บทที่ 36 - ชวนเข้าก๊วน แมงมุมน้อยมาเยือน

บทที่ 36 - ชวนเข้าก๊วน แมงมุมน้อยมาเยือน

ภายในห้องแล็บ

"ตาสว่างรึยัง นอร์แมน!"

เสิ่นเฟยมองนอร์แมนที่ถูกล็อกด้วยกุญแจมือแม่เหล็กบนเตียงทดลอง หน้ากากของเขาถูกเสิ่นเฟยถอดออกไปนานแล้ว

เจ้านี่พอโดนกรีนก็อบลินครอบงำแล้วสมองดูจะเพี้ยนๆ ไปนะ รู้ทั้งรู้ว่าเขาเป็นคนกว้านซื้อหุ้นออสคอร์ป

แถมยังเสี่ยงชีวิตมาฆ่าเขาถึงที่ ไม่คิดบ้างเหรอว่าเขาจะมีวิธีรับมือ?

ดันเสนอหน้ามาให้จับถึงที่

เสิ่นเฟยสั่งให้คนดูดของเหลวในร่างกายเขาออกมาวิเคราะห์ส่วนประกอบของเซรุ่มกรีนก็อบลิน

เซรุ่มกรีนก็อบลินนี่มีลูกเล่นน่าสนใจ เขาคิดว่ามันเป็นแค่ตัวกลาง ไม่ใช่ตัวยาที่ออกฤทธิ์โดยตรง

แต่ก็น่าเอามาวิจัยดู

ถึงกรีนก็อบลินจะมีพลังฟื้นฟูร่างกายเหนือมนุษย์ แต่โดนเสิ่นเฟยจัดหนักขนาดนี้

ก็ทำเอาเขารู้สึกว่าความตายอยู่ใกล้แค่เอื้อม

ดูเหมือนการปฏิบัติอย่างป่าเถื่อนของเสิ่นเฟย จะทำให้นอร์แมนกดบุคลิกกรีนก็อบลินกลับลงไปได้ แล้วออกมาเผชิญหน้ากับปีศาจตนนี้ด้วยตัวเอง

เมื่อเห็นนัยน์ตาสีเขียวคล้ำของนอร์แมนเปลี่ยนกลับเป็นสีน้ำตาลของคนปกติ

"กลับมาแล้วสินะ..."

เสิ่นเฟยสั่งให้ผู้ช่วยหยุดดูดของเหลวจากร่างนอร์แมน เขามาธุรกิจจะคุยกับนอร์แมน

ตอนนี้หุ้นในตลาดส่วนใหญ่ถูกแบ่งไปหมดแล้ว ถ้าเสิ่นเฟยอยากถือหุ้นให้ถึง 67% เพื่อกุมอำนาจเด็ดขาด เขาต้องทุ่มเงินมหาศาลไล่ซื้อหุ้นต่อ

แถมยังไม่แน่ว่าจะได้อำนาจเบ็ดเสร็จไหม

ใครจะไปนึกว่านอร์แมนจะเสนอหน้ามาให้ถึงที่ หุ้นในมือเจ้านี่รวมกับของเขา ก็มากพอจะทำให้เขาครองออสคอร์ปได้สมบูรณ์

"แกเป็นใครกันแน่... คอนเนอร์ส ทำไมนายมาอยู่ที่นี่!"

นอร์แมนหอบหายใจ จ้องเสิ่นเฟยเขม็ง

"เรียกผมว่าเสิ่นเฟยก็ได้ คุณก็น่าจะรู้แล้วนี่? ผู้ถือหุ้นใหญ่สุดของออสคอร์ปในตอนนี้!"

เสิ่นเฟยกล่าว คอนเนอร์สที่อยู่ข้างๆ ชำเลืองมองนอร์แมนแวบหนึ่ง ตอนนี้นอร์แมนไม่ใช่เจ้านายเขาแล้ว เขาไม่จำเป็นต้องพินอบพิเทาอีก

ถ้าตอนนั้นไม่ใช่เพื่อให้งานวิจัยดำเนินต่อได้ และต้องการเงินทุนจากนอร์แมน เขาคงขี้เกียจช่วยหมอนี่วิจัยยาเสริมแกร่งร่างกายหรอก

"เรามาคุยธุรกิจกันหน่อย"

"อยากได้หุ้นในมือฉันเหรอ? ฝันไปเถอะ ออสคอร์ปเป็นของตระกูลออสบอร์นตลอดไป!"

นอร์แมนเสียงแข็ง ปฏิเสธทันควัน

ในใจเขา ออสคอร์ปต้องเป็นของคนนามสกุลออสบอร์นเท่านั้น!

"ผมรักษาโรคทางพันธุกรรมของคุณได้นะ!"

เสิ่นเฟยรู้วิธีดึงตัวร้ายพวกนี้มาเป็นพวกนานแล้ว คนพวกนี้มีเหตุผลที่กลายเป็นตัวร้ายกันทั้งนั้น นอร์แมนอยากรักษาโรคทางพันธุกรรม คอนเนอร์สอยากได้แขนคืน...

เพียงแต่พวกเขาใจร้อนเกินไป บวกกับปัจจัยหลายอย่างทำให้คุมพลังที่ได้มาไม่อยู่

ไม่เป็นไร ของพวกนี้เสิ่นเฟยจัดให้ได้

"ล้อเล่นน่า"

นอร์แมนแค่นหัวเราะ เขาเองก็มั่นใจว่าเป็นอัจฉริยะ ไม่งั้นจะสร้างออสคอร์ปมากับมือได้ยังไง แถมพอฉีดเซรุ่มเข้าไป เขารู้สึกว่าไอคิวตัวเองพุ่งสูงขึ้นไปอีก

ไม่งั้นเขาจะมุ่งมั่นกับการยึดออสคอร์ปคืนขนาดนี้เหรอ

เขามั่นใจว่าจะปั้นให้ออสคอร์ปยิ่งใหญ่ไม่แพ้สตาร์ค อินดัสตรีส์

แต่ขนาดเขาเองยังแก้ปัญหาในร่างกายตัวเองไม่ได้

หมอนี่กล้าดีไยงไงมาบอกว่าจะรักษาได้?

"จะเชื่อหรือไม่ก็แล้วแต่คุณ! คุณแข็งขืนไปก่อนก็ได้ อีกเดี๋ยวคุณจะเห็นความจริงใจของผมเอง! ถึงตอนนั้นค่อยเก็บไปคิด"

เสิ่นเฟยยิ้ม เขาเป็นคนใช้ใจแลกใจอยู่แล้ว

ทันใดนั้นเสิ่นเฟยก็ขมวดคิ้ว

"หางแกเยอะจริงๆ นะ!"

"คอนเนอร์ส เราขึ้นไปข้างบนกัน! นักเรียนคนโปรดของคุณมาหาแน่ะ"

......

นอกคฤหาสน์ ปีเตอร์เกาะอยู่บนต้นไม้ มองดูคฤหาสน์ที่มีการป้องกันแน่นหนา ในพื้นที่ที่ไม่มีตึกสูงแบบนี้ พลังการต่อสู้ของเขาจะลดลงพอสมควร

"หรือว่าที่นี่จะเป็นฐานลับของกรีนก็อบลิน?"

ไม่นึกว่าการแกะรอยครั้งเดียวจะทำให้เขาเจอฐานลับของกรีนก็อบลิน

เขากะว่ารอฟ้ามืดค่อยแอบเข้าไปดู แต่จังหวะนั้นตาไวเหลือบไปเห็นคนคุ้นหน้า

"โปรเฟสเซอร์คอนเนอร์ส?"

ปีเตอร์เห็นคนที่เดินอยู่ในคฤหาสน์แล้วงุนงง

โปรเฟสเซอร์คอนเนอร์สมาทำอะไรที่นี่ เขาจำได้ว่าสัญญาณติดตามกรีนก็อบลินก็หายไปตรงนี้

หรือว่าโปรเฟสเซอร์คอนเนอร์สก็คือกรีนก็อบลิน?

เขาเกาะอยู่บนต้นไม้ มองดูคอนเนอร์สคุยกับใครบางคน เสียดายที่เขาอ่านปากไม่เป็น เลยไม่รู้ว่าคุยอะไรกัน

......

"นักเรียนของคุณนี่ขี้ระแวงจังนะ ผมนึกว่าเขาจะบุกเข้ามาดูซะอีก"

"บอส ให้ผมไปล่อเขาออกไปไหมครับ ผมจะแกล้งทำเป็นออกไปข้างนอก เขาคงจะเข้ามาหาผมกลางทางแน่"

"อืม เขารับมือยากอยู่นะ ตอนนี้เขาน่าจะอยู่ในสายตาของใครบางคนอยู่"

เสิ่นเฟยจำได้ว่าช่วงนี้ ชิลด์กำลังวุ่นวายเพราะเรื่องไฮดรา อีกไม่นานคงยุบหน่วยแล้วลงไปเคลื่อนไหวใต้ดิน

และไม่นานหลังจากนั้น สงคราม Civil War ก็จะปะทุขึ้น

สไปเดอร์แมนเข้าร่วมทีมไอรอนแมน ตอนนี้ในมุมมองของเขาคงเป็นเพราะเรื่องกฎหมายฮีโร่ แต่เขาคิดว่าสงครามครั้งนี้คงไม่ใช่แค่ตีกันในสนามบินเหมือนในหนังแน่

เพราะจากข้อมูลที่คลอว์หามา มีฮีโร่ในที่อื่นๆ ก็เริ่มออกมาต่อต้านเหมือนกัน

อย่างเช่น แฟนตาสติกโฟร์

ตอนนี้โลกนี้คือจักรวาลหนังมาร์เวล แต่เดิมทีตัวเอกที่เขารู้จักมีแค่พวกทีมอเวนเจอร์ส แต่นี่คือโลกแห่งความเป็นจริง

ถ้าอเมริกาผ่านกฎหมายฮีโร่ที่ต้องการควบคุมยอดมนุษย์

คงเกิดเรื่องวุ่นวายใหญ่โตแน่นอน

"ไม่รู้ว่าฝ่ายกัปตันจะมีคนหนุนเยอะกว่า หรือฝ่ายไอรอนแมนจะเยอะกว่ากันแน่"

เสิ่นเฟยพึมพำ

......

ปีเตอร์ที่อยู่บนต้นไม้เห็นคอนเนอร์สนั่งรถออกมา เขาจึงรีบกระโดดลงจากต้นไม้ วิ่งตามรถคันนั้นไป ระหว่างทางก็ถอดชุดสไปเดอร์แมนออก

เขาต้องรู้ให้ได้ว่ากรีนก็อบลินคือคอนเนอร์สจริงไหม ถ้าใช่ เขาต้องหาทางดึงโปรเฟสเซอร์กลับมาเดินทางที่ถูก!

เพราะเขาคิดว่าโปรเฟสเซอร์คอนเนอร์สสุดยอดมาก!

ด้วยความเร็วของเขา ไม่นานเขาก็แซงรถไปดักรอข้างหน้า แกล้งทำหน้าตาร้อนรนยืนโบกรถอยู่ริมทาง

ตอนที่รถของคอนเนอร์สขับผ่าน

คอนเนอร์สที่อยู่ในรถเห็นปีเตอร์ จึงรีบบอกว่า "จอดหน่อย"

ในใจคิดว่า: 'นี่คือความสุดยอดของเซรุ่มแมงมุมสินะ วิ่งเร็วกว่ารถยนต์ซะอีก!'

เขาไม่นึกว่าเซรุ่มที่ริชาร์ดวิจัยออกมาจะเทพขนาดนี้

แต่หมอนั่นก็อัจฉริยะกว่าเขาจริงๆ นั่นแหละ แต่ถ้าเทียบกับบอสแล้ว ก็เป็นแค่คนธรรมดาเท่านั้นเอง

"ปีเตอร์ เธอมาทำอะไรที่นี่"

"ผมออกมาหาวัสดุทำโครงงานครับ เดินไปเดินมาก็หลงทาง โปรเฟสเซอร์จะไปไหนเหรอครับ"

"กลับมิดทาวน์ เธอจะกลับไหม"

"พระเจ้าคุ้มครองแท้ๆ รบกวนโปรเฟสเซอร์ไปส่งที่มิดทาวน์หน่อยนะครับ"

คอนเนอร์สกับปีเตอร์ต่างหยั่งเชิงกันและกัน หลังจากขึ้นรถปีเตอร์ก็พยายามเลียบเคียงถามคอนเนอร์ส ถึงแม้ปีเตอร์จะมีสไปเดอร์เซนส์ที่เป็นสกิลโกง

แต่ถ้ายังไม่มีอันตรายเกิดขึ้น สกิลนี้ก็ไม่ทำงาน

ดังนั้นเขาก็ยังไม่รู้ว่าตกลงคอนเนอร์สใช่กรีนก็อบลินหรือเปล่า