ตอนที่ 481 ความก้าวหน้าครั้งใหญ่ในวงการเทคโนโลยีชีวภาพอีกครั้ง!

"อืม ไม่ถูกต้องนะ นี่ไม่ใช่ยาที่หัวหน้าวิศวกรเย่ผลิตออกมาหรอกเหรอ? ทำไมใช้แล้วถึงรู้สึกเหมือนไม่ได้ใช้เลยล่ะ?"

"นั่นสิ! ฉันก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน นายก็เป็นเหรอ?"

"แค่ก แค่ก พวกเราอย่าเพิ่งวิจารณ์กันเลย ตอนนี้เราน่าจะถูกส่งตัวเข้าห้องสังเกตการณ์เพื่อดูอาการสักสี่สิบแปดชั่วโมงสิถึงจะถูก!"

อาสาสมัครไม่กี่คนที่เพิ่งใช้ยาตัวนี้เสร็จ ต่างมองดูคราบรอยเปื้อนของยาน้ำเชื่อมสีดำมะเมื่อมที่หลงเหลืออยู่บนผิวหนัง ในใจต่างรู้สึกงุนงงจับต้นชนปลายไม่ถูก

แต่ทว่าหลังจากนั้น สถาบันวิจัยชีวภาพพิเศษกลับไม่ได้สั่งกักตัวพวกเขาไว้เพื่อดูอาการ เพียงแค่บอกให้แยกย้ายกันกลับไป แล้วคอยสังเกตอาการด้วยตัวเองที่บ้านก็พอ

ดังนั้นอาสาสมัครเหล่านี้จึงยิ่งรู้สึกประหลาดใจเข้าไปใหญ่!

เพราะไม่ว่าจะเป็นยาฉางเซิงหมายเลข 1 ยาฉางเซิงหมายเลขสอง หรือยาชีวภาพย้อนกระบวนการเติบโต ยาทุกชนิดล้วนต้องมีการสังเกตอาการอย่างน้อยสี่สิบแปดชั่วโมงขึ้นไปทั้งสิ้น

ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากใช้ยาพวกนั้นแล้ว ร่างกายมักจะมีความรู้สึกแปลกๆ บางอย่างเกิดขึ้นเสมอ

ในกลุ่มคนเหล่านี้ มีอาสาสมัครบางคนที่เคยผ่านการทดสอบยาตัวก่อนหน้านี้มาแล้ว จึงยิ่งรับรู้ถึงความแตกต่างได้อย่างชัดเจน

แต่ยาตัวนี้หลังจากใช้แล้ว ไม่เพียงแต่ไม่มีความรู้สึกใดๆ แม้แต่น้อย ซ้ำยังไม่ต้องอยู่ดูอาการอีกด้วย

"หัวหน้าวิศวกรเย่ครับ อาสาสมัครคนหนึ่งรายงานว่าหลังจากใช้ยาแล้ว ร่างกายไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ และไม่รู้สึกผิดปกติอะไรเลยครับ"

นักวิจัยคนหนึ่งรายงานสถานการณ์ให้เย่ไป๋ทราบตามตรง

เย่ไป๋พยักหน้าพลางกล่าวว่า

"มันเป็นแบบนั้นแหละครับ ยานี้เพียงแค่ปรับเปลี่ยนสมรรถภาพร่างกายของมนุษย์ เป็นผลลัพธ์ที่ค่อยเป็นค่อยไป จึงเป็นไปไม่ได้ที่จะเกิดความรู้สึกผิดปกติใดๆ ครับ"

และสิ่งที่เย่ไป๋ไม่ได้พูดออกไปก็คือ ยาชนิดนี้มุ่งเน้นการยกระดับสมรรถภาพทางกายล้วนๆ โดยไม่มีผลข้างเคียงใดๆ เลย ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องกักตัวเพื่อดูอาการแต่อย่างใด

แต่เมื่อเวลาผ่านไปสิบวัน อาสาสมัครเหล่านี้ต่างก็พบว่ามีเรื่องประหลาดพิสดารเกิดขึ้นกับร่างกายของตนเอง!

อาสาสมัครคนหนึ่งเล่าว่า

"เมื่อคืนตอนผมกำลังหั่นผัก ผมเผลอทำมีดบาดนิ้วตัวเองเป็นแผล เลือดไหลออกมาเยอะมาก แต่พอผมจะเดินไปหยิบพลาสเตอร์ปิดแผล ปรากฏว่าแผลมันสมานตัวเองอัตโนมัติเฉยเลย แปลกประหลาดมากจริงๆ!"

อาสาสมัครคนที่สองก็รายงานสถานการณ์ทำนองเดียวกัน

"ผมก็เหมือนกัน! ตอนทำอาหารเผลอโดนกระทะเหล็กลวกจนเป็นรอยแดงขนาดใหญ่ ผมรีบวิ่งไปโรงพยาบาลเตรียมจะลงทะเบียนคนไข้ แต่ปรากฏว่าจู่ๆ ก็ไม่รู้สึกร้อนเลย แล้วรอยแดงนั่นก็หายไปเองดื้อๆ..."

อาสาสมัครเหล่านี้ล้วนมีประสบการณ์คล้ายคลึงกัน สุดท้ายเมื่อลองคิดดูแล้วก็มีความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียว

เพราะพวกเขาใช้ยาตัวนั้นพร้อมกัน เหตุการณ์นี้จะต้องมีความเกี่ยวข้องกับยาตัวนั้นอย่างแน่นอน จึงรีบรายงานสถานการณ์กลับมาทันที!

"หัวหน้าวิศวกรเย่ สำเร็จแล้วค่ะ! ประสิทธิภาพของยาสมบูรณ์แบบมาก!"

ฟู่หงเชี่ยนอดไม่ได้ที่จะพูดด้วยความตื่นเต้น

เธอได้เห็นคำอธิบายในคู่มือแล้ว การมาถึงจุดนี้ได้พิสูจน์แล้วว่ายาเริ่มออกฤทธิ์ในขั้นต้น

เพราะในช่วงสิบวันนี้ อาสาสมัครเหล่านี้ก็ได้กลับมาใช้ยาครั้งที่สองพร้อมกัน ยาสองขวดเมื่อรวมกันแล้วใช้เวลาเกินหนึ่งสัปดาห์ก็จะแสดงผลลัพธ์อย่างเต็มที่ โดยจะค่อยๆ เปลี่ยนแปลงสมรรถภาพร่างกายของพวกเขา!

เพียงแค่สิบวันโดยประมาณ ก็สามารถเห็นผลลัพธ์ที่ยิ่งใหญ่ได้แล้ว!

"อืม ดีมาก ดูเหมือนยาตัวนี้จะราบรื่นดี ต่อไปก็สามารถเริ่มทยอยเผยแพร่ให้ใช้งานได้เลย"

เย่ไป๋พยักหน้าและกล่าว

เมื่อคิดว่ายาชนิดนี้กำลังจะถูกนำไปเผยแพร่ใช้งาน ซึ่งจะช่วยยกระดับสมรรถภาพร่างกายโดยรวมของชาวจีนทุกคน เจ้าหน้าที่ทุกคนในสถาบันวิจัยต่างก็ตื่นเต้นดีใจกันยกใหญ่!

"จริงสิครับ หัวหน้าวิศวกรเย่! ทำไมยานี้ถึงเรียกว่ายาสุดยอดการฟื้นฟูเหรอครับ?"

นักวิจัยคนหนึ่งถามขึ้นด้วยความงุนงงเล็กน้อย

เย่ไป๋ตอบว่า

"เพราะฟังก์ชันของยานี้มันไปถึงเพดานขีดจำกัดสูงสุดแล้วครับ จุดเด่นที่สุดของมันคือสามารถฟื้นฟูอาการบาดเจ็บต่างๆ ในร่างกายมนุษย์ได้ และไม่มีผลข้างเคียงใดๆ เลย!"

หลายคนได้ฟังแล้วต่างก็มองหน้ากันตาปริบๆ นี่มันฟังดูไม่ต่างอะไรกับน้ำยาวิเศษในภาพยนตร์ไซไฟเลยนะเนี่ย!

แล้วคนจีนจะโชคดีเกินไปหรือเปล่า?

มีทั้งยาฉางเซิงหมายเลข 1 และยาฉางเซิงหมายเลขสอง ที่ช่วยยืดอายุขัยและทำให้กลับมาหนุ่มสาวขึ้นได้หลายสิบปี

นี่ยังไม่พอ แม้แต่คนที่ร่างกายพิการก็ยังสามารถฟื้นฟูได้โดยตรง แถมพวกแผลน้ำร้อนลวกหรือแผลมีดบาดเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิตประจำวันก็ยังหายได้เองอย่างรวดเร็ว นี่มันแทบไม่ต่างอะไรกับซูเปอร์แมนเลยนะ!

ต่อมาเมื่อข่าวนี้แพร่ออกไป ทั่วทั้งประเทศจีนต่างก็เดือดพล่าน

"หา? ยาสุดยอดการฟื้นฟูเมินเฉยต่อบาดแผลภายนอก สามารถสมานแผลได้อย่างรวดเร็ว?"

"พระเจ้า... นี่มัน... ผมรู้สึกเหมือนวงการแพทย์กำลังจะเจอกับการปฏิวัติครั้งใหญ่เลย!"

"ใช่ ฉันก็รู้สึกเหมือนกัน คาดว่าต่อไปพวกยารรักษาแผลภายนอกคงจะถูกโละทิ้งกันหมด ต่อไปใครจะยังใช้ของพวกนั้นอยู่อีก? พอมีขยาตัวนี้พวกเราก็แทบจะไม่มีวันบาดเจ็บแล้วไม่ใช่เหรอไง!"

ดังนั้นด้วยการกำเนิดของยาสุดยอดการฟื้นฟูนี้ จึงมีทั้งคนที่สุขสมและคนที่ระทมทุกข์

ชาวบ้านทั่วไปย่อมตื่นเต้นดีใจเป็นธรรมดา แต่พวกโรงงานผลิตยารักษาแผลภายนอกและบริษัทยาต่างๆ นี่สิที่ต้องกลัดกลุ้ม!

พวกเขาจินตนาการได้เลยว่าหากยาตัวนี้ถูกใช้งานอย่างแพร่หลาย บริษัทของพวกเขาคงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากปิดกิจการ

แต่คนต้นเรื่องคือเย่ไป๋ ซึ่งเป็นตัวแทนของสถาบันวิจัยชีวภาพพิเศษ พวกเขาจะไปทำอะไรได้ล่ะ? ทำได้เพียงยอมรับการจัดสรรของโชคชะตาเท่านั้น

ในวันนี้ท่านผู้การเองก็เดินทางมาหาเย่ไป๋ด้วยความตื่นเต้น

ทั้งสองไม่ได้เจอกันนานพอสมควร ช่วงที่ผ่านมาเย่ไป๋ยุ่งอยู่กับเรื่องยานขนส่งและสงครามดวงดาว ส่วนท่านผู้การรับผิดชอบเรื่องการเสริมสร้างความแข็งแกร่งของแนวป้องกันชายฝั่งและการฟื้นฟูเมือง

เพราะยุคสัตว์ประหลาดแห่งท้องทะเลก่อนหน้านี้ ได้ทำลายเมืองที่อยู่ติดชายฝั่งไปในระดับความเสียหายที่แตกต่างกัน

ตอนนี้เมื่อยุคสัตว์ประหลาดแห่งท้องทะเลผ่านพ้นไป เมืองเหล่านี้จึงจำเป็นต้องได้รับการสร้างใหม่

ยังมีเหตุผลที่สำคัญที่สุดอีกประการหนึ่ง คือด้วยระดับอารยธรรมที่สูงขึ้นในปัจจุบัน การสร้างเมืองเหล่านี้ย่อมไม่อาจสร้างตามแบบแปลนเดิมได้ แต่จะต้องสร้างเป็นมหานครที่ทันสมัยล้ำยุคแห่งแล้วแห่งเล่า

"เย่ไป๋ ได้ยินว่าเธอทำยาชนิดหนึ่งที่เปลี่ยนสมรรถภาพร่างกาย ทำให้เมินเฉยต่ออาการบาดเจ็บภายนอกได้ทุกชนิดงั้นเหรอ?"

ท่านผู้การอดไม่ได้ที่จะถามทันทีที่เจอหน้า

เย่ไป๋พยักหน้าอย่างมั่นใจ

"ใช่ครับ ท่านผู้การ ถึงเวลานั้นผมอยากให้กองทัพได้เริ่มใช้ยาตัวนี้ก่อนเป็นกลุ่มแรกครับ!"

"ยอดเยี่ยมมาก เย่ไป๋ สิ่งประดิษฐ์ของเธอนับเป็นการพัฒนาครั้งใหญ่อีกครั้งในแวดวงเทคโนโลยีชีวภาพ ถึงเวลานั้นเมื่อทหารทุกคนได้ใช้ยาตัวนี้ มันจะมีส่วนช่วยในการฝึกฝนและปฏิบัติภารกิจของพวกเขาอย่างมหาศาลเลยทีเดียว!"

ดวงตาของท่านผู้การแทบจะเปล่งประกายออกมา ในเวลานี้เขามองเย่ไป๋ด้วยความชื่นชมอย่างที่สุด

หลังจากเย่ไป๋กลับมาที่ฐานทัพได้ไม่นาน ก็ผลิตยาสุดยอดการฟื้นฟูออกมาอีกหลายสิบขวด

และกลุ่มผู้ทดสอบที่ได้รับเลือกในครั้งนี้ ล้วนเป็นลูกผู้ชายชาติทหารจากในกองทัพ คนเหล่านี้ร่างกายไม่ได้พิการ ตรงกันข้ามกลับแข็งแรงกำยำทุกคน จัดว่าเป็นทหารระดับหัวกะทิ!

พวกเขาเดินทางมายังสถาบันวิจัยชีวภาพพิเศษ ด้วยจิตใจที่ตื่นเต้นระคนกังวลอยู่บ้าง

"พี่ชาย ใช้ยาตัวนี้แล้วเมินเฉยต่ออาการบาดเจ็บภายนอกได้จริงเหรอ? รู้ไหมว่าปกติเวลาผมออกปฏิบัติภารกิจ ผมเจ็บตัวบ่อยมากเลยนะ!"

ทหารนายหนึ่งอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม