บทที่ 26 - ไม้แข็งไม่ได้ผล

บทที่ 26 - ไม้แข็งไม่ได้ผล

เซินเฟยออกจากร้านกาแฟ ก้มดูข้อความที่คลอว์ส่งมา เมื่อกี้คนที่เขาจ้างไปซื้อหุ้นถูกฆ่าตายแล้ว โดนระเบิดตายคาที่

ให้ตายสิ กรีนก็อบลินไปไล่เก็บคนพวกนี้จริงๆ ด้วย

ในเมื่อใช้เงินฟาดไม่ได้ ก็เริ่มใช้วิธีสกปรกนอกกติกาแล้วสินะ

เซินเฟยส่งสิ่งที่เขาต้องการจะทำกลับไป ไม่นานโทรศัพท์ก็ดังขึ้น "เซิน นายทำบ้าอะไรเนี่ย! ให้ผู้หญิงคนนี้มาสืบเรื่องฉัน?"

คลอว์ที่อยู่ปลายสายถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก เขาเพิ่งจะจัดการเรื่องลูกน้องที่โดนก็อบลินบินได้ฆ่าตาย เซินเฟยก็มาบอกว่าจ้างเจสสิก้าให้มาสืบเรื่องเขา

เขารู้กิตติศัพท์ดีว่าเจสสิก้าแข็งแกร่งขนาดไหน ไอ้หมอนี่กะจะให้เขาตายให้ได้ใช่ไหม

"วางใจเถอะ ฉันไม่ปล่อยให้นายมีปัญหาหรอก!"

"นายคิดจะทำอะไรกันแน่?"

"ฉันจะพิชิตใจเธอตอนที่เธออ่อนแอที่สุด ตอนนี้เธออาจจะถูกชิลด์จับตาดูอยู่ จะใช้ไม้แข็งไม่ได้ ต้องใช้ไม้นวม!"

"นายก็เลยจ้างเธอมาสืบเรื่องฉันเนี่ยนะ?"

"เราต้องมีหัวข้อสนทนาร่วมกัน ฉันถึงจะใช้ไม้นวมได้! อ้อ สั่งคนจองดอกไม้ให้ด้วย ส่งไปที่สำนักงานนักสืบของเธอทุกวัน!"

"ไอ้บ้าเอ๊ย นายจะจีบเธอเหรอ?" คลอว์ทึ่งไปเลย หมอนี่คิดอะไรอยู่กันแน่

เซินเฟยวางเอกสารในมือลงแล้วยิ้ม "ถูกต้อง รอจนเธอไม่ระแวงฉันเมื่อไหร่ ตอนนั้นแหละฉันถึงจะมีโอกาสลงมือ!"

"นายนี่มันบ้าชัดๆ!"

ทันใดนั้นคลอว์ก็นึกแผนของเซินเฟยออก อาศัยช่วงที่เจสสิก้าจิตใจบอบช้ำ แทรกซึมเข้าไปตอนที่เธอเผลอ ทำให้ผู้หญิงคนนี้ไว้ใจเขาอย่างหมดหัวใจ...

หมอนี่มันปีศาจสวมหนังมนุษย์ที่คลานขึ้นมาจากนรกชัดๆ!

จู่ๆ คลอว์ก็รู้สึกหวาดกลัวเซินเฟยขึ้นมานิดๆ หมอนี่ไม่เพียงมีพรสวรรค์ด้านการวิจัยที่น่ากลัว ยังมีการคาดเดาจิตใจคนที่ลึกล้ำ ถ้าโดนหมอนี่เล็งเป้าเข้าล่ะก็

จุดจบต้องตายทั้งเป็นแน่ๆ!

"ว่าแต่ นายพอจะมีวิธีหาฐานข้อมูลยีนมนุษย์กลายพันธุ์ของกองทัพไหม?"

เซินเฟยถามแทรกขึ้นมา

"นายบ้า หรือฉันหูฝาดไปเอง! ที่นั่นมันความลับสุดยอดของอเมริกาเลยนะ แค่จะสืบข่าวยังไม่ได้เลย นายยังจะให้ฉันไปหามาให้อีก!

เลิกเพ้อเจ้อเรื่องพวกนี้ได้แล้ว!

นายหาเรื่องเดือดร้อนให้ฉันตลอดเลยนะ!"

"ฉันแค่ถามดูเฉยๆ!" เซินเฟยไม่ได้ใส่ใจ ถ้ามันง่ายขนาดนั้น เขาคงไปจับตัวโปรเฟสเซอร์เอ็กซ์กับแมกนีโตมาวิจัยนานแล้ว

เดิมทีเขาตั้งใจจะดูดซับพลังงานเพื่อเพิ่มความแกร่งให้ตัวเองโดยเล็งไปที่เซบาสเตียน ชอว์ แต่ตอนนี้ชอว์ตายไปแล้ว

ศพของเขาถ้าไม่ตกอยู่ในมือกองทัพสหรัฐฯ ก็คงอยู่กับพวกหมีขาวรัสเซีย มีแค่สองความเป็นไปได้นี้

สุดท้ายคลอว์ก็อธิบายว่า "แดร์เดวิลที่นายอยากได้ตัวฉันหาเจอแล้ว ตอนนี้เขาเป็นทนายความ! แต่ได้ข่าวว่าช่วงนี้กำลังฟัดกับคิงพินอยู่อย่างดุเดือด

คิงพินไม่ใช่คนที่น่าตอแยด้วยเท่าไหร่..."

"นายช่วยจับตาดูข้อมูลของเขาไว้ก็พอ!"

เซินเฟยสั่ง แดร์เดวิลก็เป็นเป้าหมายของเขาเหมือนกัน ประสาทสัมผัสขั้นเทพ

นอกจากตาบอดแล้ว ความสามารถในการรับรู้ของเขาเรียกได้ว่าเป็นที่สุดในมาร์เวล ยกเว้นพวกระดับสมองจักรวาลบางคน

ประเด็นคือตอนนี้หมอนั่นเป็นตัวละครที่เซินเฟยพอจะจับตัวได้ นี่ถือเป็นเรื่องดี

...

หลายวันต่อมา ขณะที่กำลังอ่านวิทยานิพนธ์ล่าสุดของคอนเนอร์ส หรือก็คือลิซาร์ด เขาตั้งใจจะวิจัยด้วยตัวเองดูว่าจะทำซ้ำการทดลองของคอนเนอร์สได้ไหม

แต่พออ่านจบทั้งหมด เซินเฟยก็ขมวดคิ้วพึมพำ "ไม่มีข้อมูลการทดลอง? หรือว่าข้อมูลถูกซ่อนไว้!"

เซินเฟยเซฟวิทยานิพนธ์เก็บไว้ ตอนนี้ความเข้าใจของเขาที่มีต่อการทดลองของคอนเนอร์สไม่ด้อยไปกว่าคู่แข่งเลย แต่ถ้าจะให้ทำซ้ำการทดลอง

เขาทำไม่ได้ เพราะขาดอุปกรณ์และข้อมูลการทดลอง แม้แต่สูตรยาบางอย่างก็เขียนไว้อย่างคลุมเครือ ซึ่งเห็นได้ชัดว่ามันสามารถให้ผลลัพธ์ตามที่วิทยานิพนธ์อ้างไว้ได้จริง

เกรงว่าวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ออสคอร์ปคงปลอมแปลงข้อมูลบางส่วน แต่ตอนนี้เซินเฟยคิดว่าการทดลองของคอนเนอร์สน่าจะใกล้ถึงขั้นทดลองในมนุษย์แล้ว

เพราะในวิทยานิพนธ์มีลิงก์วิดีโออยู่ด้วย ในนั้นคือหนูทดลองที่ขาขาดแล้วงอกขาใหม่ขึ้นมาได้

"ถ้าได้รับความช่วยเหลือหรือข้อมูลจากเขา ฟีนิกซ์หมายเลข 2 จะต้องสำเร็จแน่! และเขาจะกลายเป็นกำลังสำคัญของฉันด้วย!"

เซินเฟยพึมพำ ลิซาร์ดเป็นอัจฉริยะ นี่คือสิ่งที่ปฏิเสธไม่ได้ เซรุ่มที่เขาสร้างขึ้นมาเรียกได้ว่าทำลายเส้นแบ่งระหว่างยอดมนุษย์กับคนธรรมดาเลยทีเดียว

เพียงแต่ใจร้อนเกินไปหน่อย เพราะบริษัทไม่สนับสนุน เงินทุนก็หมด

ยังไม่ทันได้ทดลองในมนุษย์ ก็รีบฉีดเซรุ่มลิซาร์ดเข้าตัวซะก่อน

ถ้าให้เวลาเขาอีกสักหน่อย เขาอาจจะสร้างยารักษาอวัยวะที่ขาดหายไปได้จริงๆ

"ต่อไปภายใต้บังคับบัญชาของฉันจะมีกองทัพอมตะเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งกองพล!"

เซินเฟยวางข้อมูลลง ตอนนี้การเข้าซื้อหุ้นออสคอร์ปเข้าสู่ภาวะชะงักงัน

รายใหญ่ตอนนี้เหลือแค่เขา นอร์แมน และเป็นไปได้สูงว่าจะเป็นเจ้านิค ฟิวรี่จอมเจ้าเล่ห์

หุ้นแต่ละหุ้นตอนนี้ถูกปั่นราคาขึ้นไปสูงลิ่ว

ตอนนี้โรแกนกลายเป็นตัวทำเงินให้พวกเขา เขาได้รับรายงานว่าตอนนี้ฟีนิกซ์หมายเลข 1 กำลังระบาดหนักในเขตคลินตัน

ตอนนี้พวกเขาทำเงินได้เร็วกว่าตอนขายไวเบรเนียมเสียอีก หลักๆ คือวัตถุดิบมีไม่ขาดสาย เมื่อก่อนคลอว์ต้องขายไวเบรเนียมอย่างประหยัด

แต่ฟีนิกซ์หมายเลข 1 นี่ วัตถุดิบเจาะออกมาได้เป็นถังทุกวัน

มีสูตรละเอียด ก็ก๊อปปี้ออกมาได้เรื่อยๆ

ส่วนเรื่องข้อบกพร่อง คลอว์ก็บอกไปชัดเจนแล้ว แต่ก็ยังมีคนกว้านซื้อไปจำนวนมาก คิดดูละกันว่าของมันเป็นที่ต้องการขนาดไหน

ส่วนเงินที่ได้มา คลอว์ก็เชื่อฟังดี เอาเงินพวกนี้ไปกว้านซื้อบริษัทเทคโนโลยีที่ใกล้เจ๊ง แล้วก็ทำการปรับโครงสร้างทางการเงิน

พวกเขาสองคนตั้งใจจะสร้างบริษัทของตัวเอง นี่เป็นเส้นทางที่ต้องผ่าน

"พิมเทคโนโลยีก็น่าสนใจ แอนท์แมนรุ่นสอง... เครือข่ายข่าวกรองยังแย่เกินไป"

เซินเฟยส่ายหน้า ในคอมพิวเตอร์ปรากฏข้อมูลของยอดมนุษย์ทีละคน บวกกับข้อมูลที่เขารู้อยู่แล้วเอามาประมวลผล เพื่อออกแบบวิธีรับมือกับยอดมนุษย์แต่ละประเภท

เส้นทางของเขาชัดเจนมาก

นั่นคือการเป็นซูเปอร์แมน

ซูเปอร์แมนสายวิจัย!

ไม่อย่างนั้นจะเสียของพรสวรรค์ที่มี พรสวรรค์ทางร่างกายของเขาช่วยให้เขามีโอกาสลองผิดลองถูกในการผสมผสานพลังเหนือธรรมชาติได้มากมาย

แต่เขาก็จะลองพลังอื่นๆ ดูด้วย หลักๆ คือต้องดูว่าจะวิจัย 'การ์ด' ออกมาได้ไหม 'ช่องใส่การ์ด' ของเขาถึงจะมีของให้เสียบ

ขณะที่เซินเฟยกำลังอ่านวิทยานิพนธ์ต่อ โทรศัพท์ก็ดังขึ้น เซินเฟยชำเลืองมอง

"เจสสิก้า? ได้ข่าวเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?"

เซินเฟยรับสาย "ฮัลโหล ผมเอง เซิน!"

"เซิน! ฉันเจอเบาะแสของคลอว์แล้ว คุณมาที่สำนักงานนักสืบหน่อย!"

"อื้ม! เดี๋ยวผมไป!"

"อีกอย่าง วันหลังไม่ต้องให้คนส่งดอกไม้มาให้ฉันแล้วนะ!" เสียงของเจสสิก้าดูหงุดหงิด

เซินเฟยตอบยิ้มๆ "ถ้าไม่ชอบกุหลาบ เดี๋ยวผมให้คนส่งดอกอื่นไปให้!"

"ฉันไม่ชอบ!"

"โอเคครับ!"

...

"ให้คุณ!" เซินเฟยยื่นดอกกุหลาบสีแดงในมือให้เจสสิก้าพร้อมรอยยิ้ม

เจสสิก้าขมวดคิ้ว "ฉันบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าไม่ต้องซื้อมาแล้ว?!" น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเขินอายปนโกรธ แต่มือกลับยื่นไปรับดอกไม้จากเซินเฟยโดยไม่รู้ตัวแล้ววางไว้ข้างๆ

ตรงนั้นมีแต่ดอกไม้ที่เซินเฟยส่งมา เพียงแต่ช่อนี้เขาเป็นคนเอามาให้ด้วยตัวเอง

"ในเขตคลินตันมีของที่น่าจะเกี่ยวข้องกับพี่ชายคุณปรากฏขึ้นมา! มันทำให้คนฟื้นฟูตัวเองได้เร็วขึ้น! เรียกว่ายาฟีนิกซ์ ชื่อเหมือนฉายาคุณเปี๊ยบเลย"

เจสสิก้าเปิดประเด็นตรงๆ

"งั้นเราไปเขตคลินตันกันไหม?"

"ออกเดินทางตอนนี้เลย!"

"เราไม่กินมื้อเที่ยงด้วยกันก่อนเหรอ?"

...

[จบแล้ว]