บทที่ 4 สมแล้วที่เป็นยอดขุนพลอันดับหนึ่งแห่งสามก๊ก
บทที่ 4 สมแล้วที่เป็นยอดขุนพลอันดับหนึ่งแห่งสามก๊ก
บทที่ 4 สมแล้วที่เป็นยอดขุนพลอันดับหนึ่งแห่งสามก๊ก!
【ประกาศเขตพื้นที่: ขอแสดงความยินดีกับเจ้าเมืองเจียงอวี่ที่สามารถยึดครองค่ายมนุษย์หมาป่าขนาดเล็ก (สีขาว) ระดับ 1 ได้สำเร็จ!】
【ประกาศเขตพื้นที่: เจ้าเมืองเจียงอวี่ประสบความสำเร็จในการ ‘ยึดครองปฐม’ ของภูมิภาค ได้รับรางวัลเป็น ไม้ 200 หน่วย, หิน 200 หน่วย, อาหาร 200 หน่วย, แร่เหล็ก 200 หน่วย, เงินตรา 200 หน่วย!】
ทันใดนั้น
สีหน้าของหลินหงก็เต็มไปด้วยความไม่เชื่อ
“บัดซบ! เจียงอวี่สามารถยึดครองค่ายได้เร็วขนาดนี้เลยเหรอ?”
แถมยังช่วงชิงยึดครองปฐมได้อีก!
นี่มันแข็งแกร่งเกินไปแล้ว!
นี่... ไม่เหมือนกับที่เขาคาดไว้เลย!
ขุนพลของเขาที่ชื่อลิ...อะไรสักอย่างนั่น ตามหลักแล้วการต่อสู้กับค่ายสีขาวควรเป็นเรื่องที่ยากลำบาก!
เพราะมันมีคุณภาพแค่สีขาว แถมระดับเริ่มต้นก็แค่ระดับ 1 เท่านั้น!
“หรือว่าเขาพาชาวบ้าน 100 คนไปด้วย?”
ถ้าเป็นเช่นนั้น ก็อาจกล่าวได้ว่าการเริ่มต้นของเขายังพอใช้ได้!
ไม่ถึงขั้นล้าหลังอย่างที่เขาคิด!
อีกด้านหนึ่ง
ฮั่วหรานกำลังนำชาวบ้าน 100 คนของเขา
พร้อมด้วยขุนพลคุณภาพสีเหลือง [หลี่เย่] บุกโจมตีค่ายมนุษย์หมาป่าขนาดเล็กระดับ 1 อยู่
“ถูก ๆ ๆ เป็นแบบนี้แหละ พวกเจ้าสิบคนขึ้นไปรับหน้า!”
“โอ๊ย! ทำไมถึงตายไปอีกคน!”
“ขุนพลรีบไป! บุก ๆ ๆ!”
ฮั่วหรานสั่งการอยู่ด้านหลังอย่างไม่หยุดหย่อน
แต่ต้องยอมรับว่า ค่ายนี้เหมือนกระดูกชิ้นโตที่เคี้ยวยาก!
ทำให้ชาวบ้านของเขาเสียชีวิตไปหลายคน!
ต้องรู้ว่า
ในช่วงเริ่มต้น ชาวบ้าน 100 คนนี้ ทุกคนล้วนมีค่ามาก
เพราะในช่วงแรกยังไม่มีวิธีการเสริมกำลังพล!
สิ่งนี้ทำให้ฮั่วหรานรู้สึกเสียใจอยู่บ้าง!
โชคดีที่ขุนพลของเขายังพอพึ่งพาได้ และค่อยๆโจมตีจนทำลายมนุษย์หมาป่าในค่ายลงได้
“เยี่ยมมาก แบบนี้ข้าก็น่าจะช่วงชิง ‘ยึดครองปฐม’ ได้...” เขาเผยสีหน้าตื่นเต้น
ยึดครองปฐมย่อมมีรางวัลมากมายใช่หรือไม่?
ฮ่า ๆ ๆ... รางวัลเหล่านี้เป็นของเขาแล้ว!
ทันใดนั้น
ติ๊งต่อง!
【ประกาศเขตพื้นที่: ขอแสดงความยินดีกับเจ้าเมืองเจียงอวี่ที่สามารถยึดครองค่ายมนุษย์หมาป่าขนาดเล็ก (สีขาว) ระดับ 1 ได้สำเร็จ!】
【ประกาศเขตพื้นที่: เจ้าเมืองเจียงอวี่ประสบความสำเร็จในการ ‘ยึดครองปฐม’...】
“อะไรนะ?” ฮั่วหรานมองประกาศราวกับถูกฟ้าผ่า!
เจียงอวี่... เป็นคนที่เร็วที่สุดอย่างนั้นหรือ??
นี่... เป็นไปได้อย่างไร!
สีหน้าของฮั่วหรานเต็มไปด้วยความตกตะลึง
เจียงอวี่ที่อัญเชิญขุนพลไร้ค่า กลับสามารถกวาดล้างค่ายได้รวดเร็วขนาดนี้ได้อย่างไร?
ทำไมกัน?
หรือว่าเขาจะนำคน 100 คนออกบุกเบิกทันทีที่มาถึงโลกนี้?
แต่เขาก็พาคน 100 คนมาด้วยเช่นกันนะ!!
ฮั่วหรานเต็มไปด้วยความอิจฉาริษยาในใจ
ช่างน่าโมโห รางวัลยึดครองปฐมถูกเจียงอวี่ช่วงชิงไปแล้ว!!
ฮั่วหรานส่งเสียงขึ้นจมูกอย่างเย็นชา:
“ฮึ! เขาต้องบุกโจมตีอย่างรุนแรงแน่ ๆ เช่นนั้นชาวบ้านของเขาต้องตายไปมากมายแน่นอน!”
ขนาดเขามีความได้เปรียบมากมายขนาดนี้ ชาวบ้านยังตายไปหลายคน
ไม่จำเป็นต้องพูดถึงเจียงอวี่เลย!
เป็นไปได้สูงที่ขุนพลไร้ประโยชน์ของเจียงอวี่จะบาดเจ็บสาหัส!
การบาดเจ็บในช่วงเริ่มต้นนั้นรักษาได้ยาก!
ถ้าเป็นเช่นนี้ต่อไป เจียงอวี่ก็จะไม่มีชาวบ้านเพียงพอในการก่อสร้างสิ่งอำนวยความสะดวก
และก็ไม่มีขุนพลที่แข็งแกร่งพอจะต่อสู้ได้!
เรียกได้ว่าขาดทุนย่อยยับ!
จากนั้น เขาสั่งให้คนเก็บกวาดพื้นที่และจัดระเบียบเสบียง
แล้วก็เดินทางกลับพร้อมกับชาวบ้านที่เหลืออีกกว่า 90 คน
เมื่อได้รับบทเรียนที่นี่แล้ว เขาจึงตัดสินใจระดมกำลังพลเพื่อสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกก่อน
อย่างไรก็ตาม การตีค่ายนี้ก็ทำให้เขามีทรัพยากรมากพอที่จะสร้างหอธนูเพิ่มได้อีกหนึ่งหลัง!
ทว่า เมื่อเขากลับมาถึงเขตปกครองของตัวเอง
เขาก็เห็นข้อความอีกครั้ง
【ประกาศเขตพื้นที่: ขอแสดงความยินดีกับเจ้าเมืองเจียงอวี่ที่สามารถยึดครองค่ายมนุษย์หมาป่าขนาดเล็ก (สีขาว) ระดับ 1 ได้สำเร็จ!】
“อะไรนะ! เขายึดค่ายได้อีกแล้วงั้นหรือ??” ฮั่วหรานตกใจสุดขีด!
เจียงอวี่คนนี้... ไม่คิดจะสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกเลยหรือ!
เขาไม่ใช่คนที่เสียคนไปมากมายแล้วหรือ?
ไฉนจึงยังมีเรี่ยวแรงไปโจมตีค่ายอื่น ๆ อีก??
“นี่... มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่!!”
ฮั่วหรานโกรธจัดอย่างมาก
ถ้าปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไป เขาจะต้องถูกเจียงอวี่แซงหน้าไปแน่!
“บัดซบ! ขุนพลข้าก็เก่งกว่าเจียงอวี่ พรสวรรค์ข้าก็สูงกว่าเจียงอวี่ ทำไมผลลัพธ์ถึงได้เป็นแบบนี้?!”
เขา... ไม่ยอมเชื่อในเรื่องที่ไม่เข้าท่านี้!
“ตอนนี้เจียงอวี่ไม่ให้ความสำคัญกับการก่อสร้างเลย เขาต้องไม่มีกำลังมากพอที่จะยึดครองค่ายมอนสเตอร์ขนาดกลางได้แน่นอน!”
“ขอแค่ข้าไม่ตื่นตระหนก พัฒนาอย่างมั่นคง เมื่อข้าสามารถยึดค่ายขนาดกลางได้ ข้าจะต้องตามทันเขาอย่างแน่นอน!”
ในสถานการณ์เช่นนี้
ทุกคนต่างรู้สึกถึงความเร่งรีบและความกดดันอย่างรุนแรง!
แม้ว่าพวกเขาจะมองไม่เห็นเจียงอวี่ในเขตปกครองของตนเอง และมองไม่เห็นสถานการณ์การพัฒนาเขตปกครองของเจียงอวี่
แต่พวกเขาก็แอบรู้สึกว่า
เจียงอวี่ในตอนนี้ น่าจะเป็นอันดับหนึ่ง!
เขตปกครองหมายเลข 4399
“ยอดเยี่ยม!”
ลิโป้นั้นยอดเยี่ยมเกินไปจริง ๆ!
เจียงอวี่พึมพำด้วยความตื่นเต้นไม่หยุด
หลังจากยึดครองปฐมได้แล้ว
เขาก็กำหนดนโยบายต่อไปทันที
เดิมทีเขากำลังคิดว่าจะส่งชาวบ้านติดตามลิโป้ไปกี่คนดี
แต่หลังจากเห็นผลงานของลิโป้ เขาก็รู้ว่าไม่จำเป็นต้องคิดมากขนาดนั้นเลย
สำหรับการจัดการค่ายมอนสเตอร์ ลิโป้เพียงคนเดียวก็เพียงพอแล้ว!
แน่นอนว่าทรัพยากรในค่ายยังต้องการคนขนย้าย
ดังนั้น เจียงอวี่จึงเหลือชาวบ้านไว้ให้ลิโป้ 10 คน เพื่อให้เขาไปโจมตีค่ายมอนสเตอร์ขนาดเล็กที่อยู่รอบ ๆ
ลิโป้จะจัดการมอนสเตอร์ก่อน จากนั้นชาวบ้าน 10 คนก็จะขนย้ายทรัพยากรกลับมายังเขตปกครอง
ส่วนชาวบ้านที่เหลืออีก 90 คน ก็กลับมาพร้อมกับเขาเพื่อสร้างสิ่งอำนวยความสะดวก!
เมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว เขาจึงเลือกทั้งสองเส้นทาง ทำควบคู่กันไป!
การพัฒนาย่อมรวดเร็วอย่างแน่นอน!
ด้วยเหตุนี้ ฮั่วหรานและเจ้าเมืองมือใหม่คนอื่น ๆ จึงเห็นประกาศว่าเจียงอวี่ได้ยึดครองค่ายมอนสเตอร์ขนาดเล็กอย่างต่อเนื่อง...
ในตอนนี้
หลังจากที่ชาวบ้านขนย้ายทรัพยากรจากค่ายมอนสเตอร์กลับมายังเขตปกครองหมายเลข 4399 แล้ว
เจียงอวี่ก็ได้สั่งให้พวกเขารวบรวมสถิติ
จากการยึดครองค่ายมนุษย์หมาป่าขนาดเล็กแห่งแรก เขตปกครองได้รับไม้รวม 60 หน่วย, หิน 80 หน่วย, อาหาร 40 หน่วย, แร่เหล็ก 30 หน่วย และเงินตรา 20 หน่วย!
พร้อมกันนี้ ยังมี ดาบยาวคุณภาพสีขาว 20 เล่ม!
และชุดเกราะป้องกันคุณภาพสีขาวจำนวนหนึ่ง
นี่คือผลตอบแทนจากการยึดครองค่ายขนาดเล็กหนึ่งแห่ง!
แม้จะไม่สามารถเทียบกับรางวัลยึดครองปฐมได้
แต่ก็ไม่ถือว่าน้อย!
ถ้าหากส่งคนไปขุดเจาะเอง... นอกจากจะต้องหาจุดขุดเจาะแล้ว ยังเสียเวลาและแรงงานอีก!
พูดได้ว่า การบุกเบิกในช่วงเริ่มต้นนั้นได้ทรัพยากรมาเร็วจริง ๆ!
ในสถานการณ์เช่นนี้
เขตปกครองของเจียงอวี่จึงเริ่มดำเนินการก่อสร้างอย่างคึกคัก
ในช่วงเวลาต่อมา
ลิโป้ก็ยึดครองค่ายมนุษย์หมาป่าขนาดเล็กได้อีกหลายแห่งอย่างรวดเร็ว
และได้รับทรัพยากรมาไม่น้อย!
จากการรวบรวมสถิติ
หากนับรวมค่ายมนุษย์หมาป่าขนาดเล็กแห่งแรก และรางวัลยึดครองปฐมด้วย
ภายในเวลาสามชั่วโมงของการเริ่มต้น
เขตปกครองของเจียงอวี่ได้รับไม้รวม 500 หน่วย, หิน 460 หน่วย, อาหาร 480 หน่วย, แร่เหล็ก 380 หน่วย และเงินตรา 350 หน่วย!
พร้อมกันนี้ ยังมีอุปกรณ์คุณภาพสีขาวอีกประมาณ 80 ชุด!
อุปกรณ์เหล่านี้รวมถึงอาวุธทั่วไป เช่น ดาบและกระบี่ต่าง ๆ และชุดเกราะป้องกันคุณภาพสีขาว
เจียงอวี่มอบอุปกรณ์เหล่านี้ให้ชาวบ้านสวมใส่
ทันใดนั้น ชาวบ้าน 100 คนนี้ก็ถูกติดอาวุธจนเกือบครบ!
ถึงแม้จะไม่มีลิโป้ การให้ชาวบ้านเหล่านี้รับมือกับการโจมตีของมนุษย์หมาป่าก็ไม่น่าเป็นปัญหาแล้ว!
เจียงอวี่มองดูทรัพยากรที่ล้นทะลักออกจากคลังเก็บของในเขตปกครองของตนด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม
“ลิโป้เก่งกาจจริง ๆ ทรัพยากรของข้าเต็มคลังไปหมดแล้ว!”
คลังเก็บของสามแห่ง แต่ละแห่งสามารถจุทรัพยากรได้เพียง 100 หน่วยเท่านั้น
ทรัพยากรของเขาจึงล้นเกินกว่าที่เก็บไว้ได้นานแล้ว!
สมแล้วที่เป็นยอดขุนพลอันดับหนึ่งแห่งสามก๊ก!
“เช่นนั้น... ก็ถึงเวลาที่ต้องคิดเรื่องการโจมตีค่ายมอนสเตอร์ขนาดกลางแล้ว!”