ตอนที่ 121 เจ้ารู้จักธิดาศักดิ์สิทธิ์หรือไม่?

ภายในห้วงเจตจำนงมังกรวารี

ดวงตาของสวีเอ้าเทียนสาดประกายเจิดจรัสด้วยแสงแห่งเทพอันน่าตื่นตะลึง สีหน้าของเขาดูอึมครึมและเยือกเย็นยิ่งขึ้น คลื่นพลังรอบกายพลุ่งพล่านรุนแรงอย่างหาที่เปรียบมิได้

"ซูหาน เจ้าตัดทำลายต้นกำเนิดกายาราชันของข้า แต่เจ้าหารู้ไม่ว่าข้ากำลังจะได้รับกายาที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิม"

"รอให้ข้าหลอมรวมกระดูกรบมังกรวารีได้สมบูรณ์เมื่อใด วันหน้าข้าจะเป็นผู้สังหารเจ้าด้วยมือคู่นี้เอง"

น้ำเสียงอันหนาวเหน็บดังขึ้น เส้นผมของสวีเอ้าเทียนปลิวไสวไปตามแรงพลัง ดวงตาฉายแววสังหารอันแรงกล้า

การหลอมรวมกระดูกรบมังกรวารีในครั้งนี้ ด้วยพลังของเขา ย่อมทำให้ซูหานต้องตายอย่างแน่นอน

...

ในขณะเดียวกัน

ซูหานและคนอื่นๆ ก็เดินทางกลับมาถึงยอดเขาต้นกำเนิดวิญญาณเป็นที่เรียบร้อย

เมื่อภารกิจในสนามรบโบราณสิ้นสุดลง ลำดับถัดไปก็คือการประลองสามยอดเขา

แต่หากดูตามกำหนดการ

การประลองสามยอดเขายังเหลือเวลาอีกถึงสองเดือน

ดังนั้นซูหานจึงไม่ได้รีบร้อนอะไรนัก

เขากลับเข้าไปในหม้อเทพโกลาหลทันที

ไหนๆ ก็ว่างอยู่แล้ว

เขาจึงเตรียมที่จะปรุงยาเสียหน่อย

ในสนามรบโบราณเขาได้รับสมุนไพรมาไม่น้อย และสมุนไพรเหล่านี้ล้วนเป็นระดับ 4 หรือระดับ 5 ทั้งสิ้น

หากคิดจะหาซื้อสมุนไพรระดับนี้ในดินแดนตงฮวง ราคาย่อมแพงระยับอย่างไม่ต้องสงสัย

ซูหานพูดพรางเตรียมหม้อเทพโกลาหลให้พร้อม

แล้วเริ่มลงมือปรุงยา

ครั้งนี้เขาตั้งใจจะปรุงยาระดับ 4 ขั้นสูง

"ผู้อาวุโสใหญ่เคยถามถึงฝีมือปรุงยาที่แท้จริงของข้า อันที่จริงตัวข้าในตอนนี้ ต่อให้เป็นยาระดับ 5 บางชนิดก็สามารถปรุงได้"

"แต่เนื่องจากความพิเศษของสมุนไพรที่ใช้ปรุงยาระดับ 5 จึงทำได้เพียงปรุงยาระดับ 4 ขั้นสูงไปก่อน"

"เอาไว้ภายหน้าหากเจอสมุนไพรสำหรับปรุงยาระดับ 5 ค่อยว่ากันอีกที"

ซูหานกล่าวเรียบๆ

แล้วเริ่มขั้นตอนการปรุงยา

"เพลิงจิตเหมันต์"

ซูหานเรียกเพลิงจิตเหมันต์ออกมา เปลวเพลิงลุกโชนโอบล้อมฝ่ามือของเด็กหนุ่ม แล้วเริ่มกระบวนการกลั่นสกัด

โอสถระดับ 4 ขั้นสูง

โอสถรวมปราณ!

สรรพคุณลึกล้ำ สามารถชักนำพลังปราณฟ้าดินเข้าสู่ร่างกาย

ภายในหม้อเทพโกลาหล ซูหานเริ่มปรุงโอสถรวมปราณอย่างต่อเนื่อง

หนึ่งวัน

สองวัน

เวลาผ่านไปประมาณแปดวัน

ซูหานปรุงโอสถรวมปราณออกมาได้ราวสิบแปดเตา แต่ละเตาล้วนได้โอสถระดับสุดยอด รวมแล้วมีถึงห้าเม็ดต่อเตา

หากเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป ย่อมต้องสร้างความตื่นตะลึงไปทั่วดินแดนตงฮวงอย่างแน่นอน

แปดวัน ปรุงโอสถระดับ 4 ขั้นสูงออกมาได้สิบแปดเตา แถมทุกเตายังเป็นระดับคุณภาพสูงสุด

ช่างสุขสำราญใจยิ่งนัก ซูหานหันกลับมาแล้วกวาดโอสถรวมปราณที่ปรุงได้ทั้งหมดกลืนลงท้องไปจนเกลี้ยงในคราวเดียว

เพียงไม่นาน โอสถรวมปราณทั้งหมดก็ถูกดูดซับจนหมดสิ้น และระดับพลังของซูหานในเวลานี้ก็ก้าวเข้าสู่ขอบเขตหลุดพ้นขั้น 7 ระยะต้นเป็นที่เรียบร้อย

"ไม่เลวเลย"

ซูหานฉีกยิ้มกว้าง ดวงตาสาดประกายแสงอันน่าตื่นตะลึง

"ซูหาน"

ทันใดนั้น เสียงใสกระจ่างอันคุ้นเคยก็ดังมาจากด้านนอก

เมื่อซูหานได้ยินเสียงนี้

ก็รู้ได้ทันทีว่าเป็นศิษย์พี่หญิงเย่ว์เอ๋อร์มาหา

คงจะมีธุระอะไรสักอย่าง

ซูหานเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินออกจากหม้อเทพโกลาหล แล้วผลักประตูออกไป

"มีอะไรหรือขอรับศิษย์พี่?"

ซูหานเอ่ยถามเมื่อเห็นอู่เย่ว์เอ๋อร์

ใบหน้าสวยหวานของอู่เย่ว์เอ๋อร์ดูเคร่งเครียดและเย็นชาอย่างยิ่ง นางกล่าวเสียงขรึมว่า

"เดิมทีการประลองสามยอดเขาจะมีขึ้นในอีกสองเดือนข้างหน้า"

"แต่ตอนนี้ถูกเลื่อนให้เร็วขึ้นแล้ว"

"เลื่อนเร็วขึ้น?"

เมื่อได้ยินว่ากำหนดการถูกเลื่อน ซูหานก็แสดงสีหน้าตกใจเล็กน้อย เขาถามด้วยความสงสัย

"เหตุใดถึงเลื่อนเร็วขึ้นล่ะขอรับ?"

อู่เย่ว์เอ๋อร์ตอบ

"เป็นข้อเสนอของยอดเขากระบี่สวรรค์และยอดเขาร้อยหลอม"

"และกำหนดวันประลองคืออีกห้าวันข้างหน้า"

อีกห้าวัน?

ซูหานหรี่ตาลง

อู่เย่ว์เอ๋อร์กล่าวต่อ

"ข้าเดาว่าพวกเขาเห็นศักยภาพของเจ้าแล้ว และไม่อยากปล่อยให้เจ้าเติบโตไปมากกว่านี้ จึงกดดันให้จัดการประลองสามยอดเขาเร็วขึ้น"

ซูหานถามด้วยความแปลกใจ

"เจ้าสำนักก็เห็นด้วยหรือขอรับ?"

อู่เย่ว์เอ๋อร์พูดเสียงเบา

"ไอ้ขี้ขลาดยอดเขากระบี่สวรรค์และไอ้ลิ้นสองแฉกยอดเขาร้อยหลอมร่วมมือกันเสนอ แม้เจ้าสำนักจะไม่เห็นด้วย ก็จำต้องเห็นด้วย"

"และข้าได้ยินมาว่า หากครั้งนี้ยอดเขาต้นกำเนิดวิญญาณพ่ายแพ้ในการประลองสามยอดเขา ยอดเขาของเราจะต้องถูกยุบ"

เมื่อพูดถึงตรงนี้

สีหน้าของอู่เย่ว์เอ๋อร์ก็หมองลง ดูย่ำแย่ไม่น้อย

ยอดเขาต้นกำเนิดวิญญาณคือสถานที่ที่นางเติบโตมาตั้งแต่เด็ก

หากต้องถูกยุบไป

ย่อมเป็นเรื่องที่กระทบกระเทือนจิตใจนางอย่างมาก

ซูหานกล่าวเรียบๆ

"มีข้าอยู่ทั้งคน ศิษย์พี่ ยอดเขาต้นกำเนิดวิญญาณจะไม่ถูกยุบแน่นอน"

อู่เย่ว์เอ๋อร์มองซูหาน สีหน้ายังคงจริงจัง

"ผู้ที่เข้าร่วมการประลองสามยอดเขาในครั้งนี้ จะมีพวกระดับปีศาจจากทำเนียบนภา ปรากฏตัวด้วย"

"ทำเนียบนภา?"

ดวงตาของซูหานฉายแววตระหนก

จนถึงตอนนี้ เขาเคยเจอแต่ศิษย์จากทำเนียบปฐพี

ยังไม่เคยปะทะกับคนจากทำเนียบนภาเลยสักครั้ง

อู่เย่ว์เอ๋อร์พยักหน้า

"พวกนั้นเก็บตัวฝึกตนอยู่ในห้องฝึกของยอดเขากระบี่สวรรค์และยอดเขาร้อยหลอม พลังฝีมือล้วนแข็งแกร่งมหาศาล หลิงหยุนมีระดับพลังขอบเขตหลุดพ้นขั้นสูงสุด และบรรลุสภาวะกระบี่ขั้นสมบูรณ์แล้ว"

"ส่วนพวกที่อยู่ในทำเนียบนภา ล้วนแต่อยู่ในระดับขอบเขตเป็นตายทั้งสิ้น"

ดวงตาของซูหานเป็นประกายวูบ

ขอบเขตเป็นตาย

ระดับที่อยู่เหนือกว่าขอบเขตหลุดพ้น

ความแข็งแกร่งระดับนี้ แม้จะมองในภาพรวมของดินแดนตงฮวง ก็นับว่าเป็นบุคคลระดับอัจฉริยะที่น่าหวาดหวั่นอย่างยิ่ง

"ขอบเขตเป็นตาย... ข้าเองก็อยากจะลองดูเหมือนกันว่าพวกระดับขอบเขตเป็นตายจะเก่งกาจสักแค่ไหน"

ซูหานกล่าวเสียงเรียบ

ในตอนนี้เขากำเนิดแขนเทพมารขึ้นมาแล้วข้างหนึ่ง

พลังของเขาย่อมไม่ใช่สิ่งที่ขอบเขตหลุดพ้นทั่วไปจะเทียบเคียงได้ แม้ต้องเผชิญหน้ากับศัตรูในขอบเขตเป็นตาย เขาก็สามารถต่อกรได้

อู่เย่ว์เอ๋อร์ได้ยินซูหานบอกว่าจะสู้กับพวกขอบเขตเป็นตาย หัวใจนางก็สั่นไหว นางรู้ดีว่าคนพวกนั้นแข็งแกร่งเพียงใด

"วางใจเถอะศิษย์พี่ มีข้าอยู่ ยอดเขาต้นกำเนิดวิญญาณจะไม่ถูกยุบ"

"และข้าจะใช้โอกาสนี้ กดข่มยอดเขากระบี่สวรรค์และยอดเขาร้อยหลอมให้มาอยู่ใต้แทบเท้าของยอดเขาต้นกำเนิดวิญญาณเสียเลย"

ซูหานกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าสีหน้าเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ

อู่เย่ว์เอ๋อร์มองซูหานอย่างลึกซึ้ง

ตอนนี้ศิษย์อัจฉริยะในยอดเขาต้นกำเนิดวิญญาณยังเทียบกับอีกสองยอดเขาไม่ได้

แต่นางก็ยังเลือกที่จะเชื่อใจซูหาน

"จริงสิ ซูหาน ข้ามีเรื่องหนึ่งอยากจะถามเจ้า"

ทันใดนั้น

ดวงตาคู่สวยของอู่เย่ว์เอ๋อร์ก็จ้องมองซูหาน นางถามด้วยความประหลาดใจเล็กน้อยว่า

"เจ้ารู้จักธิดาศักดิ์สิทธิ์หรือไม่?"

"ธิดาศักดิ์สิทธิ์?"

ซูหานชะงักไป

คาดไม่ถึงว่าอู่เย่ว์เอ๋อร์จะถามเรื่องนี้

ตามหลักแล้ว เขายังไม่เคยบอกใครเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเป่ยชิวเสวี่ย

และเขาก็ยังไม่ได้เจอหน้าเป่ยชิวเสวี่ยเลยด้วยซ้ำ ไม่น่าจะแสดงพิรุธชัดเจนขนาดนั้นกระมัง

"รู้จักขอรับ"

ซูหานพยักหน้ายอมรับ

"ศิษย์พี่ ท่านรู้ได้อย่างไร?"

เขาถามกลับ

"ว่าแล้วเชียว"

อู่เย่ว์เอ๋อร์หัวเราะเบาๆ

"ข้ากับชิวเสวี่ยเป็นพี่น้องที่สนิทกัน"

"แม้ฐานะของนางจะเป็นธิดาศักดิ์สิทธิ์ผู้สูงส่ง แต่เป็นการส่วนตัวแล้วเราสนิทกันมาก"

"ก่อนหน้าการประลองศิษย์สายนอก ชิวเสวี่ยเคยบอกข้าว่า หากเจ้าชนะการประลอง ให้ข้าเลือกเจ้าเข้าสู่ยอดเขาต้นกำเนิดวิญญาณ"

ซูหานพยักหน้ารับรู้

ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้นี่เอง

"เอ่อ..."

"ศิษย์พี่เย่ว์เอ๋อร์ ธิดาศักดิ์สิทธิ์ได้พูดถึงข้าว่าอย่างไรบ้างหรือขอรับ?"

ซูหานยิ้มพลางมองอู่เย่ว์เอ๋อร์

อู่เย่ว์เอ๋อร์ขมวดคิ้วเรียวสวยเล็กน้อย

"ก็ไม่ได้พูดอะไรมากนะ เหมือนจะด่าเจ้าคำหนึ่งว่าเป็น ตัวร้าย"

"อย่างอื่นก็ไม่ได้พูดอะไร อ้อ นางยังสั่งไว้อีกว่า ถ้าฝีมือเจ้าอ่อนหัดเกินไป ให้ข้าจัดการเจ้าให้พิการ แล้วปล่อยให้ตายไปเอง"

ซูหาน

"..."

มุมปากของเขากระตุกยิกๆ

นั่นปะไร

พิษร้ายที่สุดคือใจสตรี

นุงชั้นในเสร็จก็ไม่นับญาติกันแล้ว

"..."