ตอนที่ 156 เปิดเผยภาพลับ เรือดำน้ำผี
ตอนที่ 156 เปิดเผยภาพลับ เรือดำน้ำผี
เกล็ดที่สร้างจากเหล็กกล้า ครีบปลาที่หล่อจากโลหะ ผิวหนังเหล็กกล้าที่ทำจากวัสดุนาโนพิเศษ และใบพัดที่ซ่อนอยู่บริเวณส่วนหาง!
สายตาของทหารบนดาดฟ้าเรือถูกดึงดูดไว้จนหมดสิ้น
แวบแรกพวกเขาคิดว่าเป็นปลาขนาดยักษ์สักชนิด
จนกระทั่งแวบที่สอง... ถึงรู้ว่านี่คือศัตรู!
มีปลาที่ไหนร่างกายเป็นเหล็กทั้งตัวบ้าง?
"นั่นคือปลาเหล็กยักษ์ที่ท่านผู้นำพูดถึง คราวนี้มันคือศัตรูของเรา รหัสเรียกคือ นักล่า ทุกหน่วยเตรียมพร้อมระวังภัยทันที!"
"เริ่มยิงขีปนาวุธปราบเรือดำน้ำ ทำลายนักล่าให้ได้ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม ถ้าเราโดนตอร์ปิโดยิงครบห้าครั้ง จะถือว่าเรือถูกทำลายทันที!"
ในความเป็นจริง ตอร์ปิโดจิ๋วไม่สามารถทำลายเรือพิฆาตได้ในนัดเดียว ดังนั้นทั้งสองฝ่ายจึงตกลงกันตั้งแต่ต้นว่า หากโดนตอร์ปิโดจิ๋วโจมตีครบห้าครั้ง ให้ถือว่าเรือพิฆาตถูกทำลาย
กัปตันเรือพิฆาตสั่งการรบทันที ท่อปล่อยตอร์ปิโดบนดาดฟ้าเริ่มทำงาน ยิงตอร์ปิโดนำวิถีด้วยเส้นลวดสามลูกพุ่งตรงไปยังทิศทางของนักล่า
ตอร์ปิโดนำวิถีด้วยเส้นลวด จะมีสายเคเบิลเชื่อมต่ออยู่ด้านหลัง ทำให้มีความแม่นยำสูงกว่า
แต่ผู้บัญชาการเรือพิฆาตก็รู้ดีว่า การยิงตอร์ปิโดแทบไม่มีประโยชน์ เพราะเรดาร์และโซนาร์ตรวจจับข้อมูลใดๆ ของเรือดำน้ำนักล่าไม่ได้เลย
ตอร์ปิโดทั้งสามลูกอาศัยการนำวิถีด้วยภาพจากกล้องวงจรปิดล้วนๆ
ทันทีที่ นักล่า ตกลงสู่ผิวน้ำและดำดิ่งลงสู่มหาสมุทร มันก็เร่งเครื่องด้วยความรุนแรง หักเลี้ยวด้วยความเร็วสูง หลบหนีออกจากเส้นทางของตอร์ปิโด และหายลับไปใต้ผืนน้ำ
กัปตันจ้องมองผิวน้ำเขม็ง!
สีหน้าเคร่งเครียดปรากฏชัดเจน
"ถ้าศักยภาพของเรือดำน้ำนักล่าทัดเทียมกับเรือดำน้ำผีจริง ในสถานการณ์รบจริง เรือรบของผมคงถูกทำลายไปแล้ว"
ยังไม่ทันสิ้นคำรำพึง ระบบจำลองเลเซอร์ก็ประกาศแจ้งเตือน เรือพิฆาตถูกโจมตีอย่างหนักบริเวณท้องเรือ ระบบประเมินว่าน้ำเข้าห้องเครื่อง
จากนั้นเสียงการถูกโจมตีก็ดังขึ้นต่อเนื่อง จนครบห้าครั้ง
กัปตันถอนหายใจ
"ดับเครื่องยนต์ ตรวจสอบรอยยุบของเกราะ"
"พวกเราถูกทำลายแล้ว"
ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นภายในเวลาไม่ถึงห้านาที
...
เรือพิฆาตอีกสองลำก็ประสบชะตากรรมเดียวกัน
เรือพิฆาตระดับหมื่นตัน ในเวลานี้กลับพ่ายแพ้ให้กับเรือดำน้ำที่เน้นภารกิจตรวจจับเป็นหลัก
เรื่องนี้เข้าใจได้ไม่ยาก ยกตัวอย่างเช่น เอารถถังเมื่อร้อยปีก่อนมาสู้กับรถถังหลักในยุคปัจจุบัน
เวยไห่ได้รับข่าวอย่างรวดเร็ว เขาเบิกตากว้างจนพูดไม่ออก
ฝีเท้าของนักล่ายังไม่หยุดยั้ง เรือดำน้ำไร้คนขับแบบโจมตีกำลังค้นหาเรือพิฆาตที่เหลืออีกสองลำ
ภายใต้เครื่องตรวจจับของนักล่า เรือพิฆาตไม่มีที่ให้หลบซ่อน
ยี่สิบนาทีต่อมา ข่าวการถูกทำลายของเรือพิฆาตอีกลำก็ส่งมาถึง สาเหตุคือถูกโจมตีด้วยตอร์ปิโดจิ๋วเช่นกัน
เวยไห่สูดหายใจเข้าลึก
"นี่คือศัตรูที่รับมือยากที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอมา"
"หาตำแหน่งไม่เจอเลย น่ากลัวยิ่งกว่าเรือดำน้ำผีเสียอีก"
"ตอนนี้เหลือแค่เรือของเราลำเดียว อย่างมากอีกครึ่งชั่วโมงก็คงไม่รอด"
เวยไห่ไม่ได้สิ้นหวัง แต่เขายอมรับในความจนปัญญาของตนเอง
และเข้าใจแล้วว่าทำไมเย่ไป๋ ถึงมีความมั่นใจขนาดนั้น
ความสามารถในการซ่อนตัวและพลังโจมตีที่แข็งแกร่งของนักล่า คือไพ่ตายที่สำคัญที่สุดของเย่ไป๋
สิบนาทีต่อมา ระบบจำลองเลเซอร์ส่งสัญญาณเตือนสามครั้ง แสดงว่าเรือพิฆาตถูกตอร์ปิโดยิงไปแล้วสามนัด
ตามมาด้วยสัญญาณเตือนอีกสองครั้ง ระบบจำลองเลเซอร์ประกาศยุติการซ้อมรบ
"ฝ่ายน้ำเงินถูกกวาดล้าง ฝ่ายแดงเป็นผู้ชนะ ใช้เวลาในการซ้อมรบทั้งสิ้นสองชั่วโมงสามสิบนาที"
"ฝ่ายแดงไม่ได้รับความเสียหาย"
การซ้อมรบจบลง ทุกคนต่างปรบมือ รวมถึงเวยไห่ด้วย
แม้ครั้งนี้ฝ่ายน้ำเงินจะแพ้ แต่ผลลัพธ์กลับเป็นเรื่องน่ายินดี เพราะประเทศจีนได้ครอบครองยุทโธปกรณ์อันทรงพลังชิ้นใหม่
ผู้นำกองทัพเรือตบไหล่ วยไห่เบาๆ เย่ไป๋เดินเข้าไปยื่นมือให้อย่างกระตือรือร้น เวยไห่ปัดความผิดหวังทิ้งไป
"ผมแพ้จริงๆ ครับ เป็นผมเองที่เพ้อฝันว่าจะเอาชนะหน้าตาของวงการอุตสาหกรรมทหารจีนอย่างคุณนักออกแบบเย่ไป๋ได้!"
น้ำเสียงของเวยไห่แฝงความระอาใจเล็กน้อย
"พันเอกเวยไห่ก็เก่งมากครับ ทั้งทักษะและนิสัยใจคอ ถือเป็นนายทหารหนุ่มที่เก่งที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอมาเลย!"
เย่ไป๋กล่าวชมอีกฝ่ายบ้าง
เวยไห่เก่งจริง ตั้งแต่ต้นจนจบเขาไม่เผยจุดอ่อนออกมาเลย เรียกได้ว่าเป็นตำราเดินดินสำหรับการป้องกันเรือดำน้ำทั่วไป น่าเสียดายที่ นักล่า ไม่ใช่เรือดำน้ำทั่วไป
"เดี๋ยวค่อยคุยกันต่อในวงเหล้า จัดการเรื่องกองเรือให้เรียบร้อยก่อน"
รบเสร็จแล้ว แต่ภารกิจยังไม่จบ
ห้าชั่วโมงต่อมา กองเรือเดินทางกลับถึงหน่วยปฏิบัติการรบ
นักล่า จอดอยู่ในอู่แห้งเพื่อตรวจสอบสภาพ เวยไห่และคนอื่นๆ จึงมีโอกาสได้เห็นรายละเอียดชัดๆ
เวยไห่หลงรัก นักล่า ตั้งแต่แรกเห็น!
"ความเร็วสูงขนาดนี้ กับความสามารถในการตรวจจับที่ทรงพลัง นี่คือนักล่าแห่งท้องทะเลตัวจริง!"
"เสียดายแค่ระยะเวลาปฏิบัติการสั้นไปหน่อย!"
เวยไห่รู้สึกเสียดาย
"สหายเวยไห่ไม่ต้องรีบร้อนครับ หน่วยงานเฉพาะทางจะทำการอัปเกรดและออกแบบนักล่าใหม่ ก่อนอื่นจะมีรุ่นลดสเปกสำหรับเป็นเครื่องตรวจจับออกมาเพื่อปกป้องน่านน้ำของเรา จากนั้นจะมีการออกแบบเรือดำน้ำนักล่ารุ่นใช้งานทั่วไปตามมาครับ"
เย่ไป๋ มองดูนักล่าแล้วถอนหายใจ
ข้อเรียกร้องหนึ่งของผู้นำสูงสุดกองทัพเรือคือต้องสามารถผลิตจำนวนมากได้ แต่ภารกิจนี้ยังไม่สำเร็จสมบูรณ์
0นักล่า ในปัจจุบัน จะเรียกว่าเรือดำน้ำก็ไม่เชิง ต้องเรียกว่าหุ่นยนต์ใต้น้ำจะถูกกว่า การนำไปผลิตจำนวนมากจึงเป็นเรื่องยาก
ดังนั้นจึงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่ต้องมีการออกแบบใหม่ แต่ภารกิจนี้คงไม่ตกมาถึงมือเย่ไป๋ โดยปกติจะส่งมอบให้หน่วยงานอื่นรับผิดชอบต่อ
ทุกคนออกจากอู่แห้ง มายังห้องประชุม
ผู้นำกองทัพเรือหน้าตาเบิกบาน ส่งไฟล์ภาพและวิดีโอผ่านสายสัญญาณเฉพาะไปยังหน่วยงานเบื้องบน
"ไฟล์ภาพและวิดีโอถูกบีบอัดและส่งไปแล้ว เชื่อว่าอีกไม่นาน เรือดำน้ำผีคงจะหายไปจากสายตาของเราอย่างถาวร"
สาเหตุใหญ่ที่เรือดำน้ำผีกล้าทำตัวกร่างขนาดนี้ เพราะมันรู้ว่าจีนทำอะไรมันไม่ได้
แต่ในเมื่อตอนนี้จีนมีวิธีรับมือแล้ว ประเทศที่อยู่เบื้องหลังย่อมต้องยุติการเคลื่อนไหวทั้งหมด
"ผู้มีความดีความชอบอันดับหนึ่งของเราคือสหายเย่ไป๋ ถ้าไม่ใช่เพราะความทุ่มเทของเขา ป่านนี้เราคงยังตกอยู่ภายใต้เงามืดของเรือดำน้ำผีอยู่"
ผู้นำกองทัพเรือพูดจบก็ปรบมือ คนอื่นๆ ในห้องประชุมก็ปรบมือตาม
ทุกคนต่างพากันสรรเสริญ เย่ไป๋
เย่ไป๋ตอบรับคำชมอย่างถ่อมตัว การประชุมกินเวลาไม่นานนัก
จะบอกว่าการประชุมนี้คืองานเลี้ยงฉลองความสำเร็จส่วนตัวของ เย่ไป๋ก็คงไม่ผิดนัก เมื่อการประชุมจบลง เวลาก็ล่วงเลยไปถึงหนึ่งทุ่ม
ผู้นำกองทัพเรือจึงเสนอให้ไปทานมื้อค่ำกันที่โรงอาหาร
เย่ไป๋ไม่ปฏิเสธ เพราะพันเอกเวยไห่ยังต้องทำตามสัญญาเดิมพัน
ทุกคนมาที่โรงอาหาร สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่เวยไห่
ชายชาติทหารผู้แข็งแกร่งไม่ผิดคำพูด เขายกถ้วยเซรามิกกระดกเหล้าขาวไปสามถ้วยรวด!
สามถ้วยลงท้อง หน้าไม่แดง ใจไม่สั่น เย่ไป๋มองดูด้วยความนับถือ อยู่วงการนี้มานาน เพิ่งเคยเห็นคนคอแข็งขนาดนี้เป็นครั้งแรก!
ในการแถลงข่าวอย่างเป็นทางการ เรือดำน้ำ นักล่า ได้ถูกเปิดเผยสู่สาธารณชน