ตอนที่ 50 อยากจะดุดันกว่าหมาป่าแดงไหมล่ะ?

หลังจากกล่าวลาฟู่หงเชี่ยน เย่ไป๋ก็ขับรถจี๊ปของเป็ดเทากลับมายังหอพัก

ยังเหลือเวลาอีกพอสมควรก่อนจะถึงเวลานัดกับเป็ดเทา เย่ไป๋จึงเปิด ระบบช่างยุทโธปกรณ์ทหารขั้นเทพ ที่ไม่ได้เปิดมานานขึ้นมา

ระบบยังคงเป็นเหมือนเดิมเต็มไปด้วยความรู้สึกไซไฟ แต่กลับเรียบง่ายชัดเจนอย่างผิดปกติ ข้อมูลที่ไม่จำเป็นหรือไม่เกี่ยวข้องไม่มีอยู่เลยแม้แต่น้อย

เย่ไป๋นำเข้าโครงการรถขนส่งทหารราบอเนกประสงค์เข้าไปในระบบภารกิจอย่างคล่องแคล่วราวกับเป็นเรื่องคุ้นเคย ในชั่วพริบตาเขาก็เห็นข้อความจากระบบ

ชื่อภารกิจ: วิจัยและพัฒนารถขนส่งทหารราบอเนกประสงค์

รายละเอียดภารกิจ: เนื่องด้วยยุคสมัยที่เปลี่ยนไป ความก้าวหน้าของเทคโนโลยี กองกำลังทหารราบยุคใหม่จึงต้องการวิธีการเคลื่อนย้ายที่ล้ำสมัย รวดเร็ว และปลอดภัยยิ่งขึ้นอย่างเร่งด่วน เมื่อสัมผัสได้ถึงเสียงเรียกร้องแห่งความยุติธรรม โรงงานสรรพาวุธภาคเหนือจึงได้จัดตั้งโครงการนี้ขึ้น และต้องการความช่วยเหลือจากท่านในขณะนี้ เพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการรบของทหารราบกองทัพบกอย่างรอบด้าน เพื่อพิทักษ์สันติภาพของโลก โปรดเริ่มการวิจัยและพัฒนาของท่านได้เลย!

รางวัลภารกิจ: แต้มวิศวกรทหาร 5000 คะแนน

-เคล็บลับการทำงาน  ระบบนี้ได้จับคู่ยุทโธปกรณ์ที่เหมาะสมที่สุดให้ท่านโดยอัตโนมัติแล้ว  รถหุ่นยนต์ขนส่งแปลงร่างอเนกประสงค์

เย่ไป๋อ่านข้อความที่ระบบให้มาอย่างละเอียดถี่ถ้วน จากนั้นก็จับจ้องสายตาไปที่คำว่า หุ่นยนต์สองคำเขม็ง

เกราะกับหุ่นยนต์เป็นสองแนวคิดที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง

อย่างแรกมักจะใช้สำหรับการป้องกันคนหรือสิ่งของ เช่น รถหุ้มเกราะ เกราะรถถัง ชุดเกราะหลงเวย เป็นต้น

แต่อย่างหลัง กลับเป็นตัวแทนของไซไฟยิ่งกว่า ไม่ใช่แค่ชั้นป้องกันเพียงอย่างเดียว

มีคนเคยกล่าวไว้ว่า หุ่นยนต์คือการก้าวกระโดดหลังจากจุดสูงสุดของการรบแบบบุคคล

แต่พูดกันจริงๆ แล้ว หุ่นยนต์ไม่สามารถเรียกได้ว่าเป็นยุทโธปกรณ์ส่วนบุคคลอีกต่อไป

ปัดทฤษฎีไร้ประโยชน์เหล่านั้นทิ้งไป เย่ไป๋กวาดสายตาอ่านต่อไป

รถหุ่นยนต์ขนส่งแปลงร่างอเนกประสงค์  รถขนส่งที่มีอัตราส่วนราคาต่อประสิทธิภาพสูงมาก ในยามจำเป็น สามารถแปลงร่างเป็นโหมดต่อสู้ได้ ให้การสนับสนุนการยิงที่ทรงพลังได้ เป็นรุ่นเริ่มต้นของซีรีส์ยุทโธปกรณ์หุ่นยนต์ แต่เมื่อเทียบกับหุ่นยนต์ที่แท้จริงแล้ว ยังเทียบกันไม่ได้

(ขอใช้คำว่าหุ่นยนต์ไปก่อนนะครับ ผมรู้สึกมันจะใกล้เคียงกับคำว่าโมบิลสูทรึป่าวไม่แน่ใจ)

เทคโนโลยีพื้นฐานที่จำเป็น  บทสรุปการแปรรูปเชิงกล  ทฤษฎีการขับขี่หุ่นยนต์แปลงร่าง ทฤษฎีการผลิตหุ่นยนต์เบื้องต้น

“ไม่นึกว่าจะเป็นแค่รุ่นเริ่มต้นของซีรีย์หุ่นยนต์?”

แม้จะรู้มานานแล้วว่าระบบนี้มียุทโธปกรณ์ที่กว้างขวาง แต่เย่ไป๋ก็ยังรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

ในสายตาของเขารถหุ่นยนต์ขนส่งแปลงร่างอเนกประสงค์รุ่นนี้ได้ทำลายความเข้าใจที่ผู้คนมีต่อยุทโธปกรณ์ขนส่งทั่วไปไปแล้ว และเป็นผลิตภัณฑ์ที่ก้าวล้ำนำหน้าเทคโนโลยีที่ล้ำสมัยที่สุดในโลกในปัจจุบันไปแล้ว

ขนาดนี้ระบบยังบอกว่าเป็นรุ่นเริ่มต้น ไม่รู้ว่าพวกหุ่นยนต์ระดับท็อปสุดๆ นั้นจะเป็นอย่างไร

เย่ไป๋จินตนาการอยู่ครู่หนึ่ง ก็ไม่ได้ปิดระบบทันที แต่กลับเปิดร้านค้าขึ้นมา และมองดูแต้มวิศวกรทหารของตนเอง

หลังจากประสบความสำเร็จในการสร้างปืนพกคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าแบบนอนนิวเคลียร์ และชุดเกราะเสริมกำลังขับเคลื่อนโครงกระดูกภายนอกอเนกประสงค์ แต้มวิศวกรทหารของเย่ไป๋ก็มาถึงระดับสี่หลักแล้ว

เมื่อเทียบกับราคาสินค้าของยุทโธปกรณ์ระดับท็อปเหล่านั้น จะซื้อแค่ชิ้นส่วนยังไม่ได้เลย แต่ก็ถือว่าไม่น้อยแล้ว

แต่ที่จริงแล้ว ประโยชน์ที่แท้จริงของร้านค้าไม่ใช่การให้เย่ไป๋ซื้ออาวุธยุทโธปกรณ์สำเร็จรูปโดยตรง

นอกจากอาวุธยุทโธปกรณ์แล้ว สิ่งที่ล้ำค่ายิ่งกว่าในร้านค้าคือ วัสดุ เทคโนโลยี และพลังงานใหม่

มีวัสดุหลายอย่าง ที่บนโลกไม่มีอยู่เลย ตัวอย่างเช่น แร่ธาตุชนิดหนึ่งที่ชื่อว่า X568 เป็นวัสดุที่จำเป็นในการสร้างห้องพลังงานหลักของยานบรรทุอวกาศ  ก็สกัดมาจากดาวแคระขาว

หรืออย่างเทคโนโลยี ก็มีทฤษฎีที่ล้ำลึก เช่นทฤษฎีสรรพสิ่ง และยังมีเทคโนโลยีพื้นฐานที่ใช้งานได้จริง

แต่สรุปก็คือ ของเจ๋งๆ เย่ไป๋ทำได้แค่มอง ซื้อไม่ไหว

หลังจากดูอยู่ครู่หนึ่ง เย่ไป๋ก็ล็อกสายตาไปที่เครื่องยนต์รุ่นใหม่ชิ้นหนึ่ง

เครื่องยนต์อเนกประสงค์พื้นฐาน Type I: เหมาะสำหรับอุปกรณ์พื้นฐาน Type I เครื่องยนต์นี้มีคุณสมบัติเด่นคือ น้ำหนักเบา ประสิทธิภาพสูง ไร้มลพิษ เสียงรบกวนต่ำ แต่ใช้ได้เฉพาะกับสภาพแวดล้อมบนบกและทะเลตื้นเท่านั้น ไม่เหมาะสำหรับสภาพแวดล้อมใต้ทะเลลึกและที่สูง】

ต้องการแต้มวิศวกรทหาร: 5888

หลังจากคิดทบทวนอยู่พักหนึ่งเย่ไป๋ก็ยอมจ่ายจนหมดตัวเพื่อแลกกับเทคโนโลยีของเครื่องยนต์รุ่นนี้มา

ด้วยการผสมผสานระหว่างรถหุ่นยนต์ขนส่งแปลงร่างอเนกประสงค์กับเครื่องยนต์รุ่นนี้ คงจะสร้างความประหลาดใจครั้งใหญ่ให้ผู้คนได้ไม่น้อย

หลังจากปิดระบบไปอย่างเสียดาย เย่ไป๋ก็กำลังเตรียมจะลงมือวางแผนโครงการ แต่เสียงเครื่องยนต์รถที่ดังมาจากนอกหน้าต่างก็ทำให้เขานึกขึ้นได้ว่า ตัวเองยังมีนัดกับเป็ดเทาอยู่

ยามเย็น เป็ดเทาพาเย่ไป๋ขับรถออกจากโรงงานสรรพาวุธภาคเหนือ

ไม่นานนัก รถจี๊ปก็เข้าสู่ถนนที่จอแจ

ทั้งสองคนลงจากรถที่หน้าร้านปิ้งย่างแห่งหนึ่ง

หลังจากนั่งลง เป็ดเทาก็สั่งอาหารตามเมนูอยู่พักหนึ่ง จากนั้นก็สั่งเบียร์เป่ยปิงซึ่งเป็นของขึ้นชื่อของท้องถิ่นมาอีกสองลัง

ของเหลวสีเหลืองส้มถูกรินลงในแก้วเบียร์สด ฟองอากาศและฟองสีขาวก็ผุดขึ้นมาตามลำดับ

เป็ดเทาดื่มเบียร์ในแก้วรวดเดียวจนหมดแก้ว แล้วก็แทะถั่วลิสงไปพูดไป

“ฉันได้ยินมาว่าปลายปีที่แล้ว พี่หมาป่า เขาไปสร้างชื่อเสียงกระฉ่อนในการซ้อมรบมากเลยนี่ และยังได้ฉายาใหม่ด้วย เรียกว่าอะไรนะ จ้าวหมาป่าเหล็ก เรื่องแบบนี้จริงงั้นหรอ?”

เย่ไป๋ก็ดื่มเบียร์ในแก้วรวดเดียวจนหมด รู้สึกว่ามันบาดคอเล็กน้อย แต่ก็ยังดีกว่าเหล้าขาวมากโข

เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า

“เรื่องสร้างชื่อเสียงน่ะมีจริงครับ แต่เรื่องฉายานี่ผมไม่ค่อยแน่ใจ”

ทั้งสองคนไม่ได้สนกับเรื่องนี้มากนัก นี่เป็นเพียงการเปิดหัวข้อสนทนาก่อนเริ่มคุยธุระเท่านั้น

ในไม่ช้า หลังจากคุยเรื่องความโด่งดังของหมาป่าแดง เป็ดเทาก็กระซิบว่า

“ฉันอดทนมาครึ่งค่อนวันแล้ว ตอนนี้อดทนไม่ไหวล่ะ คำถามที่ฉันจะถามต่อไปนี้ นายอยากตอบก็ตอบ ไม่อยากตอบพวกเราก็ยังดื่มเหล้ากันได้”

เย่ไป๋พยักหน้า

ดังนั้น เป็ดเทาจึงถามว่า

“ได้ยินว่าพี่หมาป่าตอนนี้แข็งแกร่งมาก แล้วนายคิดว่าเขาคนเดียวจะสู้ฉันได้กี่คน? ฉันหมายถึงแบบติดอาวุธเต็มยศเลยนะ!”

ไม่นึกว่าจะเป็นคำถามแบบนี้...

เย่ไป๋นิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง แต่ก็ยิ้มออกมา จากนั้นเขาก็เลยยื่นนิ้วชี้ออกมาหนึ่งนิ้วตรงหน้าเป็ดเทา

เป็ดเทามองดูแวบหนึ่ง แล้วก็ดื่มเบียร์ไปกว่าครึ่งแก้ว

“นั่นก็เก่งน่าดูเลยนะเนี่ย สู้ฉันสิบคนได้เลยเหรอ!”

เป็ดเทากล่าวพลางยิ้ม

แต่เย่ไป๋กลับมองเป็ดเทาอย่างแปลกๆ แล้วส่ายหัว

เป็ดเทาเบิกตากว้าง

“คงไม่ใช่หนึ่งร้อยคนหรอกนะ นั่นมันก็เวอร์เกินไปแล้ว!”

“ก็ไม่ใช่ครับ”

เย่ไป๋ส่ายหัว เฉลยคำตอบโดยตรง

“คือสู้ไปเรื่อยๆ ครับ มีมากี่คนก็สู้ได้เท่านั้น!”

“ในโหมดอาวุธทั่วไป ตราบใดที่พลังงานยังไม่หมด หมาป่าแดงก็ไม่มีทางแพ้ครับ”

“โอ้แม่เจ้าโว้ย!!! นั่นมันจะดุดันขนาดไหนกัน!! ชาตินี้ฉันยังจะมีปัญญาเอาชนะเขาได้ไหมเนี่ย...”

เป็ดเทาพึมพำประโยคหนึ่ง

แต่เมื่อเย่ไป๋มองเป็ดเทา ในหัวกลับมีประกายความคิดแวบขึ้นมาทันที

ทันใดนั้น เย่ไป๋ก็ยื่นตัวไปข้างหน้าครึ่งหนึ่ง โน้มตัวเข้าไปใกล้เป็ดเทา แล้วกล่าวอย่างจริงจัง

“แล้วอยากจะดุดันกว่าหมาป่าแดงอีกสักหน่อยไหมล่ะ?”