฟ้าเทคโนโลยีล้ำยุคและสิ่งปลูกสร้างสไตล์แปลกตาสูงเสียดฟ้าปรากฏแก่สายตากองทัพสหรัฐฯ

ภายในบาเรีย ยานบินที่มีดีไซน์คล้ายคลึงกันจำนวนมากทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า อาวุธมหาประลัยเหล่านี้บินว่อนเตรียมพร้อมจู่โจม

ยานบินบินผ่านน่านฟ้า ไม่เห็นมีการยิงขีปนาวุธใดๆ เพียงแค่ติดตั้งอาวุธรูปร่างประหลาด แต่เมื่อยานบินบินผ่านไป

ทหารที่ดูเหมือนจะไร้เทียมทานเหล่านั้นกลับล้มลงกับพื้น ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด นี่แค่พวกกายาเหล็กนะ ส่วนทหารธรรมดาที่อยู่ข้างหลังล้มลง เลือดไหลออกเจ็ดทวาร สิ้นใจตายคาที่

นี่คืออานุภาพการสังหารจากการบดขยี้ด้วยเทคโนโลยี

เดิมทีอาวุธพลังงานก็สร้างความเสียหายให้กองทัพสหรัฐฯ อย่างหนักอยู่แล้ว ตอนนี้เจออาวุธคลื่นเสียงซ้ำเข้าไปอีก ยอดผู้เสียชีวิตของฝั่งอเมริกันพุ่งสูงขึ้นอย่างน่าตกใจ

ภาพเหตุการณ์นี้ทำเอาหน่วยบัญชาการกองทัพสหรัฐฯ ถึงกับนิ่งอึ้ง

อเมริกาไม่ใช่ประเทศที่มีเทคโนโลยีล้ำหน้าที่สุดเหรอ?

ทำไมตอนนี้รู้สึกเหมือนสมัยก่อนที่พวกเขาไปรบกับคนป่าในแอฟริกา เพียงแต่คราวนี้คนป่าคือพวกเขา ไม่ใช่วากานด้า

"บุก!"

รอสส์เห็นดังนั้นก็ตะโกนลั่น!

[จบแล้ว]