บทที่ 3 ความมั่งคั่งกับความอดทนอดกลั้น!

บทที่ 3 ความมั่งคั่งกับความอดทนอดกลั้น!

กู้สิงไม่ต้องคิดมากก็เดาได้เลยว่า ถ้าเขาแสดงได้ไม่ดีจนกลายเป็นตัวถ่วงให้ผู้เข้าแข่งขันแล้วล่ะก็ พอรายการออกอากาศเมื่อไร เขาต้องโดนชาวเน็ตรุมถล่มเละแน่นอน!

อย่าลืมว่าภาพจำของกู้สิงในสายตาสาธารณชน ทุกวันนี้ก็คือศิลปินที่บ้านถล่มไปแล้วคนหนึ่ง

ยิ่งไปกว่านั้น ในชาติก่อนกู้สิงทำงานสายเบื้องหลังมาโดยตลอด ทั้งร้องเพลงก็ไม่เป็น แสดงก็ไม่เป็น

ส่วนเจ้าของร่างเดิมเอง ตอนเดบิวต์ก็อาศัยแต่หน้าตาล้วนๆ แม้จะมีประสบการณ์ขึ้นเวทีมาบ้าง แต่ฝีมือด้านงานก็ขึ้นชื่อเรื่องความห่วยแตกสุดๆ

“เปิดข้อมูลส่วนตัว”

กู้สิงเรียกระบบออกมา เขาอยากยืนยันให้แน่ชัดว่าฝีมือด้านงานของเจ้าของร่างเดิมมันเละเทะถึงขนาดไหนกันแน่

เป็นที่รู้กันดีว่า

ฟังก์ชันพื้นฐานของระบบส่วนใหญ่ ก็คือการแสดงแผงข้อมูลส่วนตัวของโฮสต์:

【ชื่อ: กู้สิง】

【อายุ: 25】

【การร้องเพลง: ระดับเหล็กดำ】

【การแสดง: ระดับพลาสติก】

【การเต้น: ระดับพลาสติก】

ระบบของกู้สิงจะตรวจสอบความสามารถด้านศิลปะของโฮสต์แล้วจัดระดับให้ แบ่งเป็น ระดับพลาสติก เหล็กดำ ทองแดง เงิน ทอง แพลทินัม เพชร ปรมาจารย์ ราชา

พอเห็นว่าการร้องเพลงถูกจัดอยู่ที่ “ระดับเหล็กดำ” กู้สิงก็แปลกใจอยู่นิดหน่อย

ดูท่าทักษะการร้องของเจ้าของร่างเดิมจะไม่ได้แย่เละเทะอย่างที่เขาคิด อย่างน้อยก็ไม่ใช่ระดับพลาสติก

“ในเมื่อร้องได้ถึงระดับเหล็กดำ งั้นฉันไปเป็นแขกรับเชิญช่วยร้องก็คงไม่มีปัญหาอะไรใหญ่โตอยู่แล้ว ไหนจะเพิ่งจับได้พรสวรรค์ ‘พรสวรรค์เสริมได้ทุกคู่’ จากหีบสมบัติสารพัดนึกอีก”

คำอธิบายพรสวรรค์ระบุไว้ว่า:

เมื่อร่วมร้องเพลงใดก็ได้กับนักร้องคนใดก็ได้ จะได้รับโบนัสเสน่ห์เพิ่มขึ้นในระดับหนึ่ง!

พรสวรรค์นี้ให้ความรู้สึกเหมือนระบบกลัวว่าเขาจะเปิดเกมมาแบบยับเยินจนเล่นต่อไม่ได้ เลยอุตส่าห์ลงแพตช์เสริมความแข็งแกร่งให้เป็นพิเศษ

กู้สิงลูบๆ ตบบ่าเพื่อนเก่าที่ชื่อระบบเบาๆ แล้วเปิดดูเวลาถ่ายทำรายการ “ช่วงจ้าวอิ่ง” พบว่ากำหนดเริ่มถ่ายทำคือวันพุธสัปดาห์นี้

วันนี้คือวันจันทร์

เพื่อไม่ให้ออกเดินทางฉุกละหุก ตัวเขาเองควรจะออกเดินทางไปเมืองลวี่เถิงตั้งแต่พรุ่งนี้ เพื่อไปเตรียมตัวถ่ายทำรายการ

ติ๊งต่อ!

ระหว่างที่กู้สิงยังคิดเรื่องการเป็นแขกรับเชิญช่วยร้องอยู่นั้น ระบบก็เด้งกล่องภารกิจใหม่ขึ้นมาอย่างกะทันหัน:

【ภารกิจ: การหวนคืน!】

【เงื่อนไข: ในฐานะศิลปินที่เต็มไปด้วยข่าวฉาวและภาพลักษณ์พังทลาย คุณได้หายไปจากสายตากระแสหลักมานานเกินไปแล้ว โปรดใช้สถานะแขกรับเชิญช่วยร้องในรายการ “แคมป์สร้างไอดอล ซีซัน 6” สร้างเวทีสุดตระการตาหนึ่งครั้ง เพื่อประกาศต่อโลกภายนอกว่าคุณได้หวนคืนแล้ว! 】

【รางวัล: หีบสมบัติสารพัดนึก*1】

【รางวัล: เหรียญเถาฮวา*1】

กู้สิงคุ้นเคยกับหีบสมบัติสารพัดนึกดีอยู่แล้ว แต่กลับสงสัยว่า: “แล้วเหรียญเถาฮวานี่คืออะไร?”

ระบบตอบกลับมา: “นี่เป็นฟังก์ชันใหม่ เหรียญเถาฮวาเป็นสกุลเงินที่ใช้จับจ่ายในร้านค้าระบบ ระบบจะทำการรีเฟรชไอเทมมหัศจรรย์บางอย่างเป็นระยะๆ ยิ่งเป็นไอเทมล้ำค่า ยิ่งต้องใช้เหรียญเถาฮวามากขึ้น”

อย่างนี้นี่เอง

กู้สิงเริ่มรู้สึกสนใจร้านค้าระบบขึ้นมาแล้ว เสียดายก็แต่ว่าตอนนี้เขายังไม่มีเหรียญเถาฮวาสักเหรียญเดียว ทำให้ร้านค้าระบบยังไม่ถูกปลดล็อกด้วยซ้ำ

ว่ากันตามตรง ภารกิจนี้ก็ไม่ได้ยากอะไร

ใช้เวทีเพื่อประกาศการหวนคืนของตัวเองต่อโลกภายนอก เรื่องนี้กู้สิงตั้งใจจะทำอยู่แล้วตั้งแต่แรก และเขาก็มั่นใจมากว่าจะสร้างเวทีที่ยอดเยี่ยมได้แน่นอน

มีเพียงเรื่องเดียวที่น่าอึดอัดใจคือ:

เพราะการรุมใส่ร้ายป้ายสีร่วมกันของแม่ม่ายดำกับซ่งหย่า ทำให้ภาพลักษณ์สาธารณะของเขาย่ำแย่สุดขีด แบบนี้ในบรรดาผู้เข้าแข่งขันหญิงสิบคนสุดท้ายที่เหลืออยู่ในรายการ จะมีใครอยากร่วมงานกับเขาบ้างมั้ย?

ก็คงไม่มีล่ะมั้ง

“แต่ถึงไม่มีใครอยากร่วมงานกับฉัน ทีมรายการก็คงจะจับใครสักคนที่ดวงซวยมาจับคู่กับฉันอยู่ดีแหละมั้ง?”

กู้สิงคิดในใจแบบนั้น

สองวันถัดมา เวลาแปดโมงเช้า กู้สิงเดินทางมาถึงศูนย์ซิงกวง เมืองลวี่เถิงเพียงลำพัง แล้วถอดหน้ากากอนามัยที่สวมอยู่บนหน้าออก

“สวัสดีครับ อาจารย์กู้”

บรรดาเจ้าหน้าที่ที่รับหน้าที่ต้อนรับอยู่บริเวณจุดลงทะเบียนทางเข้า ศูนย์ซิงกวง ต่างก็จำกู้สิงได้ทันที

ทุกคนผ่านการฝึกฝนมาอย่างมืออาชีพ ต่อให้กู้สิงจะทั้งดับทั้งภาพลักษณ์พังมาสองปี ก็ไม่มีใครเผลอแสดงสีหน้าแปลกๆ ออกมา ยังคงต้อนรับเขาตามขั้นตอนปกติอย่างเรียบร้อย

หลังจากลงทะเบียนเสร็จเรียบร้อยแล้ว กู้สิงก็ถูกเจ้าหน้าที่คนหนึ่งพาไปยังหน้าประตูห้องโถงถ่ายทำรายการ

มองผ่านประตูกระจกเข้าไปก็เห็นได้ว่าห้องโถงถ่ายทำนั้นตกแต่งอย่างเรียบง่าย ตรงกลางห้องมีโซฟาหลายตัวต่อเรียงกันอยู่ บนโซฟามีคนประมาณเจ็ดแปดคนนั่งเอนตัวพาดอยู่ คงเป็นแขกรับเชิญช่วยร้องคนอื่นๆ พวกเขากำลังนั่งคุยกันเพลิน

กู้สิงผลักประตูเดินเข้าไป

ชั่วพริบตานั้น สายตาทุกคู่ก็หันมาจับจ้องที่เขา พอเห็นหน้าเขาเท่านั้น เดิมทีบรรยากาศในห้องโถงถ่ายทำที่ยังคงคึกคักก็กลับเงียบกริบลงกะทันหัน เงียบอย่างประหลาดอยู่หลายวินาที

“กู้สิง”

“ยินดีต้อนรับนะ”

“เชิญนั่งๆๆ”

มีคนทักขึ้นมา น้ำเสียงทั้งสุภาพทั้งห่างเหิน พอทักทายกู้สิงเสร็จก็หันกลับไปคุยกับคนข้างๆ ต่อ

แค่ระหว่างที่คุยกันไป ก็จะมีคนแอบเหลือบตาขึ้นมามองกู้สิงอยู่เรื่อยๆ ด้วยสายตาประหลาดๆ

ตรงมุมโซฟา เสี่ยวหวงเหมาคนหนึ่ง พอเห็นกู้สิงก็ทำหน้าตื่นเต้นดีใจสุดขีด จากนั้นก็ลุกขึ้นเดินเข้ามาหา

“กู้สิง ไม่เจอกันตั้งนาน!”

กู้สิงมองไปที่ชายผมเหลืองคนนี้ คิดอยู่ไม่กี่วินาที ความทรงจำก็ผุดชื่อของอีกฝ่ายขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

“เหลียงเฉิน?”

กู้สิงคือรองแชมป์รายการ “ไอดอลโปรดิวเซอร์” ส่วนเหลียงเฉินได้อันดับสามในซีซันเดียวกัน ความสัมพันธ์ส่วนตัวของทั้งคู่ถือว่าไม่เลวเลย

“มาๆๆ”

เหลียงเฉินรีบลากกู้สิงไปยังมุมหนึ่งอย่างลับๆ ล่อๆ พอแน่ใจแล้วว่ากล้องถ่ายไม่ถึง ก็กดเสียงให้เบาลงถามว่า “นายแอบเล่นสแตนเลสสตีลขัดหม้ออยู่ลับหลังพวกเราใช่มั้ย?”

สแตนเลสสตีลขัดหม้อ?

กู้สิงอึ้งไปครู่หนึ่ง จึงเข้าใจว่าที่เหลียงเฉินพูดคืออะไร “นายคิดว่าฉันยอมก้มหัวให้แม่ม่ายดำ ถึงได้มีโอกาสมาร่วมรายการนี้งั้นเหรอ?”

“ก็ไม่ใช่เหรอไง?”

เหลียงเฉินใช่คางชี้ไปทางแขกรับเชิญชายคนอื่นๆ “ทุกคนต้องคิดแบบนี้กันทั้งนั้นแหละ!”

เรื่องที่กู้สิงล่วงเกินแม่ม่ายดำน่ะ เป็นเรื่องที่รู้กันไปทั่วในวงการแล้ว นี่เองถึงเป็นเหตุผลว่าทำไมพอเขาโผล่มา ทุกคนถึงได้มองเขาด้วยสายตาประหลาดๆ แบบนั้น

อย่างน้อยในความทรงจำของคนในวงการตอนนี้ กู้สิงก็ถูกแม่ม่ายดำสั่งแบนไปแล้วเรียบร้อย!

ทว่าตอนนี้กู้สิงกลับยืนอยู่ที่นี่ นั่นไม่เท่ากับบอกเป็นนัยเหรอว่า ลับหลังเขาได้เข้าใจ “ภาษาดอกใยเหล็ก” จนแจ่มแจ้งแล้วว่า

ความอดทนอดกลั้นกับความมั่งคั่ง!?

กู้สิงถึงบางอ้อ ทันใดนั้นก็เข้าใจเลยว่าทำไมระหว่างที่แขกรับเชิญคนอื่นคุยกันไป ก็มักจะแอบเหลือบมองเขาทีละสองสามที จากนั้นก็เอาหัวมาชนกันกระซิบกระซาบอะไรไม่รู้ ที่แท้ก็คือคิดว่าพี่ชายนายเนี่ย ท้ายที่สุดก็เลือก “ทางลัด” สินะ?

ภาพลักษณ์โดนทำลายเละเทะเลยนะเนี่ย!

ลองคิดดู ร่างเดิมก็มีข่าวฉาวเยอะแยะอยู่แล้ว จะถูกคนในวงการเข้าใจผิดเพิ่มขึ้นอีกสักชั้นสองชั้นก็ดูไม่เห็นจะเป็นอะไร อย่างน้อยก็แค่ “หมัดยุง” อีกหนึ่งหมัด

ใครว่ากันล่ะ!

ข่าวฉาวของร่างเดิมจะมีกี่เรื่องก็ช่าง แต่ว่าข่าวฉาวรอบนี้ มันเล่นงานตัวเขาโดยตรงต่างหาก กู้สิงขมวดคิ้วแน่น อยู่ๆ ก็เกิดความคิดอยากจะบีบแม่ม่ายดำให้ตายคามือขึ้นมา

สำหรับร่างเดิม แม่ม่ายดำคือสิ่งที่น่ากลัวมาก

แต่สำหรับกู้สิงคนปัจจุบัน การจะบีบแม่ม่ายดำตัวหนึ่งให้ตายน่ะ ไม่ใช่เรื่องลำบากอะไรเลย อย่างมากก็แค่สุ่มเลือก “ผู้โชคดี” สักคนจากบรรดาลูกน้องจงรักภักดีในชาติที่แล้วออกมาคุยกันหน่อย

เช่น ส่งข้อความไปหาอีกฝ่ายว่า

【สวัสดี ฉันคือหลินโม่ ที่จริงฉันยังไม่ตาย โอนมาให้ฉันห้าสิบ วันหน้าพอฉันหวนคืนสู่จุดสูงสุดเมื่อไร จะแต่งตั้งให้นายเป็น ceo เฉินฮว่ากรุ๊ปแน่นอน……】

ล้อเล่นน่ะ

ถ้าชาตินี้ถือว่าเป็นการเปิดไอดีเล็กเล่นใหม่ งั้นหลินโม่ก็เท่ากับเป็นไอดีใหญ่เก่งเทพของตัวเอง

แน่นอนว่ากู้สิงมีวิธีล็อกอินเข้าไอดีใหญ่ที่น่าเชื่อถือกว่านี้ แต่ถ้าไม่จนตรอกจริงๆ เขาก็ไม่อยากล็อกอินเข้าไอดีใหญ่นัก

ถ้าจะพูดให้ฟังดูโลกสวยหน่อยก็คือ

กู้สิงหวังว่า “หลินโม่” จะได้พักผ่อนให้เต็มที่ แค่แม่ม่ายดำตัวกระจ้อยร่อย ยังไม่คู่ควรให้ถึงขั้นต้องให้ไอดีใหญ่ลงมือจัดการเลยด้วยซ้ำ

เพราะนั่นไม่ใช่การแก้ปัญหาแล้ว แต่มันคือการจัดการ “คนสร้างปัญหา” โดยตรงต่างหาก

ฆ่าไก่ยังไม่ต้องใช้มีดสับวัว แล้วนี่คิดจะเอาปืนใหญ่ยิงยุงอีก ไม่สู้ค่อยๆ ดูท่าทีปล่อยให้มันเดินเกมไปก่อนจะดีกว่า……