ตอนที่ 277 หัวหน้าผู้ออกแบบเย่จะทำเทคโนโลยีชีวภาพได้จริงเหรอ?

ในระหว่างการศึกษาหาความรู้ตลอดหลายวันที่ผ่านมา

เย่ไป๋ไม่ได้รู้สึกว่าชีววิทยาเป็นเรื่องยากเย็นแสนเข็ญอะไรนัก

ส่วนหนึ่งเป็นเพราะอานิสงส์จากประสบการณ์การทำงานวิจัยที่สั่งสมมาเกือบ 20 ปี รวมถึงโลกทัศน์และมุมมองทางวิทยาศาสตร์ที่ตกผลึกจนสุกงอม

ประกอบกับข้อมูลที่ระบบมอบให้ ส่วนใหญ่มีทั้งทฤษฎีและข้อมูลการทดลองควบคู่กัน จึงทำให้เขาทำผลงานได้ดีในช่วงเวลาสั้นๆ เพียงไม่กี่วันนี้

"การข้ามสายงานเป็นเรื่องยาก"

"ความรู้พื้นฐาน จะละเลยไม่ได้"

"เทคโนโลยีชีวภาพชุดนี้ล้ำยุคมาก ต้องทำความเข้าใจความรู้ในยุคปัจจุบันให้แน่นปึ้กเสียก่อน"

เย่ไป๋ศึกษาเทคโนโลยีพื้นฐานจากระบบไปพร้อมๆ กับการให้เวลากับความรู้พื้นฐานทั่วไปมากขึ้น

เวลานี้ในห้องหนังสือที่บ้าน เต็มไปด้วยตำราวิชาการด้านการแพทย์และชีววิทยาอัดแน่นเต็มไปหมด

ภารกิจการเรียนรู้นี้ดำเนินต่อไปอีกหลายวัน

วันหนึ่ง หลังจากเรียนจบคาบ เย่ไป๋อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา

"ยังยากอยู่แฮะ ยิ่งนานวันยิ่งรู้สึกว่าสติปัญญาไม่พอใช้ ต้องหาทางยกระดับขึ้นไปอีก"

"ยังไงก็ต้องพึ่งระบบ"

"พักผ่อนอีกสักครึ่งเดือน แล้วค่อยกลับสถาบัน 749"

......

ครึ่งเดือนต่อมา

เย่ไป๋และฟู่หงเชี่ยนนัดพบกันที่หน้าประตูสถาบัน 749

ทั้งสองเดินกลับเข้ามาในสถาบันพร้อมกัน

การกลับมาของเย่ไป๋ ทำให้สถาบัน 749 เดือดพล่านไปด้วยความตื่นเต้น

จากการพัฒนาตลอดหลายปีที่ผ่านมา เย่ไป๋ได้กลายเป็นความภาคภูมิใจและเกียรติยศร่วมกันของคนทั้งสถาบัน

เขาคือนายทหารระดับนายพลที่ก้าวออกไปจากสถาบันแห่งนี้ เป็นหัวหน้าคณะกรรมการตัดสินรางวัลเย่ไป๋ และยังเป็นผู้ได้รับเหรียญเกียรติยศแห่งศตวรรษภายในร้อยปีนี้อีกด้วย

ประจวบเหมาะกับเป็นช่วงพักเที่ยง เย่ไป๋จึงถูกฝูงชนรุมล้อมทันที

"ท่านผู้นำเย่ คุณเก่งมาก คุณคือไอดอลของผมเลย!"

"ใช่ครับ อุปกรณ์มิตินั่นสุดยอดมาก เรียกได้ว่าเป็นอาวุธที่ล้ำสมัยที่สุดบนโลกใบนี้ ยิ่งกว่าโล่มังกรเป็นพันเป็นร้อยเท่า!"

"ท่านผู้นำเย่รับลูกศิษย์ไหมครับ?"

"อย่างแกน่ะเหรออยากเป็นลูกศิษย์ท่านผู้นำเย่ ฝันกลางวันไปเถอะ!"

มองดูทุกคนที่มาต้อนรับ เย่ไป๋รู้สึกตื้นตันใจ

"ขอบคุณสำหรับคำชมของทุกคนครับ ถ้ามีโอกาสในอนาคต ผมจะมาร่วมวิจัยโครงการกับทุกคนแน่นอน!"

นี่เป็นคำพูดตามมารยาท และก็เป็นคำสัญญาด้วย

ทุกคนพยักหน้ารับ กำลังจะซักถามต่อ แต่หัวหน้าผู้ออกแบบหยางและผู้อำนวยการสถาบันก็มาถึงที่เกิดเหตุ

"สหายทุกท่าน สหายเย่ไป๋เดินทางมาไกล คงจะเพลียแล้ว ให้เขากลับไปพักผ่อนก่อนเถอะ!"

ฝูงชนจึงค่อยๆ สลายตัวไป

หลังจากทุกคนกลับไปแล้ว หัวหน้าหยางและผู้อำนวยการสถาบันก็รีบเชิญเย่ไป๋ไปที่ห้องทำงาน

"คราวนี้หัวหน้าเย่สุดยอดไปเลยนะ ไม่เพียงเป็นแบบอย่างให้นักวิจัยทุกคน แต่ยังเป็นหัวหน้าคณะกรรมการรางวัลวิทยาศาสตร์สูงสุดของจีน และยังเป็นหัวหน้าผู้ให้คำปรึกษาอีก ความสำเร็จนี้แซงหน้าฉันไปไกลลิบเลย"

หัวหน้าหยางเอ่ยขึ้น

"นั่นสิ ผมเพิ่งได้เป็นพันเอกพิเศษ แต่หัวหน้าเย่ไปถึงระดับนายพลแล้ว ละอายใจจริงๆ!"

ผู้อำนวยการพูดจบก็ยื่นชาร้อนให้สองแก้ว

ฟู่หงเชี่ยนและเย่ไป๋รับชาร้อนมา

"หัวหน้าหยางและท่านผู้อำนวยการพูดเกินไปแล้วครับ ความสำเร็จนี้ขาดพวกท่านทั้งสองไปไม่ได้เลย ที่ช่วยสนับสนุนผมในช่วงเริ่มต้นอาชีพ"

ผู้อำนวยการยิ้มรับคำพูดนั้น ก่อนจะเอ่ยถาม

"ตอนนี้หมดวันลาพักร้อนแล้ว คิดทิศทางการวิจัยในอนาคตไว้หรือยัง?"

เย่ไป๋เงียบไปครู่หนึ่ง

จะบอกไปตรงๆ ว่ากำลังทำเทคโนโลยีชีวภาพดัดแปลงพันธุกรรมก็คงกระไรอยู่?

เย่ไป๋เลยตัดสินใจตอบแบบอ้อมๆ

"เรื่องนี้ผมวางแผนไว้แล้วครับ ผมเตรียมจะเปลี่ยนจาก ใหญ่มาสู่เล็ก"

"ก่อนหน้านี้ท่านผู้นำอาวุโสเคยคุยกับผม บอกว่ายุทโธปกรณ์ขนาดใหญ่ที่ผมสร้างมีเยอะเกินไป ระบบส่งกำลังบำรุงและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องย่อยตามไม่ทัน เลยให้ผมหันมาทำด้านอื่นบ้าง"

"ผมเลยตัดสินใจจะหวนกลับมาทำด้านยุทโธปกรณ์ส่วนบุคคลครับ"

น้ำยาเพิ่มอายุขัยหนึ่งหลอดใช้กับทหารหนึ่งคน ชัดเจนว่าเป็นยุทโธปกรณ์ส่วนบุคคล!

เย่ไป๋เลยรู้สึกว่าพูดแบบนี้ก็ไม่ผิดอะไร!

หัวหน้าหยางและผู้อำนวยการต่างงุนงง คำตอบของเย่ไป๋ทำเอาพวกเขาไปไม่เป็น

"ยุทโธปกรณ์ส่วนบุคคล เจาะจงได้ไหมว่าเป็นด้านไหน….ชุดเกราะเสริมพลังหรือชุดเกราะ?"

"วงการยุทโธปกรณ์ส่วนบุคคลของจีนเรา เห็นได้ชัดว่าเข้าสู่ช่วงคอขวดรอบใหม่แล้ว ถ้าจะเจาะจงทำด้านนี้จริงๆ ผมเดาว่าน่าจะเป็นอุปกรณ์นาโนหรือเปล่า?"

หัวหน้าหยางคาดเดา

เย่ไป๋ปฏิเสธทันควัน

"หัวหน้าหยาง ไม่ใช่อุปกรณ์นาโนครับ แต่เป็นด้านอื่น…ประมาณว่า... เพิ่มขีดความสามารถการรบของทหารจากภายในสู่ภายนอก"

คำพูดนี้ ไม่เพียงทำให้หัวหน้าหยางและผู้อำนวยการสงสัย แม้แต่ฟู่หงเชี่ยนที่อยู่ข้างๆ ก็ยังงง

ไม่ใช่นาโน แต่เพิ่มพลังรบจากภายในสู่ภายนอก นึกไม่ออกจริงๆ ว่าคืออะไร

"เสี่ยวเย่…ที่คุณหมายถึง คือการดัดแปลงใส่เครื่องจักรเข้าไปในร่างกายทหารหรือเปล่า?"

ผู้อำนวยการเอ่ยถามข้อสันนิษฐานของเขาบ้าง

หัวหน้าหยางรีบแย้งทันที

"ผมว่าน่าจะเป็นแผนอื่น การดัดแปลงเครื่องจักรในร่างกายมนุษย์มันไม่เวิร์ค อย่างน้อยก็ในตอนนี้"

ฟังจบ ผู้อำนวยการยิ่งงงหนัก

"ถ้าไม่ใช่เรื่องนี้ แล้วจะเป็นการดัดแปลงทางชีวภาพไปได้ยังไง?"

เย่ไป๋หัวเราะออกมา

"ผมพูดตรงๆ เลยละกันครับ!"

"พวกท่านอย่าเพิ่งตกใจนะครับ นี่เป็นแผนที่ผมไตร่ตรองมาอย่างดีแล้ว"

มาถึงขั้นนี้ เย่ไป๋ตัดสินใจเปิดเผยความจริง เพราะไม่มีอะไรต้องปิดบัง

"อย่างที่ท่านผู้นำคาดการณ์ไว้ โครงการที่ผมจะทำคือเทคโนโลยีชีวภาพครับ"

"และเป็นเทคโนโลยีด้านการชะลออายุขัย แถมยังมีผลทำให้ย้อนวัยได้ด้วย หมายความว่า สามารถเพิ่มสมรรถภาพทางกายของผู้ใช้ได้ในระดับหนึ่ง เพียงแต่ไม่ได้ชัดเจนหวือหวาขนาดนั้น"

สิ้นคำพูด ทั้งห้องประชุมตกอยู่ในความเงียบสงัดราวกับป่าช้า

เทคโนโลยีชีวภาพดัดแปลงร่างกาย?

หัวข้อนี้พบเห็นได้ทั่วไป หลายประเทศพยายามทำเทคโนโลยีด้านนี้อยู่

สหภาพโซเวียตในยุคก่อนและสหรัฐอเมริกาคือตัวอย่างที่ชัดเจน จีนเองก็เคยวิจัยด้านนี้ โดยเน้นไปที่เรื่อง ชี่กง (ลมปราณ) เพื่อนำมาใช้ในกองทัพ

แต่ผลการวิจัยเหล่านั้นแทบไม่เป็นชิ้นเป็นอัน

แล้วตอนนี้เย่ไป๋บอกว่าจะทำเทคโนโลยีชีวภาพดัดแปลงร่างกาย?

ผู้อำนวยการถามหยั่งเชิงด้วยความระมัดระวัง

"หัวหน้าเย่ คุณจะทำเทคโนโลยีชีวภาพได้จริงเหรอครับ?"

"ถ้าผมจำไม่ผิด ตอนคุณเรียนจบ คุณจบสาขาวิศวกรรมโครงสร้างไม่ใช่เหรอครับ?"

เย่ไป๋พยักหน้า แล้วตอบกลับ

"ท่านพูดถูกครับ ผมจบวิศวกรรมโครงสร้าง แต่เรื่องการดัดแปลงทางชีวภาพ ผมก็ศึกษาค้นคว้าในเวลาว่างมาบ้าง"

"เรื่องนี้ผมคิดมาอย่างรอบคอบแล้วครับ"

"ผมเชื่อว่าการวิจัยเรื่องนี้ไม่มีปัญหาแน่นอน"

"และผมมีแนวทางในใจแล้ว แถมยังมีผลลัพธ์บางส่วนออกมาแล้วด้วย"