บทที่ 23 ย่อมมีปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่มาวินิจพระคัมภีร์แทนข้า!

บทที่ 23 ย่อมมีปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่มาวินิจพระคัมภีร์แทนข้า!

เมื่อเทียบกับคำชมเวอร์วังอลังการของแฟนคลับลั่วหนิงแล้ว กู้สิงหันไปดูคอมเมนต์ในเวยป๋อตัวเอง รู้สึกได้เลยว่าบรรยากาศคนละเรื่องกันโดยสิ้นเชิง

คอมเมนต์ที่ได้ไลก์มากที่สุดคือ:

【ฉันขอประกาศ ตั้งแต่นี้ไป กู้สิงมี “สิทธิ์กันด่า” จากฉันหนึ่งใบ มีผลเป็นเวลา 3 วัน!】

มีผล 3 วัน?

ในหัวกู้สิงลอยภาพของวังเฟิงขึ้นมา: คนแบบนี้ มันเพี้ยนชัดๆ!

คอมเมนต์ที่ได้ไลก์อันดับสองยังพอปกติหน่อย แต่อ่านแล้วก็ประหลาดๆ อยู่ดี บอกว่า “ฟังเวอร์ชั่นเรียบเรียงใหม่ของ 《ใต้ทะเล》 ของกู้สิงจบ รู้สึกว่าศพตัวเองอุ่นๆ ขึ้นมาเลย”?

เอาเถอะ อย่างน้อยก็ดีกว่าคอมเมนต์ข้างบนยาวเหยียดนั่นหน่อย แล้วด้านหลังก็ยังมีคอมเมนต์ปกติอยู่อีกหลายอันด้วย:

【ฉันไม่ได้ซึนเดเระนะ แต่คนที่เมื่อก่อนโคตรเกลียด อยู่ๆ มาร้องเพลงที่ทำฉันอินหนักมาก แบบนี้มันรู้สึกย้อนแย้งสุดๆ จะด่าก็ด่าไม่ออก จะชมก็ชมไม่เต็มปาก อึดอัดมาก】

【ดูรายการจบแล้ว แอบกลับมากดติดตามนายแบบเงียบๆ……】

【เมื่อก่อนเคยได้ยินแต่ข่าวเสียๆ ของนาย ฟังแล้วไม่ค่อยดีสักอย่าง โชคดีที่ครั้งนี้นายเรียบเรียงเพลง 《ใต้ทะเล》 ออกมาใหม่ได้เพราะมาก】

【เฮ้อ งั้นฉันขอเปลี่ยนจากแอนตี้ของเติ้งเติ้งมาเป็นพาสซิงแฟนละกัน】

แต่พอเลื่อนลงไปอีก คอมเมนต์ก็เริ่มแปลกจริงๆ แล้ว เสียงตั้งคำถามแบบคลาสสิก ถึงช้าแต่ก็มา:

【ฉันสงสัยอย่างหนักเลยว่าเพลง 《ใต้ทะเล》 เวอร์ชั่นเรียบเรียงใหม่ของกู้สิงต้องมีตัวช่วยแน่ๆ จ้างคนอื่นแต่งแน่นอน คนก่อนหน้านี้ทำได้ระดับไหน ทุกคนก็ไม่ใช่ไม่รู้】

อะไรคือเปิดสูตรโกง?

ไม่ได้ปิดก็คือเปิด?

กู้สิงฉันไม่ได้เปิดสูตรโกงสักหน่อย!

หวังปั้นปี้ในหัวกู้สิงตอนนี้เปลี่ยนหน้าไปเป็นเซียวยางแล้ว: “เขาหมิ่นประมาทผมนะ เขากำลังหมิ่นประมาทผมอยู่!”

แน่นอนว่าเสียงสงสัยที่ไม่มีหลักฐานสักนิดแบบนี้ กู้สิงไม่จำเป็นต้องลงมาโต้ตอบเอง

ย่อมมีปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่มาวินิจพระคัมภีร์แทนข้า!

เห็นในคอมเมนต์ มีเน็ตไอดีหญิงคนหนึ่งใช้ชื่อว่า【อ้ายซี】เข้ามาตอบกลับคนที่ตั้งข้อสงสัยเป็นพารากราฟยาวว่า:

“ชาวเน็ตรุ่นนี้เข้มงวดไปป่ะ?

“เจ้าพ่อวงการเพลงอย่างหลิวจงหยวนพูดเองกับปากว่า 《ใต้ทะเล》 เวอร์ชั่นนี้เป็นของกู้สิงเรียบเรียงใหม่ ยังรับไม่ได้อีก?

“ถ้ากู้สิงจ้างคนอื่นแต่งแทนจริงๆ เธอคิดว่าหลิวจงหยวนจะดูไม่ออกเหรอ? หรือเธอคิดว่าคนระดับหลิวจงหยวน ถึงกับยอมเอาชื่อเสียงตัวเองไปเสี่ยง เพื่อช่วยกู้สิงปกปิดความจริง?

“เซินกงเป้าพูดถูกเลยนะ อคติในใจคนเราน่ะ มันคือภูเขาลูกใหญ่จริงๆ!

“ทำไมไม่จัดไปให้สุดเลยล่ะ สงสัยต่อไปเลยว่าแร็ปสวดสรภัญญะของกู้สิงนั่น ก็แค่ลิปซิงก์แถมอัดเสียงทับเอาไว้?

“เอาแต่จ้องจะขุดประวัติเก่าๆ มาพูด ถามจริงๆ เธอใช้ชีวิตมาถึงอายุนี่แล้ว ไม่เคยมีสักครั้งเหรอที่ตัวเอง ‘พัฒนา’ หรือ ‘เติบโต’ ขึ้น

“กู้สิงยืนอยู่ต่อหน้าเธอทั้งคน แล้วเธอยังคิดว่าเขายังเป็นคนเดิมอยู่สักกี่ส่วนกัน! ?”

พลังต่อสู้ขนาดนี้!

คำเดียวเลยว่า โคตรสุด!

กู้สิงนี่อยากจะยกคาปูชิโนหนึ่งแก้วไปเลี้ยง “ปราชญ์” นามว่า【อ้ายซี】คนนี้จริงๆ!

ต่อมายังมีเหล่าชาวเน็ตออกมาช่วยสนับสนุน【อ้ายซี】อีกด้วย:

“ใช่ๆๆ คือแบบ ห้ามกู้สิงเขาพัฒนาขึ้นมาสักนิดเลยหรือไง ถึงจะเว้นเรื่องพรสวรรค์ด้านเรียบเรียงไว้ก่อน แต่ท่อนแร็ปของกู้สิงคราวนี้ พัฒนาจากเมื่อก่อนเยอะมากนะ เธอฟังไม่ออกหรือไง?”

“ถึงฉันจะไม่ชอบกู้สิง แต่หลิวจงหยวนน่ะ ฉันเชื่อ”

“จริงๆ ตอนแรกฉันก็เคยสงสัยเหมือนกันนะ เพราะฉันเคยเป็นแฟนคลับกู้สิงมาก่อน พอจะรู้ความสามารถเขาดี แต่พอเห็นกู้สิงในรายการรอบนี้ ฉันรู้สึกได้ชัดเลยว่าเขาเปลี่ยนไปแล้ว ทั้งนิสัย วิธีพูด ไปจนถึงโทนและรัศมีที่เปล่งออกมา ไม่เหมือนเมื่อก่อนเลยสักนิด!”

กู้สิงหัวเราะออกมา

จริงๆ เขาก็เดาไว้อยู่แล้วว่าต้องมีเสียงสงสัยแบบนี้โผล่ขึ้นมา

แต่ในรายการ หลิวจงหยวนถึงขั้นออกมาค้ำประกัน ให้เขาด้วยตัวเอง ช็อตนั้นทรงพลังมากในการโน้มน้าวใจคน!

ในเมื่อหลิวจงหยวนแค่ฟังก็รู้ทันทีว่า 《ใต้ทะเล》 เวอร์ชั่นนี้เป็นของกู้สิงเรียบเรียงใหม่ งั้นบางคนถึงในใจยังไม่อยากเชื่อ ก็ไม่อาจพูดมั่วๆ ได้ง่ายๆ แล้ว

สรุปก็คือ:

หลังจากเรียบเรียงใหม่ 《ใต้ทะเล》 ประสบความสำเร็จ ตอนนี้ท่าทีของชาวเน็ตที่มีกับกู้สิง ได้เปลี่ยนจากเมื่อก่อนที่แค่เอ่ยชื่อก็อยากด่าทันที กลายมาเป็นระยะเฝ้าดูท่าทีแทนแล้ว

นี่ถือเป็นสัญญาณว่าในใจคน ดูจะเริ่มปรับมุมมองต่อเขาไปในทางที่ดีขึ้นเล็กน้อยแล้ว

กู้สิงรู้ดีว่ากองข่าวเสียๆ ดำๆ บนตัวเขายังล้างไม่เกลี้ยง การละลายพฤติกรรมกับสาธารณชนคงเป็นไปไม่ได้ในชั่วข้ามคืน แต่พอดูจากท่าทีแล้วก็เห็นชัดว่า เน็ตไอดอลกับคนดูต่างมีระดับความ “ใจเย็นให้กับความสามารถ” สูงมาก แบบนี้ทิศทางการกู้ชื่อเสียงคืนในระยะต่อไปของเขาก็ชัดขึ้นทันตา

……

หลังจากไล่อ่านคอมเมนต์ในเวยป๋ออยู่พักหนึ่ง กู้สิงก็สลับไปเปิดซอฟต์แวร์ชื่อ “หั่วเส้าอวิ๋น”

ชื่อเต็มของแอปคือ【แอปดนตรีหั่วเส้าอวิ๋น】

นี่ถือเป็นหนึ่งในแอปเพลงที่ทรงอิทธิพลที่สุดบนโลกบลูสตาร์ คลังเพลงใหญ่มหาศาล แทบทุกคนในซีโจวล้วนมีติดมือถือกันทั้งนั้น

กู้สิงเปิดหั่วเส้าอวิ๋นขึ้นมา แล้วลองค้นหาเพลง 《ใต้ทะเล》

ผลการค้นหาอันดับหนึ่ง คือเวอร์ชั่นต้นฉบับ 《ใต้ทะเล》 ที่แต่งโดยหลินโม่

ส่วนอันดับสองในผลการค้นหาตอนนี้ คือ 《ใต้ทะเล》 เวอร์ชั่นลั่วหนิงกับกู้สิง ซึ่งปล่อยออนไลน์พร้อมกับตอนออกอากาศของรายการ

ในช่องชื่อศิลปิน ชื่อลั่วหนิงถูกวางไว้ข้างหน้ากู้สิง

อันนี้ถือว่าปกติอยู่แล้ว เพราะเวอร์ชั่นนี้ใช้เสียงผู้หญิงร้องนำ เนื้อส่วนที่เป็นแร็ปของกู้สิงมีสัดส่วนไม่มากเท่าของลั่วหนิง

ในช่องคำร้อง ทำนอง และเรียบเรียงดนตรี ทั้งหมดระบุชื่อ “หลินโม่”

แต่ในช่อง “ดัดแปลงคำร้อง” กับ “ดัดแปลงทำนอง” ทั้งสองช่องนั้น กลับเขียนว่า “กู้สิง”

พอเห็นชื่อของตัวเองทั้งชาติที่แล้วกับชาตินี้ไปปรากฏอยู่ในเพลงเดียวกัน กู้สิงรู้สึกข้างในใจแปลกๆ ยังไงชอบกล

เขาก้มดูจำนวนคนกดเก็บเข้าคลังเพลง ตอนนี้เวอร์ชั่นนี้มียอดเก็บ 3.6แสน+ แล้ว

ที่เขาเปิดหั่วเส้าอวิ๋นขึ้นมาดูยอดเก็บของ 《ใต้ทะเล》 เป็นเพราะภารกิจของระบบกำหนดไว้ว่า ต้องมีเพลงอย่างน้อยหนึ่งเพลงภายใต้ชื่อเขาที่มียอดเก็บเกินหนึ่งล้าน

พอคิดว่าเพลงนี้เพิ่งปล่อยออนไลน์ได้ไม่นาน ยอดก็พุ่งไปสามแสนกว่าทันที กู้สิงจึงมองว่าการทำภารกิจให้สำเร็จไม่น่าจะยาก แค่รออย่างอดทนก็พอแล้ว สองเหรียญเถาฮวาที่เป็นรางวัล เขามุ่งมั่นว่าจะต้องเอามาให้ได้

“ในหมู่บ้านมีสาวอยู่คนหนึ่ง ชื่อว่าเสี่ยวฟาง……”

เสียงเรียกเข้าบนมือถือของกู้สิงดังขึ้นมา กดดูแล้วเป็นเบอร์ที่ไม่คุ้นหน้า เขากดรับสาย

“ใครครับ?”

“ฉันชื่อซุนหมิงหล่าง”

ปลายสายเป็นเสียงผู้หญิงใสชัด ฟังดูทะมัดทะแมง “กู้สิง สัญญาของเธอถูกโอนมาที่สำนักงานใหญ่เฉินฮว่าแล้ว ฉันเป็นคนขออาสากับทางบริษัทเองว่าจะมารับหน้าที่เป็นผู้จัดการส่วนตัวของเธอ ตอนนี้บริษัทอนุมัติเรียบร้อยแล้ว”

ผู้จัดการส่วนตัว?

คิ้วกู้สิงขมวดเล็กน้อย แต่เขาก็รู้ดีว่าตามสถานการณ์ตอนนี้ เขาเลือกอะไรเองไม่ได้มากนัก จำเป็นต้องใช้ผู้จัดการที่บริษัทจัดให้ เขาจึงเอ่ยว่า “สวัสดีครับ ซุน……”

“ฉันปีนี้สามสิบสอง เธอเรียกฉันว่าซุนเจี๋ย หรือไม่ก็หมิงหล่างเจี๋ยก็ได้”

ซุนหมิงหล่างพูดต่อ “ฉันเตรียมจะจัดรายการวาไรตี้ให้เธอไปออกรายการสักสองสามรายการ ประมาณไปเป็นแขกรับเชิญแบบในช่วงจ้าวอิ่ง สนใจไหม?”

“ผู้จัดการเก่าผมล็อกคิววาไรตี้ไว้ให้แล้วสองรายการ ยังไม่ได้ไปถ่าย หนึ่งในนั้นกำลังจะเริ่มแล้วครับ”

กู้สิงตอบ

อีกไม่กี่วัน 《นักแสดงโปรดเข้าประจำที่》 ก็จะเริ่มอัดแล้ว เขาไม่มีเวลาว่างไปเป็นแขกรับเชิญในรายการวาไรตี้เพลงที่ไหนอีก เส้นทางที่เขาวางไว้คือทั้งร้องเพลงทั้งแสดง ต้องเดินคู่กันไป และต้องทำให้แข็งทั้งสองทางด้วย!

“ฉันรู้”

ซุนหมิงหล่างว่า “ในข้อมูลของเธอระบุไว้หมดแล้ว เหลืองานอยู่หนึ่งรายการวาไรตี้ด้านการแสดง กับอีกรายการหนึ่งเป็นรายการเดตใช่ไหม สองรายการนี้แน่นอนว่าอยู่ในลิสต์ความสำคัญอันดับต้นๆ เธอสบายใจได้เลย”

“อืม”

ถ้าเป็นแบบนี้ กู้สิงก็ไม่ติดอะไรอยู่แล้ว 《นักแสดงโปรดเข้าประจำที่》 กำลังจะเริ่ม และรอบนี้เขาไม่ได้ไปเป็นแค่แขกรับเชิญอะไรทั้งนั้น อย่างน้อยต้องถ่ายรายการเป็นเดือนขึ้นไป

“อ้อ จริงสิ”

เหมือนจะนึกอะไรได้ กู้สิงรีบย้ำกับผู้จัดการคนใหม่ว่า “ฝั่งพี่ ถ้าจะช่วยผมจัดตารางงานอะไร ต้องบอกผมล่วงหน้าก่อนนะครับ”

“ไม่มีปัญหา”

ซุนหมิงหล่างพูดด้วยน้ำเสียงจริงใจ “เธอไม่ต้องกังวลว่าฉันจะเป็นคนที่เข้าด้วยยาก ฉันเพิ่งเปลี่ยนสายมาเป็นผู้จัดการตอนอายุสามสิบ เพิ่งทำงานตรงนี้มาได้แค่สองปีเอง ยังคิดอะไรซับซ้อนไม่เป็นขนาดนั้น……”

เธอเว้นจังหวะไปชั่วครู่

แล้วหัวเราะเบาๆ หนึ่งที “ฉันรู้ว่าเธอกับผู้จัดการเก่ามีเรื่องไม่ค่อยราบรื่นกันนัก ไม่ต้องห่วงนะ ฉันไม่ใช่ผู้จัดการสายดุอย่างซ่งเจี๋ย ถ้าเป็นไปได้ ฉันก็หวังว่าเราจะกลายเป็นเพื่อนกันได้”

“อืมครับ”

กู้สิงรู้สึกว่าแรกพบกับผู้จัดการคนนี้ก็โอเคอยู่ ทว่าอยู่ๆ คำพูดต่อมาของอีกฝ่ายกลับทำให้เขาชะงักไปเล็กน้อย:

“เธอเป็นศิลปินคนที่สามที่ฉันดูแล

“อีกสองคนที่เหลือ เธอก็รู้จัก ทั้งลั่วหนิงกับเฉินหลิงซู ฉันเป็นคนยื่นเรื่องขออาสามาเป็นผู้จัดการของเธอเอง ก็เพราะทั้งสองคนนี้แหละเป็นคนแนะนำ……”