ตอนที่ 211 การส่งมอบเสวียนอู่ ของขวัญตรุษจีนแด่ชาวมังกร

"นอกจากนี้ยังมีเทคโนโลยีนิวเคลียร์ฟิวชันขนาดใหญ่ในปัจจุบัน เบื้องบนได้วิจารณ์ไว้ว่า เย่ไป๋ใช้พลังของคนเพียงคนเดียวเปลี่ยนแปลงโครงสร้างการใช้พลังงานของประเทศจีน และยิ่งไปกว่านั้นคือการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างการใช้พลังงานของโลกโดยตรง"

"สิ่งประดิษฐ์และงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์ที่ต่อเนื่องเป็นชุดๆ ทำให้กองทัพบก เรือ และอากาศของประเทศจีน ก้าวไปสู่ความเป็นผู้นำระดับโลกอย่างค่อยเป็นค่อยไป"

"เรามีเหตุผลที่จะเชื่อว่า สักวันหนึ่งในอนาคต เราจะสามารถยืนหยัดอยู่บนจุดสูงสุดของโลกได้!"

"และผู้ที่มีความดีความชอบสูงสุด ก็คือเย่ไป๋!"

คำพูดของผู้นำกองทัพเรือมีความหนักแน่นและยืนยันอย่างชัดเจน

ในความเป็นจริงก็เป็นเช่นนั้น คนส่วนใหญ่ในงานต่างยอมรับคำกล่าวนั้นโดยดุษณี!

เริ่มตั้งแต่ปืนแม่เหล็กไฟฟ้า!

ตามด้วยชุดเกราะมังกร!

และหุ่นยนต์แมงมุมที่โด่งดังไปทั่วโลก!

ยังมีผลิตภัณฑ์เทคโนโลยีอีกมากมายที่ตามมาเป็นขบวน!

ถ้าไม่ใช่สิ่งที่ล้ำยุค ก็เป็นสิ่งที่เปลี่ยนแปลงรูปแบบสงครามยุคใหม่ไปเลย

จนมาถึงยานแม่กลางเวหาเสวียนอู่ในตอนนี้!

ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นผลงานที่เย่ไป๋สร้างสรรค์ขึ้น!

เย่ไป๋ถูกชมจนเริ่มรู้สึกเขินอายอยู่บ้าง แต่พอลองคิดดูให้ละเอียด เขาก็ปฏิเสธไม่ได้จริงๆ

เพราะการถ่อมตัวที่มากเกินไปก็คือความจองหอง หากมองตามความเป็นจริง เขาคู่ควรกับเกียรติยศนี้จริงๆ

แต่เย่ไป๋ก็ไม่ได้หยิ่งผยองพองขน เพราะหากไม่มีประเทศจีนและสหายคนอื่นๆ คอยช่วยเหลือและสร้างเวทีให้ ทักษะความสามารถของเย่ไป๋ก็คงไร้ที่แสดงออก

"ขอเสียงปรบมือต้อนรับสหายเย่ไป๋ขึ้นมาบนเวทีด้วยครับ!"

เสียงปรบมือดังสนั่นกึกก้องไปทั่วบริเวณ!

สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่เย่ไป๋!

เย่ไป๋สูดหายใจเข้าลึกๆ จัดการกับอารมณ์ของตัวเองให้เรียบร้อย

ก้าวเดินขึ้นสู่เวทีทีละก้าว ท่ามกลางสายตาที่เต็มไปด้วยคำอวยพรและความชื่นชม เหล่าผู้บริหารต่างยืนมองเขาอยู่บนเวที

เมื่อเดินขึ้นมาบนเวที เสียงปรบมือก็หยุดลง

เพลงมาร์ชกองทัพอันยิ่งใหญ่ดังกระหึ่ม เสียงกลองศึกและวงดุริยางค์ราวกับทะลุทะลวงเข้าไปในจิตใจ!

เสียงนักร้องชายเสียงสูงที่ทรงพลังและมีเสน่ห์ดังกังวาน ขับร้องเพลงกองทัพสุดคลาสสิกที่ใช้มาตั้งแต่ศตวรรษที่แล้ว

ทั้งหมดนี้คือวงดุริยางค์กองทัพที่ผู้นำกองทัพเรือพามาด้วย

เย่ไป๋ทำวันทยหัตถ์เคารพผู้นำกองทัพเรือ!

ผู้นำกองทัพเรือก็ทำวันทยหัตถ์ตอบกลับ!

เมื่อเพลงมาร์ชอันยิ่งใหญ่จบลง ผู้นำกองทัพเรือก็บรรจงถอดอินทรธนูสามดาวออกจากบ่าของเย่ไป๋ด้วยมือตัวเอง!

จากนั้นเปลี่ยนเป็นอินทรธนูที่มีดาวสี่ดวงติดเข้าไปแทน!

บนบ่าของเย่ไป๋เปลี่ยนเป็นดาวระดับนายพันสี่ดวงอย่างเป็นทางการ!

จากนั้นเขาหมุนตัวกลับไปทำวันทยหัตถ์ให้กับเพื่อนร่วมงานที่อยู่ด้านหลัง!

ผู้นำกองทัพเรือกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

"นับแต่นี้ไป ประเทศจีนของเรามีนายทหารระดับพันเอกพิเศษที่เปี่ยมด้วยความสามารถเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งท่าน!"

เสียงปรบมือดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วงานอีกครั้ง!

จากนั้นผู้นำกองทัพเรือก็อ่านประกาศรางวัล

"มอบรางวัลเกียรติยศส่วนบุคคลชั้นหนึ่ง 3 เหรียญ เงินรางวัล 30 ล้านหยวน ประกาศยกย่องเป็นบิดาแห่งโล่พลังงานโลกอย่างเป็นทางการ และมอบเหรียญนักวิชาการดีเด่น!"

สำหรับเรื่องเงินนั้น

เย่ไป๋ไม่ได้ให้ความสำคัญเท่าไหร่นัก เพราะตัวเขาในตอนนี้ ไม่ว่าจะเรียกร้องอะไร เบื้องบนก็พร้อมจะสนองตอบให้อย่างรวดเร็ว

อยากได้รถ ก็จัดรถหงฉี รุ่นท็อปสุดมาให้ทันที เป็นรุ่นที่ต่อให้เป็นมหาเศรษฐีแสนล้านก็ไม่มีสิทธิ์ได้นั่ง

(มันคือโรสลอยของจีนครับ ยี่ห้อ Hongqi)

อยากได้บ้าน จะเอาบ้านสี่ประสานใจกลางเมืองหลวง หรือวิลล่าหรูริมทะเลที่เซี่ยงไฮ้ ก็เลือกได้ตามใจชอบ

ต่อให้บอกว่าอยากไปเที่ยวอวกาศ ถ้าเงื่อนไขเอื้ออำนวย เบื้องบนก็พร้อมจัดให้ทันที

ซึ่งแม้แต่มหาเศรษฐีพวกนั้นก็ยังทำไม่ได้ดั่งใจนึก

ส่วนพวกของแบรนด์เนมหรือการใช้จ่ายฟุ่มเฟือยพวกนั้น เย่ไป๋ไม่คิดจะทำ และไม่สนใจจะทำด้วย

จากนั้นเย่ไป๋ได้รับเชิญให้กล่าวความรู้สึก

"ขอบคุณสหายทุกท่านที่ให้ความร่วมมือด้วยความจริงใจ ขอบคุณท่านผู้นำทุกท่านที่ให้เกียรติและเห็นความสำคัญของผม ขอบคุณองค์กรที่ไว้วางใจ ผมจะร่วมมือกับสหายทุกท่านเพื่อสร้างสรรค์ความสำเร็จใหม่ๆ และทำให้แผ่นดินนี้ยืนหยัดเป็นที่สุดของโลกให้ได้ครับ!"

หลังจบพิธีมอบรางวัล เย่ไป๋ที่ต้องแบกเหรียญเกียรติยศหนักหลายกิโลฯ ก็ถูกเหล่าผู้บริหารลากไปดื่มเหล้า

วันนี้เย่ไป๋อารมณ์ดี จึงดื่มเป็นเพื่อนผู้บริหารไปหลายขวด เมื่องานเลี้ยงเลิกรา เขาก็ถูกทหารหามส่งกลับหอพัก

หลายปีมานี้ คอทองแดงของเย่ไป๋ก็พัฒนาขึ้นไม่น้อยเหมือนกัน

......

เมื่อตื่นขึ้นมาในวันรุ่งขึ้น

เย่ไป๋สวมเสื้อกาวน์สีขาว ล้างหน้าแปรงฟันเสร็จก็รีบบึ่งไปที่โรงงานผลิตยานแม่กลางเวหาเพื่อตรวจสอบและบำรุงรักษาทันที

ปรมาจารย์แห่งสภาวิชาการ 10 ท่านเดินทางมาถึงล่วงหน้าแล้ว

ปรมาจารย์เหล่านี้ไม่ได้มียศทหาร ไม่เช่นนั้นก็คงเทียบเท่าระดับพันเอกพิเศษเช่นกัน

"สวัสดีครับท่านอาจารย์ทุกท่าน!"

"สวัสดีท่านพันเอกพิเศษเย่!"

"สวัสดีท่านหัวหน้าเย่!"

เหล่าอาจารย์อาวุโสเอ่ยแซวเล่นกันพอหอมปากหอมคอ เย่ไป๋ถึงกับทำตัวไม่ถูก

"เรียกผมว่าหัวหน้าผู้ออกแบบหรือสหายเถอะครับ เรียกแบบนั้นผมไม่ชินจริงๆ..."

"เอาล่ะ ไม่คุยเรื่องนี้แล้ว จะเริ่มส่งมอบและเข้าประจำการได้เมื่อไหร่ล่ะ?"

เย่ไป๋สอบถามเข้าเรื่องงาน

"เดิมทีเตรียมจะส่งมอบตั้งแต่เมื่อวานตอนบ่าย แต่หัวหน้าผู้ออกแบบอย่างคุณดันเมาแอ๋ ก็เลยต้องเลื่อนมาเป็นวันนี้"

"ดังนั้น การส่งมอบยานแม่กลางเวหาจะเป็นช่วงบ่ายวันนี้"

เย่ไป๋พยักหน้า แสดงว่าเข้าใจสถานการณ์

"อีกยี่สิบวันก็จะถึงวันปีใหม่ของพวกเราแล้ว นี่ถือเป็นของขวัญวันตรุษจีนที่เรามอบให้กับประชาชนชาวจีน!"

"ผู้นำสูงสุดของกองทัพเรือบอกกับผมแล้วว่า ก่อนงานกาล่าตรุษจีนจะเริ่ม จะมีการสาธิตยานแม่กลางเวหาให้คนทั้งประเทศได้ชมกัน!"

ปรมาจารย์ทั้งสิบท่านได้ฟังแล้วก็ตั้งตารอคอยเป็นอย่างมาก

"จะได้เห็นลูกหลานของพวกเราเปิดตัวต่อหน้าประชาชนทั้งประเทศ ผมเองก็รู้สึกภูมิใจและเป็นเกียรติมาก!"

เหล่าปรมาจารย์อาวุโสไม่เพียงแต่รักในงานของตน แต่ยังเปรียบผลงานจากโครงการเสมือนลูกในไส้

ทัศนคติที่รักงานดั่งลูกเช่นนี้นี่เอง ที่ทำให้พวกเขาได้รับคัดเลือกเป็นสมาชิกสภาวิชาการ

"ตกลงครับ งั้นเรารอช่วงบ่ายกัน"

"แต่ก่อนหน้านั้น ต้องติดตั้งปืนใหญ่อสรเหลยเสอเข้าไปก่อน"

ในการบินทดสอบครั้งก่อน เย่ไป๋ไม่ได้ติดตั้งปืนใหญ่เหลยเสอ เพราะมันเป็นอาวุธระดับซูเปอร์เวปปอน ติดตั้งไปก็ไม่มีที่ให้ลองของ และก่อนหน้านี้ก็ได้ทำการทดสอบไปแล้ว จึงไม่ได้ติดตั้งไว้

แต่ตอนนี้เสวียนอู่กำลังจะส่งมอบให้กองทัพเรือ

ย่อมต้องติดตั้งให้เรียบร้อย เพื่อให้พร้อมใช้งานได้เร็วที่สุด

เย่ไป๋สั่งการติดตั้งปืนใหญ่เหลยเสอทันที ขั้นตอนรวดเร็วมาก ย้ายจากคลังสินค้ามาติดตั้งบนดาดฟ้าใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง

ปืนใหญ่เหลยเสอสามารถยึดติดได้อย่างรวดเร็ว และตัวยานแม่เองก็มีจุดติดตั้งป้อมปืนเตรียมไว้อยู่แล้ว

หลังติดตั้งปืนใหญ่เสร็จ เย่ไป๋เริ่มจัดการเรื่องพิธีส่งมอบ

เนื้อหาเรียบง่ายมาก โดยปกติเมื่อเรือรบจะทำการส่งมอบหรือออกทะเลครั้งแรก จะมีการประดับริบบิ้นสีรุ้งขนาดใหญ่ นี่เป็นธรรมเนียมที่มีมาแต่โบราณ

เสวียนอู่ก็ไม่อาจละเลยธรรมเนียมนี้

เจ้าหน้าที่ขนเอาริบบิ้นสีรุ้งขนาดยักษ์ที่เคยใช้กับเรือบรรทุกเครื่องบินในคลังออกมา แล้วใช้เฮลิคอปเตอร์นำไปผูกไว้ที่ส่วนหน้าของยานแม่กลางเวหา

พร้อมทั้งติดตั้งเครื่องยิงสายรุ้ง

พิธีการเตรียมพร้อมแล้ว รอเพียงคนจากกองทัพเรือมารับมอบ

เย่ไป๋รออย่างอดทนจนถึงช่วงบ่าย

ผ่านไปไม่กี่ชั่วโมง บนเส้นขอบฟ้าทางทะเลก็ปรากฏเรือพิฆาตหลายลำ และภายนอกอู่ต่อเรือก็มีขบวนรถหุ้มเกราะเรียงรายเป็นทิวแถว

พวกเขาคือทหารที่มารับผิดชอบการรับมอบยาน

ที่น่ากล่าวถึงคือ ผู้นำสูงสุดของกองทัพเรือเดินทางมาด้วยตัวเอง

เย่ไป๋และผู้อำนวยการอู่ต่อเรือต่างออกไปต้อนรับด้วยตนเอง

"สวัสดีครับท่านผู้นำ!"

"หนึ่งปีครึ่งที่ผ่านมานี้ พวกคุณลำบากกันน่าดูเลยนะ"

ผู้นำกองทัพเรือจับมือกับทุกคน ก่อนที่สายตาจะมาหยุดอยู่ที่เย่ไป๋…