บทที่ 2 แฮชแท็กยอดฮิต

บทที่ 2 แฮชแท็กยอดฮิต

หลังจากออกจากโรงพยาบาล เจียงฮวาซานก็ตรงกลับมายังสวนเสี่ยวเซิ่น

คฤหาสน์หลังนี้คือสินเดิมที่ตระกูลเซิ่นมอบให้เมื่อเธอแต่งงานกับเซิ่นหลานซี

ผู้เฒ่าเซิ่นเคยพูดทีเล่นทีจริงกับเธอว่า ถ้าเซิ่นหลานซีทำไม่ดีกับเธอ หรือทำให้เธอต้องลำบากใจ ให้เธอย้ายกลับมาอยู่ที่สวนเสี่ยวเซิ่นซะ ไม่ต้องไปสนใจเขา ปล่อยให้เขาเป็นห่วงจนอกแตกตายไปเลย

ผู้เฒ่าเซิ่นประเมินเธอสูงเกินไป เธออยู่ที่นี่มาสามปีแล้ว แต่เซิ่นหลานซีไม่เห็นจะเดือดเนื้อร้อนใจอะไรเลยสักนิด

คนรับใช้ส่วนใหญ่ในคฤหาสน์ลาออกไปเกือบหมด ตอนนี้เหลือเพียงป้าจาง คนขับรถ และคนสวนอีกไม่กี่คน

"คุณผู้หญิง กลับมาแล้วเหรอคะ?" ป้าจางกำลังต้มซุปอยู่ในครัว รีบออกมาต้อนรับทันทีที่ได้ยินเสียง

"อืม" เจียงฮวาซานดูอ่อนเพลีย

ป้าจางรับกระเป๋าของเธอไปถือ สีหน้าเต็มไปด้วยความเป็นห่วง "เป็นไงบ้างคะ? คุณหมอว่ายังไงบ้าง?"

น้ำเสียงของเจียงฮวาซานเรียบเฉย "หมอเถื่อนคนนั้นบอกว่าฉันไม่ได้ป่วย"

ป้าจางรู้แค่ว่าเจียงฮวาซานไปโรงพยาบาลเพราะไม่สบาย แต่ไม่รู้ว่าเธอไปพบจิตแพทย์ พอได้ยินว่าไม่เป็นอะไร ป้าจางก็ถอนหายใจโล่งอก "ไม่เจ็บไม่ไข้ก็ดีแล้วค่ะ ได้ยินว่าคุณหนูซุ่ยเอ๋อร์ก็อยู่ที่โรงพยาบาลจิงเหอ คุณผู้หญิงได้ไปเยี่ยมเธอไหมคะ? แล้วเจอนายน้อยเซิ่นหลานซีหรือเปล่า?"

เจียงฮวาซานขี้เกียจอธิบาย เธอชาชินไปนานแล้ว เพราะไม่ว่าเธอจะทำอะไร ทุกคนก็ไม่เชื่อ คิดว่าเธอแค่เรียกร้องความสนใจจากเซิ่นหลานซีเท่านั้น

เห็นเธอเงียบ ป้าจางก็รีบหุบปาก ยิ้มเจื่อนๆ แล้วคุกเข่าลงเพื่อเปลี่ยนรองเท้าให้ พอเห็นว่าเธอสวมรองเท้าส้นสูงสีแชมเปญประดับเพชร สีหน้าของป้าจางก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย

เจียงฮวาซานมองหญิงวัยกลางคนที่แทบเท้า สีหน้าไร้อารมณ์ "ป้าจาง ป้าก็ไปเถอะ"

ป้าจางชะงัก เงยหน้ามองเจียงฮวาซานอย่างตื่นตระหนก "คุณผู้หญิงคะ ป้าทำอะไรผิดหรือเปล่า? ป้า..."

เจียงฮวาซานส่ายหน้า น้ำเสียงปกติ "เปล่า ป้าไม่ได้ทำอะไรผิดหรอก แค่ฉันเบื่อโลกใบนี้เต็มทน อาจจะตายในเร็วๆ นี้ ขืนรั้งป้าไว้ก็มีแต่จะทำให้เสียเวลา ไม่ต้องห่วง ฉันจะให้เงินก้อนโตกับป้า มากพอให้ป้าใช้ชีวิตสุขสบายไปตลอดชาติ"

"คุณผู้หญิง..." ป้าจางน้ำตาคลอเบ้า ตกตะลึงกับคำพูดเหล่านั้น "คุณผู้หญิง ถ้าอย่างนั้น... ป้าจะรีบโทรหาเลขาเกา บอกเขาว่าคุณผู้หญิงอาจจะตาย?!"

เจียงฮวาซาน "..."

"ไม่ได้เหรอคะ?" ป้าจางเกาหัว แล้วก็เข้าใจในทันที สีหน้าลำบากใจ "คุณผู้หญิง ไม่ใช่ป้าไม่ช่วยนะคะ แต่ป้าไม่มีเบอร์ส่วนตัวของนายน้อยเซิ่นหลานซีจริงๆ ค่ะ"

เจียงฮวาซานนวดขมับ เดินผ่านป้าจางไปอย่างอ่อนแรง พึมพำกับตัวเอง "ไอ้ขี้แพ้คนไหนกันนะที่เขียนบทให้ตัวละครนี้..."

ในสวนหลังบ้านของสวนเสี่ยวเซิ่นมีทุ่งดอกไม้กว้างใหญ่

เมื่อสามปีก่อน มันเคยเต็มไปด้วยกุหลาบพันธุ์หายากจากทั่วโลก แต่หลังจากผู้เฒ่าเซิ่นเสียชีวิต ก็ถูกแทนที่ด้วยดอกโบตั๋น

สายฝนโปรยปรายในเดือนเมษายน เป็นฤดูกาลที่โบตั๋นเบ่งบาน สวนแห่งนี้กลายเป็นทะเลดอกไม้สีสดใส ทั้งม่วงและแดงตัดกันอย่างงดงาม

เจียงฮวาซานเดินเข้าไปในเรือนกระจก ถอดรองเท้าส้นสูงออก แล้วทิ้งตัวลงนอนบนเก้าอี้หวาย

นี่คือกิจกรรมโปรดของเธอในตอนนี้ การได้นอนโยกเก้าอี้หวายไปมา พลางชื่นชมทุ่งดอกโบตั๋นที่พลิ้วไหวตามสายลมฤดูใบไม้ผลิ ในช่วงเวลาเหล่านี้ เธอจะรู้สึกผ่อนคลายอย่างบอกไม่ถูก ความรู้สึกเบาสบายที่ทำให้เธอรู้สึกว่าต่อให้ตายลงตรงนี้ก็ไม่เสียดาย

"ติ๊ง-ด่อง ติ๊ง-ด่อง ติ๊ง-ด่อง "

ทันใดนั้น ข้อความหลายฉบับก็เด้งขึ้นมาบนโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะกาแฟ ทำลายความสงบเงียบลง

เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย เธอไม่ได้ใช้โทรศัพท์มานานแล้ว เพิ่งจะเปิดเครื่องชาร์จแบตตอนออกจากบ้านคราวนี้ แล้วก็ลืมปิดหลังจากกลับมาจากโรงพยาบาล

ขณะที่กำลังจะเอื้อมมือไปปิดเครื่อง ปลายนิ้วของเธอก็ชะงัก

พาดหัวข่าวสามหัวข้อนั้นสะดุดตาเป็นพิเศษ

#ช็อก! ความสัมพันธ์ลับของผู้นำตระกูลเซิ่นถูกเปิดเผย!!! พบกับเทพธิดาแห่งชาติคนใหม่ ซูอวิ๋น ที่โรงแรมบารอน ทั้งคู่หวานชื่นไม่ยอมแยกจากกันทั้งคืน!

#เทพธิดาแห่งชาติคนใหม่ถูกกล่าวหาว่าเป็นมือที่สาม โดนสาปส่งจนติดแฮชแท็กยอดฮิตข้ามคืน!

#ข่าวฉาวค้างคืนที่โรงแรม ความลับตระกูลเซิ่นแตก หุ้นร่วงกว่า 10% มูลค่าตลาดตระกูลเซิ่นหายวูบ 1.3 แสนล้านชั่วข้ามคืน

ซูอวิ๋น?

เจียงฮวาซานกดขยายดูรูปภาพ แม้ภาพประกอบจะเห็นเพียงด้านหลังของชายหญิงที่ยืนพิงกัน แต่ใครมีตาก็ดูออกว่าความสนิทสนมนั้นเกินกว่าเพื่อนธรรมดา แสงสว่างในดวงตาของเจียงฮวาซานหม่นลงเล็กน้อยขณะที่เธอเพ่งความสนใจไปที่อีกร่างหนึ่ง ปลายนิ้วซูมเข้าออกบนหน้าจอไม่หยุด

ผู้หญิงในภาพมีผมยาวสลวยคลอเคลียไหล่ สวมชุดกี่เพ้าสีเขียวน้ำทะเล ไหล่สวย เอวคอดกิ่ว แม้จะใช้สายตาจับผิดแค่ไหน เธอก็หาที่ติไม่ได้เลยหลังจากซูมดู

"ซูอวิ๋น... วงการไฮโซมีคนแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?"

[ติ๊ง! ปลดล็อกตัวละครใหม่! ซูอวิ๋น ทายาทตัวจริงของซูคอร์ปอเรชั่น คู่แท้ของเซิ่นหลานซี]

เจียงฮวาซานหลับตาลงและเคาะหน้าผากเบาๆ "ฉันถามแกเหรอ?"

"..."

เธอคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเคาะหน้าผากอีกครั้ง "ถ้าหล่อนเป็นคู่แท้ของเซิ่นหลานซี แล้วฉันเป็นอะไร?"

[คุณคืออดีตภรรยาตัวประกอบของเซิ่นหลานซี คุณสวยกว่าใคร แต่เขาก็ไม่หวั่นไหว ยึดมั่นในรักแรกจนกระทั่งนางเอกอย่างซูอวิ๋นปรากฏตัว จากนั้นดอกไม้สูงศักดิ์ก็ร่วงหล่นจากแท่นบูชา ในฐานะตัวประกอบของนางเอก บทบาทของคุณคือการเน้นย้ำความแตกต่างของเซิ่นหลานซี และความโง่เขลาและร้ายกาจของคุณก็เป็นส่วนสำคัญในการผลักดันความสัมพันธ์ของพระเอกนางเอกให้พัฒนาขึ้น]

"..." เจียงฮวาซานแค่นหัวเราะ มิน่าล่ะ ตอนแต่งงานกันใหม่ๆ ไม่ว่าเธอจะพยายามเอาใจหรือยั่วยวนเซิ่นหลานซีแค่ไหน เขาก็ไม่ยอมแตะต้องเธอ ที่แท้เธอก็ถูกกำหนดให้เป็นตัวตลกในความรักของคนอื่นนี่เอง

"ติ๊ง-ด่อง "

มาอีกแล้ว

# [มาแรง] คุณนายเซิ่น ฮวาซาน ภรรยาผู้นำตระกูลเซิ่นสายหลัก สงสัยสติแตก แนบรูปเจียงฮวาซานเดินออกจากห้องปรึกษาจิตวิทยา VIP

รูปภาพเบลอและไม่ชัด แต่ความงามระดับนางฟ้านั้นยังคงจดจำได้ง่าย

เจียงฮวาซานไม่พอใจ โรงพยาบาลจิงเหอรักษาความลับลูกค้าได้แย่ขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?

# [มาแรง] คุณนายเซิ่นคลั่งรักนายน้อยเซิ่น ตระกูลร่ำรวยไร้รักแท้ ความงามร่วงโรย ความรักเหี่ยวเฉา

แนบรูปด้านหลังของเจียงฮวาซานขณะออกจากโรงพยาบาล นักข่าวบันเทิงเจาะจงซูมไปที่เท้าของเธอ

# คำบรรยาย: คุณนายเซิ่นสวมรองเท้าแต่งงานไปหาหมอ รักนี้ช่างหนักหนา พยายามง้อคืนดีไม่สิ้นสุด!

"..."

คนสมองนิ่มที่ไหนคิดพาดหัวข่าวนี้เนี่ย!?

เจียงฮวาซานมองรองเท้าส้นสูงที่เธอถอดทิ้งไว้ข้างเก้าอี้หวายอย่างรังเกียจ

เมื่อเช้าป้าจางยุ่งอยู่ เธอเลยหยิบรองเท้าจากตู้มาใส่ส่งๆ ทำไมมันช่างบังเอิญขนาดนี้? ดันเป็นรองเท้าแต่งงานที่เธอใส่ตอนแต่งงานกับเซิ่นหลานซีซะได้? มิน่าล่ะเมื่อกี้ป้าจางถึงทำหน้าแปลกๆ ที่แท้ป้าแกก็เหมือนคนพวกนี้ คิดว่าเธอยังตัดใจจากเซิ่นหลานซีไม่ขาด

เธอจะบอกพวกเขายังไงดีว่าความคลั่งรักนั้นเป็นแค่อดีต? ตั้งแต่เธอย้ายมาอยู่ที่สวนเสี่ยวเซิ่น ตั้งแต่เธอเริ่มได้ยินเสียงในหัวมากขึ้นเรื่อยๆ เธอก็ปล่อยวางความรู้สึกนั้นไปแล้ว

เจียงฮวาซานคิดอยู่ครู่หนึ่ง ดาวน์โหลดแอปขายของมือสอง แล้วลงขายรองเท้าแต่งงานคู่นั้นในราคา 1 เซนต์

ในเมื่อทุกอย่างตีราคาได้ เธอก็จะตีราคาความรู้สึกนี้เหมือนกัน