บทที่ 160 - จอมเวทมืดผู้ออกมาป่วนเมือง?

บทที่ 160 - จอมเวทมืดผู้ออกมาป่วนเมือง?

...

ยิ่งเสิ่นเฟยวิจัยซิมไบโอตลึกซึ้งลงไป เขาก็ยิ่งพบว่าซิมไบโอตคือขุมทรัพย์ทางพันธุกรรมจริงๆ สมแล้วที่เป็นเผ่าพันธุ์ที่นัลสร้างขึ้นเพื่อพิชิตจักรวาล

ตอนแรกเขาเห็นแค่ว่าไรออทมีคลังอาวุธพันธุกรรมเยอะกว่าอีกสามตัว

แต่พอมองลึกลงไป ก็พบว่าจำนวนยีนที่แปรสภาพได้ในตัวไรออทนั้นมีมากกว่าพวกที่เหลือ

"การสร้างแม่แบบ ไรออทน่าจะเป็นโมดูลระดับผู้นำ และสามารถส่งต่อข้อมูลไปยังซิมไบโอตรุ่นถัดไปได้ทีละขั้น

ส่วนเวน่อมดูเหมือนจะเป็นพวกกลายพันธุ์มากกว่า"

สายเลือดบริสุทธิ์กับสายเลือดกลายพันธุ์ในหมู่ซิมไบโอตงั้นเหรอ?

เสิ่นเฟยกลับสู่โลกความเป็นจริง แต่ทิ้งซิมไบโอตทั้งสี่ตัวที่ถูกชำแหละจนเละเทะไว้ในมิติกระจก

เขาบันทึกข้อมูลการทดลองไว้ทั้งหมดแล้ว และได้แม่แบบข้อมูลของซิมไบโอตมาเรียบร้อย

"สมกับเป็นผลงานของพระเจ้า"

เสิ่นเฟยได้แต่ทอดถอนใจ

"อัล เปิดเครื่องยิงรังสีแกมมาใส่ฉันเลย!"

เสิ่นเฟยสั่งให้อัลยิงรังสีแกมมาใส่เขาโดยตรง ภายใต้แสงสีเขียว เขาสัมผัสได้ถึงพละกำลังที่ค่อยๆ ฟื้นคืนกลับมา

ตอนนี้การดูดซับรังสีแกมมาสำหรับเขาก็เหมือนการดื่มเครื่องดื่มชูกำลัง

"วิเคราะห์ข้อมูลเมื่อกี้ออกมาหรือยัง จะเอายีนมิสทีคกับยีนซิมไบโอตมารวมกันได้ไหม"

ยีนซิมไบโอตที่เขาพูดถึงไม่ใช่...

"กำลังคำนวณ..."

เซิร์ฟเวอร์หลักของอัลทำงานอย่างบ้าคลั่ง ทั้งยีนซิมไบโอตและยีนมิสทีคต่างก็เป็นยีนที่มีความแปรผันสูง

การจะหาจุดเชื่อมโยงทางพันธุกรรมของตัวแปรทั้งสองต้องใช้การคำนวณมหาศาล ถ้าให้เสิ่นเฟยทำเองก็คงไม่ยากเกินมือ แต่ไม่มีความจำเป็นต้องเปลืองสมองขนาดนั้น

ให้อัลคำนวณไปก็สิ้นเรื่อง

ระหว่างรออัลคำนวณ เสิ่นเฟยก็นั่งอ่านหนังสือเกี่ยวกับเวทมนตร์ถอดจิต หรือเวทมนตร์ทางวิญญาณ

แบบเดียวกับที่สเตรนจ์ในหนังรู้สึกว่าเวลาฝึกเวทมนตร์มีไม่พอ เลยขอให้แอนเชียนวันช่วยสอน วิธีที่ร่างกายหลับแต่จิตยังฝึกฝนเวทมนตร์ต่อได้

แน่นอนว่าด้วยพลังกายของเสิ่นเฟยตอนนี้ การนอนหลับคืออะไร?

แต่เวทมนตร์ทางวิญญาณสำหรับพวกที่มีร่างกายแข็งแกร่งแต่จิตวิญญาณอ่อนแออย่างฮัลค์ หรือเรดฮัลค์

ถือเป็นสกิลที่แก้ทางได้ชะงัดนัก

ทันใดนั้น เสียงเตือนใสดังขึ้น มาจาก 'ไนท์ดีมอน' อุปกรณ์รวบรวมข่าวกรองและสอดแนมของบริษัท

"ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด พบเป้าหมายเฝ้าระวังหลายรายกำลังปะทะกัน!"

ขอแค่ตั้งคีย์เวิร์ดในระบบไนท์ดีมอน ก็สามารถสอดแนมได้ทั่วนิวยอร์ก ก่อนหน้านี้เสิ่นเฟยให้นอร์แมนจับตามูลนิธิไลฟ์

ไม่นึกว่าสไปเดอร์แมนเวน่อมจะทำงานดีขนาดนี้

แค่ตามสไปเดอร์แมนเวน่อมไป ก็เจอมูลนิธิไลฟ์ได้ง่ายๆ เขาเลยสั่งให้นอร์แมนเปลี่ยนเป้าหมายไปตามหาดอร่า ดร.ที่วิจัยซิมไบโอตแทน

ส่วนพวกยอดมนุษย์ที่ปรากฏตัวในออสคอร์ป อย่าง X-Men หรืออเวนเจอร์ส พวกนี้โดนดักฟังอยู่ตลอด โดยที่เจ้าตัวไม่รู้ด้วยซ้ำ

เพราะคนดักฟังอาจจะเป็นคนหูหนวกที่เพิ่งกลับมาได้ยินเสียง หรืออาจจะแฝงอยู่ในหูฟังรุ่นใหม่ที่พวกเขาใช้อยู่

"ดึงภาพกล้องวงจรปิดขึ้นมา!"

ถ้าเป้าหมายเฝ้าระวังหลายคนโผล่มาพร้อมกัน ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าต้องมีการยกพวกตีกันของเหล่าซูเปอร์ฮีโร่แน่

เรื่องแบบนี้กลายเป็นเรื่องปกติไปแล้ว

จังหวะนั้นเอง ประตูมิติเปิดออกข้างๆ ห้องแล็บ มอร์โดเดินออกมา มองเสิ่นเฟยแล้วพูดว่า "นิวยอร์กมีกลิ่นอายของมิติมืดปรากฏขึ้น

มีจอมเวทมืดกำลังพยายามเปิดประตูสู่มิติมืด!"

"นิวยอร์ก?"

เสิ่นเฟยมองไปที่วิดีโอที่เพิ่งดึงขึ้นมา ในภาพมีการต่อสู้ของคนสองกลุ่ม ฝ่ายหนึ่งคือทีมอเวนเจอร์สที่นำโดยกัปตันโรเจอร์ส

สมาชิกทีมมากันเกือบครบ ขาดแค่วันด้า

ส่วนคู่ต่อสู้คือกลุ่มคนที่สวมชุดคลุมสีดำหลายคน

"อเวนเจอร์สปะทะกับจอมเวทมืด?"

มอร์โดมองจอภาพด้วยความประหลาดใจ "นั่นมันสมุนของคาซิเลียส พวกมันกำลังพยายามสังเวยประชาชน เพื่อทำลายข่ายอาคมของอาศรมสาขานิวยอร์ก

เราต้องรีบไปหาพวกมันให้เร็วที่สุด!"

"ไนท์ดีมอน ขอพิกัด!"

"ควีนส์ นิวยอร์ก ถนนพริน..."

หน้าจอของอัลแสดงที่อยู่ขึ้นมาเป็นชุด

"นี่มัน?"

"ฉันล่วงหน้าไปก่อนนะ เดี๋ยวฉันจะเปิดประตูมิติให้! จอมเวทเหรอ? เจอพลังแห่งเทคโนโลยีหน่อยเป็นไง!"

เสิ่นเฟยยิ้มแล้วกระโดดพุ่งทะลุหน้าต่างห้องแล็บออกไป ลอยตัวขึ้นสู่ท้องฟ้า พร้อมกับกดตราประทับที่ข้อมือ!

กลางอากาศ ชิ้นส่วนเกราะสีเงินบินออกมาจากออสคอร์ป เข้ามาประกบติดร่างกายเสิ่นเฟยทีละชิ้น สุดท้ายหน้ากากก็เลื่อนลงมาปิด

หน้าจอภายในหน้ากากแสดงพิกัดเป้าหมาย

'ตูม!'

พริบตาเดียว เสิ่นเฟยก็ทะลุกำแพงเสียง พุ่งทะยานไปด้วยความเร็วเสียง!

...

"บัดซบ! นี่มันตัวบ้าอะไรกัน!"

โรเจอร์สใช้โล่ป้องกันหนวดสีดำที่พุ่งเข้ามาไม่หยุด ส่วนแบล็คแพนเธอร์ ฮอว์คอาย และคนอื่นๆ ก็ตกอยู่ในสถานการณ์ลำบาก

นี่เป็นครั้งแรกที่โลกทัศน์ของพวกเขาถูกสั่นคลอน

โลกนี้มีของแบบนี้อยู่ด้วยเหรอ

เดิมทีโรเจอร์สก็ปวดหัวกับเรื่องกฎหมายลงทะเบียนซูเปอร์ฮีโร่ที่รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนตอนนี้กองทัพสหรัฐฯ ถึงกับออกหน้าเอง

ทำให้เขาที่เคยเป็นมาสคอตของกองทัพสหรัฐฯ ทำตัวลำบากขึ้นทุกที

ในขณะที่พวกเขากำลังรวมตัวหารือว่าจะเอายังไงต่อ จู่ๆ ก็ได้รับแจ้งจากฟอลคอนว่ามีพวกเหนือมนุษย์กำลังทำร้ายประชาชนแถวนี้

พวกเขาจึงรีบมาทันที

ไม่นึกว่าพอมาถึงจะเจออะไรแบบนี้ ชายชุดดำห้าคน กับคนหกคนที่ถูกมัดนอนอยู่บนพื้น

พอเริ่มสู้ เขาก็พบว่าศัตรูคราวนี้ไม่เหมือนศัตรูที่เคยเจอมาเลยสักนิด

"นี่มัน... เวทมนตร์!"

โรเจอร์สมองดูการโจมตีด้วยพลังงาน เขาคุ้นเคยกับการโจมตีด้วยพลังงานดี ไม่ว่าจะเป็นอาวุธพลังงานของเรดสกัลในอดีต

หรือพลังของวันด้า วิชั่น และคนอื่นๆ

เขาค่อนข้างคุ้นเคยกับอาวุธพลังงาน แต่สิ่งที่เขาเห็นคือคนห้าคนนี้แค่ก้มหน้าพึมพำไม่กี่คำ ก็ปล่อยการโจมตีประหลาดๆ แบบนี้ออกมาได้

เขาคิดถึงสิ่งเดียวที่เป็นไปได้คือนักเวทในตำนาน

แต่ตอนนี้พวกเขาไม่มีวิธีรับมือนักเวทเลย

แม้แต่จะเข้าใกล้ยังทำไม่ได้

"วันด้าล่ะ"

ฮอว์คอายทำได้แค่ยิงธนูระเบิดเพื่อสร้างแรงระเบิดหักล้างเวทมนตร์ประหลาดพวกนี้

คนที่มีพลังต่อกรกับเวทมนตร์ได้ดีที่สุดในกลุ่มคือวันด้า

"เวลานี้วันด้าอยู่ออสคอร์ป! เธอกำลังทำสมาธิ ห้ามใครรบกวน!"

"บ้าเอ๊ย! ออสคอร์ปอีกแล้ว!"

ฟอลคอนเปลี่ยนอาวุธในมือเป็นปืนเลเซอร์ ระดมยิงใส่พวกนักเวทเหล่านั้น

"แถวนี้มีพวกเหนือมนุษย์คนอื่นที่เราพอจะเรียกมาช่วยได้ไหม"

"มีสกาย เหมือนเธอจะทำภารกิจอยู่แถวนี้!"

โรเจอร์สใช้โล่กันกระสุนเวทมนตร์ที่พุ่งเข้ามา พร้อมกับตอบกลับ

"เควก? เธอสร้างคลื่นสั่นสะเทือนได้ มันก็เป็นพลังงานรูปแบบหนึ่ง น่าจะได้ผล!"

ฮอว์คอายรู้จักเธอ คนที่เพิ่งถูกรับเข้าชิลด์เมื่อไม่นานมานี้ ถูกฟูมฟักในฐานะอาวุธลับ ได้ยินว่าเป็นพวกเหนือมนุษย์เหมือนกัน